Κάπου στη μέση είναι το δίκιο.
______________
Η ιστορία της Θυμωμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρένα,
χθες ήμουν σε ένα καλό εστιατόριο όπου σε ένα μεγάλο τραπέζι (κάτι γιόρταζαν νομίζω) υπήρχαν δυο μικρά και πολύ ζωηρά παιδιά που φώναζαν, ετρεχαν πάνω κάτω, ή έβλεπαν στο ipad παιχνίδια με το χαρακτηριστικό ήχο να διαπερνά αυτιά. Μας διέλυσαν το βράδυ. Κι εγώ είμαι μάνα, αλλά φροντίζω να μη ταλαιπωρώ τους άλλους. Ηταν ενα τραπέζι 12 ατόμων κι εγω ήμουν με τον άντρα μου. Και παρατηρηση να κάναμε, το πράγμα δεν μπορούσε να συμμαζευτεί. Αποφάσισα να μη πω τίποτα, για να μη χαλασει ακόμη περισσοτερο η διαθεσή μου. Αλλά από χθες νοιώθω μεγαλύτερο θυμό.
Τι νομίζεις ότι έπρεπε να κάνω;
-από την Θυμωμένη.
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Στην Ελλάδα οι περισσότεροι χώροι είναι φιλικοί στα παιδιά, ενώ στο εξωτερικό υπάρχουν εστιατόρια που δεν επιτρέπουν καθόλου μικρά παιδιά.
Αναλόγως το χώρο, έρχονται και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα.
Όσο λυπάμαι τους ανθρώπους που ξοδεύουν ένα καλό ποσό για να απολαύσουν ένα αξιόλογο γεύμα με την ησυχία τους και δεν το ευχαριστιούνται, άλλο τόσο λυπάμαι τους γονείς που εξορίζονται στην έρημο της τηγανητής πατάτας και του μπέργκερ λόγω των παιδιών.
Η πολιτισμένη συμβίωση σημαίνει να σέβεσαι το διπλανό σου. Φαντάζομαι η συνοδεία ηλεκτρονικών έγινε γι’ αυτό το σκοπό, να μην τρέχουν και φωνάζουν τα παιδιά κι ενοχλούν την σάλα. Βέβαια κατέληξε να τρέχουν και ταυτόχρονα να ενοχλεί ο ήχος…
Δεν είναι κακό να τους κάνεις επισήμανση, ο γονιός είναι προετοιμασμένος ότι το παιδί του δύναται να ενοχλήσει. Συνήθως φιλοτιμείται. Δεν ήμουν βέβαια μπροστά, δεν ξέρω αν έδειχναν ότι ασχολούνται με το θέμα. Προσπαθούμε να είναι απασχολημένα ώστε να ελέγχονται.
Αν δεν παίρνουν από λόγια, κάνεις παρατήρηση στον υπεύθυνο του καταστήματος να αναλάβει. Βέβαια κι εκείνοι πελάτες είναι, μάλλον δεν θα τους διώξει…
Δεν νομίζω ότι είναι μεγάλα τα περιθώρια απόλυτης λύσης, είτε από την μία, ούτε από την άλλη πλευρά. Οι καλοί τρόποι τουλάχιστον δεν εξαγριώνουν τους άλλους, ακόμη κι όταν δεν είναι όλα ιδανικά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν ξέρω γιατί αλλά η φράση ” Στην Ελλάδα οι περισσότεροι χώροι είναι φιλικοί στα παιδιά” κάπως μου χτύπησε. Γιατί αυθόρμητα μου έρχεται να πω, πως δυστυχώς όχι δεν είναι. Εξαρτάται πως το εννοεί βέβαια ο καθένας. Απλώς να τους επιτρέπεται η είσοδος δεν κάνει έναν χώρο “φιλικό για τα παιδιά”.
