Όλες οι φίλες μου παντρεύτηκαν και ξαφνικά έγινα η προβληματική

Γεια σε όλα τα μέλη του Αμπα,

Ξερω εκ των προτερων οτι θα πεσετε να με φατε, όμως θελω να εκφρασω κατι που με πληγωνει παρα πολύ εδώ και πολλα χρονια. Ειμαι περιπου 40 και ολες μου οι φιλες εχουν παντρευτει και εχουν κανει παιδια. Ειμαι η μονη που εχει μεινει μονη και από τοτε που χωρισα από τη σχεση με τον οποιο σκοπευαμε να παντρευτουμε και να κανουμε οικογενεια πεφτω από την σκυλα στη χαρυβδη στα ραντεβού . Με τις φιλες μου εχουμε αραιωσει, όχι και τοσο λογω υποχρεωσεων παιδιων κτλ , αλλα επειδη εγω εχω απομακρυνθει. Θα καταλάβετε το γιατί σε λίγο.

Με καποιες από αυτές τεινω να επιδιωκω μονο τυπικες επαφες πια . Καποιες συχνα πυκνα γκρινιαζουν για τα παιδια και το νοικοκυριο και λενε ότι πεθαινουν από την κουραση και τι καλα που ειμαι μονη μου και δεν εχω ευθυνες. Ξερω ότι αυτά είναι στα πλαισια της «παρηγορητικης φροντιδας». Πιπες, διοτι κατά τα αλλα ο λογος που εχω ξενερωσει είναι , γιατι ολην την ωρα κρινουν τις επιλογες μου. Με τον καιρο καταλαβα πια ότι εχουν στησει ένα ατυπο πηγαδακι στο οποιο με σχολιαζουν. Δυστυχως, όχι παντα τοσο καλοπροαιρετα. Κι αυτό γιατι συχνα πυκνα με βαλανε στο σκαμνι προσπαθωντας να με πεισουνε ότι εγω κανω κατι λαθος και δεν βρισκω αντρα. Ολην την ωρα σχολιαζουν τις επιλογες μου με επικριτικο τροπο. Αλλοτε θα εχω πολύ ψηλα τον πηχη, αλλοτε θα κυνηγαω χαμενα κορμια, αλλοτε θα ειμαι πολύ επιλεκτικη ή θα το παιζω κατά τη γνωμη τους πριγκηπισσα. Αλλοτε με κρινουν ( και αυτό κάνει μπαμ και από ματιές και μισόλογα) είτε επειδη εκανα πολύ γρηγορα σεξ, ειτε πολύ αργα, ειτε καθολου, ειτε πολύ , ειτε λιγο, ειτε πολύ καλο σεξ,οποτε οι άντρες θα με περασαν για τσουλα , ειτε βαρετο, οποτε θα βαρεθηκαν. Άλλες φορες δήθεν τους εξιδανικευω, άλλες απαξιωνω, ή φανταζομαι ή προσπερνω χωρις να δινω ευκαιριες. Ψαχνουν εναγωνιως να βρουν που κανω ΕΓΩ το λαθος. Για όλα εχουν κατι να μου προσαψουν. Το ενδεχόμενο να είναι όλοι π@παρες απλά δεν το χωράει το κεφάλι τους. Καπου εγώ θα φταίω, εγώ στραβά αρμενιζω. Ο γιαλός είναι εκεί που ήταν πάντα.

Εχω προσπαθησει πολλες φορες να τους εξηγησω το μεγεθος και την εκταση της ανθρωπινης σαβουρας και σκατοσυμπεριφορας που κυκλοφορει εκει εξω, ότι η εποχη εχει αλλαξει και δεν είναι όπως 10-15 χρονια πριν που ζευγαρωθηκαν αυτές, αλλα δεν λενε να με καταλαβουνε. Δεν τις πειθει τιποτα, κανενα επιχειρημα, καμια στιχομυθια από τα σοσιαλ. Παντα κατι θα εκανα εγω, εστω εν αγνοια μου. Δεν τους περναει καν από το μυαλο ότι σημερα οι αντρες βλεπουν τις γυναικες σαν αναλωσιμα αγαθα μιας χρησεως, ούτε ότι δεν ψήνονται για τίποτα απαιτεί προσπαθεια, ότι βαριουνται γενικώς και αορίστως, ουτε ότι εχουν μετατραπει σε αγενεις καφρους. Δεν με πιστευουν , παντα μου λενε ότι φταινε οι επιλογες μου και ότι υπαρχουν μια χαρα αντρες .Σαν αυτους που βρηκανε οι ιδιες φυσικα.

