Χαιρετώ κι εγώ την παρέα, που εδώ και χρόνια διαβάζω πιστά τις ιστορίες σας.
Έχω πλέον μπει στα 30 και είμαι παντρεμένη. Αν κάποιος μου έλεγε στα 25 μου ότι σε λίγα χρόνια θα είχα παντρευτεί, μάλλον θα γελούσα και δεν θα τον πίστευα. Η ζωή, όμως, έχει τον τρόπο της να σε εκπλήσσει.
Τώρα έχουμε φτάσει στη φάση που οι περισσότεροι φίλοι μας αποκτούν παιδιά και, όπως είναι αναμενόμενο, ο περίγυρος έχει ήδη αρχίσει να μας λέει ότι «έρχεται και η δική σας σειρά». Εκεί είναι που νιώθω λες και συμμετέχουμε όλοι σε μια κούρσα. Σαν άλογα που τρέχουν για να τερματίσουν με τη σωστή σειρά: πρώτα ο γάμος, μετά το παιδί, μετά το δεύτερο, και πάει λέγοντας.
Η αλήθεια είναι ότι δεν πιστεύω πως θα γίνουμε γονείς στο άμεσο μέλλον και είμαστε και οι δύο απόλυτα εντάξει με αυτό. Μου αρέσει η ζωή μας όπως είναι σήμερα και δεν αισθάνομαι ότι μου λείπει κάτι. Αυτό που δεν αντέχω είναι οι άνθρωποι που μοιάζουν να περιμένουν στη γωνία. Με το που θα παντρευτείς, η επόμενη ερώτηση είναι πότε θα κάνεις παιδί.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή νιώθω καλά με τις επιλογές μου. Βλέπω γυναίκες που έγιναν μητέρες στα 35, στα 38, ακόμα και στα 40+, και σκέφτομαι ότι κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του χρόνο. Ύστερα, όμως, θα πεταχτεί κάποιος να μου πει ότι «αν κάνεις παιδί στα 40 ή στα 41, θα είσαι μεγάλη όταν μεγαλώσει». Και εκεί αρχίζουν τα σενάρια στο μυαλό μου. Ενώ πριν ήμουν ήρεμη, ξαφνικά πανικοβάλλομαι και αρχίζω να αμφισβητώ τον εαυτό μου.
Ξέρω ότι είναι μια πολυσυζητημένη ιστορία. Ξέρω επίσης ότι κανείς δεν μπορεί να αποφασίσει για εμάς πότε είναι η σωστή στιγμή. Κι όμως, όσο κι αν προσπαθώ να μην επηρεάζομαι, οι κουβέντες αυτές βρίσκουν τρόπο να τρυπώνουν μέσα μου.
Αναρωτιέμαι τελικά αν υπάρχει όντως μια «σωστή» ηλικία για να γίνει μια γυναίκα μητέρα ή αν αυτή η πίεση είναι κάτι που έχουμε μάθει να κουβαλάμε από τους άλλους. Γιατί έχω κουραστεί να νιώθω ότι πρέπει να συγκρίνω τη ζωή μου με ένα χρονοδιάγραμμα που κάποιος άλλος έφτιαξε για μένα.
