Απο μικρή ηλικία μου άρεσε και ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά με τον τομέα της πληροφορικής….
Όντως έδωσα πανελλαδικές και πέρασα στην πρώτη μου επιλογή….. Ήμουν πολύ υπερήφανη γιατί κατάφερα τον στόχο μου και οι κόποι των γονιών μου δεν πήγαν χαμένοι….
Τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα περίμενα… Ξαφνικά εμφανίστηκε στην ζωή όλων μας η πανδημία και σαν να μην έφτανε αυτό,δεν μπορούσα να βρω σπίτι….Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα στα 4 χρόνια της σχολής μου να έχω περάσει μαθήματα 1 έτους….
Εκεί άρχισαν όλα….Εκεί που δεν το περίμενα βρέθηκα μέσα σε ένα βράδυ σε κρίση πανικού και με ατελείωτο κλάμα στο φοιτητικό μου σπίτι… Εννοείται δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ και το επόμενο πρωί σηκώθηκα από το κρεβάτι πειθωντας τον εαυτό μου ότι οκ συνέβη αλλά πρέπει να συνεχίσω για να εκπληρώσω τον στόχο μου….
Έφτασε το βράδυ και πάλι τα ίδια…Όλο αυτό το σκηνικό συνεχίστηκε για 4 μέρες…. Ώσπου τα μάζεψα για γύρισα στους δικούς μου και έμεινα εκεί για 2 εβδομάδες παίρνοντας διάλειμμα από όλο αυτό και να σκεφτώ (τι θέλω,τι άλλο μπορώ να κάνω,τις εναλλακτικές μου και κυρίως να σκεφτώ τις συνέπειες της όποιας απόφασης θα λάμβανα)…
Μετά από αυτό το διάλειμμα γύρισα στην φοιτητική μου πόλη και πάλι τα ίδια….. Από τότε πηγαινοερχόμουν συνέχεια διότι δεν μπορούσα να μείνω πάνω από μια μέρα στο φοιτητικό μου σπίτι και να μην πάθω κρίση πανικού….
Όλο αυτό το διάστημα βρέθηκα αντιμέτωπη με αϋπνίες (μπορεί να κοιμομουν 1 ώρα την ημέρα και πολλές φορές καθόλου), κλάματα,ταχυπαλμιες, αφόρητο βάρος στο στήθος και με αρκετά κουτιά χαπιών ώστε να αντιμετωπίσω αυτήν την πρωτόγνωρη κατάσταση στην οποία βρισκόμουν……
Ένα βράδυ μετά από μια ακόμα κρίση ανακοίνωσα στους δικούς μου ότι δεν μπορούσα άλλο και καλό θα ήταν να ερχόντουσαν για να μαζέψουμε τα πράγματα από το σπίτι…. Σεβάστηκαν την απόφαση μου και χαρακτηριστικά μου είπαν “η ζωή σου δεν κρίνεται από ένα πτυχίο πανεπιστημίου… Μπορείς να πετύχεις με ή χωρίς αυτό… Πάντα υπάρχουν επιλογές και ποτέ μην πιστέψεις ότι μας απογοητευσες…Εσύ να είσαι καλά”…
Και τώρα 4 μήνες μετά φοιτώ σε ιδιωτικό ΙΕΚ σε έναν τομέα που ποτέ δεν φανταζόμουν και με ψυχολογική κατάσταση εμφανώς καλύτερη από τότε….Δεν θα πω ψέματα με πληγώνει που δεν μπόρεσα να τα καταφέρω, το ότι οι δικοί μου πλήρωναν φροντιστήρια και γενικά τα φοιτητικά μου έξοδα για το τίποτα,το ότι έχασα τόσο χρόνο…Το μόνο που ξέρω όμως είναι ότι δεν αξίζει να φθειρεις την σωματική και ψυχική σου υγεία για κανέναν λόγο…
Για αυτό και έγραψα την ιστορία μου…Για να σας πω ότι η ζωή δεν τα φέρνει όπως τα θέλουμε.. Μπορεί να γκρεμιστεί ξαφνικά αλλά στο χέρι μας είναι να την χτίσουμε όσες φορές θελήσουμε….
