Δείγμα μιας ομάδας αντρών-χαλβάδων (?) που δεν θέλει να κοπιάσει για τίποτα που δεν αφορά την πάρτη τους…
______________
Η ιστορία του Απορημένου όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Ποιος ωφελείται σήμερα από την ανισότητα των δύο φύλων;
Καταρχήν γνωρίζω ότι υπάρχουν γυναίκες που κακοποιούνται από τους συζύγους τους, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία καταδικάζει τέτοιες πράξεις και εγώ προσωπικά είμαι κατά της βίας, της αδικίας και του εξαναγκασμού γενικά. Το θέμα είναι ποιος ευνοείται σε συλλογικό επίπεδο σήμερα;
Νομικά οι γυναίκες όσο και αν δεν το παραδέχεστε είστε ανώτερες από τους άντρες καθώς έχετε τα ίδια δικαιώματα χωρίς να έχετε τις ίδιες υποχρεώσεις. Ακούω συνέχεια ότι οι γυναίκες έχουν πρόβλημα στην εύρεση εργασίας, αλλά εγώ βλέπω το ακριβώς αντίθετο να γίνεται. Πρώτα από όλα βγαίνετε στην αγορά εργασίας έναν χρόνο νωρίτερα από τους άντρες, γιατί ο άντρας πρέπει να πάει έναν χρόνο στρατό, γιατί αν δεν έχει απολυτήριο δεν τον προσλαμβάνει κανείς. Τον έναν χρόνο που ο άντρας είναι στρατό μπορεί η γυναίκα με τα αντίστοιχα προσόντα να βρει μία καλή δουλειά στο αντικείμενό της και να έχει έναν χρόνο προϋπηρεσία. Και μην πείτε ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο, γιατί στον δικό μου τομέα (πληροφορική) που υποτίθεται είναι ανδροκρατούμενος το έχω δει πολλές φορές να συμβαίνει αυτό.
Ξέρω πολλές γυναίκες ειδικά στον τομέα μου που μόλις τέλειωσαν τη σχολή βρήκαν μια καλή δουλειά στο αντικείμενό τους, ενώ οι άντρες δυσκολεύτηκαν περισσότερο να βρουν καλή δουλειά. Επίσης ξέρω πολλούς άντρες στον τομέα μου που έχουν τα προσόντα και είτε ψάχνονται είτε κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα μπας και πάρουν κάτι, ενώ σχεδόν όλες οι γυναίκες του τομέα μου βολεύτηκαν σε καλές δουλειές (και οι λίγες που δε βρήκαν ήταν αυτές που δεν τις ενδιέφερε το αντικείμενο). Επίσης τα τελευταία 5-10 χρόνια οι γυναίκες προωθούνται πολύ στην επιστήμη και στην τεχνολογία και σχεδόν όλες οι εταιρίες (ειδικά οι μεγάλες) προσπαθούν να προσλάβουν γυναίκες σε αυτούς τους τομείς και κάποιες μάλιστα κάνουν επιμορφωτικά σεμινάρια ειδικά για γυναίκες ώστε να τις προσλάβουν, οπότε που είναι ο σεξισμός όταν στις επιχειρήσεις τα ποσοστά αντρών και γυναικών είναι σχεδόν 50-50 (δεν το βγάζω από το μυαλό μου, πρόσφατα παρακολούθησα ένα σεμινάριο με επιχειρήσεις) και όταν στις δημόσιες υπηρεσίες με εξαίρεση τις ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας δουλεύουν περισσότερες γυναίκες από ότι άντρες (και ο άντρας, αν δεν έχει απολυτήριο στρατού ή έχει Ι5, δεν μπορεί να διοριστεί).