Όπως λέει και ο Σλοσς, δεν πιστεύω ότι θα έπρεπε να χτυπάμε παιδιά. Αλλά θα έπρεπε να μπορούμε να ρίχνουμε ένα χαστούκι σλααααπ μες τη μάπα του γονιού ΟΤΑΝ κάνουν το παιδι τους δικό μας πρόβλημα. Και όταν φέρεται σα δαιμονισμένο δε δημόσιο χώρο το κάνουν δικό μας πρόβλημα. Κρίμα να μένουν μες το σπίτι συνεχώς, οπότε δε ξέρω, ας το εκπαιδεύσουν, δε θα πάω το σκυλί μου ανεκπαίδευτο να κατουράει και να γαβγίζει μες τα μαγαζιά. Αν μπορεί το σκυλί μου να μείνει ήσυχο, μπορεί και το παιδι σου.
Επειδή τυχαίνει να μεγαλώνω και παιδιά και σκυλιά (πληθυντικός και στα δύο) θα ήθελα να σε πληροφορήσω ότι δεν είναι το ίδιο.
Με όλο το θάρρος, το ότι κάποιος μεγαλώνει παιδιά, σκυλιά και ό,τι άλλο, δεν προϋποθέτει απαραίτητα ότι το κάνει και σωστά. Ή ότι τα κάνει όλα σωστά. Και δεν αναφέρομαι προσωπικά σε εσάς γιατί δε σας γνωρίζω. Ούτε το ότι κάποιος δεν έχει παιδιά προϋποθέτει απαραίτητα ότι έχει κατέβει από άλλο πλανήτη και δεν έχει συναναστραφεί ποτέ με παιδιά και γονείς. Αυτό το λέω επειδή βλέπω ότι απαντάτε στα σχόλια ρωτώντας τους σχολιαστές αν έχουν παιδιά υπονοώντας υποθέτω ότι όποιος έχει παιδιά κάνει ακριβώς τα ίδια πράγματα. Δε νομίζω. Προσωπικά έχω υπάρξει πολλές φορές στο ίδιο τραπέζι με παιδιά, ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Η ΠΠ πιο πάνω τσουβάλιασε το σκυλί της με ένα παιδί, μα είναι δυνατόν; Δε θα πω περισσότερα θα συμφωνήσω σε όλα όσα έγραψε ο φίλος Manhattan. Προσυπογράφω. Θα επιμείνω όμως ότι είναι θέμα credibility. Δε μπορεί να έχει άποψη επί του θέματος κάποιος που δεν έχει παιδιά. Δεν είναι στο ίδιο επίπεδο, δεν έχει τις ίδιες παραστάσεις. Επίσης η συντάκτρια θα μπορούσε να σκεφτεί και το ενδεχόμενο κάποιο απ’ τα φασαριόζικα παιδιά να ανήκει σε φάσμα, δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες.
Προφανώς και δεν είναι το ίδιο. Δεν παύει όμως να ενοχλεί κάποιον άγνωστο άνθρωπο ο οποίος δεν έχουμε το δικαίωμα να ενοχληθεί από εμάς. Οφείλουμε πάντα να σεβόμαστε το διπλανό μας και να μην τον ενοχλούμε είτε με παιδιά, είτε σκυλιά, είτε τσιγάρα, είτε τις δικές μας φωνές, είτε, είτε, είτε. Όπως δε θα θέλαμε και οι άλλοι να ενοχλούν εμάς στην τελική! Φυσικά και όλα αυτά που αναφέρω είναι τελείως διαφορετικά πράγματα, δεν τα συγχέω. Όμως είναι στη δική μας αρμοδιότητα να μην ενοχλήσουν τους άλλους που δε φταίνε. Πρέπει εμείς να φροντίσουμε γι αυτό.
Η Ελλάδα πρέπει να είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που τα παιδιά θεωρούνται ενόχληση και θόρυβος. Ευτυχώς φύγαμε και γλιτώσαμε.
Όταν αναφέρεστε σε επίπεδο τι ακριβώς εννοείτε? Βλέπω και.τα σχόλια σας από κάτω, που είναι κολλημένα. Πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία σε όλα. Τέλος.
Αν το παιδί είναι πολύ μικρό για να καταλάβει, μήπως να το αφήσουμε στό σπίτι με μια baby-sitter κι οχι να το τρέχουμε κάπου, οπου και είναι εξω από το γνωστό του περιβάλον και ενοχλεί; Πότε επιτέλους θα ξεκολήσουμε από την νοοτροπία του ’50;
Το παιδί είναι κομμάτι της ζωής, θα βγει έξω κανονικά με τους γονείς, δεν είναι να το έχει κανείς εσώκλειστο.
