Η Ρένα απαντά: Να φλερτάρω τον gay καθηγητή μου;

Το θέμα είναι δύσκολο κι απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς.

______________

Η ιστορία του Φίλου του ampa-παρεακίου όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καλησπέρα (βράδυ ον) σε όλη την «ampa» παρέα!
Ίσως εγένετο ήμαρ να ειπωθούν και οι δικοί προβληματισμοί και, φυσικά, να ακούσω, διαβάζοντας, τις δικές σας απόψεις εξ’ αυτών. Κατ’αρχάς, ας ξεκινήσω από το ηλικιακό κομμάτι, βρίσκομαι στα 18 συναπτά έτη της ζωής μου, πρωτοετής και ομοφυλόφιλος. Η αλήθεια είναι ότι βρίσκομαι σε μία αναγκαστική περίπτυξη με την απελπισία που με κατατρώγει, ομιλώ για το ερωτικό κομμάτι. Σπουδάζω σε μία μικρή πόλη, οι σχολές της πόλης αυτής είναι έξι και στην πλειοψηφία τους ανθρωπιστικές. Τα κορίτσια (αναφορικά με το βιολογικό φύλο), υπερτερούν πλειοψηφικά έναντι των αγοριών. Άρα, λίγα αγόρια, ακόμα λιγότερα γκέι αγόρια, ενδεχομένως στα δάκτυλα. Έχω αρχίσει να απελπίζομαι, τρόπον τινά, και δεν είναι μόνο αυτό. Μιλώντας, επί προσωπικού, παρατηρώ ότι οι σχέσεις σήμερα βρίσκονται σ’ ένα ρηχό, επιδερμικό στάδιο, όπου κυριαρχεί η αμιγώς σαρκική απόλαυση και τίποτα άλλο, φύγαμε για τ@(ν) επόμεν@ (ίσως κάνω και λάθος).

Η αλήθεια είναι ότι τα σόσιαλ μίντια κατέχουν μία, εκτός της ζωής μου, θέση, γεγονός που καθιστά δυσκολότερη τη γνωριμία μου με άλλα άτομα. Δένομαι, γενικότερα, συναισθηματικά και, παρόλο που το σεξ είναι κάτι που αναζητώ (ειδικά για την ηλικία που είμαι), δεν έχω προχωρήσει και δε θέλω να το κάνω με κάποιο άτομο που δεν υφιστάμεθα ένα ένθεν κακείθεν συναισθηματικό δέσιμο (χωρίς ωστόσο να θεωρώ ότι υπάρχει αμοιβαιότητα στον έρωτα, ανταπόκριση σαφώς, αμοιβαιότητα όχι).

Επίσης, για κάποιον λόγο, δε μου αρέσουν άτομα της ηλικίας μου. Δε θελώ να φανεί ότι επαίρομαι, αλλά νιώθω πως δεν έχω να συζητήσω κάτι ουσιαστικό με κάποιον που βρίσκεται στην ηλικία μου, αλλά προτιμώ μεγαλύτερα άτομα, ενδεχομένως μεταξύ 25-35. Έχω προσπαθήσει να το αντιμετωπίσω, χωρίς επιτυχία. Όσες φορές προσπαθώ να συνομιλήσω με άτομα της ηλικίας μου, που θα μπορούσα να τα δω ερωτικά, νιώθω ξένος και έξω από τα νερά μου.