Ξέρω ότι υπάρχουν κάποιες γυναίκες που σταματάνε τη δουλειά ή την περιορίζουν όταν γίνουν μητέρες, αλλά οι γυναίκες έχετε την επιλογή να μη γίνετε μητέρες, οι άντρες όμως όχι να μην πάνε στρατό, αλλιώς θα έχουν πρόστιμο (εντάξει υπάρχουν και περιπτώσεις που τον απέφυγαν βγάζοντας Ι5, αλλά με Ι5 πολλοί εργοδότες θα είναι διστακτικοί να προσλάβουν κάποιον). Αυτό σημαίνει ότι αν μια γυναίκα διαλέξει καριέρα αντί για οικογένεια (πολλές το διαλέγουν αυτό σήμερα) τον τρώει άνετα τον άντρα, γιατί θα έχει έναν χρόνο προϋπηρεσία, και αν η μητρότητα αποτελούσε τόσο σημαντικό εμπόδιο στην πρόσληψη, τότε οι εργοδότες δε θα προσλάμβαναν γυναίκες, πράγμα που δεν ισχύει.
Οπότε πέρα από κάποια μεμονωμένα περιστατικά, τα οποία είναι καταδικαστέα πού δέχονται σεξισμό οι γυναίκες; Γιατί δεν βλέπω κάτι τέτοιο να γίνετε, ίσα ίσα ο μόνος νομιμοποιημένος σεξισμός είναι κατά των αντρών. Οπότε γιατί δεν παραδέχεστε ότι είστε ευνοημένες σε κάποιους τομείς; Και για να σας προλάβω, δεν είμαι μισογύνης ούτε κατά της ισότητας ούτε είμαι κατά να ανταγωνίζονται οι γυναίκες τους άντρες σε κάθε τομέα και αν το αξίζουν να παίρνουν και υψηλές θέσεις αρκεί όμως να γίνετε με ίσους όρους. Το θέμα είναι ότι γίνετε με ίσους όρους ή οι γυναίκες προηγούνται;
– από τον Απορημένο
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Πού κατατάσσομαι, τέλος πάντων, να ξεκουραστώ;
Στο λέω για να συνειδητοποιήσεις ότι όπως σε άλλα μέρη του κόσμου είναι σύνηθες να παίρνουν έναν χρόνο sabbatical οι απόφοιτοι του αντίστοιχου λυκείου, να σκεφτούν την ζωή τους, να πάρουν αποφάσεις, να βρουν τον εαυτό τους, έτσι περίπου τελικώς λειτουργεί κι η ελληνική στρατιωτική θητεία. Πας σε όλο κι όλο μία (1) στρατιωτική άσκηση (στην οποία το σήμα επιτυχίας στο ΓΕΝ/ΓΕΣ έχει σταλεί πριν καν ξεκινήσει η άσκηση), κάνεις σκοπιές στις οποίες οι μισοί χασικλώνονται κι οι υπόλοιποι παίζουν με τα κινητά τους, κι έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους που δεν θα γνώριζες σε καμία άλλη συνθήκη και μαθαίνεις επομένως πώς λειτουργεί ο κόσμος σε ταχύρυθμο σεμινάριο. Πολύ κουραστικό, τι να σου πω. Μήπως τελικά το “μάλιστα κύριε διοικητά” είναι που ενοχλεί;
Να σε πληροφορήσω επίσης ότι πριν λίγες δεκαετίες, λίγες όχι πάρα πολλές, μέχρι το 1999, η θητεία στο πεζικό ήταν 24 μήνες ενώ στο ελληνικό ναυτικό και την αεροπορία ήταν 28 μήνες (!). Αλλά κανένας δεν παραπονιόταν “όμως οι γυναίκες δεν πάνε στο στρατό” σαν υπερτροφικοί μπέμπηδες. Ήλπιζαν απλώς να μην πέσουν σε κανέναν κομπλεξικό γαλονά, όπως σήμερα ανησυχούμε για τα πιθανά αφεντικά. Έτσι λένε όλοι οι μεγαλύτεροι, και το λήμμα στη wikipedia.