Δεν νομίζω ότι αναφέρθηκε να μην βγαίνει το παιδί από το σπίτι. Αλλά αν ξέρει ο γονέας ότι το παιδί θα ενοχλήσει γιατί δεν έχει όρια, πρέπει να αναλάβει και τις ευθύνες του. Λογικό είναι κάποια στιγμή να ακουστεί, αλλά αν ο έλεγχος είναι μηδενικός, για μενα όχι, δεν μπορείς να πας το παιδί σου σε καλό εστιατόριο.
Φυσικά θα το πας και σε καλό εστιατόριο ! Ένα μικρό παιδί εκεί γύρω στα τρία, θα κάνει και θόρυβο, έτσι είναι αυτά – μετά είναι που αλλάζει αυτό.
Το παιδί είναι κομμάτι της ζωής των γονιών του, όχι της ζωής του κάθε ανθρώπου που πήγε σε ένα εστιατόριο, πλήρωσε αδρά για αυτό (ειδικά αν ήταν και “καλό” όπως λέει η γραφούσα), και τελικά ακούει τις τσιρίδες και την Πεπα το γουρουνάκι στην διαπασών, αντί να απολαμβάνει ένα ήρεμο γεύμα. Μόνο στην Ελλάδα αυτά! Κάποιοι χώροι δεν είναι για παιδιά, άσχετα πως δεν υπάρχουν περιορισμοί γιατί όπως είπαμε στην Ελλάδα είμαστε και ο καθένας κοιτάει την τσέπη του πάνω από όλα. Αν πας σε καλό εστιατόριο, άσε το παιδί με μια babysitter/ σε κάποιον συγγενή ή φίλο για λίγο,… Διαβάστε περισσότερα »
Το παιδί θα πάει και σε καλό εστιατόριο. Το ποιός έχει πρόσβαση το καθορίζει η νομοθεσία και η πολιτική του καταστήματος. Το τι κάνει ο καθένας τα χρηματά του είναι προσωπική του υπόθεση, αν θεωρεί ότι δε του αρέσει ένα εστιατόριο για όποιους δικούς του λόγους, δεν ξαναπάει. Πάντως το να ζητάει να αποκλείσει τα παιδιά, απλά δε δικαιούται. Καθόλου Ελληνικό δεν είναι αυτό, τα παιδιά σε όσες χώρες έχω ζήσει μπαίνουν κανονικά στα εστιατόρια. Και σε απλό και σε καλό εστιατόρια θα πάει κάθε γονέας το παιδί του, αν είναι δυνατόν, πραγματικά. Όποιος δε μπορεί τα παιδιά ας κάτσει… Διαβάστε περισσότερα »
Η κοινωνία έχει κάποιους κανόνες ευγενείας. Δεν είπε κανένας να κλείσεις το παιδί σου μέσα, ούτε να μην το πας σε εστιατόριο. Είπαμε απλά να μεριμνήσεις να του μάθεις κάποιους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς στο σπίτι πριν το πάρεις μαζί σου. Το να πάρεις ένα τάμπλετ και να βάλεις κινούμενα σχέδια στην διαπασών χωρίς καν ακουστικά, ή να το αφήνεις να τρέχει και να τσιρίζει μέσα στο εστιατόριο λες και είναι το σαλόνι ή η αυλή/το μπαλκόνι σου δεν είναι λύση. Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να ανέχεται τα βλαστάρια κανενός, που και αυτά δεν φταίνε, αλλά φταίνε οι γονείς τους που… Διαβάστε περισσότερα »
Σαφως και έχει κανόνες, δε τους ορίζεις εσύ όμως, επίσης η ανοχή στα παιδιά είναι συνήθης κανόνας. Για ένα χώρο σαν το εστιατόριο, το πως είναι οι κανόνες τους ορίζει η πολιτική του καταστήματος και φυσικά η νομοθεσία, όχι εσύ. Ένα βρέφος θα κλάψει και ένα παιδί 3 ετών ξεκινάει να μαθαίνει κανόνες. Λυπάμαι που χρειάζεται να το εξηγήσει κάποιος αυτό. Επίσης δεν έχεις έχεις καμμία απολύτως διακριτική ευχέρια στο που θα πάνε τρίτοι τα παιδία τους, είναι θέμα του χώρου που τα πηγαίνουνε αυτό. Τελικά αν δε θες να έρχεσαι σε επαφή με παιδία θα πρέπει να το ρυθμίσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Το παιδί είναι μέλος της οικογένειας και ακολουθεί τους γονείς του σε κάθε βόλτα από μια ηλικία και μετά.
