Υπάρχει συγκεκριμένη προσέγγιση.
______________
Η ιστορία του/της ΝΝ όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο οι γείτονες μου με έχουν τρελάνει!!!
Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως… Τα τελευταία χρόνια μένει από πάνω ένα ζευγάρι γύρω στα 65. Εδώ και 2 χρόνια περίπου ήρθαν κ μένουν μαζί τους η κόρη ( ή νύφη), ο γιός (ή γαμπρός) και τα δύο εγγόνια ( το ένα μωρό και το άλλο γύρω στα 4-5).
Το ζήτημα λοιπόν είναι ότι δεν σταματάνε τη φασαρία ποτέ. Νωρίς το πρωί, κάποιες φορές μεσημέρι, απογεύματα, καθημερινές, ΣΚ, αργίες… Τα ποδοβολητά και οι φωνές δεν σταματάνε!!!! Τις προάλλες με ξύπνησαν 6:30 το πρωί!!! Είμαι μονίμως με ένα κοντάρι και χτυπάω το ταβάνι ή φωνάζω να σταματήσουν. Οι άνθρωποι δε νιώθουν…
Ο μόνος λόγος που δεν έχω ανέβει ακόμα να τους κάνω παρατήρηση face to face είναι ότι δε ξέρω πώς να τους μιλήσω κ φοβάμαι ότι δε θα συγκρατήσω τα νεύρα μου! Μπορείτε να προτείνετε κάτι;
Υ.Γ Το σπίτι είναι δικό μου οπότε δεν υπάρχει ενδεχόμενο μετακόμισης
– από NN
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Το πρόβλημα με τους κακούς γείτονες είναι μεγάλη πληγή.
Όπως καταλαβαίνω υπάρχουν δύο φάσεις όχλησης:
- των ωρών κοινής ησυχίας
- των υπολοίπων ωρών
Για τις μεν πρώτες η ενδεδειγμένη οδός είναι να καλέσεις την αστυνομία για διατάραξη κοινής ησυχίας. Θα έρθουν για παρατήρηση. Δεν θα “γίνει” κάτι με την έννοια της ποινής ή ίσως ούτε της συμμόρφωσης, θα σου προσφέρει όμως ένα αρχείο δράσης γι’αυτό που θα σου πω παρακάτω. Καθώς επίσης μπορεί να τους ανησυχήσει και να γίνουν προσεκτικότεροι κατά το δυνατόν.
Στην επόμενη (ή σε έκτακτη, που θα αιτηθείς εσύ) γενική συνέλευση των ενοίκων της πολυκατοικίας, θα θέσεις θέμα ενόχλησης από το θόρυβο, ώστε να είστε όλοι ενήμεροι και να υπάρχει καταγεγραμμένη η διαμαρτυρία σου. Αν είστε μάλιστα πολλοί οι ενοχλημένοι, όπως υποθετω, ως και εξώδικο από κοινού μπορεί να συμφωνήσετε να επιδόσετε. Αποτελεί νομικό έγγραφο και θα ληφθεί σοβαρά υπόψιν.
Έχοντας πει όλα αυτά, όμως ΠΡΙΝ από οτιδήποτε πρέπει να χρησιμοποιήσεις έναν ανθρώπινο τρόπο: να επικοινωνήσεις την διαμαρτυρία σου, είτε χτυπώντας τους το κουδούνι, είτε με γραπτό σημείωμα, είτε μέσω του διαχειριστή σας.
Το λέω επειδή τα παιδιά, ειδικά σε αυτές τις ηλικίες, κι ειδικά στις παρούσες συνθήκες περιορισμού λόγω πανδημίας, είναι πραγματικά, αντικειμενικά δύσκολο να ελεγχθούν. Στα υπόλοιπα, ναι, έχεις απόλυτο δίκιο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
μια ειναι η λυση όταν έχεις να κάνεις με αναισθητα βοδια:αστυνομία και μήνυση.