Μιλάς για μητρότητα κι επιλογή, παραβλέποντας ότι:
- η κοινωνική πίεση για μητρότητα εξακολουθεί να είναι τεράστια, με τις άτεκνες να αντιμετωπίζουν επίκριση από παντού
- το βάρος της οικογενειακής φροντίδας πέφτει στο μεγαλύτερο ποσοστό στις μάνες, που τις υποτιμούν συστηματικά κιόλας μικραίνοντας τον ρόλο τους
Θέλω να σ’ είχα -όχι πολύ, ένα μήνα- με πάνες, σκ@τά παντού, εμετούληδες φουλ, ασθένειες που εκδηλώνονται με ουρλιαχτά μέσα στα άγρια χαράματα, κλάματα γιατί σκίστηκε το αγαπημένο χαρτάκι Among Us, σχολεία-μαθήματα-συμμαθητές, τρεχάματα σε δραστηριότητες, παιδικά πάρτυ, μαγειρέματα-ξεσκονίσματα-σφουγγαρίσματα ενώ δεν έχεις κοιμηθεί περίπου 4,5 χρόνια σαν άνθρωπος ολόκληρη νύχτα, κι είσαι άλουστος από πρόπερσι, και κατόπιν συζητάμε για μητρότητα.
Ξαναρωτώ: πού κατατάσσομαι, τέλος πάντων;
Για να μην πιάσω αυτό που λες για την νομική προστασία της γονεϊκότητας… Έχεις αναρωτηθεί γιατί συνήθως δίνεται στη μάνα η επιμέλεια; Απάντηση-σοκ: επειδή συνήθως οι άντρες δεν την διεκδικούν. Μ@λ@κες είναι να βάλουν μπελάδες στο κεφάλι τους, δεδομένων των παραπάνω;
Αντιγράφω από νομική σελίδα:
Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία ,τουλάχιστον του Πρωτοδικείου Αθήνας, μαρτυρούν ότι οι πατεράδες σπάνια ζητούν την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους, αφού ούτως ή άλλως είχαν επιφορτίσει την εν τοις πράγμασι άσκησή της, κατά τη διάρκεια του γάμου, στη σύζυγο και μητέρα. Συγκεκριμένα, οι πατεράδες ζητούν να αναλάβουν την επιμέλεια των τέκνων τους σε ποσοστό 9% και αυτή τους ανατίθεται σε ποσοστό 7%, δηλαδή πολύ συχνά! Οι μητέρες, αντίθετα, ζητούν την επιμέλεια σε ποσοστό 92,6% και την παίρνουν σε ποσοστό 90%.
Αλλά και όταν ζητούν συνεπιμέλεια πατεράδες, κι ο νόμος μυστηριωδώς δεν εξασφαλίζει τι γίνεται σε περιπτώσεις κακοποιητών, πάλι ευνοημένες δεν τις λες τις μάνες.
Ωστόσο και για τις γυναίκες που κυνηγούν μια καριέρα και τόοοοοοοσο πολύ τους καταλογίζεις ότι προπορεύονται 1 χρόνο (πςςςςς! έτη φωτός!) στο εργασιακό, πόσο βολικά ξεχνάς:
- την εργασιακή παρενόχληση
- την εργοδοτική αδιακρισία (είστε δεσμευμένη; είστε παντρεμένη; θα κάνετε παιδάκι; πότε θα κάνετε παιδάκι; μήπως να μην κάνατε παιδάκι; είναι υγιές το παιδάκι ή θα λείπετε το μισό χρόνο;)
- το εργασιακό glass ceiling για τις γυναίκες
- την απόλυτη έμφυλη ανισότητα στην διεκδίκηση υψηλών θέσεων εξουσίας – πρωθυπουργοί, υπουργοί, διευθυντές, διευθύνοντες σύμβουλοι, διοικητές οργανισμών, CEOs.