Σωστά, από μια ηλικία και μετά. Αυτό προϋποθέτει ότι οι γονείς έχουν μεριμνήσει να μάθουν στο παιδί καλούς τρόπους και την διαφορά μεταξύ κάθε χώρου.
Το να το πάτε σε πάρκο ή παιδική χαρά ή παιδότοπο αλλά ΟΧΙ σε ένα εστιατόριο δεν είναι αποκλεισμός κοινή λογική Θα ΕΠΡΕΠΕ να είναι. Να ακολουθεί τους γονείς ναι, αλλά με βάση την ηλικία του.
καθόλου κοινή λογική, και σε πάρκο θα πάει το παιδί και σε εστιατόριο. Απλά δεν είναι στη δική σου ευχέρια το που θα πάει ο άλλος το παιδί του, με συγχωρείς πολύ
Με μεγάλη μου έκπληξη βλέπω ότι τα σχόλια διίστανται. Προσωπικά, δεν έχω γίνει ακόμα μαμά αλλά έχω φίλες και συγγενείς που έχουν γίνει κι έχουμε συζητήσει πολλές φορές αυτό το θέμα κι έχουμε βγει έξω και με τα παιδιά τους και χωρίς. Οπότε έχω μια καλή εικόνα θεωρώ. Και φυσικά έχω υπάρξει άπειρες φορές και στη θέση της γράφουσας! Αυτό που έχω να πω είναι ότι σε όλα τα ζητήματα, η ελευθερία του ενός τελειώνει εκεί που ξεκινάει η ελευθερία του άλλου. Φυσικά και οι γονείς έχουν το δικαίωμα να βγουν έξω με τα παιδιά τους. Δεν έχουν μόνο δικαιώματα… Διαβάστε περισσότερα »
ξέρω πως θα σε κάνω να νιώσεις καλύτερα. φαντάσου, φαντάσου λέω γιατί μου έχει συμβεί, να μένεις σε διαμέρισμα κάτω από αυτή την οικογένεια που ξεκάθαρα έχει θέμα ορίων. αισθάνεσαι καλύτερα;
Έχεις παιδιά;
Μια παρατήρηση σε καλό τόνο για το πχ να χαμηλώσει το παιδί τον ήχο του iPad ή γιατί ότι σας δυσκολεύει να φάτε κλπ είναι εντελώς οκ. Νομίζω οι περισσότεροι γονείς θα μιλάγαμε με το παιδί να είναι πιο ήσυχο, και ένα παιδί που είναι σε ηλικία που συννενοειται, μπορεί μια χαρά ο γονιός να το κοντρολαρει. Το μόνο που δε λύνεται σε αυτά, και θέλει υπομονή, είναι όταν το παιδί είναι πάρα πολύ ζωηρό αλλά όχι ακόμα σε ηλικία που ακούει. Να είναι πχ 3 ετών, – που ακόμα ίσως δεν έχει μπει το parental authority στη σχέση με… Διαβάστε περισσότερα »
Δε μπορούν να μπαίνουν όρια παντού. Δε γίνεται ένας γονιός να κερδίζει όλες τις μάχες. Απλά δε γίνεται. Είμαι σίγουρος αν τους έπαιρναν το ipad θα σήκωναν όλο το μαγαζί.
