Η Ρένα απαντά: Πώς να κόψω το φλερτ του χωρίς να πω ότι δεν μου αρέσει εμφανισιακά;

Τόση σπουδή κι ενοχή θα την είχε άντρας στην θέση σου;

_____________

Η ιστορία της Μάλλον Ρηχής όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Γειά σας Ρένα, ampa team και λοιπά μέλη!

Έχω μια γενική προσωπική απορία που “οδηγεί” με τη σειρά της στην απορία του πώς να διαχειριστώ ένα θεματάκι…

Η γενική απορία μου λοιπόν είναι η εξής: είμαι πολύ επιφανειακή, ανώριμη και γενικά “λάθος” όταν στέκομαι ΚΑΙ στην εμφάνιση κάποιου ο οποίος ενδιαφέρεται ερωτικά για μένα; Προσωπικά, όσο “καλό παιδί” κι αν είναι ο άλλος, εαν εμφανισιακά δε μου αρέσει, δε μου κάνει “κλικ” (δε λέω να είναι κούκλος, αλλά να ταιριάζει στο αισθητικό κριτήριό μου), ε δε μπορώ να λειτουργήσω με τίποτα και να τον δω “αλλιώς”…

Δεν εννοώ λοιπόν ότι ανήκω στο άλλο άκρο, να μου αρέσει εμφανισιακά κάποιος αλλά κατά τ’ άλλα να μην ταιριάζουμε ή να είναι ούφο ή ανώριμος ή…ή…ή… και να κάθομαι απλά και μόνο επειδή μου αρέσει ό,τι βλέπω , απλά δε μου αρκεί μόνο ο χαρακτήρας του άλλου ή η συμπεριφορά του. Στέκομαι αρκετά και στην εμφάνιση. Ξαναλέω, δε με νοιάζει να είναι φέτες, ψηλός κλπ, το κόλλημά μου είναι πιο πολύ να μου αρέσουν τα χαρακτηριστικά του προσώπου του.

Το βλέπω πολύ λάθος το όλο θέμα; Ηλικιακά είμαι στα 31, δεν είμαι δηλαδή τόσο μικρή ώστε να δικαιολογούσα το θέμα αυτό ως κάτι “της ηλικίας”, που θα αλλάξει αμα μεγαλώσω (εκτός κι αν γενικά αναθεωρούν όλοι γύρω στα 40πχ) και πάντα λειτουργούσα έτσι, αμα μου άρεσε αυτό που έβλεπα (που αυτό είναι για μένα η πρώτη εντύπωση, το πρώτο “κλικ”) μετά εμπαινα στη διαδικασία να γνωρίσω τον άλλο παραπάνω να δω αν μου ταιριαζει, αν μου είναι εμφανισιακά αδιαφορος, δε δινω ευκαιρία…

Τώρα, υπάρχει τύπος που ενδιαφέρεται, αλλά ακριβώς επειδή εμφανισιακά δεν είναι του γούστου μου, πάντα του φερόμουν τελείως φιλικά. Δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι του αρέσω, μέχρι που μεταξύ σοβαρού και αστείου άρχισε να μου την πέφτει μέσω μηνυμάτων με την πρώτη ευκαιρία.

Εγώ νόμιζα ότι με δούλευε (τόσο φιλικά τον βλέπω) αλλά του πέταξα κι ένα “σε βλέπω σαν φίλο” για να είμαι καλυμμένη. Νομίζω όμως ότι δεν πήρε το μήνυμα (μεταφορικά) και συνεχίζει -πιο διακριτικά βέβαια- να ψάχνει αφορμές για επικοινωνία μέσω μηνυμάτων κλπ.

Πώς να του το καταστήσω πιο σαφές ότι δεν ενδιαφέρομαι, χωρίς να τον φέρω σε δύσκολη θέση, ειδικά δεδομένου ότι το εμφανισιακό είναι που με σταματάει και δεν ενδιαφέρομαι να τον γνωρίσω περαιτέρω; Δεν είναι δηλαδή ότι υπάρχει κάποιος άλλος λόγος τον οποίο μπορώ να χρησιμοποιήσω στο φινάλε σαν δικαιολογία… Χελπ, σος και θενκ γιου ιν αντβανς!!

