Οι προπονητές πιέζουν επειδή έτσι έχουν μάθει, δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποκύψετε.
_______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή και σοφή Ρενα αλλα και αναγνώστριες του σαιτ, σας διαβαζω καιρό και με εχετε βοηθησει μεσα απο τις απόψεις σας και τις συμβουλές σας σε πολλους τομείς της ζωής μου. Τολμαω λοιπον να θέσω και εγω ενα προβληματισμό που εχω σχετικά με την κόρη μου ( 8).
Εχει ξεκινησει εδω και δυο χρονια με τενις το οποιο και λατρεύει. Εαν θα ειχε τη δυνατοτητα θα περνουσε ολη της την ημερα στο γήπεδο. Οι προπονητές της ειναι ενθουσιασμένοι μαζι της, με την προοδο που εχει κανει, με αποτελεσμα να την βαλουν στην ομαδα που παιζει σε αγωνες. Δυστυχως ομως κριτικάρουν το γεγονός που δεν εχει «killerinstict“ αν μπορω να το θέσω ετσι εν συγκρίσει με αλλα παιδια που κατεβαίνουν σε αγωνες. Απο την μια μας προτειναν να την στειλουν σε αγωνες και ισως, αν χασει, να «ξυπνησει» και να γινει πιο μαχητική. Εγω παλι φοβαμαι μηπως αυτο εχει τα αντίθετα αποτελεσματα και μισήσει το σπορ που τοσο αγαπαει, για αυτο και μεχρι στιγμης ήμασταν αρνητικοί. Δεν ξερω αν κανουμε εμεις κατι λαθος σε αυτο.
Μεγαλώνουμε τα παιδια μας με παρα πολυ αγαπη, αλλά ποτέ δεν νιώσαν την αναγκη να ξεχωρίσουν σε κατι, αν και ειναι ολοι τους πολύ καλοι αθλητές και άριστοι μαθητές αλλα το κανουν επειδη αγαπάνε αυτο που κανουν και οχι για να ξεχωρίσουν. Σε μια αόριστη συζητηση που ειχα με την κορη μου, πανω στην προπονηση, μου ειπε πως τους αλλους στην ομαδα τους ενδιαφερει να κερδίσουν με την πρωτη μπαλιά αλλα αυτη την ενδιαφερει να γινει και λίγο παιχνιδι, οποτε ρίχνει ανάλογες μπαλιές. Παρολο που δεν εχω ιδεα απο τενις βρηκα πολυ σωστη την αποψη της.
Στην ερωτηση μας αν θα ηθελε να βγει απο την ομαδα, επειδη ισως ετσι πιέζεται παραπανω, μας ειπε πως δεν υπαρχει περιπτωση. Θελει να συνεχιζει να παιζει και θελει να παει σε αγωνες και σιγουρα θελει να μεινει στην ομαδα. Παρολλα αυτα ο αγαπημενος της προπονητής ειναι ο μπαμπας της, λεει, γιατι μαζι του η προπονηση ειναι ο καλύτερος συνδιασμος προπονησης και fun time. Σε περιπτωση που ισως παρεξηγηθω, δεν ονειρεύομαι κύπελα και διακρισεις. Βασικη μας προτεραιότητα ηταν παντα τα παιδια μας να ειναι ευτυχισμενα και να στηρίξουμε τις επιλογες τους οσο μπορουμε καλυτερα. . Σας ευχαριστώ πολυ εκ των προτερων για τις απαντήσεις σας
ΑΠΟ ΤΗΝ – Not so ambitious mum
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή φίλη σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου για την δουλειά μου και χαίρομαι που βοηθιέσαι και από τις πολλές και ενδιαφέρουσες απόψεις των αναγνωστ@ν μας.
Προσωπικά δεν βλέπω κάτι λάθος στο χειρισμό σας, αντίθετα η υγιής αντιμετώπιση αυτή είναι. Ο αθλητισμός υποτίθεται προάγει το ευ αγωνίζεσθαι και την ανάπτυξη δεξιοτήτων, σωματικών και κοινωνικών, όχι το “ξέσκισμα” των αντιπάλων σε ένα court, σε ένα παρκέ, σε ένα ταπί, σε μια αλάνα… Για να νιώσεις όμορφα αθλούμεν@ (που είναι και προϋπόθεση για να συνεχίσεις να αθλείσαι) πρέπει να περνάς όμορφα κι όχι να σου βγαίνει η μπαναγία στο άγχος για τις διακρίσεις. Κρίνω επομένως την στάση σας και την στάση της κόρης υγιέστατη.
Οι προπονητές είναι δυστυχώς παλιά ιστορία ότι πιέζουν. (Ενίοτε πιέζουν με κακοποιητικό τρόπο, έχουν γίνει διάφορα σούσουρα σχετικώς, κάποιες φορές και καταγγελίες. Ευτυχώς η δική σας στάση αποτρέπει το ξεπέρασμα των ορίων στο βωμό του πρωταθλητισμού).