Αν το δοκίμαζε στο επι τόπου θα γινόταν πανικός, King Kong και Godzilla μαζί πακέτο 😂 Αυτά θέλουν να έχει ήδη δώσει το χρόνο να είναι ρεγκουλαρισμένο το screen time για να μπορεί να κλείσει χωρίς φωνές, να είχε κανονίσει την έξοδο να είναι και με άλλα παιδιά μέσα για να μη βαριούνται κλπ. Γίνεται, αλλά θέλει και να έχουν γίνει μήνες δουλειάς με το παιδί και το πως αντιδρά όταν δεν παίρνει αυτό που θέλει. Τα μικρά από χειριστικές συμπεριφορές άλλο τίποτα ( είναι νορμάλ αυτό για την ηλικία τους ). Παλί, εξαιρώ την ηλικία εκεί γύρω στα 3,… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορούσαν επίσης να προβλέψουν ακουστικά ή να χαμηλώσουν τον ήχο.
Έχεις παιδιά εσύ;
Είμαστε εκτός κλίματος, ..τα παιδιά έξω μόνο με χορήγηση αντισταμινικού για άμεσο νάνι 😂 🤷♂️
Γιατί, όταν κάνεις παιδιά, χάνεις την επαφή σου με τους κανόνες ευγενείας και σωστής κοινωνικής συμπεριφοράς; Ακούγεται τρομακτικό!
Το αντίθετο, διδάσκεις κανόνες ευγένειας και κοινωνικής συμπεριφοράς. Η κοινωνικοποίηση και η έκθεση σε ερεθίσματα όμως ενός ατόμου ξεκινά απ’ τη βρεφική ηλικία. Οπότε και στον παιδότοπο θα πάει και στο εστιατόριο. Δε γίνεται ένα παιδί να είναι σε γυάλα ως την εφηβική ηλικία για να μπορείς εσύ να απολαύσεις ένα δείπνο με την ησυχία σου. Όποιος έχει υπάρξει γονιός γνωρίζει ότι κάποιες φορές ξεπερνούν τα όρια κάποιες όχι, είναι μια διαρκής μάχη και στο τέλος υπάρχει ένα win win situation. Επίσης το να στοχάζεσαι και να προτείνεις λύσεις κουνώντας το δάχτυλο μη έχοντας υπάρξει γονιός είναι όπως ένας ανεπάγγελτος… Διαβάστε περισσότερα »
“Το αντίθετο, διδάσκεις κανόνες ευγένειας και κοινωνικής συμπεριφοράς.” Έχω ταξιδέψει σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, και δεν έχω δει το χάλι που υπάρχει εδώ σε τέτοιο βαθμό.Ίσως κάποιο μωρό να κλαίει (που αυτό κατανοητό και σεβαστό, γιατί δεν έχει τρόπο να επικοινωνήσει πέρα από το κλάμα, αλλά και σε αυτές τις περιπτώσεις ο ένας από τους δύο γονείς τουλάχιστον πάει το παιδί σε άλλο χώρο μέχρι να ηρεμήσει, δεν συνεχίζει αμέριμνος την κουβέντα με τους φίλους/κοιτάζει το κινητό του). Αλλά πιτσιρίκια να τρέχουν γύρω γύρω από τα τραπέζια, και κινούμενα σχέδια από το τάμπλετ δεν ακούς σε τέτοιο βαθμό. Αντιθέτως… Διαβάστε περισσότερα »
Θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι συμβαίνει το ακριβώς ανάποδο, self entitlement έχει στην Ελλάδα αρκετός κόσμος που για δικούς του λόγους θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να μην έρχεται σε επαφή με παιδιά και παιδικές συμπεριφορές εκτός του σπιτιού του. “Έξω” τα παιδιά πάνε κανονικότατα σε εστιατόρια και συμπεριφέρονται αναλόγως της ηλικίας τους, όπως φυσικά και τα βρέφη κλαίνε ανεξαρτήτως χώρας. Θα ακούσεις και την πέπα και σε τραπέζια σε εξωτερικούς χώρους τρέχουν τα παιδιά. Ο κόσμος είναι γενικα φιλικός και έλλειψη φιλικότητας προς τα παιδιά θεωρείται κακή συμπεριφορά. Το ότι είναι έτσι, είναι κυρίως λόγω