Millennials vs GenZ: Κρίση μέσης ηλικίας στα 25 παρά

Millennials: όσοι έχουν γεννηθεί απ’το 1981 ως το 1996

GenZ: όσοι έχουν γεννηθεί απ’το 1997 ως το 2012

Zillennials: όσοι είναι γεννημένοι 92-98 και δεν θέλουν καθόλου μα καθόλου ν’ανήκουν στους millennials για να καθυστερήσουν την κρίση ταυτότητας κι έτσι έφτιαξαν μια καινούργια γενιά, γεγονός που απαλύνει τους φόβους τους και τους πείθει ότι μπορούν να έχουν TikTok και να φοράνε baggy jeans. 

“Βασικά πού να καταλάβεις. Είσαι millennial του καναπέ, εμείς θ’αλλάξουμε τον κόσμο, εδώ σαμποτάραμε τον Τραμπ, είμαστε GenZ κι εσείς είστε γέροι”.

Δέχομαι τη μαχαιριά με αξιοπρέπεια. Η αξιοπρέπεια εκλαμβάνεται ως επιβεβαίωση του γηραιού της ηλικίας μου.

Το Μικρό Μαχαίρι συνεχίζει: “Και αν θες να ξέρεις, είναι στυλ. Όχι το δικό σου βέβαια, εσένα τα ρούχα σου μυρίζουν ναφθαλίνη απ’το χιλιόμετρο. Εμείς έτσι ντυνόμαστε. Μπες TikTok να δεις, α ναι ξέχασα, δεν έχεις γιατί είσαι boomer”.

Δεν είμαι boo-

“Boomer boomer boomer” φωνάζει το Μικρό Μαχαίρι και η καρδιά μου, που κάποτε τη νόμιζα νέα, ξαφνικά μοιάζει τόσο γέρικη που ούτε να ματώσει δεν μπορεί.

Την ίδια μέρα έχω κάνει TikTok και καθώς σκρολάρω, νιώθω ότι μ’έχει πιάσει πονοκέφαλος. Γιατί είναι τόσο γρήγορα αυτά τα βιντεάκια; Γιατί γελάνε με βλακείες; Τι αστείο έχει ένα σκετσάκι με ακαθαρισίες σκύλου σε μαξιλάρι; Πότε έγινε mainstream η kpop;

H όλη συζήτηση ξεκίνησε όταν τόλμησα ν’αναρωτηθώ γιατί όλα τα 15χρονα αποφάσισαν ότι από’δω και στο εξής θα φοράνε τις μπλούζες των πατεράδων τους με αλυσίδες και κάτι μπόσικα, πελώρια αθλητικά που πλέον κανείς δεν λέει αθλητικά αλλά sneakers. Είναι η Billie Eilish;

“Δες αυτή” διατάζει το Μικρό Μαχαίρι.

“Ναι, ωραία κοπέλα αλλά γιατί ντύνεται τόσο κάπως;”

E, ήταν η Emma η Chamberlain, η θρησκευτική γκουρού του στυλ των GenZ και υπερδιάσημη YouTuber με 12.8 εκατομμύρια ακόλουθους στο Instagram και 10,1 εκατομμύρια subs στο YouTube, influencer απ΄τις κανονικές. Απεδείχθη ότι δεν ντύνεται έτσι από ανάγκη αλλά από επιλογή. Απεδείχθη επίσης ότι έχω, σοκαριστικά, γεράσει.

Δεν είναι ότι δεν ήξερα ότι αυτά τα θεόφαρδα ρούχα που κρύβουν κάθε υποψία γραμμών είναι στη μόδα, ούτε είναι ότι αγνοούσα τα ugly sneakers της Balenciaga. Είναι απλώς ότι πίστευα ότι ο οίκος εμπνεύστηκε απ’τη φτώχεια και ότι τα νέα παιδιά έμαθαν να φορούν φόρμες και τις κολλεγιακές μπλούζες των μπαμπάδων τους λόγω μοδοποίησης της οικονομικής σφιχτότητας. Νόμιζα ότι ανυπομονούσαν να ντυθούν “κανονικά”.

Kούνια που με κούναγε.

Η ιστορία αυτή ήταν η αρχή της ενασχόλησής μου με τη GenZ κι όταν λέω ενασχόληση εννοώ να βλέπω βιντεάκια millennials vs Genz στο YouTube και να λιώνω τα μάτια μου στο TikTok.

@haver_.maudWHY can’t we just be friends <3 #fyp♬ GenZ You Can Suck It – Sarah Hester Ross

Mετά από πολύμηνη μελέτη και εμπεριστατωμένες έρευνες, αυτό είναι το συμπέρασμά μου.
Εμείς, οι millennials, μεγαλώσαμε.

