Namaste σε όλ@ και τρία γκονγκ!
Μετά από σχεδόν δύο χρόνια καθισιού και τρία χειρουργεία, μετά από έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό σε μέση και πόδι και άπειρα δάκρυα πόνου και απογοήτευσης για τις αλλαγές στο σώμα (πόνοι, μετατραυματικοί και ακινησίας), πατάω ξανά στα πόδια μου και αποφασίζω σιγά – σιγά να ξαναπάρω τη ζωή μου πίσω.
Και κλείνω personal για yoga. Με instructor που γνωρίζω αρκετά καλά και μεταξύ μας ήταν κι ο μόνος διαθέσιμος. Και λίγο πριν το personal με ενημερώνει ότι θα είναι και άλλες δύο κοπέλες και αν έχω πρόβλημα να αλλάξουμε τη μέρα. Επίσης, μου λέει φυσικά ότι δεν θα πληρώσω την ώρα του personal, αλλά την ώρα του γκρουπ, αλλά οκ. Είπαμε, είχα πολύ καιρό να κάνω πρακτική και δεν έβλεπα την ώρα να αρχίσω.
Μπαίνουμε, κάνουμε ανασούλες, χαλαρώνουμε, ενημερώνω και πάλι για το πρόβλημα που έχω περάσει, τα κλασικά αυτά που σε ρωτάνε αν έχει υπάρξει κάποιος τραυματισμός ή ασθένεια- και ξεκινάμε κανονικά.
Κάπου εδώ θέλω να πω το εξής : λόγω της παρατεταμένης ταλαιπωρίας μου με τα χειρουργεία, τις φυσιοθεραπείες και τα φάρμακα, τόσο στο πόδι που υπήρχε το τριπλό κάταγμα όσο και στο υπόλοιπο σώμα έχει εγκατασταθεί μία ωραιότατη ξηροδερμία την οποία καταπολεμώ όπως μπορώ. Είναι κάτι που συμβαίνει με την ακινησία και φεύγει σταδιακά με την αποκατάσταση. Δυστυχώς, η ενυδάτωση βοηθάει μέχρι ενός σημείου, οπότε απλώς κάνω ό,τι μπορώ και δεν γκρινιάζω. Θέλω να πω και θα ακουστεί κάπως σε κάποιους, αλλά έχω κάνει αποδοχή της κατάστασης και κάνω ένα βήμα κάθε μέρα χωρίς να αγχώνομαι.
Και εκεί που προσπαθώ να κάνω την Trikonasana μου έρχεται ο γλυκούλης να μου διορθώσει τη θέση του ποδιού και πιάνει το δέρμα που εξέχει από το κολάν. Τραβάει γρήγορα το χέρι του, αλλά καταλαβαίνω ότι κάτι τον χάλασε.
Τελειώνοντας την πρακτική μας και ενώ έχει μιλήσει στις άλλες δύο κοπέλες –τι καλό που ήταν το μάθημα, πόσο ξεπιάστηκαν, κ.λπ– έρχεται σε εμένα και μου λέει ο θεούλης: “Αγαπημένη μου, τώρα που επανέρχεσαι σιγά σιγά να αφιερώσεις χρόνο στον εαυτό σου. Να ξυριστείς, να κάνεις μια ωραία ενυδάτωση, ένα μασάζ, να κάνεις πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις ανάλαφρα και ωραία”.
Να σας πω την αλήθεια κάπως μου ήρθε. Το θέμα είναι ότι δεν υπήρχαν καν τρίχες στο πόδι που έπιασε, μόνο ξηροδερμία, το δέρμα είναι ακόμα άγριο σε πολλά σημεία. Φυσικά δεν περίμενα να με λυπηθεί, αλλά σίγουρα περίμενα να σεβαστεί την περιπέτεια κι ότι ακόμη βρίσκω τα πατήματά μου. Αναρωτιέμαι αν θα έλεγε κάτι τέτοιο σε άντρα μέσα στην πρακτική και φυσικά έχω αναθεωρήσει όσα πίστευα για όλους αυτούς τους instructors ότι δηλαδή είναι openmided και ελεύθεροι με την κατάσταση του ανθρώπινου σώματος, όποια κι αν είναι αυτή.
Συγνώμη για το σεντόνι, σκεφτείτε ότι το γράφω και ψύχραιμη όλο αυτό, γιατί κανά δίωρο μετά την πρακτική έβριζα. Δυστυχώς μόνη μου και όχι τον ίδιο.
Να έχετε μια ωραία ημέρα!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γιογκίνι με νεύρα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο τύπος είναι ανεκδιήγητος!! Είμαι δασκάλα γιόγκα και βρίσκω εντελώς απαράδεκτα αυτό που έκανε, τόσο που ντρέπομαι για λογαριασμό του και θυμώνω που αυτός διδάσκει γιόγκα!! 1ον δεν έπρεπε να σε ακουμπήσει /πιάσει χωρίς να ρωτήσει πρώτα. Όχι επειδή είναι άντρας αλλά επειδή ως δάσκαλος πρέπει να σέβεσαι τα όρια του μαθητή σου και δε μπορείς να ακουμπάς έτσι από το πουθενά, ακόμα και για να διορθώσεις τη στάση. Το ότι πας σε μάθημα γιόγκα δε σημαίνει ότι ο δάσκαλος μπορεί να ακουμπάει όποτε θέλει. Πόσο μάλλον, λόγω κοβιντ τώρα. Μπορούσε να ‘διορθώσει’ τη στάση λεκτικά, με οδηγίες. 2ον το… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ακουμπάμε! Είναι κανόνας δεοντολογίας. Περιγράφουμε τη διόρθωση που χρειάζεται. Αν δεν γίνεται διαφορετικά, ζητάμε συναίνεση πριν ακουμπήσουμε. Και πάλι με σεβασμό προς τον άλλο. Δεν είναι σακί με πατάτες.