εγω για κακή μου τύχη έχω από πάνω οικογένεια με 4 παιδιά,( το μεγαλύτερο 6,το μικρότερο 1) και καταλαβαίνεις τι γίνεται ( ένα σου λεω τα μωρά ξυπνάνε 4 το χάραμα κ ουρλιάζουν σαν να τα σφάζουν! έστειλα αστυνομία,πάτησα και μια μήνυση για διατάραξη ωρών κοινής ησυχίας κ οχλησεις όλο το 24ωρο κ από τότε κάπως περιορίστηκε το πρόβλημα. τουλάχιστον μεσημέρια κ βραδιά έχω ησυχία!!
Κατανοώ το πρόβλημα, και συμπονώ, όμως το μωρό ειδικά, όσο και πειθαρχημένος κι υπεύθυνος να είναι ο γονέας (αν υποθέσουμε ότι είναι, τέλος πάντων) συνήθως κλαίει και φωνάζει, είναι η φύση του να φωνάζει για να κάνει επικοινωνίσιμη την ανάγκη του, η οποία δεν είναι πάντοτε ούτε σαφής, ούτε άμεσα ιάσιμη (κολικοί, πονάκια, δόντια που βγαίνουν κλπ). Ούτε μιλάει, ούτε καταλαβαίνει από πειθαρχία. Τι να του κάνουν για να μην φωνάζει; Στο εξάχρονο, εντάξει, όντως χρειάζεται πειθαρχία και να καταλάβει ότι δεν ζουν μόνοι τους.
Το θέμα είναι ότι το αφήνουν να κλαίει με τις ώρες το έρμο.τις προάλλες είχαν βάλει δυνατα μουσική για να καλύπτει το κλάμα του! Το μωρό έκλαιγε 45 λεπτά μετρημένα.. !!!δεν είναι μόνο ενοχλητικοί, είναι ακατάλληλοι κ για το μεγάλωμα του!! Μα είναι δυνατόν?? Να αφήνουν ένα μωρό να κλαει 45 λεπτά?? Όσο για τα υπόλοιπα μικρά,νομίζω ότι ζουν ταλιμπαν από πάνω μου…τέτοιο ποδοβολητο ολημερίς!
Δεν είμαι και τόσο σίγουρη ότι σώνει και ντε πάνε να καλύψουν το κλάμα με τη μουσική. Έχω περάσει νύχτες ατελείωτες με μωρά που έκλαιγαν και ούρλιαζαν ασταμάτητα και δεν ήρεμουσαν με τί-πο-τα και λευκούς ήχους και απορροφητηρες καιτις 247 συμφωνίες του Μπετόβεν του Μπαχ και Βιβάλντι τις έβαζα μπας και ηρεμήσουν επιτέλους (συνήθως κι αυτό μάταιο) καθώς διέσχιζα το δωμάτιο κάνοντας 5χιλιομετρα αγκαλιά με αυτά σε κάθε πιθανή στάση αγκαλιάς. Μωρά, ρε παιδιά. Τι αστυνομίες λέτε;
Ναι,κοίτα,για να μιλήσουμε κ λίγο σοβαρά,σαν ενήλικες…καταλαβαίνω το point σου ,αλλά της μιας της κλαιει το μωρό, του άλλου γαβγίζει το σκυλί μέσα στην άγρια νύχτα,οι άλλοι βάζουν μουσική ολημερίς, οι από πάνω ποδοβολητα όλη μέρα….δεν γίνεται δουλίτσα έτσι όμως! Ιδίως στην Αθήνα που είμαστε σχεδόν 6 εκατομμύρια πια,ο καθένας ας πειθαρχησει στους κανόνες του κράτους. Γιαυτό έχουμε θεσπισμενες ώρες κοινής ησυχίας. Η λύση για την συμβιωση-ιδιως σε πολυκατοικιες-ακουει στο ονομα:σεβασμός.τελεια και παυλα.