- την εργασιακή υποτίμηση: τα “κούκλα μου”, “κοριτσάκι μου”, “γλυκιά μου” που μας μικραίνουν
- την εργασιακή απαξίωση: έχεις ποτέ ακούσει να λένε σε άντρα υφιστάμενο να τους φτιάξει τον καφέ; (Ή έστω να τους τον παραγγείλει;)
Γιατί το θέμα δεν είναι να είναι περιζήτητες οι σερβιτόρες, οι μπουφετζούδες κι οι project managers με 3,60 κι απλήρωτες υπερωρίες που μόλις πουν μια κουβέντα παραπάνω θα αντικατασταθούν για μια νεότερη, πιο άπειρη και λιγότερο “γλωσσού”. Επειδή στον εργασιακό κυκεώνα άμα μια γυναίκα υψώνει ανάστημα δεν την σέβονται περισσότερο, απλώς την διώχνουν.
Μιλάς για μεγαλύτερη παρουσία γυναικών στην έρευνα και τεχνολογία τα τελευταία 5-10 χρόνια, βολικά ξεχνώντας ότι επί δεκαετίες οι γυναίκες ήταν σχεδόν αποκλεισμένες, ότι ακόμα κι όταν ήταν αυτές που καινοτομούσαν, άλλοι έπαιρναν τα εύσημα! H Franklin, η Meitner, η Lovelace, ποιά να πρωτοπιάσω. Πρέπει να διαβάσεις λίγο παραπάνω.
Σου μίλησα με στοιχεία. Μου μίλησες για έναν χρόνο στρατιωτικής θητείας.
Αν ακούγομαι θυμωμένη, είναι επειδή είμαι. Είσαι το δείγμα εκείνου ακριβώς του νέου άντρα που είναι κακομαθημένος φουλ, που δεν θέλει να πειθαρχήσει σε τίποτα που αφορά οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό του “επειδή μας το επιβάλλουν” (σιγά την επιβολή, λες και ζείτε στη Βόρειο Κορέα) και που αν ανοίξεις το στόμα σου να εκφέρεις αυτούς τους προβληματισμούς σε μια μεικτή παρέα θα απομακρυνθούν όλες από πλάι σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ειλικρινά αφήστε με να παω 36 μήνες στρατό με αντάλλαγμα να μπορώ να κυκλοφορώ τα βράδια, να μην παρενοχλούμαι στον δρόμο/στην δουλειά/στα ΜΜΜ, να μην κινδυνεύω να με δολοφονήσουν/βιάσουν/κακοποιήσουν γνωστοί και άγνωστοι μου, να μην χρειάζεται να κοιτάω πίσω μου όταν περπατάω/όταν μπαίνω στο σπίτι μου, να μπορώ να μπαίνω στο ριμαδο ασανσέρ τα βράδια, να μην χρειάζεται να αποφεύγω τους θάμνους όταν περπατάω σε μοναχικά μέρη, να μπορώ να τρέχω/κάνω ποδήλατο στο βουνό μόνη μου, να μπορώ να μεθύσω όταν είμαι έξω, να μπορώ να παρκάρω σε απομακρυσμένο μέρος παρόλο που θα γυρίσω να πάρω το αμαξι βράδυ, να… Διαβάστε περισσότερα »
Μαζί σου, θέλω και γω να τα κάνω όλα αυτά! 👏👏 Αλλά θέλω και όλο το gaslighting που θα μπορω να ρίχνω χωρίς ντροπή, θέλω να με καταλαβαίνει και να μην «με πιέζει» ενώ εγώ απλά πετάω χαρταετό και θέλω γενικά να μην με αμφισβητεί, να έχει χιούμορ, να είναι ανεξάρτητος αλλά όχι πολύ, τα λεφτά του να είναι «μας» όποτε εμένα μου έρθει καμια φαεινή για αγορά, να είναι σεξι μόνο για τα δικά μου μάτια, να ακούει τις «συμβουλες» μου για την δίαιτα του, να τον εγκρίνει η μανούλα μου (αλλά όχι παραπάνω από μένα, ώστε να είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Μαλλον ειναι στρατο ο αργοπορημενος για να βρισκει χρονο να γραψει τετοια ερωτησαρα με επιχειρηματαρα. (ενα….