Ωστοσο , οι αντρες που διαλεξανε αυτές πολύ λιγο διαφερουν από αυτους με τους οποιους βγαινω. Ισως από μια ευλογια της τυχης δεν εχει τυχει να βγω και αποκλειστικα με αυτους τους ιδιους. Γιατι σε ότι αφορα παντρεμενους που το παιζουν ελευθεροι, δυστυχως, δεν ενιωσα ποτε ελλειψη. Και όπως καλα γνωριζουν οι ελευθερες γυναικες : Ο κάθε δεσμευμενος αντρας που το παιζει ελευθερος, είναι το «κελεπουρι» μιας ωραια κοιμωμένης παντρεμενης. Αλλα δεν είναι αυτό το θεμα.

Το θεμα είναι ότι αυτά τα καλα παιδια, αυτά τα κελεπουρια, είναι μαλ@κες με τη βουλα. Πριν τους παντρευτουν , οι φιλες μου μού τρωγανε τα συκωτια για το ποσο παρτακηδες και μουσκαρια και γουρουνια και γαιδουρια είναι. Με το που τους παντρευτηκαν μπηκε φωτοστεφανο ξαφνικα και την γκρινια την κρατανε ειτε για το σπιτι , ειτε για τον ψυχοθεραπευτη ,ειτε για τον στενο κυκλο των παντρεμενων γυναικων. Εγω δεν κανει να ακουω , ουτε να εκφερω αποψη επιτρεπεται μιας και εγώ «δεν μπορω να καταλάβω ότι ο γαμος θελει συμβιβασμους». Προφανως γιατι ειμαι ηλιθια.

Και οντως δεν μπορω να καταλαβω. Πώς αυτος που μεχρι προτινος «Κανει σαν ξελιγωμενος και κοιταει κωλους σαν γυπας» ,σημερα είναι οικογενειαρχης που «δεν μπορω να πω ,με σεβεται». Αρχιδι@ σεβεται κοριτσια, όταν βρισκομαστε εξω και παλι εξακολουθει να ξερογλειφεται σαν γυπας και σαλιαριζει μπροστα στη γυναικα του που αφριζει εσωτερικως ενώ εξωτερικα χαμογελαει στιφά.
Τιποτα δεν αλλαξε, παρα μονον το ότι εγω βγαινω πλεον η κακια και η παραταιρη, επειδη τα παρατηρω κατι τετοια. Άλλο παραδειγμα: ο αρχιτσιφουτης που δεν σπαει το πενταευρο για να αγορασει ένα σουβλακι, μετατραπηκε σε οικονομο αντρα που ξερει να κανει κουμαντο, «αλλιως σπιτι δεν κρατιεται». Τριτο παραδειγμα και κλεινω. Αυτος που δεν πηδαγε παρα λιαν συντομως και μελατα «και τι θα γινει, είναι φυσιολογικο τωρα αυτό το πραμα; Νεα γυναικα ειμαι, εχω αναγκες», με την ευλογια των ιερων δεσμων μετατραπηκε σε «μου ειναι πιστος και αφοσιωμενος συζυγος, άλλες τις κανουνε ταρανδους».

Και θελω να ουρλιαξω. Γιατι τοσο δουλεμα ρε κοριτσια; Κανουμε την αναγκη φιλοτιμια;

Και μετα ντροπιαζουμε τις ελευθερες φιλες μας επειδη δεν κανουν σωστες επιλογες. Επειδη δηθεν δεν βρισκουν τον καταλληλο , κυνηγώντας τον ακαταλληλο, επειδη προφανως είναι απαιτητικες και εκτος πραγματικοτητας. θα μιλησουμε ως γυναικες ξεκαθαρα και εντιμα;

Δυστυχως βλεπω ιδια αντιμετωπιση κι εδώ σε αυτό το σαιτ. Και με πιανει απογοήτευση να σας πω την αληθεια. Όχι για τους αντρες. Αλλα για την δικη μας υποκρισια μεταξυ μας, λες και ζουμε σε άλλους πλανητες ,οπου οι αντρες είναι ειτε αγγελικα πλασμενοι , ειτε διαβολικα κλασμενοι.

Παραπονιεται η άλλη για τον αντρα της , ώστε να παρει γνωμες ,ιδεες, κουραγιο ή να προειδοποιησει ισως τις ανυποψιαστες και πεταγεστε να της πειτε, «Αααα,οχι δεν είναι ολοι ετσι». Ρε μηπως λιγο πολυ είναι ολοι ετσι; Αλλα κωλωνουμε να το παραδεχτουμε στον εαυτο μας;

Λεω, Μηπως;

Νιώθω σαν να είναι ταμπου να μιλάμε άσχημα για τον άντρα που παντρεύτηκαμε. Οπότε μπροστά στο ταμπου της αντρικης διαπομπευσης είναι ελα μωρέ ,δε βαριέσαι , δηλαδή όλα ρόδινα.

Έχω κουραστεί με την υποκρισία.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ηθοποιός σημαίνει φως ;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News