-από την Μάλλον ρηχή

_____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Τέτοια επιστολή σίγουρα δεν θα την διαβάζαμε από άντρα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όταν προσπαθούν να σου εμφυσήσουν ότι δεν πρέπει να ασχολείσαι με την εμφάνιση επειδή το μέσα είναι που μετράει, αναρωτιέμαι πόσο από αυτό το μέσα μπορείς να γνωρίσεις μέσα σε 2-3 (ή 10 ή 30) διαγνωστικά ραντεβού μέχρι να πείτε ότι έχετε σχέση. Σχέση, το Άγιο Δισκοπότηρο για το γυναικείο πληθυσμό, αλλιώς είναι επιφανειακές, ρηχές, ανώριμες, τσούλες, κι όλα αυτά τα πανέμορφα (#not) μισογυνικά. Απορρέει ακριβώς από την δαιμονοποίηση του σεξ για τις γυναίκες. Οι γυναίκες δεν “πρέπει” να ενδιαφέρονται για στείρα απογυμνωμένη ερωτική έλξη. Είναι πιο αιθέρια πλάσματα, εγκεφαλικά, τάχα μου διαβλέπουν τα εσωτερικά χαρίσματα. Όπου εσωτερικά χαρίσματα, μην νομίσεις, αυτοί που τα λένε αυτά εννοούν δεν θα κερατώσουν -και πώς θα μπορούσαν άλλωστε εύκολα όταν δεν έχουν πέραση; Τα λεγόμενα “καλά παιδιά”. Πήξαμε από καλά παιδιά, basta.

Δυστυχώς βλέπω ότι έχεις πιστέψει αυτή την άθλια προπαγάνδα ως έναν βαθμό και νιώθεις ενοχές να απορρίψεις με βάση -ακριβώς- την έλλειψη ερωτικού κλικ. Το οποίο δημιουργείται -όπως όλες οι πρώτες εντυπώσεις για το αν μας αρέσει, μας δημιουργεί εμπιστοσύνη, αν θέλουμε να κάνουμε παρέα με έναν ξένο άνθρωπο- στα πρώτα 3 δευτερόλεπτα γνωριμίας! Βρίσκω απολύτως φυσιολογικό και υγιές να έλκεσαι από αυτά που έλκεσαι, κι ας μην είναι οι κοιλιακοί-φέτες (Ούτε εμένα μου αρέσουν, από τη gay κοινότητα ξεκίνησε η μόδα, και κάπως πείσθηκαν κι οι γυναίκες με το μπλα μπλα τα τελευταία 20 χρόνια, για να πουλάνε τα γυμναστήρια και τα συμπληρώματα).Καθεμία έχει τα δικά της μικροφετίχ, τι την ελκύει, και δεν χρειάζεται να καθόμαστε να απολογούμαστε γι’αυτά. Έχουν ερμηνεία πώς δημιουργήθηκαν, αλλά δεν είναι της παρούσης. Το θέμα είναι άλλο.

Γιατί στο καλό να απολογηθείς για τα γούστα σου;

Ένας άντρας θα απολογούνταν γι’αυτό; Όχι, του αρέσει, του κάνει κλικ αυτό που του αρέσει. Και δεν εννοώ αποκομμένα μόνον κομμάτια της ανατομίας, έχουν κι εκείνοι τις μικροπροτιμήσεις τους, παρατηρούν κι εκείνοι την συνολική αύρα, τη φωνή, το ύφος, τα μαλλιά, την κίνηση…

Στο πρακτικό του ζητήματος. Για να πεις όχι σε κάτι, πρέπει πρώτ’απ΄όλα να μην έχεις ενοχοποιημένο το όχι σου. Αφού λοιπόν πεισθείς ότι δεν μπορείς με το ζόρι να νιώσεις ερωτικά με κάποιον (και είναι καταστροφή όταν επιχειρείται), θα βάλεις όρια. Ήδη με το “σε βλέπω σαν φίλο” έβαλες το μεγαλύτερο. Το κατάλαβε ότι ήταν χυλοπίτιασμα, μην νομίζεις. Απλώς επειδή ο ίδιος καθόλου ενοχοποιημένα δεν νιώθει για το ότι είναι καυλοπυρέσσων για την πάρτη σου (καλά δεν το έθεσα;) συνεχίζει μέχρι να πεισθείς “να δώσεις μια ευκαιρία”. Καμμία ευκαιρία να μην δώσεις. Αφού δεν σε ενδιαφέρει ΟΥΤΕ η απλή φιλική επικοινωνία, αραίωσε την επικοινωνία στο ελάχιστο δυνατόν, να αργείς να απαντήσεις, κι οι απαντήσεις σου ας είναι όπου γίνεται μονολεκτικές. Έτσι κόβεται η γραπτή επικοινωνία.

Και ναι, είναι απολύτως ώριμο. Ανώριμο είναι να χάνεις εργατώρες και ενέργεια από τη ζωή σου για να διυλίζεις την κάθε απόρριψη. Εφόσον δεν μειώνεις τον άλλον με υποτίμηση και συγκρίσεις, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Μια ερώτηση ερωτικού φλερτ είναι κλειστή: ναι ή όχι. Όποιος την θέτει, πρέπει να είναι και προετοιμασμένος να δεχτεί όχι. Έτσι πάει αυτό το παιχνίδι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News