θητεια…) Αγορι μου, και μισογυνης εισαι και ο βιαστης αναμεσα μας ,γιατι εστω κι αν εσυ δεν βιασεις καποια, το σκεπτικο σου ειναι αυτο που μερικοι αλλοι κατ’επαγγελμα βιαστες το εχουν εμφυτο και λειτουργουν βαση αυτου στην κοινωνια. Εισαι αυτος που χαλβαδιαζει πιτσιρίκια και που αν ησουν προϊστάμενος , θα προσλαμβανες την πιο μ”’αρα γιατι χοντρουλα και ασχημουλα ουτε που θα την έφτυνες. Σου απαντησα κιολας μ’αυτα κ μ’αυτα στο γιατι καποιοι σαν τα μουτρακια σου τα γλυκουλικα, προσλαμβανουν γυναικες και οχι αντρες. Αντρας εδω… Διαβάστε περισσότερα »
Χαρά στο κουράγιο της Ρένας για την απάντηση. Ο “φίλος” μάλλον στον γιακουμή του έγραψε όλες τις αναρτήσεις από γυναίκες που κακοποιούνται συστηματικά στο δρόμο, στην έξοδο, από φίλους, από συγγενείς, από τους ίδιους τους γιατρούς που τους σώσαν τη ζωή. Μπράβο μεγάλε, συνέχισε τη ζωάρα σου.
και πολύ ευγενική ήσουν Ρένα. Ακολουθώντας το παράδειγμά σου θα μιλήσω κι εγώ με ευπρέπεια. Ως προς την έρευνα: πώς εξηγείται το γεγονός ότι ενώ οι γυναίκες σε αρκετούς τομείς είναι περισσότερες με διδακτορικά και δημοσιεύσεις το πσοστό των καθηγητριών στο Πανεπιστήμιο είναι σημαντικά μικρότερο, ακόμα και σε σχολές που γυναικοκρατούνται;
Και στην δική μου εργασία σε σύνολο 50 ατόμων είμαστε μόλις 4 γυναίκες…
Ωραία τα βόλεψες όλα στο μυαλό σου! Και όλα αυτά επειδή οι άντρες κάνουν ένα χρόνο στρατό. Μα σοβαρά τώρα;; Έχουμε ένα χρόνο παραπάνω προϋπηρεσίας;; Αρχικά να πούμε ότι μπορείς να δουλεύεις και ως φοιτητής για να αναπληρώσεις αν θες. Οι περισσότεροι το κάνουμε από ανάγκη βέβαια και για να είμαστε ανεξάρτητοι έστω και σε άλλα αντικείμενα. Για την πληροφορική τώρα που γράφεις τι να σχολιάσω; Πριν 12 χρόνια πήρα πτυχίο. Όπου και να έχω δουλέψει η αναλογία ήταν κυριολεκτικά μία στους δέκα! Να ανεβούμε θέση; Ούτε καν… Άσε όλα αυτά τα κοριτσάκι μου και γλυκιά μου που πολύ εύστοχα… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα σε όλους, θέλω μόνο να σχολιάσω το κομμάτι των στατιστικών αιτήσεων επιμέλειας παιδιών. Ναι έτσι ακριβώς είναι αλλά ο λόγος δεν είναι αυτός που υπονοεί ο συγγραφέας… Ο λόγος είναι ότι ο πατέρας επειδή είναι άντρας .. ξέρει άτι δεν υπάρχει περίπτωση το δικαστήριο να του δώσει την επιμέλεια των παιδιών του. Διάκριση? Φυλετική? Κομπλεξισμος? Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο πάντα. Γιατί ο πατέρας δεν έχει τις ίδιες ευκαιρίες στα παιδιά του? Γιατί ο πατέρας ξαφνικά γίνεται επισκέπτης των παιδιών του? Οι χωρισμένες μανάδες χρησιμοποιούν άραγε τα παιδιά τους? Τα κακοποιούν ψυχολογικά? Θεωρούν ότι τα παιδιά είναι ΜΟΝΟ δικά… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι ένας σους χίλιους
Βρε μπαγάσα με έκανες να συνδεθώ μόνο και μόνο για να σου πω το εξής: Έλα πες την αλήθεια, το σεμινάριο που έκανες λέγονταν « Οδηγός για μισογύνηδες- πως να βασίσετε ολόκληρη επιχειρηματολογία στο οτι πήγατε φαντάρος» τι λε ρε παιδάκι μου; Ένας ολόκληρος χρόνος; Έλα αγκαλίτσα. Θα περάσει. Αν δεν περάσει σκέψου οτι μου δίνουν 600 Ε και μου είπαν «ειναι καλά για γυναίκα..» στο έχουν πει;;