Από μια μεριά είναι έτσι μαθημένοι, ότι πρέπει να επιλέξουν παιδιά που έχουν ένα “μέλλον” στο όποιο άθλημα, ώστε να πάνε σε αγώνες, να φέρουν πίσω διακρίσεις και μετάλλια κι έτσι να καταξιωθούν κι οι προπονητές οι ίδιοι ως καταξιωμένοι κι επιτυχημένοι ανιχνευτές ταλέντων. Κοντά στον βασιλικό, ποτίζεται κι η γλάστρα. Και δεν είναι μόνο οι προπονητές, το ίδιο συμβαίνει και με δασκάλους μουσικής, καλλιτεχνικών και άλλων συναφών ασχολιών…
Από την άλλη αυτό όλο είναι παιδαγωγικά λάθος, καθώς στους μεν πρωταθλητές εδραιώνει την αντίληψη ότι είναι μόνο οι επιτυχίες τους (κάνοντας την διαχείριση αποτυχίας δύσκολη), στους δε “χαμένους” στην κούρσα δρόμου ότι “δεν κάνουν” για τον αθλητισμό ωθώντας τους να τον εγκαταλείψουν. Σε μια εποχή στην οποία τα παιδιά είναι καθιστά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας κάτι τέτοιο είναι καταστροφικό: χρειάζονται κίνητρα να αθλούνται, όχι αντικίνητρα!
Και τελικά μια τέτοια στάση απομακρύνει παιδιά και γονείς από τα αθλήματα. Θα μου πεις, δεν το ξέρουν αυτό οι προπονητές; Το ξέρουν, αλλά συχνά για τους παραπάνω λόγους προτιμούν να έχουν λίγους και εξ αυτών πρωταθλητές, παρά πολλούς και μη πρωταθλητές. Αυτό κάτι δείχνει και για το τι πιστεύουν για τον αθλητισμό γενικά. Όχι όλοι, αλλά αρκετοί ώστε να υπάρχει ικανό στατιστικό δείγμα.
Μια τελευταία σημείωση: το να είναι ο προπονητής οικογενειακό πρόσωπο είναι πολύ καλό όσο το άθλημα παραμένει ερασιτεχνικό. Άπαξ και γίνει επαγγελματικό (ή με ορίζοντα τέτοιο), έχει τα μειονεκτήματά του, όπως είδαμε στην περίπτωση Τσιτσιπά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“…μου ειπε πως τους αλλους στην ομαδα τους ενδιαφερει να κερδίσουν με την πρωτη μπαλιά αλλα αυτη την ενδιαφερει να γινει και λίγο παιχνιδι, οποτε ρίχνει ανάλογες μπαλιές…”.
Υπέροχο πραγματικά!
Υπέροχο παιδί! Τι όμορφη οπτική και λογική που έχει!
Αυτο χρειαζεται πραγματικη ικανοτητα!!!!
Σας λάτρεψα οικογενειακώς! Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα από το να απολαμβάνεις απλά και αγνά αυτό που κάνεις και να το κάνεις επειδή το απολαμβάνεις! Αδυνατώ ειλικρινά να καταλάβω γιατί στην ελληνική κοινωνία πρέπει να είμαστε “οι καλύτεροι” και να σπρώχνουμε τα παιδιά μας προς αυτήν τη λογική, δημιουργώντας του τόσο πολύ στρες. Προσωπικά δεν κατάφερα σαν παιδί να αγαπήσω βαθιά τις δραστηριότητες στις οποίες πήγαινα επειδή βρισκόμασταν συνεχώς σε μια κατάσταση ανταγωνισμού, αγώνων, τουρνουά και πάει λέγοντας. Και τι θα γίνει δηλαδή αν κάποι@ δεν είναι το πρώτο στον όμιλο, δεν κερδίζει μετάλλια κτλ; Η τι θα γίνει άμα κερδίσει;… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ το κορίτσι σου το βλέπω ΚΑΙ συνειδητοποιημενο, Και πολύ ώριμο πλάσμα. Μην τη φοβάστε! Είναι αθλήτρια με Α κεφάλαιο.