ΑΠΟ ΤΟΝ – άλλο ένα άλογο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η σωστή στιγμή είναι προσωπική, και αν πρόκειται για ζευγάρι είναι προσωπική*2. Κλείσε τα αυτιά σου στον θόρυβο, πάντα κάτι θα σου λένε. Αμα κανεις το πρωτό θα σου λένε ποτε θα κάνεις το δεύτερο (εκει να σταματήσεις όμως ε! Τρίτο μην κάνεις, γιατι εκεί θα σου πουν γιατί το έκανες). Οσο αφορά στην ηλικία, αυτό ειναι επίσης σχετικό. Ναι, βάσει πιθανοτήτων οσο νεότερος κάνεις παιδί τόσο περισσότερο χρόνο θα έχεις μαζί του σε αυτή τη γη (δεν μπορεις να το ξέρεις όμως αυτό). Αλλά απο την άλλη, οσο περισσότερη εμπειρία ζωής έχεις πριν κάνεις παιδί τόσα πολλά χρήσιμα μπορείς… Διαβάστε περισσότερα »
Συνήθως οι άνθρωποι προσπαθούμε να εξύψωσουμε σε θέσφατο τον δρόμο που διαλέξαμε (και μας έτυχε). Υπάρχουν σε όλους τους δρόμους θετικά και αρνητικά. Σε πιο μικρές ηλικίες προκύπτει πιο εύκολη και ασφαλής εγκυμοσύνη και περισσότερος χρόνος και για άλλα παιδιά. Είναι μικρότερο το χάσμα γενεών. Το παιδί έρχεται σε επαφή με τους παππούδες όσο αυτοί είναι ακμαίοι. Θα χαρεί και περισσότερα χρόνια τους γονείς. Ως γονιός θα είσαι πιο γρήγορα ελευθερος από έγνοιες. Και υπάρχει πιθανότητα να δεις και δισέγγονα. Και πολλά άλλα. Ως μεγαλύτερος γονιός έχεις χτίσει έναν πιο στέρεο χαρακτήρα. Και συνήθως και οικονομική ασφάλεια. Δεν έχεις απωθημένα.… Διαβάστε περισσότερα »
Σχετικά με τη φροντίδα του ηλικιωμενου γονιου και αυτό σχετικό είναι. Αν υποθεσουμε οτι το παιδι θα φροντισει το γονιό του, γιατί ειναι καλυτερο αυτο να του συμβεί σε μικρή ηλικία και ισως πιο παραγωγικη και απαιτητική απ ότι σε μεγαλυτερη; Φαντασου πχ να επρεπε η μαμα σου να φροντισει την γιαγια σου ενω ταυτόχρονα θα επρεπε να φροντίσει και εσένα.
Συνέβη με τον παππού και τότε δούλευε κιόλας με τρια ανήλικα παιδιά και ο παππούς ήταν πολύ άρρωστος ο καημενούλης, και πάλι ήταν πιο διαχειρίσιμο. Είχε βεβαια και την φροντίδα της γιαγιάς ο παππούς αλλά και τώρα ζει με την θεία μου η γιαγιά μου, αλλά δουλεύει αυτή ακόμα για αυτό πάει κάθε μέρα. Τώρα γκρινιάζει παρά πολύ η μαμά μου ρε συ, ενώ είναι υγιέστατη και μια χαρά γυναίκα, δεν έχει απόθεμα όμως, δεν θέλει. Βέβαια το ιδεατό είναι να φροντίζουμε οι ίδιοι για τα γεράματα και να είναι συμπληρωματική ή προαιρετική η όποια φροντίδα των παιδιών. Και όσα… Διαβάστε περισσότερα »
Nαι ενταξει η αληθεια ειναι πως και η αντοχή είναι διαφορετική. Εγω νομιζω δεν υπάρχει ιδανικό. Και βασικά έτσι είναι και η ζωή η ιδια, δεν μπορεί να σου εγκυηθεί κανείς οτι είναι όντως η καταλληλη στιγμή για άτι. Εκ των υστέρων το βλεπεις αυτό και αν.
Η σωστή στιγμή είναι αυτή που θα το νιώσεις εσύ, αν το νιώσεις, και που θα μπορείς να δώσεις στο παιδι σου αγάπη και ασφάλεια. Ο κόσμος θα βρίσκει να λέει ο,τι και να κάνεις, οποτε κανε αυτό που σε εκφράζει, τουλάχιστον να είσαι καλά και να μην καταπιεζεσαι!
