Ξεμπερδεύοντας το κουβάρι.
______________
Η ιστορία της Λυδίας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Μία ακόμα κοινότυπη ερώτηση…
Είμαστε 10 χρόνια μαζί – όλη τη δεκαετία των 20. Υπάρχει πολλή αγάπη, ακόμα και έρωτας. Εξελιχθήκαμε όμως κάπως διαφορετικά. Δε μπορώ να πω ότι έχει αλλάξει ο πυρήνας μας, και έχουμε τις ίδιες αξίες και ιδέες, όμως σε κάποια πράγματα υπάρχει μία διαφοροποίηση που δε ξέρω αν είναι από αυτές που πρέπει να ανεχόμαστε, γιατί “κανείς δεν είναι τέλειος”.
Ενώ στη ζωή του και στην πράξη είναι ένας πολύ σωστός και καλός άντρας σε όλα του, ενώ στη θεωρία δεν είναι σεξιστής, έχει ένα θέμα με την πολιτική ορθότητα. Δεν αντιλαμβάνεται πως το χιούμορ διαιωνίζει καταπίεση και είναι μέρος του προβλήματος, αλλά θεωρεί την πολιτική ορθότητα φίμωση. Αυτό έχει φέρει πάρα πολλές εντάσεις, έχουμε τσακωθεί πολλές φορές. Η παραλλαγή αυτού του ζητήματος είναι ο κύριος λόγος τσακωμών μας. Να σημειώσω ότι, εκείνος ποτέ δεν κρίνει τις αντίθετες απόψεις μου, απλά διαφωνεί και αντιλέγει, αλλά σέβεται τις δικές μου. Εγώ όμως δε μπορώ να σεβαστώ τις δικές του. Αυτό είναι το θέμα.
Και ερωτώ: Πότε ξέρει κανείς ότι πρέπει να φύγει; Υπάρχει ο τέλειος σύντροφος που είναι όλα ομαλά και όμορφα, ή πρέπει πια να βάζουμε νερό στο κρασί μας γιατί θα μείνουμε ολομόναχοι σ αυτή τη ζωή (αν αυτό είναι κάτι που δε θέλουμε); Και αν πρέπει να βάζουμε νερό, πόσο νερό τελικά πρέπει να βάζουμε; Είναι εγωισμός τελικά οι πολλές απαιτήσεις από τον άλλον να είναι τέλειος;
– από την Λυδία
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Υπάρχει ένα λογικό μπέρδεμα στην περίπτωση σας.
Το χιούμορ αντανακλά ιδέες κι αξίες. Δεν είναι ξεκομμένο απ’αυτές. Το χιούμορ είναι εργαλείο ιδεών. Από την αρχαιότητα ήδη, στον Πλαύτο και Τερέντιο ή τον Αριστοφάνη, οι συγγραφείς εισάγουν προβληματισμούς σχετικούς με την εποχή τους και τον κόσμο των ιδεών. Μπορεί ο τρόπος να είναι χονδροειδής, πιο εκλεπτυσμένος, ή καυστικός, όμως οι ιδέες που διαπερνούν έναν αστεϊσμό αναπαράγουν και διαμορφώνουν μια κουλτούρα. (Το ίδιο συμβαίνει με τις παροιμίες και τα γνωμικά). Ο αγών των θεατρικών ηρώων αντανακλά τον πολιτικό αγώνα στους διττούς λόγους των ρητόρων. Κι αυτοί επηρέαζαν κατόπιν τις πολιτικές αποφάσεις του δήμου.
Πού θέλω να καταλήξω. Το να μοιράζεστε κοινές αξίες κι ιδέες δεν μπορεί να συμβαδίζει με το να διαφωνείτε τόσο έντονα στο χιούμορ. Θα μπορούσατε να διαφωνείτε στον τρόπο της έκφρασης του χιούμορ. Άλλες οι κωμωδίες του Μολιέρου, άλλο το Inside Amy Schumer, αλλά έχουν κοινωνική στόχευση και τα δυο, στηλιτεύουν στερεότυπα.
Η πολιτική ορθότητα δαιμονοποιείται πολύ στις μέρες μας. Είναι γεγονός ότι ξεκίνησε ως μια προσπάθεια ενσυναισθητικής επικοινωνίας, μιας ροής λόγου μη κακοποιητικού. Κάπου στην πορεία καναλιζαρίστηκε σε συγκεκριμένους δρόμους. Ενδεχομένως επιχειρήθηκε να εργαλειοποιηθεί από κέντρα ως μέσο άσκησης εξουσίας (όπως το cancel). Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει θέση σήμερα. Εξακολουθεί να έχει.
