Κάποια πράγματα είναι κατανοητά, και κάποια είναι απαράδεκτα.
______________
Η ιστορία της Δανάης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γυναίκα ετών 43,προσφάτως χωρισμένη, με τρία υπέροχα παιδιά.
Τον γνώρισα στα 20 μου. Στη σχολή. Πορευτηκαμε ή για την ακρίβεια, συμπορευτηκαμε 23 ολόκληρα χρόνια. Ξεκινώντας από το μηδέν, κατακτησαμε το όνειρο. Μια ζωή με αγώνα αλλά ευτυχισμένη, με άγχη και αγωνίες, αλλά πάντα δεμένοι σφιχτά, χέρι χερι. 21 ευτυχισμένα χρόνια. Τυχερή γυναίκα που αγαπήθηκα τόσο πολύ. Με λάτρεψε. Μόνο που τα 2 τελευταία χρόνια, απότομα έκανε μια στροφή απίστευτη. Ξαφνικά έγινε ένας άλλος. Απόμακρος,απων,σκληρος σα το θάνατο. Εν συντομία, είχε αλλη. Το έμαθα, όπως έμαθα ότι είχε φάει μαζί της όλες τις αποταμιευσεις μας. Η επόμενη στάση στο δικηγόρο. Διαλυθηκαμε ησυχως. Το διαζυγιο βγήκε σε 3 μήνες.
Έχουν περάσει 5 μήνες από τότε που έμαθα. Οι επαφές μας εξαντλούνται σε μηνύματα διεκπαιρεοτικου χαρακτήρα αποκλειστικά για τα παιδιά.
Δεν προσπαθήσε ΠΟΤΈ να αναχετησει την επερχόμενη καταστροφή. Σαν να μην υπήρξα ποτέ για κεινον. Το ίδιο και τα παιδιά. Το μυαλό μου δε το χωράει. Πώς γίνεται; και καλά εγώ. Τα παιδιά;;;
Ποτέ δεν μου ζήτησε έστω μια ευκαιρία για να μου εξηγήσει. Ούτε και εγώ επιδίωξα κάποια επαφή. Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι πέθανε και να πορευτω έτσι. Είναι δύσκολο. Τη μία μέρα παντρεμένη και την επόμενη να ξέρεις ότι όλα πρέπει να τελειώσουν. Πονάει αφόρητα. Πονάει…θα περάσει ποτέ αυτός ο πόνος, η πίκρα;
ΤΑ παιδιά και η δουλειά μου είναι το γιατρικό μου. Όμως νιώθω μισή. Έγιναν όλα τόσο γρήγορα, και ήταν τόσο ακραία… Με εκοφαντικη σιωπή. Σα να δραπέτευσε. Από τι όμως;;; από όσα μαζί ονειρεύτηκαμε; δε καταλαβαίνω…. Πως γίνεται να μην υπάρχω πια;
ΑΠΟ ΤΗΝ – ΔΑΝΑΗ
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Δανάη, ειλικρινά πολύ λυπάμαι γι’ αυτό που σου συνέβη.
Υπάρχει το κομμάτι που μπορεί κάποιος να καταλάβει, όχι να δικαιολογήσει, να καταλάβει.
Ο άντρας σου πέρασε κρίση μέσης ηλικίας εκεί γύρω στα 40. Και πίστεψε ότι μια άλλη γυναίκα ήταν το εισιτήριο για να ζήσει “ξανά ως νέος”. Από τι δραπέτευσε; Δραπέτευσε από τη συνειδητοποίηση ότι ¨δεύτερη ζωή δεν έχει” κι αυτός είναι “στου δρόμου τα μισά”, που λέει κι ο ποιητής. Αυτό είναι και τίποτα άλλο. Αν είχατε ουσιαστικά προβλήματα θα είχαν βγει σε άλλους τομείς πιο πριν. Δεν μας αναφέρεις κάτι.
Είναι πάρα πολύ έντονη και υπαρξιακή η κρίση μέσης ηλικίας και βαράει κατακέφαλα. Την άλλη γυναίκα που είναι (αν είναι) ακόμα μαζί του λυπάμαι, καθώς μπορεί κάποια στιγμή να την κατηγορήσει κι από πάνω ότι χάλασε την οικογένειά του γι’αυτήν. Ενώ την οικογένεια την χάλασε εκείνος, φυσικά.
Θα βρεις τη συντροφικότητα με άλλον σύντροφο αν δεν αφήσεις να σε πάρει από κάτω. Είσαι νέα κι αυτόνομη.
Υπάρχει και το κομμάτι όμως που δεν μπορεί κανείς να αποδεχθεί.
Πρέπει να εξασφαλίσεις, μέσω ενός πολύ καλού δικηγόρου, να είναι συνεπής σε υποχρεώσεις οικονομικού χαρακτήρα προς τα παιδιά. Σε διατροφή. Το ότι ροκάνισε τις αποταμιεύσεις σας είναι δικό του πρόβλημα. Δεν τις φάγατε μαζί. Μαζί τις δουλέψατε. Εκείνος τις έφαγε. (Η άλλη γυναίκα ποσώς γνώριζε ότι ήταν κοινές αποταμιεύσεις, σίγουρα δεν της το αποκάλυψε, της έκανε τον ευκατάστατο). Πρέπει κάποτε να επιστρέψει η ευθύνη σ’ αυτόν τον τόπο. Οι επιλογές μας είναι ευθύνη μας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δανάη η αξία σου δεν πηγάζει από τον κύριο Μπάμπη ή πως τον λένε, οπότε μη ζητάς την επιβεβαίωσή του. Άστο το γιατί το έκανε, ας του το λύσει ο ψυχολόγος του το γιατί. Στην αρχή είναι μεγάλο σοκ το διαζύγιο με παιδιά στα 40ς, πόσω μάλλον που φέρθηκε έτσι, μετά ηρεμείς και πάει μια χαρά. Σα teenager με παιδιά θα νιώθεις σε λίγο καιρό, δες το σαν καλή ευκαιρία να δουλέψεις στον εαυτό σου, να κάνεις γυμναστική, να βρεις νέους φίλους/ες και να έρθεις σε επαφή με παλιούς. Δεδομένου πως φέρθηκε, καλύτερα που όλο αυτό έγινε τώρα παρά σε… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ αυτή η κρίση ηλικίας! Αν ήσασταν και μαζί απο απο νέοι ίσως θυμήθηκε στα γεράματα οτι ήθελε περισσότερες εμπειρίες… Αν σε παρηγορεί είναι πολύ συχνό φαινόμενο! Δικό του πρόβλημα! Θα ξεπεράσεις το σοκ, νέα είσαι, φρόντισε τον εαυτό σου και απόλαυσε την ελευθερία σου! Μια φιλική συμβουλή (ως παιδί ίδιου ζευγαριού νομίζω οτι το δικαιούμαι) εσένα εγκατέλειψε όχι τα παιδιά, πάντα πατέρας τους θα είναι! Μη το ξαναπείς ποτέ αυτό γιατί προκαλεί αχρείαστο πόνο στα παιδιά και δεν είναι δίκαιο! Από τις ηλικίες συμπεραίνω, αν δεν κάνω λάθος, οτι πρέπει να είναι μεγαλούτσικα (όχι νήπια) οπότε θα κάνουν τη… Διαβάστε περισσότερα »