Ευπρόσδεκτες κι οι συστάσεις των αναγνωστών!
______________
Η ιστορία της Μάνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Φαντάζομαι είναι ένα ερώτημα που απασχόλησε όλες μας κάποια στιγμή, με τέτοια υπερπροσφορά ερεθισμάτων που υπάρχει σήμερα.
Aς δούμε τι θα μπορούσατε να παρακολουθήσετε και να διαβάσετε μαζί σ’αυτή την πολύ τρυφερή κι όμορφη ηλικία, κι εύχομαι να λάβουμε ακόμη περισσότερες προτάσεις από τους αναγνώστες.
Δεν θα πιάσω κλασικά αναγνώσματα της διεθνούς λογοτεχνίας, τα ξέρουμε όλοι, και κάποια κατά την ταπεινή μου άποψη δεν θα έπρεπε να διδάσκονται στα παιδιά (πόσο επικίνδυνος ο μύθος της Κοκκινοσκουφίτσας, τελικά…).
Θεωρώ ότι είναι χρήσιμο να υπάρχει η “τριβή” με το τυπωμένο βιβλίο από αρκετά νωρίτερα, κι ας μην διαβάζει ακόμη το παιδί. Ιδιαίτερα τα πιο “διαδραστικά” βιβλιαράκια, εκείνα που σηκώνεις “παραθυράκια” ή πιάνεις βελουτέ σημεία και νιώθεις την υφή, τα λεγόμενα πολυαισθητηριακά… Άλλως λεγόμενα pop up books, που είναι πιο δημοφιλή στο εξωτερικό. Όλα αυτά ξεσηκώνουν την φαντασία και κάνουν ένα στείρο χαρτί ταξίδι του μυαλού και των αισθήσεων.
Πολύ χρήσιμη για προσχολική και πρώτη σχολική ηλικία είναι η σειρά Βιβλία που Ενθαρρύνουν το Παιδί να Νικήσει τους Φόβους του από τις εκδόσεις Σαββάλα. Εξετάζει διάφορα ζητήματα που μπορεί να απασχολούν ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας, όπως πχ. το σκοτάδι, ή τη μοναξιά σε ένα νέο χώρο, και τα προσεγγίζει από την πλευρά της ψυχολογίας ώστε το παιδί να διαχειριστεί τα συναισθήματά του.
Αναζήτησε ακόμη το βιβλίο Her Body Can (το σώμα της μπορεί) των Άντι Μέσκε και Κέιτι Κρένσοου. Με απλά κι εύληπτα σκίτσα δείχνει τις δυνατότητες ενός λειτουργικού σώματος, με εκπροσώπηση διάφορων τύπων αντί για στερεοτυπικά ιδανικά. Επίσης το Ένα λιοντάρι με πυρετό μαθαίνει να μην είναι κακό! της Γιώτας Κοτσαύτη, νηπιαγωγού και μητέρας της ίδιας. Όπως κι η σειρά του Τριγωνοψαρούλη του Βαγγέλη Ηλιόπουλου και το Μακάρι να μπορούσα να πιστέψω στον εαυτό μου της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη. Όλα αυτά χτίζουν αυτοπεποίθηση, το χρησιμότερο εφόδιο που δίνουμε οι γονείς στο παιδί.
Πολύ χρήσιμα είναι τα κλασικά μικροσκοπικά βιβλιαράκια (μόλις λίγες σελίδες) Μικροί Κύριοι και Μικρές Κυρίες των εκδόσεων Χάρτινη Πόλη. Με ήρωες σκίτσα σκιαγραφούν ιδιότητες και τρόπους συμπεριφοράς που μπορεί να γίνουν ευκαιρία κουβέντας με το παιδί. Πχ. ο Κύριος Αγενής, ή η Κυρία Εφευρετική. Υπάρχουν παντού, και σε πολύ προσιτή τιμή για να παίρνετε από ένα κάθε εβδομάδα.
Μπαίνοντας στο σχολικό περιβάλλον σίγουρα το παιδί θα έρθει σε επαφή με τα βιβλία του Ευγένιου Τριβιζά και τους ήρωές του, την Μάγισσα Φριγκαντέλα, το Θάνο το κολοκυθάκι, την Δόνα Τερηδόνα, κ.ο.κ.
Μια ταινία που χαρήκαμε πολλές φορές, όλη η οικογένεια, είναι το πρώτο Shrek. Αν και παλιά, είναι ωστόσο διδακτική για την αποδοχή των άλλων και το σπάσιμο των στερεοτύπων. Το μικρό σου θα γελάσει και θα περάσουν υποδόρια κάποια σημαντικά μηνύματα. Oι ταινίες της Pixar γενικώς είναι προσεγμένες στο κομμάτι των μηνυμάτων που περνούν.
Tαινίες όπως το Up, Monsterns Inc., The Incredibles, θα τις παρακολουθήσουν κι οι μεγάλοι με ενδιαφέρον. Eίναι καλές ταινίες τελεία, όχι απλώς καλές παιδικές ταινίες.