Μεταξύ μας, είναι λίγες οι ιδέες οι οποίες δεν πρέπει να ακούγονται καθόλου. Πχ. οι ναζιστικές, κι αυτό επειδή έχουν την δύναμη να αλλοιώνουν τις κοινωνίες σε καταστροφικό βαθμό. Θέτω ακραίο παράδειγμα για να το κάνω σαφές. Θέλει άραγε ο φίλος σου να αστειευτεί με τα κρεματόρια και νιώθει ότι δεσμεύεται από την πολιτική ορθότητα για το Ολοκαύτωμα; Αν ναι (που το απεύχομαι), σας χωρίζουν ωκεανοί, όχι απλώς το χιούμορ.
Κι έρχομαι στο ότι “εκείνος σέβεται τις απόψεις σου ενώ εσύ όχι”. Σε ενοχλεί γιατί γίνεται αφορμή να νιώσεις ότι χάνεις στην αναμέτρηση. Εκείνος “διατηρεί επίπεδο”, βλέπεις. Θέτοντας το παραπάνω case ως υπόδειγμα, προφανώς και ο ναζιστής αποδέχεται το δικαίωμα του αδύναμου να πει αυτό που θέλει, δεν νιώθει να απειλείται, αφού η πραγματοποίηση της ιδεολογίας του του επιτρέπει την σταδιακή εξόντωση του αντιπάλου! Ο ισχυρός είναι εύκολο να αποδεχθεί τον αδύναμο. Ο αδύναμος είναι που βρίσκει δύσκολο να αποδεχθεί τον ισχυρό, κι αυτό επειδή τον απειλεί άμεσα. Γι΄αυτό το λόγο το χιούμορ που εκτοξεύουμε εναντίον αδυνάτων ομάδων είναι τελικά φθηνό. Και κακοποιητικό.
Πιθανώς είναι προνομιούχος, δεν έχει γνωρίσει ποτέ καταπίεση, bullying, διάκριση, και πιστεύει ότι όλοι έχουν το πλεονέκτημά του. Υπάρχει μια αλήθεια στην ρήση “αν δεν έχεις περπατήσει στα παπούτσια του άλλου…”. Ή και το εντελώς αντίθετο, το’χει τόσο υποστεί που το΄χει κανονικοποιήσει. Δεν θέλω να τον δικαιολογήσω.
Εσύ γνωρίζεις για ποιά συγκεκριμένα, και τι βαρύτητας, θέματα τσακώνεστε λεκτικά. Εγώ θέλω να τονίσω ότι δεν χρειάζεται κάποιος να βιάζει ο ίδιος για να είναι κακός. Εφόσον δίνει προκάλυμμα στους βιαστές και θεωρεί επουσιώδες το ζήτημα, πάλι κακός είναι. Αν όχι για την κοινωνία συνολικά (;), σίγουρα για μένα προσωπικά. Για σένα;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ καταλαβαίνω αφού λες για σεξισμο, ότι κάνει αστεια του τύπου αντε τραβά να πλύνεις κανένα πιάτο και τέτοια. Για να νιώθει ότι φιμωνεται όταν δεν μπορεί να τα πει σημαίνει ότι τα πιστεύει και ζορίζεται όταν δεν μπορεί να πει την άποψη του. που είναι σεξιστικη. εσύ ξέρεις πόσο αντέχεις αλλά δεν ειναι ξεκομμενο από τις ιδέες του. Εσύ γιατί δεν κάνεις τέτοια αστεια; Επειδή δεν τα πιστεύεις. Επιπλέον όταν λες ότι κάτι σε ενοχλεί και δεν το σέβεται υπάρχει και άλλο πρόβλημα από κάτω. Δες λίγο πιο συνολικά τα πράγματα. Όσους τέτοιους γνώρισα πάντως τελικά ήταν αφόρητα σκουπίδια… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ αυτοί οι καταπιεσμένοι πνευματώδεις τύποι που δεν τους αφήνουμε πια να μιλήσουν… κλαψ. Καμία υποχρέωση δεν έχεις να ανέχεσαι την “άποψη” του καθενός εφόσον αυτή στρέφεται κατά των ήδη καταπιεσμένων ομάδων. Η κακοποίηση δεν είναι άποψη, κάπου ήμαρτον δηλαδή. Οι περισσότεροι θα πουν κάποιο τέτοιο αστείο χωρίς να το πολυσκεφτούν, η αλήθεια είναι, αλλά αρκετοί είναι και πρόθυμοι να ακούσουν το γιατί ίσως το αστείο τους πρέπει να επιστρέψει στο 1950 και να παραμείνει εκεί, και ο δικός σου μάλλον δεν είναι. Κακό δεν είναι να μην ξέρεις, κακό είναι να περνάς την άγνοια και την αδιαφορία σου για… Διαβάστε περισσότερα »