Μιλάω εκ πείρας γιατί πιεστηκα από προπόνητη, όταν αλλαξα σχολη και πήγα σε αθλητικό χώρο που ο προπονητής δεν έσκαγε για την απόδοση της ομάδας σε εξετάσεις και αγωνες, στην αρχή μου φάνηκε περίεργο και έπειτα αλλαξε όλη η εμπειρία μου. Περναγα πολυ ωραια , πήγαινα εκεί πλέον για να ξεσκασω, μου έλειπε όταν είχα καιρό να πάω και το αποζητούσα. Ήταν ένας χώρος επίσης γεμάτος αποδοχή και υπέροχο κλίμα λόγω έλλειψης αυτού του τρελού ανταγωνισμού. Και αυτό διαπίστωσα ότι είναι σπάνιο. Μου έμαθε τι σημαίνει μαθαίνω και ανθιζω σε ένα χώρο ανοιχτό για όλους. Ναι δεν είμαστε οι καλύτερη… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτο ακριβως έζησε και η μια απο τις κορες μου. Ενω ηταν ετοιμη να τα παρατήσει λογω πίεσης, αποφασισε να αλαξει ομαδα και απο τοτε ανθίζει στη κυριολεξία. Και ενω πριν την πίεζα να παει στις προπονήσεις τωρα λεει αυτη πως «η προπονηση θα παει μεχρι τις δεκα το βραδυ αλλα θα παω γιατι η ομαδα μου βασίζεται σε μενα»!!
Λοιπον θα μεταφερω τα λογια ενος συγγενούς που ειναι καθηγητης πανεπιστημιου, εχει συνοδευσει εθνικες ομαδες και εχει μεγαλη πειρα. “Αθλητισμό για τα παιδια κι οχι πρωταθλητισμο, ειναι επιβαρυντικος και σωματικα και πνευματικα και ψυχολογικα”. Σε πολυ γενικες γραμμες το λεει λογω της υπερβολικα σκληρης προπονησης, των σκευασματων που αναπόφευκτα θα παρει οποιος αθλητης στοχευει στην κορυφη και φυσικα του ψυχικου κοστους μια τοσο δυσκολης, σκληρης και αντ;γωνιστικης καταστασης. Χανεται η μαγεια της ευγενους άμιλλας. Δεν πιστευω οτι ισχυει για ολους (ο Τεντογλου πχ δε μου δινει αυτη την εντυπωση, χωρις ομως να ξερω κιολας), αλλα αφου η κορη σου παιζει… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς μεγάλη μερίδα προπονητών και γυμναστών μπορώ να πω πιέζουν πολύ. Εδώ το βίωσα σε γυμναστήριο. Τα έντερα μου έβγαιναν. Με πίεζε να κάνω ασκήσεις που δεν μπορούσα. Όπως και να το κάνουμε δεν είναι όλων τα σώματα μας τόσο τέλεια που μπορούν να κάνουν όλες τις ασκήσεις όπως τις θέλουν.
Αν αγαπά το τένις τότε να το απολαμβάνει όπως η ίδια θέλει και οχι όπως απαιτεί ο προπονητής.
τα παιδιά που παίρνουν πολύ αγάπη και υποστήριξη, δεν θα γίνουν ποτε ανταγωνιστικά, όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά παντού στη ζωή.
Δεν θα έχουν ψυχικό κενό που να προσπαθούν μάταια να το γεμίσουν.
Ο Ωνασης πριν πεθάνει είπε ότι έκανε το έκανε γιατί προσπαθούσε να γεμίσει το κενό μέσα του που του άφησε η μη αποδοχή από τον πατέρα του (ότι ήταν ισάξιος του ) . Δεν το κατάφερε ποτε.
Όλες οι κοινωνίες είναι ανταγωνιστικές , αλλά όσες έχουν ινδοευρωπαϊκής καταγωγής πληθυσμό , το έχουν τερματίσει.
Η διαφορά της ευρώπης από την αμερική είναι κυρίως σε αυτό.
Εγώ θα κάνω λίγο τον δικηγόρο του διαβόλου απλά για να δώσω τροφή για σκέψη. Σκέφτηκα ότι δεν είναι κακό να θέλει κάποιος να κυνηγήσει την αριστεία. Δυστυχώς η συμπεριφορά και τα κίνητρα που υπάρχουν πίσω από αυτήν είναι όλα λάθος. Αλλά ας μην ενοχοποιούμε το να είναι κάποιος ο καλύτερος σε κάτι ώστε να αναγκάζεται να συντηρεί την αριστοτεχνια του προκειμένου να μένει στο ίδιο επίπεδο με τους όχι τόσο καλούς. Εγώ θα έλεγα βεβαίως να πάει σε αγώνες και να βγει πρώτη κι όσο θα βγαίνει πρώτη θα αναγκάζεται να προπονείται κι άλλο αλλά ας είναι το κίνητρο… Διαβάστε περισσότερα »
υπάρχουν άτομα που κάνουν πρωταθλητισμό και έχουν ή φτιάχνουν την ψυχική ανθεκτικότητα για να κάνουν πρωταθλητιμσό και υπάρχουν άτομα που κάνουν απλά αθλητισμό. Αν την κόρη σου δεν την ενδιαφέρει ο πρωταθλητισμός δεν υπάρχει θέμα, θα την πας σε μια ακαδημία που είναι πιο χαλαρή ή σε άλλο δάσκαλο. Μόνο αν σου πει οτι την ενοχλέι. Απ’ οτι λες δεν σου είπε κάτι τέτοιο.