κοινωνικών κανόνων, λίγοτερου… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς, το καλό εστιατόριο, το σινεμά (εξαιρούνται οι παιδικές ταινίες) και το θέατρο (και πάλι με εξαίρεση τις παιδικές παραστάσεις) ΔΕΝ είναι χώροι για “παιδικές συμπεριφορές”. Η αυλή του σπιτιού, η παιδική χαρά, ο παιδότοπος, η παραλία, το γήπεδο, ένα οικογενειακό εστιατόριο (υπάρχουν πολλά με καλό φαγητό που διαθέτουν και κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους για να παίζουν και τα παιδιά), μια οικογενειακή ταβέρνα για παράδειγμα είναι. Μου φαίνεται ότι ορισμένοι γονείς πρέπει να θυμηθούν τις διαφορές μεταξύ των διαφόρων χώρων, και μετά να τις μάθουν στα παιδιά τους. Πραγματικά απογοητεύτηκα με το γεγονός ότι ένας ενήλικας που έχει και παιδιά δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Αν τα παιδιά έχουν πρόσβαση, το καθορίζει ο ιδιωτικός χώρος, όχι εσύ, δεν είναι το σπίτι σου. Αν δε σου αρέσουν οι κανόνες πρόσβασης του χώρου και ο κόσμος που πηγαίνει, μπορείς πάντα να πας κάπου αλλού. Οι προσωπικές σου απόψεις για το πως θεωρείς ότι θα έπρεπε να είναι η πρόσβαση, σε αντιπαραβολή με το πως είναι, δεν αφορούν τους άλλους πελάτες. Όπως δεν έχεις καμία αρμοδιότητα σε ότι αφορά την πολιτική πρόσβασης σε ιδιωτικούς χώρους υπό τη διαχείριση τρίτων, δεν έχεις κανένα απολύτως λόγο στο που πάνε τρίτοι τα παιδιά τους. Το καταλαβαίνεις ή όχι, δεν αλλάζει τίποτα,… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς.
Μα τα εστιατόρια είναι ένα από τα μέρη που τα παιδιά μαθαίνουν κοινωνική συμπεριφορά!
Επίσης προσφέρονται καμμιά φορά για μαθαίνουν από τους γονείς πως να αντιμετωπίζουν συμπεριφορές παρενόχλησης από τους γύρω. Καμμία φορά σε ένα εστιατόριο ίσως χρειάζεται ευγενικά να δείξει κανείς σε τρίτους μέχρι ποιό σημείο τους πέφτει λόγος και από ποιό σημείο και μετά, ως ενήλικες που θα έπρεπε να γνωρίζουν, γίνονται παρενοχλητικοί.
δηλαδη αν πας σε ενα μαγαζι, (το “καλο” δν παιζει καποιο ρολο), και ο διπλανος σου κυριος μιλαει δυνατα , εχει βροντερη φωνη, γελαει εντονα κτλ κτλ θα του κανεις παρατηρηση?? η θα ζητησεις απο τον μαγαζατορα να επεμβει?
δυστυχως θα τυχει κ αυτο. θα βγουμε κ μπορει να μην απολαυσουμε την ησυχια που θα θελαμε. Δεν πειραζει, δεν συμβαινει παντα.
Θεωρώ ότι η πλειονότητα των γονιών θα φιλοτιμούταν από μια ευγενική παρατήρηση. Αν αυτό δεν δουλέψει, υπάρχει πάντα η επιλογή να απευθυνθείς στο μαγαζί. Και αν ούτε και αυτό δουλέψει, μπορείς να μην ρισκάρεις να ξαναπάς στο μαγαζί. Δυστυχώς, ο συνδυασμός του ότι τα παιδιά έχουν ολοένα και λιγότερα όρια και ότι όσοι δεν έχουμε παιδιά (είτε γενικώς είτε μαζί μας σε μια συγκεκριμένη έξοδο) τα αντέχουμε ολοένα και λιγότερο μεγαλώνοντας, αναγκαστικά πολώνει τα μέρη διασκέδασης σε kids-friendly και υπόλοιπα. Μπορείς και να δοκιμάσεις, όταν ξαναπάς σε εστιατόριο, να ρωτήσεις αν υπάρχουν κρατήσεις για οικογένειες ή, αν τις βλέπεις ήδη… Διαβάστε περισσότερα »