Δεν ξερω με τι υφος το ειπε, ισως τραβηξε το χερι γιατι φοβηθηκε μηπως κατι σε ενοχλησει, ειχες πολυ ασχημο τραυματισμο οπως ειπες. Σε συμβουλεψε να τα αφησεις ολα πισω σου και να φροντισεις τον εαυτο σου. Αυτό δεν το βρισκω κατακριταιο η κακο. Το αντιθετο. Μην μυγιαζομαστε με όλα. Γνωμη μου παντα.
Σοβαρά τώρα; Να τα αφήσει όλα πίσω με ένα ξύρισμα; Ειλικρινά, αυτό το σχόλιο από επαγγελματία σε χώρα της προκοπής, είναι απόλυση. Αμέσως. Το θεωρώ ντροπή να λες στην κοπέλα αυτή να μη μυγιάζεται με ένα σχόλιο σεξιστικό, παρεμβατικό, και παντελώς αχρείαστο. Για αυτό έχουμε καταντήσει έτσι, να πετάει ο καθένας το μισογυνιστικό του εμετό όποτε θέλει, όπου θέλει. Γιατί όταν διαφωνούμε μας λένε υπερβολικές, ντροπή. Γνώμη μου πάντα.
Να γιατι δεν σχολιαζω συνηθως, μια αντιθετη αποψη αντιμετωπιζεται με αγενεια και τετοιο υφακι ξερολα. Δεν ημουν παρουσα ωστε να ξερω πως ακριβως το ειπε ο ανθρωπος. Εγω με τον προσωπικο μου γυμναστη τετοια σχεση εχω ωστε μετα τον κοβιντ που περασα(εμβολιασμενη φυσικα)και δεν ειχα μυικη μαζα και δυναμεις, με επιασε, μου τα ειπε χυμα και με βοηθησε να συνελθω. Εχουμε καταντησει να μην μπορουμε να εκφερουμε αποψη. Και ναι, το ξυρισμα η μασκα ομορφιας το κομμωτηριο ολα αυτα ειναι φροντιδα του εαυτου για πολλους ανθρωπους. Το αντιθετο δειχνει παραιτηση. Ειναι δειγματα καταθλιψης πολλες φορες η αδιαφορια προς βασικα. Εγω… Διαβάστε περισσότερα »
Α, και επειδή εσύ δεν προσβλήθηκες στην δική σου ιστορία αυτό σημαίνει πως αυτά το σχόλια δεν είναι προσβλητικά ε; Δεν καταλαβαίνω γιατί ξεκινάς με το “για αυτό δεν σχολιάζω”. Τι πατρονάρισμα είναι αυτό; Μη σχολιάζεις αν δεν μπορείς να αντέξεις την κριτική. Δεν είναι παιδικός σταθμός εδώ, να προσέχουμε μη χτυπήσει κανένα παιδάκι. Δεν προσέβαλα το άτομο σου, με το σχόλιο σου διαφώνησα. Το ότι το ξύρισμα/χτένισμα κτλ είναι φροντίδα εαυτού για πολλούς δεν σημαίνει ότι είναι για όλους και για μια ακόμα φορά δεν καταλαβαίνεις πως να υποδεικνύει στις γυναίκες ένας γυμναστής πως πρέπει να φροντίζουν τον εαυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Με τον προσωπικό σου γυμναστή μπορεί να έχετε τέτοια σχέση αλλά η κοπέλα προφανώς δεν έχει σχέση που δικαιολογεί αυτή την συμπεριφορά. Επίσης το να τα λέει κάποιος “χύμα” δεν είναι πάντα θεμιτό και μπορεί πολύ εύκολα να γίνει φοβερά προσβλητικό. Ακόμη και δείγμα κατάθλιψης να το θεώρησε μπορούσε να την ρωτήσει πως νιώθει. If anything ας μην το παίζουμε ψυχολόγοι γιατί αν είχε κατάθλιψη η συγκεκριμένη κοπέλα μάλλον κακό θα της έκανε αυτό το σχόλιο και όχι το αντίθετο (αν κρίνουμε από την ερώτηση).
Αυτό, όπως τα λες κουκι. Κάνουμε όλοι διάγνωση τώρα τι είναι κατάθλιψη και τι βοηθάει και “για το καλό σου το λέω”. Σε δημόσια δομή ψυχικής υγείας δουλεύω στο εξωτερικό και για να δώσουμε διάγνωση χρησιμοποιούμε διαγνωστικά εργαλεία και μετά το συζητάει μια ολόκληρη ομάδα από επαγγελματίες. Και πόσο δίκαιο έχεις πως στην περίπτωση που κάποιος έχει, αυτά τα δήθεν για το καλό του σχόλια μόνο χειροτερεύουν την κατάσταση.
Και αυτά που προέρχονται από τους άλλους, προορίζονται για τον εαυτό τους και αντικατοπτριζουν τις δικές τους ανασφάλειες, αν και τα λένε σε μας.