H ταινία Home (2015) είναι επίσης ιδιαίτερα γλυκιά και τρυφερή, την δυναμική ηρωΐδα στο πρωτότυπο υποδύεται η Ριάννα. Το μικράκι σου θα ταυτιστεί με τον Boov.
Κι επειδή δεν είναι τα πάντα βγαλμένα από αμερικανικά στούντιος, προτείνω και γαλλικά φιλμ κινουμένων σχεδίων: Le Grand Méchant Renard et autres contes (2018) με ήρωες ζώα που έχουν ρόλο άλλων ζώων, Zarafa (2012) εμπνευσμένο από μια πραγματική ιστορία για ένα Σουδανό αγόρι και τον Μοχάμεντ Άλι της Αιγύπτου, και Les contes de la nuit (2011) με ήρωες δύο παιδιά που διηγούνται ιστορίες το ένα στο άλλο. To τελευταίο φιλμ με το πρόσθετο προσόν των 6 αυτοτελών ιστοριών μέσα στην πλοκή.
Εξαιρετικό και το Persepolis, που αφηγείται την (αυτοβιογραφική) ιστορία ενός κοριτσιού από το Ιράν που μεγαλώνει κατά την διάρκεια της Ισλαμικής Επανάστασης και οι γονείς του θα το στείλουν στη Βιέννη. Επειδή παιδικό δεν σημαίνει αποκομμένο από την πραγματικότητα.
Κάτι που βρήκα ενδιαφέρον και ιντριγκαριστικό είναι να φανταστούμε παρεούλα τι θα μπορούσε να συμβεί στους ήρωες μετά το κλείσιμο της ιστορίας, στο μετά, στην επόμενη μέρα. Τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν, να ονειρευτούν, να πραγματοποιήσουν;
Μεταφορτωμένο στο Youtube υπάρχει το εξαιρετικό Ένα Γράμμα, μια Ιστορία, μια σειρά κινουμένων σχεδίων από την Εκπαιδευτική Ραδιοτηλεόραση. Η γνωριμία του παιδιού με τα γράμματα και τους ήχους της γλώσσας γίνεται μέσα από 24 έμμετρες χιουμοριστικές, σουρεαλιστικές ιστορίες, οι οποίες συνδυάζουν την παιδαγωγική με την παραμυθική και την τηλεοπτική γλώσσα.
Στο Youtube υπάρχει επίσης το εκπαιδευτικό κανάλι με τραγουδάκια και σκίτσα Counia Bella, που έχει δημιουργηθεί από δύο γονείς με γνώμονα τι ενδιέφερε το δικό τους παιδί. Είναι ανάλαφρο και περνά ευχάριστα η ώρα, χωρίς μεγάλες απαιτήσεις. Ιδανικό για τις στιγμές που πρέπει επιτέλους να κάτσουν τα μικράκια λίγο ήσυχα.
Αυτά γι’αρχή κι επανερχόμαστε!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Προσωπικά έφερα σε επαφή κάποια από τα ανήψια μου με “εύκολα” all times classic κινούμενα σχέδια, που δεν έχουν διαλόγους, όταν ήταν 3-6 χρονών. Το προσωπικό μου αγαπημένο στο οποίο ακόμα και σήμερα ανατρέχω που και που: ο Ροζ Πάνθηρας του Blake Edwards. Υπάρχει και ο Μπόλεκ και Λόλεκ και το spin-off του σκύλου τους, Reksio, και φυσικά ο Pingu. Βιντεάκια στο youtube πάντως υπάρχουν. Με διαλόγους, πάντα μου άρεσε το “Ιστορίες στη χαμογελαστή πόλη” (The Busy World of Richard Scarry) που φέρνει τα πιτσιρίκια σε μια πρώτη επαφή με τη λειτουργία μιας πόλης, όπως επίσης και ο Babar. Λατρεύω… Διαβάστε περισσότερα »
Ευχαριστούμε!! Τα Μυαλά που Κουβαλάς, το ξέχασα, τέλειο. 🙂
Για εκείνη την ηλικία,
Storybots στο Netflix
Octonauts στο Netflix
Για να μάθουν να προστατεύουν τον εαυτό τους από μικρά:
My Body! What I Say Goes!: Teach children body safety, safe/unsafe touch, private parts, secrets/surprises, consent, respect
It’s Not the Stork!: A Book About Girls, Boys, Babies, Bodies, Families, And Friends
Τα κλασικά, για μένα τουλάχιστον, είναι καλά συνήθως και τους τραβάνε την προσοχή. Με την κοκκινοσκουφίτσα ποιό είναι το θέμα ?
Ευχαριστούμε!!
Αν θυμάμαι σωστά στο κλασικό Games People Play του Eric Berne αναλύεται η Κοκκινοσκουφίτσα, ως τέχνασμα. Ότι προωθεί ένα επικοινωνιακό παιχνίδι cockteasing. Άσε που περιλαμβάνει ανθρωποφαγία, τρανσβεστισμό όχι ως αυτοέκφραση αλλά ως χειραγώγηση, την παραβολή της παρθενίας κι έναρξη της ήβης….γενικά προβληματικό.
Μου έβαλες διάβασμα τώρα!, θα το δω το Games People Play.