Είμαι 35 ετών και μάμα ενός μωρού 17 μηνών.
Πριν λίγο καιρό ξεκίνησα να δουλεύω νομίζοντας πως θα ηρεμήσω. Από κείνη την ημέρα και μετά μια παράνοια γύρω μου και μέσα μου. Λείπω όπως λείπουν όλες οι εργαζόμενες μαμάδες σήμερα και όμως γιαυτό οι γύρω μου με κάνουν να νιώθω άσχημα
Τύψεις, ενοχές…. Δεν ξέρω αν το να είσαι μέσα σε ένα σπίτι κλεισμένη σε κάνει καλύτερη μαμά, εγώ ξέρω πως λατρεύω το παιδί μου κ είναι πάνω απ όλα και όλους (πέρασα πααααρα πολλά για να το αποκτήσω). Παρ όλα αυτά νιώθω πως πλέον δεν έχω δική μου ταυτότητα και κανέναν δίπλα μου σε αυτό.
ΑΠΟ ΤHΝ – Νεφέλη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν δε δουλευες θα ησουν η τεμπελα, που τρωει τα λεφτα του αντρα της για να καθεται στο σπιτι, ή η κολλημενη που δεν μπορει να αποχωριστεί το παιδι της ή η νοικοκυρουλα που δεν εχει φιλοδοξιες. Τωρα εισαι η εγωιστρια που βαζει την καριερα πανω απο το παιδι, και δεν το μεγαλωνει η ιδια, το παραταει να της το μεγαλωσουν αλλοι. Μην το ψαχνεις θα δεχτεις κριτικη για τα παντα, δεν υπάρχει τροπος να ξεφυγεις. Μη δινεις σημασια, κανε αυτό που νομιζεις καλυτερο, οι αλλοι ας μεγαλωσουν τα παιδια τους οπως θελουν.
Αυτοί που θέλουν να σε φορτώσουν με ενοχές, θα σε φορτώνουν σε κάθε περίπτωση. Στο πρώτο παιδί, ήμουν πολύ νέα και γύρισα πολύ γρήγορα στην δουλειά. Και στα τρία του γύρισα και στο πανεπιστήμιο. Όλοι μου έλεγαν πώς αντέχω να αφήνω το παιδί μου τόσο. Και εγώ η ίδια πολλές φορές αισθανομουν ενοχές για αυτό. Αλλά η ανάγκη μου για εργασία και μόρφωση ήταν πολύ μεγαλύτερη. Κάποια πράγματα τα έχασα και κάποια τα κέρδισα. Στο δεύτερο παιδί πολλά χρόνια μετά, λόγω διαφορων συνθηκών, αποφάσισα να μείνω σπίτι. Πάλι άρχισαν, πώς αντέχω να μένω σπίτι, ξαφνικά πάλι κάτι δεν κάνω καλά,… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν λιγα χρόνια αποφάσισα να συνεχίσω σπουδές, ξεκίνησα μεταπτυχιακο και στη συνέχεια δεύτερο πτυχίο οχι μόνο για τις γνώσεις αλλα και για να ενταχθω ξανά στην κοινωνία. Είχα περάσει 6 χρόνια στο σπίτι ειχε προηγηθεί μια περίοδος με έντονη πίεση, λεκτική και συναισθηματική βια από σύζυγο και πεθερά, προβληματα υγειας, θεματα με τα παιδια. Τέλος πάντων αφού παραλίγο να χωρίσω κατάφερα με το συζυγο να ξαναβρουμε τη σχέση μας και να βάλω όρια. Πήγαινα στη σχολή οταν ήταν σχολείο τα παιδια αντι αυτές τις ώρες να βοηθάω την πεθερά στην επιχείρηση της. Από τη μια ειχα πολεμο από εκείνη κι… Διαβάστε περισσότερα »
Το shaming και το bullying που δεχονται οι νέες μαμαδες είναι τρομακτικό!
Κλείσε τα αυτιά σου στους καλοθελητες και άμα θες να απαντήσεις, πες ενα:” τα ίδια θα έλεγες και στο σύντροφό μου ή μόνο εγώ είμαι το πρόβλημα σου?”
Το παιδί σου είναι μεγάλο,σε λίγο θα μπορει να πηγαίνει παιδικό.
Και ναι η κοινωνικόποίηση είναι απαραίτητη από μικρή ηλικία,το συστήνουν άλλωστε και οι ειδικοί.
Να μην νιώθεις τύψεις που πας δουλειά, σκέψου ότι αν στραβώσει το πράγμα στη σχεση/ γαμο σου πρέπει να έχεις λεφτά να θρεψεις το παιδί σου μόνη σου!