Λοιπόν, για αρχή οφείλω να επισημάνω ότι η σοδα ή η κόκα κόλα ταιριάζει περισσότερο στο κρασί απ’ ο,τι το νερό – και βοηθάει και στη χώνεψη. Οι παροιμιώδεις εκφράσεις εκφράζουν επίσης ηγεμονικες αξιες , οπως και η πολιτική ορθότητα. Στην προκειμένη το νερό είναι αναχρονισμός με έντονα αντικαπιταλιστικα στοιχεία που παραπέμπουν σε νεομαρξιστικες προσεγγίσεις για την ταξική θεώρηση της οινοποσίας. Επισης το νερωμενο κρασί είναι ευθεία παραπομπή στον αρχαιοελληνικο άκρατο οίνο που ως γνωστόν ήταν σύμβολο της πατριαρχικής κοινωνικής δομής (μόνο οι Εταίρες μπορούσαν να συμμετάσχουν στα συμπόσια). You know how it ends dont you?
Σε αγάπησα, δικ@ μας είσαι!! 😀
κοκα κολα με ρετσινα = τουμπα λιμπρε!
ο πρωην μου, αν και δηλωνε φεμινιστης, διαφωνησε εντονα μαζι μου οταν η Γαλλία απαγόρευσε με νομο τα σφυριγματα και τα πειραγματα στο δρομο (catcalling). E λοιπον δεν ειναι ετσι οι φεμινιστες καλή μου. Μην εθελοτυφλείς γιατι θα τα λουστεις. Κερνα τον μια παστα και απο δω πανε κ οι αλλοι
Όντως!
Το.κατκολλινγκ είναι παρενόχληση, παραβίαση και ανδρικό προνόμιο
Τέλος
Βασικά εγώ θα ήθελα κάποιο παράδειγμα για να κρίνω γιατί η αφήγηση έμεινε στο θεωρητικό επίπεδο, δύσκολο να κρίνουμε. Αν διαφωνείτε μόνο σε θεωρητικά /φιλοσοφικά ζητήματα τού τι είναι politically correct, μικρό το κακό. Στα έργα στην καθημερινότητα τι κάνει; Αυτό έχει σημασία! Για να χρησιμοποιήσω το παράδειγμα ‘τραβα πλύνε τα πιάτα’ αν τα πλένει και γενικώς κάνει δουλειές και το κακό περιορίζεται σε ένα κακόγουστο αστείο οκ να βάλεις λίγο νερό στο κρασί σου για το κακόγουστο χιούμορ…. από την άλλη αν δεν έλεγε τίποτα και απλώς καθόταν στον καναπέ περιμένοντας τα στο πιάτο θα ήταν πιο σοβαρό. Θέλω… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή λες για πολιτική ορθότητα, σε καμμία περίπτωση δεν οφείλει να έχει ίδιες απόψεις με τη φιλελεύθερη πτέρυγα των δημοκρατικών και να καυτηριάσει μια χαρά μπορεί. Το θέμα είναι αν είναι σε θέση να το κάνει χωρίς να προσβάλει έμμεσα την προσωπικότητα σου ή τις θεμελιώδεις αξίες σου. Αν δε μπορεί, υπάρχει γενικότερο θέμα, δύο άνθρωποι δύσκολο το να συμφωνούνε σε όλα τα θέματα, αλλά αν είναι όπου διαφωνούνε να μη μπορούνε να συνεννοηθούν καλά, πως θα πάει το πράγμα. Δε προσφέρονται και όλα τα θέματα για πλάκα, αυτός τι κάνει ακριβώς και σε ποια θέματα; Είναι πολύ δύσκολο να… Διαβάστε περισσότερα »