Δεν είναι συγκρίσιμη η οποιαδήποτε επιτηδευμενη όχληση με το σκυλί και το μωρό. Και στο σκυλί δεν είναι επιτηδευμενη αλλά του βάζεις φιμωτρο και κολάρο που πετάει ηλεκτρικό ρεύμα (αν και παράνομο). Στο μωρό τί θεωρείς ότι πρέπει να κάνεις αν δεν καταφέρνεις έχοντας κάνει τα πάντα να το ηρεμήσεις; Να το πνίξεις; (έχουμε ακούσει και τέτοιες ειδήσεις για γονείς που επνιγαν τα μωρά τους γιατί δεν άντεχαν το κλάμα) Ας μην εξαντλουμε την αυστηρότητα μας σε τέτοιες περιπτώσεις, προσθέτοντας ένα ακομα βάρος στους απεγνωσμένους γονεις που ήδη το έχουν από μόνοι τους γνωρίζοντας ότι ενοχλούν χωρίς να το θέλουν.
Μας κάνεις πλάκα έτσι;
Εγώ έμενα μέχρι πριν λίγο καιρό κάτω από έναν τύπο πλέον γύρω στα 19-20 με την μάνα του. Τι πόρτες βαράγανε, τι ο άλλος έφερνε για καιρό ακόμα και εν μέσω lockdown 2-4 άτομα σπίτι, τι φωνές και delivery τις πρώτες πρωινές ώρες.. Και όλο αυτό το ζήσαμε για 2 χρόνια και κάτι. Είχαμε φωνάξει τόσες φορές, είχαμε απειλήσει ότι θα καλέσουμε την αστυνομία (τελικά δεν το κάναμε), πιο σταρχιδισμός δεν υπήρχε. Σε τέτοια όρνια χωρίς συναίσθηση δεν πιάνουν απειλές, καλείς απλά την αστυνομία. Ωστόσο προσπάθησε για αρχή με το καλό να τους ζητήσεις όμορφα να μην κάνουν τόση φασαρία… Διαβάστε περισσότερα »
Έπεσα τυχαία πάνω στην ιστορία του/της ΝΝ και θα ήθελα πολύ να αντιπαραθέσω τη δική μου ιστορία από την αντίπερα όχθη. Μετά τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού (τώρα έχουμε δύο παιδακια, ένα 4 ετων και ένα 1 έτους) μετακομίσαμε σε ένα σπίτι που μέχρι εκείνη τη στιγμή έμενε κατά περιόδους συγγενής μας χωρίς οικογένεια. Ο καθ’όλα συμπαθής και ευγενικός γείτονας μας (μένει από κάτω) μας ανέφερε ότι νωρίς το πρωί ακούγονται τα πατήματά μας, καθώς ξυπναμε γύρω στις 6.30 για την εργασία μας. Η όχλησή του έγινε αποδεκτή και σεβαστή και πραγματικά προσπαθήσαμε να κάνουμε όσο το δυνατόν ησυχία… Διαβάστε περισσότερα »
Αρχικά οπωσδήποτε κατά τη γνώμη μου face to face και με ωραίο τρόπο, δηλαδή με το καλό. Με αστυνομίες κλπ φοβάμαι χειρότερα θα γίνουν τα πράγματα, θα το άφηνα ως έσχατη λύση.
Τα πράγματα ρεαλιστικά εχουν ως εξης και να το έχετε υπό την ” υποψίαν σας¨: Αν ο απο πάνω ή ο από κάτω ( περισσότερο ο πρώτος ) κάνουν θόρυβο προσπαθείστε ευγενικά και πολιτισμένα να τους το πείτε .Αν συνεχίσουν τους το ξαναλέτε ευγενικά πάλι , και ούτω καθεξής .Επί μήνες .Επί χρόνια . Σουρθείτε στην πόρτα τους και παρακαλέσθε πολύ ευγενικά και με πειθώ .Δείξτε χαρτιά γιατρών , πείτε οτι έχετε την καρδιά σας, δείξτε γνωματευσεις ψυχιάτρου .Κλάψτε σιγανά ή με αναφυλλητά (αναλόγως) Μην καταφύγετε στα έσχατα μέσα -αστυνομίες κλπ – διότι θα κάνετε μια τρύπα στο νερό .Και… Διαβάστε περισσότερα »