Βέβαια αυτό οδηγεί σ’ένα ταυτοτικό αδιέξοδο. Πώς μπορείς να είσαι millennial και να μεγαλώνεις; Η ταυτότητά μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νεότητα. Είμαστε τα κακά παιδιά. Είμαστε οι ρέμπελοι νέοι που δεν σεβόμαστε την εξουσία και θ’αλλάξουμε τον κόσμο. Είμαστε η φτωχή, κυνική, ευφυής γενιά με τα πολλά προσόντα και τα καθόλου λεφτά που έφτιαξε τα memes, δημιούργησε την κουλτούρα του ίντερνετ, είμαστε νιχιλιστές και edgy και κουλ και-

Εισπνέω καθώς η αλήθεια ξεπετάγεται μέσα απ’τον καπνό των παρηγορητικών μου σκέψεων. Οι φίλοι μου δουλεύουν σε γραφεία. Κάθε φορά που μιλάω με τις φίλες μου, θ’ακουστεί από κάπου κάποιο συνώνυμο της ατάκας “κατάλαβα τους γονείς μου”. Μιλάμε για ενοικίαση ακινήτων, κράζουμε το airbnb, ξιφομαχούμε για το ποιο μεταπτυχιακό/διδακτορικό είναι καλύτερο, λέμε ότι τα 20χρονα φαίνονται παιδιά, μισοσοβαρά μισοαστεία συζητάμε μετανάστευση και γάμο. Γάμο.

Το καλοκαίρι δέχτηκα έντρομο τηλέφωνο φίλου καρδιακού που χωρίς να πει γεια δήλωσε “μαλάκα τα παιδιά του 03′ μπαίνουν φέτος Νομική, γιατί ζούμε ακόμη”.

Πώς ξεπεραστήκαμε; Τι είναι οι millennials αν δεν είναι νέοι; Σίγουρα γκρινιάζαμε απ’τα 17 ότι γεράσαμε, σίγουρα η κουλτούρα μας είναι ότι η πλάτη μας πονάει απ’τα 14 και ναι, εννοείται ότι βλέπουμε Bojack Horseman ταυτιζόμενοι σε ανώμαλο βαθμό μ’ένα άλογο στο τέλος της καριέρας του αλλά είναι δυνατόν να γεράσουμε όντως; Στ’αλήθεια; Είναι δυνατόν να ξεπεραστούμε, να έρθουν άλλοι, να μην είμαστε πια τα κακά παιδιά του πλανήτη; Δηλαδή είναι δυνατόν να είμαστε millennials και ταυτόχρονα μεσήλικες; Θα έρθει η στιγμή που θα πάω σε κλαμπ και θα με κοιτάνε περίεργα επειδή “είμαι πολύ μεγάλη”;

Έχω διαβάσει αρκετά για να ξέρω ότι αυτή η φάση είναι φυσιολογική στην εξέλιξη της ιστορίας, έχω διαβάσει αρκετά για να ξέρω ότι πάντα οι νέοι είναι ρέμπελοι και αυθάδεις μέχρι που γίνονται οι γονείς τους αλλά τίποτα, ποτέ δεν με προετοίμασε για το ότι εγώ, εμείς θα είμαστε ό,τι οι δισκέτες σε σχέση με το usb.

Είμαι πεπεισμένη ότι περνάμε συλλογικά μια κρίση ταυτότητας η οποία συμπυκνώνεται στην εξής ερώτηση: τι είναι ένας millennial αν δεν είναι νέος; Απλά κάποιος που δεν θ’αγοράσει ποτέ σπίτι; Ένα απλό αποπαίδι της κρίσης, ένα κατά λάθος, ένα “πω ρε γαμώτο, σόρι που σας σκάσανε εξακόσια μνημόνια, next time”;

Τι είναι μια γενιά όταν μεγαλώνει ακούγοντας για ΠΑΣΟΚ, Σακελλαρίου, λεφτόδεντρα και ζωάρα απ’τη μια και μαθαίνει έκπληκτη ότι το χτίσιμο του μέλλοντος το’χει πάρει εργολαβία ένας στρατός βλασταριών με περίεργα παπούτσια; Τι είναι ένας millennial εκτός από Twin Peaks, βιοποριστικό άγχος και ζώδια;

Μπερδεμένος, θα πω. Σε αναζήτηση κουράγιου ν’αυτοπροσδιοριστεί. Είναι δύσκολο βέβαια να το βρούμε γιατί έχουμε μάθει να πίνουμε ένα λίτρο καφέ και μετά να κοιμόμαστε.

Αναρωτιέμαι τι θα είμαστε όταν αναγκαστούμε να γίνουμε κάτι άλλο από νέοι.

Εσύ ακολουθείς το Α,μπα στο instagram; 

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News