Αγαπητή όπως έλεγα και σε συζητήσεις υπό την προηγούμενη συντονίστρια/αρχηγό το θέμα είναι ότι υπάρχουν αφεντικά που βρίσκουν και τα κάνουν καθώς τα λάθη της προηγούμενης δεκαετίας κατέστρεψαν τις καλές δουλειες (για τους υπαλλήλους) και επέτρεψαν σε κακά αφεντικά να λένε αυτά τα πράγματα. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι αντίστοιχα ο τύπος θα έλεγε σε κάποια 25χρονο πάρε 550 και πολλά σου είναι (γιατί είσαι νέος). Η θα έδινε αντίστοιχα λίγα χρήματα γιατί ήξερε ότι ο άλλος τα είχε ανάγκη κι αν του αρέσει Και σίγουρα πολλοί έχουν ακούσει στο στρατό τι έχεις σπουδάσει “φιλολογία” ά ωραία άντε φτιάξε με… Διαβάστε περισσότερα »
Απάντηση για σεμινάριο ❤
Το θέμα της θητείας είναι τόσο γραφικό όσο τα ρεπορτάζ των καναλιών για την έξοδο του Πάσχα. και θυμάμαι η Λένα μου είχε αφαιρέσει το δικαίωμα για απάντηση για κάποια σχόλια που είχα κάνει, Νομίζω ότι το πιο σωστό είναι αυτό που είχε πει σε ένα άσχετο θέμα ένα μέλος εδώ ότι ο καθένας/κάθεμια θέλει να βελτιώνει αυτά που τον προβληματίζουν. Πρακτικά ο γενναίος που έστειλε την ερώτηση εδώ βλέπει τα γεγονότα από τη σκοπιά του – το χάσιμο χρόνο και οι δυσκολίες της θητείας και τις περισσότερες θέσεις που καταλαμβάνουν οι γυναικες στις εισαγωικές θέσεις εργασίας και δεν αντιλαμβάνεται… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις δίκιο ότι καθένας θέλει βελτίωση σε αυτά που τον προβληματίζουν τον ίδιο. Πάμε τώρα στο αστείο της υπόθεσης: έχουσα συγγενή στρατιωτικό (από τους καλούς που τους αγαπούσαν οι υφιστάμενοι και που ο ίδιος έλεγε “εκεί που σταματά η λογική αρχίζει ο στρατός”) έχω δει με τα μάτια μου τις σκοπιές! Και ασκήσεις επίσης, και συζητήσεις για έργα, τύπου “δεν θα είναι 5 μέτρα ως εκεί; τόσο θα είναι”. Όμως ο στρατός ειναι μια οργανωμένη δομή κι η οργάνωση αυτή, που βασίζεται στην πειθαρχημένη βάση, λειτουργεί. Πράγματι, αν εξέλεγαν συντονιστική επιτροπή, συζητούσαν διεξοδικά κάθε πτυχή κάθε άσκησης και έργου όλοι… Διαβάστε περισσότερα »
Ευχαριστώ για την απάντησή σας και ότι μου δίνετε τη δυνατότητα να τη σχολιάσω οπότε να το … εκμεταλλευτώ: Συμφωνούμε ότι τους άντρες τους ενοχλεί η θητεία και θεωρούν ότι αδικούνται που δεν πάνε οι γυναίκες (και οι γυναίκες λένε ότι έλα μωρέ μια χαρά είναι να δεις τι τραβάμε εμείς ευχαρίστως θα πηγαίναμε αλλά που να τρέχουμε τώρα;), οι γυναίκες έχουν τα θέματα που αναφέρονται εδώ συνέχεια που οι άντρες τα θεωρούν αντίστοιχα εύκολα στο χειρισμό.Μάλλον θα έχουμε μια ερώτηση για το θέμα κάθε χρόνο απλά ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει η ερώτηση να γίνεται σε αυτό το… Διαβάστε περισσότερα »
Παρακαλώ κι ευχαριστώ για το διάλογο.