Να κάνετε παιδί όταν το θελήσετε εσείς, ούτε νωρίτερα, ούτε αργότερα. Ο περίγυρος, οτιδήποτε και να επιλέξετε, πάντα θα κοιτάζει το επόμενο σας βήμα…
Αυτό που συνήθως ακούω από γονείς είναι ότι δεν υπάρχει ποτέ η κατάλληλη στιγμή για να κάνεις παιδιά.
Σωστή στιγμή δεν υπάρχει. Κάθε στιγμή έχει τα υπέρ και τα κατά της. Έχω άτομο στο στενό οικογενειακό περιβάλλον που έμεινε έγκυος με το που έφυγε από το σπίτι για σπουδές. Ήταν συνειδητοποιημένοι ότι ήθελαν να είναι μαζί, το κράτησαν και τώρα στα 22 τους έχουν παιδί σχεδόν τεσσάρων χρονών, η κοπέλα έχει ενάμισι μεταπτυχιακό και το αγόρι είναι μάστορας. Μέχρι να πάει το παιδί δημοτικό, θα ‘χει τελειώσει κι αυτή τις σπουδές και θα βγει στην αγορά εργασίας, και μετά θα έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους, και νέους γονείς για να τους βοηθάνε, και στα 40 τους θα… Διαβάστε περισσότερα »
Ένα θέμα πέρα από το πότε θα νιώσεις έτοιμος να κάνεις παιδί είναι η ηλικία. Δηλαδή ναι οκ κάποιες μπορεί να έκαναν στα 43 αλλά δεν έχουν όλες οι γυναίκες την δυνατότητα να το κάνουν αυτό. Μπορεί όντως τότε να το αποφάσισαν και να προέκυψε αμεσα, αλλά μπορεί για αλλες να είναι προσπάθεια χρόνων. Για κάποιες γυναίκες πάρα την προσπάθεια μπορεί να μην προέκυψε ποτέ. Οπότε στην εξίσωση θα σου έλεγα να βάλεις μέσα και το χρόνο. Δηλαδή μπορεί στα 35 σου να μην νιώθεις έτοιμη, αλλά το σώμα σου να μην σου δίνει πολλά περιθώρια.
Αν και δεν είναι πολύ δημοφιλής τοποθέτηση κι επειδή είμαι στο ηλικιακό group που ανέφερες το να προσπαθήσεις να κάνεις παιδί πάνω από τα 35 δεν πάει να πει ότι θα μπορεί κι εύκολα. Πολλοί θα πουν ότι δεν πειράζει υπάρχει και το IVF. Αλλά στην πραγματικότητα είναι πάρα πολύ δύσκολο τελικά αν κάποιος αποφασίσει να μπεις σε αυτή τη διαδικασία συναισθηματικά, σωματικά και οικονομικά. Υπάρχουν και οι άνθρωποι που τα καταφέρνουν βέβαια χωρίς βοήθεια αλλά στατιστικά οι πιθανότητες μειώνονται κι αυτό δεν το λέω εγώ αλλά οποιαδήποτε έρευνα κι αν διαβάσεις. Αν ονειρεύεσαι το μέλλον με παιδιά στα 40… Διαβάστε περισσότερα »
Η προσωπική ζωή είναι προσωπική.
Αλλά επειδή έχουμε κοινωνική ζωή δεχόμαστε επηρεασμούς και πιέσεις.
Προσωπικά δεν καταλαβαίνω, ιδιαίτερα σήμερα, γιατί να παντρευτεί κάποιος αν δε θέλει να κάνει παιδί.
Στις μέρες μας τα ζευγάρια συζούν, ταξιδεύουν, είναι ελεύθερα να ζήσουν τα πάντα. Κάνουν παιδί και μετά κάνουν τη λεγόμενη γαμοβάφτιση.
Εσύ και ο άντρας σου γνωρίζετε τί επιθυμείτε για το μέλλον και από την κοινή σας πορεία.
Προφανώς, το παιδί είναι σημαντικό θέμα και από τα βασικά για να προχωρήσει ένα ζευγάρι στην κοινή ζωή.