Δεν μας λες ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν λόγο για τη ζωή σου. Γιατί όχι δεν κάνουν το ίδιο όλοι με τις νέες μαμάδες ούτε συμβαίνει πάντα. Αν είναι απλοί γνωστοί, κόψε επαφές τελείως και μην τους συναναστρεφεσαι. Αν είναι συνάδελφοι μην ανοίγεις προσωπικές συζητήσεις στη δουλειά. Αν είναι συγγενείς δικοι σου κόψε τους το βηχα και ξεκαθάρισε πως δεν τους πέφτει λόγος. Αν είναι συγγενείς του συντρόφου σου θα πρέπει να τους βάλει στη θέση τους.
Κοριτσάρα μου γράψε τους πάντες εκεί που δεν φτάνει το μελάνι. Εάν σε κάνει χαρούμενη να πηγαίνεις στη δουλειά σου η να κάθεσαι σπίτι σου δεν τους πέφτει λόγος, να κοιτάξουν το δικό τους σπίτι. Οι ηλικίες μας είναι κοντά, εγώ 37 , στην ηλικία σου όταν ημουν και το δικό μου παιδάκι ήταν 17 μηνών. Γύρισα στη δουλειά όταν ήταν ακόμα 8,5 μηνών μόλις τελείωσαν όλες οι άδειες που δικαιούμαστε στον ιδιωτικό τομέα. Με εκανε τρομερά χαρούμενη ότι επιτέλους δεν είμαι κλεισμένη στους 4 τοίχους, αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν λατρεύω τον μικρό μου σκανδαλιάρη. Δεν ένιωσα ποτέ… Διαβάστε περισσότερα »
Αν οι άλλοι μόνο φταίνε που νιώθεις άσχημα, είναι οκ. Το θέμα είναι εσύ πώς νιώθεις για την απόφασή σου να επανέλθεις στην εργασία σου. Αν εσύ είσαι ευτυχισμένη, θα είναι και το παιδάκι σου. Προσωπικά έμεινα στο σπίτι πολύ καιρό γιατί το αντέχαμε οικονομικά και είχα αυτή την επιλογή. Κανείς δε με ανάγκασε. Αποφάσισα πώς το παιδί μου με έχει ανάγκη στα πρώτα χρόνια της ζωής του, οπότε έβαλα τον εαυτο μου πιο πίσω για λίγο. Κι αυτό με έκανε πραγματικά ευτυχισμένη. Όσο για την απώλεια ταυτότητας που αναφέρεις, να σου πω ότι προφανώς ο ερχομός ενός παιδιού που… Διαβάστε περισσότερα »
Γύρισα δουλειά μετά από 25 μέρες αφού είχα γεννήσει .τα συναισθήματα μου ήταν όλα μαύρα κι άραχνα ,πιστεύω λόγω ορμονών .κάποιοι προσπάθησαν να με ρωτήσουν γιατί κ πως επιστρέφω .οι λόγοι ήταν οικονομικοί ,κι έτσι το έκανα ,αλλά δεν τους απάντησα ειλικρινά γιατί δεν τους έπεφτε λόγος,…και δεν με πείραζε ότι κι αν έλεγαν ,είχα τα δικά μου .Το μόνο που με πείραξε ήταν όταν η εργοδότρια μου μπροστά μου είπε σε μια άλλη ,να κοίτα την (το όνομα μου),έχει μωρό 30 ημερών κι ήρθε για δουλειά ,και το ύφος της ήταν τουλάχιστον απαξιωτικό όταν η ίδια μου τόνισε ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Η εργοδοτρια απαραδεκτη, απλα. Σου ευχομαι γρηγορα αλλη δουλεια με καλυτερες συνθηκες.
Καλημέρα! Ξύπνησα πριν από λίγο, πίνω καφέ και θα ξεκινήσω να ετοιμάζομαι για τη δουλειά. Ο σύντροφός μου έχει ήδη φύγει για την εργασία του και η κορούλα μας θα φύγει τελευταία από το σπίτι για το σχολείο και θα γυρίσει πριν από εμάς. Χθες το βράδυ περάσαμε και οι τρεις υπέροχα λέγοντας τα νέα μας και βλέποντας ταινία. Δεν σταμάτησα να δουλεύω ούτε στην εγκυμοσύνη, ούτε αφότου γέννησα και χωρίς ιδιαίτερη βοήθεια με το παιδί. Λοιπόν μια χαρά είμαστε και οι τρεις!!! Κλείσε τα αυτιά σου σε όλους τους κακοήθεις και όπως προανέφερε μια κοπέλα “πάντα, ο, τί και… Διαβάστε περισσότερα »
Haters gonna hate…
Μη σκας, μη χασεις καν υπνο.
ααααχχχχ υπνος……
Ποιοι ακριβώς είναι οι “γυρω”; Αν είναι π.χ. ο πατέρας του παιδιού, πρέπει να συζητήσεις μαζί του, να του εξηγήσεις π.χ. την ανάγκη σου να δουλεύεις κλπ. Αν είναι ο ευρύτερος κοινωνικός περίγυρος, συνάδελφοι, γείτονες κλπ. πες τους κουμάντο στο σπίτι τους.