Επί του παρόντος, έχω να προσθέσω πως μου αρέσει ο καθηγητής μου στο πανεπιστήμιο. Αυτός είναι στα 35 (ομοφυλόφιλος ων, σίγουρα) και μας κάνει ένα μάθημα στο τρέχον εξάμηνο. Δε θα τον έχω ποτέ ξανά σε μάθημα. Διακριτικά του έχω δείξει το ενδιαφέρον μου, αλλά δεν ξέρω αν υπάρχει ανταπόκριση. Ωστόσο έχω καταλάβει πως με συμπαθεί, και έχω αντιληφθεί επίσης πως γνωρίζει ότι μου αρέσει, ωστόσο πράττει σα να μην έχει καταλάβει τίποτα. Έχει τύχει να μιλήσουμε μόνοι μας, μου έχει πει διάφορα για εκείνον, το ίδιο και εγώ για τον εαυατό μου και φαίνεται πως κόβουμε και ράβουμε (ή τουλάχιστον έτσι θεωρώ εγώ, όταν μας αρέσει κάποιος ερωτικά, αμέσως επερχόμαστε στο στάδιο της μυθοποίησης σαν μία δική μας «Καλυψώ»). Δεν έχουμε κάνει σημαντικές συζητήσεις, θα έλεγα πως περί άλλα τυρβάζουμε ή, καλύτερα, ότι έχουμε μιλήσει περί ανέμων και υδάτων. Παρά ταύτα, δεν ξέρω τι να κάνω. Να συνεχίσω να δείχνω το ίδιο ερωτικό ενδιαφέρον; Δε θέλω να τον εκθέσω εν ουδεμία περιπτώσει και, φυσικά, δεν είναι κάτι που μπορεί να μαθευτεί, εάν συμβεί το οτιδήποτε.

Η απελπισία μου έγκειται στο γεγονός ότι νιώθω πως δε θα προχωρήσω με κάποιον στο άμεσο μέλλον, μιας και δε με ενδιαφέρει αποκλειστικά το ερωτικό κομμάτι, αλλά και εκτός αυτού δε βρίσκω άτομα που να έχουν την ίδια σεξουαλικότητα με εμένα ή, και να βρω, αν κάνω το πρώτο βήμα, η ανταπόκριση του απέναντι ατόμου καιροφυλακτεί κάπου όπου δε μου επιτρέπεται να πατήσω.

Ίσως φαίνεται αρκετά απαισιόδοξο το «κειμενάκι» που έγραψα, ωστόσο εμφορούμαι τρόπον τινά από κάποια αισιοδοξία και, στο κάτω κάτω, είναι στη φύση μας να αφαιμάσσουμε αυτήν την ανεξάντλητη πηγή που ακούει στο όνομα «ελπίδα».
Θα χαρώ πολύ να δω τις απαντήσεις σας, εύχομαι να είστε όλοι και όλες και όλα καλά!

– από τον φίλο του ampa παρεακίου.

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Πώς φαίνονται όμως οι ανθρωπιστικές σπουδές. Κείμενο “φιλολογικό”. Καλό πτυχίο, σου εύχομαι.

Στο παρασύνθημα.

Το πρόβλημά σου είναι κατανοητότατο. Η λύση να δημιουργήσεις σχέση με τον καθηγητή σου είναι πολύ κακή ιδέα, για έναν λόγο που κυριαρχεί επί οποιουδήποτε άλλου. Η σχέση σας δεν είναι ισότιμη, είναι σχέση εξουσίας. Είστε καθηγητής-φοιτητής, όχι συμφοιτητές ή συνάδελφοι. Δεν είστε ισότιμοι. Το ότι ο ίδιος έχει να “χάσει”, αν τυχόν μαθευτεί το οτιδήποτε, θα τον κάνει ακόμη σκληρότερο έναντί σου σε περίπτωση που κάτι στραβώσει. Προσοχή λοιπόν!

Για τα υπόλοιπα, δυστυχώς θα πρέπει να δικτυωθείς με άτομα εκτός σχολής (σίγουρα θα υπάρχουν ομοφυλόφιλοι άντρες στην πόλη σου), να αναζητήσεις διαδικτυακές γνωριμίες (με τις αναγκαίες προφυλάξεις και τις προσδοκίες ρεαλιστικές σε πλατφόρμες που δεν είναι μόνο για σεξ), και να ενταχθείς σε ομάδες ενδιαφερόντων/χόμπυ όπου ίσως βρεις ομοϊδεάτες ιδίου σεξουαλικού προσανατολισμού.

Δεν υποτιμώ το θέμα σου, το αντίθετο, με συμπόνια το αντιμετωπίζω. Είναι η μεγάλη ειρωνία της εποχής: στην εποχή της παγκόσμιας δικτύωσης, η μοναδιά χτυπάει κόκκινο…

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News