Θεωρώ ότι τα έχετε συμφωνήσει.
Γιατί ανεξαρτήτως παιδιού ο γάμος (ειτε συμφωνο, ειτε πολιτικός, είτε θρησκευτικός) σε εξασφαλίζει επαναντι στο κράτος. Είσαι εσύ ο πρωτος και κυριος συγγενής του συντρόφου σου και ο συντροφός σου ο δικός σου. Δεν φανταζεσαι ποσο χρήσιμο μπορεί να φανεί αυτό σε καποιες περιπτώσεις. Επίσης και παντρεμενος μια χαρά μπορείς να ταξιδέψεις και ζησεις τα παντά.
Επίσης πόσο εξαντλητική η γαμοβάφτιση κ να την οργανώσεις και να είσαι κουμπάρος/καλεσμένος…
Καλά αυτό άστο. Δεν έχω χειρότερο ειδικά μέσα στη ζέστη το καλοκαίρι που για να γίνουν και τα δύο μυστήρια αρχίζουν νωρίς.
Οι γαμοβαπτισεις και γενικά οι γάμοι και οι βαπτίσεις το κατακαλοκαιρο στην Ελλάδα θα έπρεπε να απαγορεύονται! Δεν είσαι Β.Ευρωπη φίλε, που πας με καύσωνα να αναγκάσεις τους ανθρώπους να περάσουν τέτοιο μαρτύριο. Με επίσημα ρούχα, άβολα παπούτσια με τα οποία όσες έχουν μικρα παιδιά πρεπει να τα κυνηγάνε κιόλας, και ειδικά για τις γυναίκες που έχουν μακριά μαλλιά, να τις αναγκάσεις να κάνουν χτενίσματα και να τα αφήσουν λυτά. Με έχει πρήξει ο άντρας μου να πάω στη γαμοβαπτιση της ξαδέρφης του, η οποία έχει διαλέξει εκκλησία στου διαόλου τη μάνα, και δεξίωση σε άλλο μέρος, πάλι στου διαόλου… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραιτοτατοι κότσοι ψηλά. Εγώ τα πιάνω το καλοκαίρι μόνιμος όλο πάνω είτε πάω σε επίσημη εκδήλωση είτε στην παραλία. Ένα κλαμερ/λαστιχακι, 4-5 τσιμπιδακια και έτοιμο.
υ.γ. Οι επίσημες εκδηλώσεις πρώτου πέσει ο ήλιος, θα έπρεπε να απαγορευτούν για πάρα πολλούς λόγους.
Και μένα με κουράζουν πάρα πολύ. Και πάντα αναρωτιέμαι και με αυτούς που το οργανώνουν πως το αντέχουν.
Τα μαλλια πιαστα πάνω μωρέ! Το μόνο εύκολο είναι αυτό.
Θα έλεγα λιγότερο άγχος όμως περισσότερη λογική. Τα 35-36 είναι ωραία ηλικία που έχεις βάλει τα πράγματα-συνήθως- στη θέση τους επαγγελματικά, έχεις ταξιδέψει/φάει/πιεί/παρτάρει και μπορείς να αναλάβεις το παιδί. Αλλά αν πχ είσαι εσύ κι ο άντρας σου χωρίς βοήθεια και έχετε καριέρα που πρέπει να γυρίσετε πίσω γρήγορα είναι τραγικά δύσκολο γιατί το σώμα-και το μυαλό- ζορίζεται. Από την άλλη αν είστε άνθρωποι με καλή φυσική κατάσταση-το τονίζω για τα ξενύχτια γιατί είμαι παθούσα- και τουλάχιστον ένας από τους δύο δουλεύει από το σπίτι ή έχετε τις γιαγιάδες μπακ απ και στα 45 να κάνετε είστε κομπλέ. Επίσης, όσο… Διαβάστε περισσότερα »