Και κυρίως να μην επηρεαζεστε από τα πρέπει της κοινωνίας (να περάσετε πανεπιστήμιο,να βρείτε δουλειά στο δημόσιο κτλ κτλ)και από τα άτομα που το μόνο που ξέρουν είναι να κρίνουν από το εξώφυλλο χωρίς να έχουν μπει στο κόπο να διαβάσουν το περιεχόμενο…..
Μπορείτε να πετύχετε αρκεί να το θελήσετε…..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συμπάθειο που θα το γραψω στα αγγλικά ,αλλά δεν το έχω καθόλου το μεταφράζειν.Είναι απλό όμως.
Bουδιστικό απόφθευμα.
“Set peace of mind as your highest goal
and organise your life around it”
Υπάρχει στον τοίχο του δωματίου μου,να το βλέπω κάθε μέρα.
Καλό δρόμο κορίτσι μου.
all things, η τελευταία σου φράση κρύβει τόση γλύκα!🙂
Ωραία η ιστορία σου! Δεν έχεις χάσει χρόνο. Όντως μπορείς να χτίσεις όσες φορές χρειάζεσαι, καλά κάνεις που δεν επηρεάζεσαι από το τι “πρεπει”. Η ζωή δεν είναι κατοστάρι είναι μαραθώνιος! Να περνάς καλά!
Έχεις απόλυτο δίκιο, πολύ συχνά η ζωή δεν μας φέρνει τα πράγματα όπως τα θέλουμε, υπάρχουν αμέτρητοι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν και να ανατρέψουν ακόμα και το πιο καλά οργανωμένο πλάνο. Είσαι πολύ τυχερή που βρήκες στήριξη και βοήθεια από την οικογένειά σου, που βρήκες εναλλακτική στις σπουδές σου και έβαλες τα πράγματα σε μια σειρά. Το θέμα με τις κρίσεις πανικού είναι πολύ σημαντικό να το διαχειριστείς και να το αντιμετωπίσεις. Θα σε βοηθήσει πολύ, ώστε να μπορείς να σταθείς στα πόδια σου και είσαι ανεξάρτητη, να μπορείς να αισθάνεσαι άνετα κοντά ή μακριά από τους δικούς σου… Διαβάστε περισσότερα »
Για να μην αισθάνεσαι άσχημα, σου λέω ότι κι εγώ μετά από τόσα έξοδα που έβαλα τον πατέρα μου, έβγαλα ένα ΤΕΙ Λογιστικής και εργάζομαι ως λογιστής.
Πιστεύω ότι θα μπορούσα να κάνω πολλά περισσότερα και το αποδεικνύω πάνω στην δουλειά μου και την ζωή μου.
Έχω τύψεις που δεν κατάφερα περισσότερα
Ευχαριστώ για την απάντηση. Η σχολή μου δεν μου άρεσε, απλώς περνούσα τον καιρό μου, δεν διάβασα σχεδόν ποτέ.
Κάποια στιγμή εκεί στο 5ο έτος, ενημέρωσε ο πατέρας μου ότι θα σταματήσει να μου στέλνει λεφτά.
Το τέλειωσα και μετά έπεσα σε μια εταιρεία στο τμήμα της μισθοδοσίας. Όπου ναι, το αγάπησα και το αγαπώ ακόμη το αντικείμενό μου.
Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα γιατί δεν περνούσες καθόλου μαθηματα. Όλοι πληροφορική σπουδάζουν από τον κύκλο μου και είναι όλοι μέρα έξω . Πάντα πολύ πιο χαλαροί από εμένα και περνάν μαθήματα με 9. Δεν θέλει τόσο διάβασμα σαν σχολή. Πιθανόν να μην σου άρεσαν τα μαθήματα και το πρόγραμμα σπουδών