Η ερώτηση έγινε από τον θεματοθέτη, φαντάζομαι, λιγουλάκι για τσίγκλισμα, σε αυτό το site. Μιας και -πραγματικά- υπάρχουν τόσα θέματα που οι άντρες επίσης καταπιέζονται από φαλλοκεντρικές νόρμες, κι έχουν τόσο πολύ παραπάνω ενδιαφέρον να αναλυθούν, που μοιαπζει όπως είπα παιδικό το επιχείρημα της θητείας (στο κάτω κάτω είναι εξαγοράσιμη).
Δεν είναι τελείως εξαγοράσιμη αλλά στα υπόλοιπα έχετε δίκιο.
αφού τους άντρες τους ενοχλεί τόσο πολύ η θητεία γιατί δεν διεκδικούν την κατάργησή της; Ευχαρίστως να τους συμπαρασταθώ σε μια τέτοια διεκδίκηση.
Γιατί κάποιοι έχουν ακόμα την αίσθηση του καθήκοντος και ξέρουν ότι είναι “μια βρώμικη δουλειά που κάποιος πρέπει να την κάνει”.
Για να επιτευχθεί ένας τέτοιος στόχος απαιτεί δικτύωση και χρήμα, που οι περισσότεροι που πρόκειται να πάνε στρατό δεν έχουν. Οσοι έχουν απλά υπηρετούν σε μονάδες δίπλα στο σπίτι τους. Όσοι δεν έχουν κάνουν τη θητεία γκρινιάζοντας και μετά δεν έχουν λόγο να διεκδικήσουν την κατάργηση.
Λιγο σαν το φεμινισμό: οι άνδρες γενικά δεν έχουν ιδιαίτερα λόγο να τον υποστηρίζουν – ή έτσι πιστεύουν, οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας απολαμβάνουν τα ηλικιακά προνόμια άρα είναι αδιάφορες, αρκετές έχουν βρει τρόπο να πετυχαίνουν αυτό που θέλουν και μένουν λίγες να προσπαθούν Και στις δυο περιπτώσεις είναι μικρές ομάδες που μάχονται.
Όλα καλά, αλλά μην υποτιμάτε τόσο τη στρατιωτική θητεία, ως κάτι ανώδυνο και ανέμελο.Έχουν αυτοκτονήσει πολλα ατομα στις σκοπιες, έχουν πολλά παιδιά σκοτωθεί, ή σακατευτεί στη θητεία τους, από στρατιωτικά ατυχήματα, όπως γνωρίζω καλά λόγω του επάγγελματος μου. Δεν είναι οι περισσότερες θέσεις στο στρατό, εξάλλου, τόποι ψυχαγωγίας, οπως τους προυσιαζετε. Ειναι ασέβεια προς τους συγγενείς των θυμάτων να τους κοροϊδεύετε και να τους εμφανίζετε ως χασικληδες, ενώ ο ίδιος ο στρατός εχει δώσει εντολή να είναι σε επαφή μεταξύ τους οι σκοπιές, ακριβως επειδή τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί οι αυτοκτονίες.
Μα τα κόκκαλα του Ανουβι, και άνευ ουδεμίας πλάκας, δεν συμπεριέλαβα καθόλου το -όντως- απόλυτο σεβαστό θέμα που αναφέρετε: αυτοκτονίες ή ατυχήματα.
