Γεια χαρά, είμαι η Σοφιάννα, είμαι 38 ετών, είμαι παντρεμένη με έναν πολύ εντάξει άνθρωπο και έχουμε ένα αγοράκι 6 χρονών. Πριν από λίγες μέρες ο μικρός μας ζήτησε ένα παιχνίδι που ο σύζυγος δεν ξετρελάθηκε κιόλας όταν το άκουσε, αλλά δεν αντέδρασε έντονα πιστεύοντας ότι θα το ξεχάσει. Τι ζήτησε; Μία κουζίνα – παιχνίδι.
Φυσικά και δεν το ξέχασε και το ξαναζήτησε. Εκείνος θύμωσε, ο μικρός έκανε μούτρα, τα βρήκαμε με πολλή κουβέντα και με εμένα να εξηγώ ότι τόσοι άντρες σεφ πού είναι το πρόβλημα να παίζει με τα κατσαρολικά και να παριστάνει ότι μαγειρεύει; Στην τελική το MasterChef τρεις άντρες το παρουσιάζουν γιατί το κάνουμε θέμα;
Και τον πείθω. Και αποφασίζουμε να κοιτάξουμε για κουζίνες παιχνίδια στα e-shops μεγάλων παιχνιδάδικων. Και τι βλέπω και πέφτουν τα μούτρα μου κι άντε μετά να γλιτώσω τη γκρίνια και την ειρωνεία; “ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ΗΛΙΚΙΑΣ 5-7 ΕΤΩΝ”. καλά, ρε άνθρωποι, επίτηδες το κάνετε; Γιατί η κουζίνα είναι αποκλειστικά κοριτσίστικο παιχνίδι; Στο site μεγάλης αλυσίδας παιχνιδάδικων η κουζίνα να είναι καταχωρημένη ως παιχνίδι για κορίτσια; Γιατί;
Και φυσικά, είχα και τον σύζυγο μετά να μου λέει: σου τα λέω εγώ, αλλά δεν με ακούς. Εκείνο που με χάλασε περισσότερο είναι ότι δεν είναι ούτε μισογύνης ούτε των στερεοτύπων. Και στο σπίτι βοηθάει πολύ και με τον μικρό ασχολείται από την πρώτη στιγμή. Τώρα το κόλλημα με τα παιχνίδια, λίγο δεν μπορώ να το εξηγήσω. Δεν θέλω να σκεφτώ τι Μεσανατολικό θα είχαμε να λύσουμε έτσι και ο μικρός ζήταγε κούκλα – γελάω μόνη μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Σοφιάννα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δε λέω ότι ο άντρας σου είναι τέρας ή κακό πρότυπο ακριβώς, αλλά μάλλον πρέπει να αναδιατυπωσεις την πρόταση “δεν είναι ούτε μισογύνης ούτε των στερεοτύπων”. Όλο το κείμενο σου ήταν γεμάτο με τα στερεότυπα που πορεύεται και προφανώς προσπαθεί να μεταδώσει και στο γιο του. Δε θα σχολιάσω ότι σε “βοηθάει” παρόλο που θα επρεπε να “εκτελεί τις υποχρεώσεις του”. Συμφωνώ απόλυτα με την αλλαγή που χρήζει όλο το μάρκετινγκ βρεφικών ειδών. Προερχόμενη από τη Σκανδιναβία που όλα είναι unisex, σκανδαλίζομαι που εδώ στην Ελλάδα για να βρω κάτι για το παιδί μου, πρέπει να αναλογιστω: “σε ποια κατηγορία… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω με αυτό που λέει το @Chtapodaki σχετικά με τα στερεότυπα. Ίσως χρειάζεται μία αναθεώρηση του θέματος. Κατά τα άλλα.. Ο μεγάλος μου γιος (είναι 4) και του έχουμε πάρει κουζίνα 2 χρόνια τώρα. Η οποία τα έχει βγάλει τα λεφτά της μια και έχει παίξει πολύ στο παρελθόν. Δεν παίζει πολύ πλέον αλλά που και που πάει και κάνει πως μας μαγειρεύει και μας σερβίρει. Και έρχεται με μια χαρά: “Μπαμπά, σου έφτιαξα μπούτι από κοτόπουλο και πατάτες τηγανιτές που σου αρέσουν πολύ.” Και τον βλέπει και ο μικρός (15 μηνών) και κάνει διάφορα κι εκείνος εκεί με… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ήταν λάθος της εταιρίας. Ειδικά οι ξύλινες κουζίνες θεωρούνται ουδέτερο παιχνίδι. Όλοι οι φίλοι του γιου μου έπαιζαν με την κουζίνα του ,όταν ήταν μικρός. Ήταν το αγαπημένο τους παιχνίδι. Και του ανιψιού μου, του είχα παρει δώρο ,την πρώτη του κουζίνα ,με τα φρούτα, τα φαγητά ,τις κατσαρόλες κτλ
Χαμός γινόταν! Έχουν περάσει τόσα χρόνια, αλλά ακόμα, θυμάμαι πόσες ώρες ασχολούταν με αυτό το παιχνίδι.
Δεν θυμάμαι ομως ,τότε ,κανένας μπαμπάς να είχε πρόβλημα.
Είναι φοβερό παιχνίδι. Και εμάς το έχει αξιοποιήσει πάρα πολύ!