Για το μεν δεύτερο, μεγάλη αδικία και ναι, έχουν απόκυτο δίκιο να εξανίστανται. Ωστόσο πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις, μετρημένες στα δάχτυλα.
Για το άλλο θέμα, η αυτοκτονία προκύπτει ενόσω υπηρετεί ο φαντάρος, όχι εξαιτίας του φανταρικού -εξ όσων λένε οι ειδικοί ψυχικής υγείας, δηλαδή, ότι η τάση ενυπάρχει και ψάχνει triggers.
Αυτό όμως είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα που δεν το θίγει καθόλου ο θεματοθέτης.
πώς είναι μετρημένα στα δάκτυλα;Εγώ γνωριζω παμπολα συγκεκριμενα ατυχήματα ( με ευθύνη του στρατού, όχι του στρατευμένου) κατά τη διάρκεια και εξ αφορμής της θητείας. ( Ηλεκτροπληξίες, τροχαια, ατυχήματα με όπλα, τραυματισμοί, πνιγμοί, ακρωτηριασμοι κ.α.) Δεν τα γνωρίζω από τις εφημερίδες,αλλά από πρώτο χέρι. Δεν το λεω για να τρομοκράτησω τους στρατεύσιμους, ή τους δικους τους, αλλά για να τονίσω ότι ο στρατός περιλαμβάνει αναγκαία δυνητικά επικίνδυνες καταστάσεις, πολλαπλάσιες από όσες η καθημερινή ζωή της ηλικίας αυτής. Πολύ εύκολα ξεπεράσετε τις αυτοκτονίες. Όταν πιέσεις ένα νέο 19 ετων, ψυχικά ευάλωτο, στα όρια του και μετά του δώσεις ένα όπλο και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν αμφισβητώ την εμπειρία σας. Τα ατυχήματα τα γνωρίζω από τον τύπο. Δέχομαι ότι μπορεί να είναι πιο πολλά. Φαντάζομαι και σε άλλους τομείς είναι πάρα πολλά (τα πιο πολλά συμβαίνουν στο σπίτι, δεν λένε;) Για τις αυτοκτονίες, δεν το ξεπερνώ εύκολα, δεν το συμπεριέλαβα καν. Από χθες που το αναφέρατε, κάθισα και διάβασα και βρήκα αυτά. “Τουλάχιστον 4 αυτοκτονίες αξιωματικών και στρατιωτών έχουν καταγραφεί το πρώτο εξάμηνο του 2018 ενώ περισσότερες από 8 αυτοκτονίες στρατιωτικών έχουν καταγραφεί αντίστοιχα, το 2017.[…]Η άμεση επικαιροποίηση του πλαισίου ψυχιατρικής και ψυχολογικής αξιολόγησης των στελεχών του στρατού και των στρατευσίμων καθώς και η επανάληψη… Διαβάστε περισσότερα »
Επίσης παρέλειψα να αναφέρω τις αιτίες αυτοκτονιών που αναφέρει ο ellinikos stratos: “Στις μελέτες που παρουσιάστηκαν το 2006, ως αίτια για τις αυτοκτονίες αναφέρονται οι ψυχικές διαταραχές, η εξάρτηση από ουσίες, προηγούμενες απόπειρες, οι ερωτικές απογοητεύσεις κ.λπ., ενώ νεώτερη μελέτη πάντως καταγράφει ως πρώτο λόγο τις ερωτικές απογοητεύσεις. Σε αυτό φαίνεται να συντελούν και τα κινητά τηλέφωνα, αφού οι νέοι διατηρούν συνεχή επαφή με τις αντίστοιχες μεταπτώσεις”. Η χειρότερη κατάσταση παρατηρείται στα στρατόπεδα του Έβρου και του Ανατολικού Αιγαίου, όπου βρίσκονται οι μονάδες με τις μεγαλύτερες απαιτήσεις, αλλά και πάρα πολλές με ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά επάνδρωσης. Το γεγονός αυτό ενισχύει… Διαβάστε περισσότερα »