Με τα “αν…” ίσως αποπροσανατολιζόμαστε.
______________
Η ιστορία της flaneur όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Το πρόβλημά μου έχει ως εξής. Έχω αλλάξει από την αρχή της καριέρας μου εδώ και πέντε χρόνια πέντε δουλειές, πάντα με δική μου πρωτοβουλία. Δλδ μετά από παραίτηση ενώ οι εργοδότες μου πάντα με ήθελαν και με το παραπάνω. Οι λόγοι ήταν πως ήθελα να ανακαλύψω πράγματα, να ταξιδέψω (πήγα εξωτερικό), να γνωρίσω διαφορετικές μεθοδολογίες εργασίας στον τομέα μου. Τώρα είμαι πίσω στην Ελλάδα και στην πέμπτη μου δουλειά, εν τέλει όμως μου λείπει η δεύτερη δουλειά που κάποτε είχα πιάσει και παραιτήθηκα. Μου άρεσε από όλες τις απόψεις συνάδελφοι, προοπτικές εξέλιξης, σχέση με εργοδότες, αντικείμενο εργασίας.
Το θέμα είναι ότι δυστυχώς δεν μπορώ να ξαναγυρίσω, γιατι είχα παραιτηθεί μέσα σε λίγους μήνες για να φύγω εξωτερικό. Στην τωρινή μου δουλειά είμαι οκ, αλλα προς το παρόν όχι τόσο ικανοποιημένη όσο τότε. Μερικές φορές πετυχαίνω πρώην συναδέλφους μου και σκέφτομαι πώς θα ήταν η ζωή μου αν τότε είχα μείνει. Βέβαια ξέρω ότι στο μυαλό μου αποσιωπώ τις κακές πτυχές (όπως πχ απλήρωτες υπερωρίες και συχνές) που ξέρω ότι παίζουν.
Καμιά φορά νιώθω σαν να χώρισα έναν πρώην και τώρα μετά από χρόνια να τον θέλω πίσω, επειδή δε βρήκα κάτι καλύτερο. Άρα μήπως δεν ήταν αρκετά καλό και πρέπει να συνεχίσω να ψάχνω?
– από flaneur
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Αν ενσαρκώνεις την έννοια του ψευδωνύμου σου, γι’αρχή θα έλεγα να επικεντρωθείς να δεις αν έχεις την δυνατότητα να παραμείνεις για παραπάνω από κάποιους μήνες σταθερά σε μια εργασία. Οι πρώτοι μήνες είναι κάπως δοκιμαστικοί, μέχρι να βρεις πατήματα, και η εξέλιξη και η ανάπτυξη της δημιουργικής εργασίας έρχεται σιγά σιγά καθώς προσαρμόζεσαι και φέρνεις τα πρώτα αποτελέσματα.
Τα γιατί και τα διότι έφαγαν τον Παναγιώτη, κι όπως εξομολογείσαι στον εαυτό σου, η δεύτερη δουλειά δεν ήταν δα κι η ιδανικότερη όλων των εποχών. Την έχεις εξιδανικεύσει, πιθανότατα επειδή σου άρεσαν συγκεκριμένα άτομα εκεί μέσα.
Επικεντρώσου να δεις πώς θα αναπτυχθείς στην παρούσα και πώς θα την κάνεις να γίνει καλύτερη. Σίγουρα δεν μπορείς να τα αλλάξεις όλα, όμως μπορείς κάποια. Ποιά είναι αυτά; Και πώς θα το κάνεις πράξη; Βάλε πλάνο, με χαρτί και μολύβι. Δώσε ένα χρονοδιάγραμμα στον εαυτό σου να εξελιχθεί, μια πίστωση χρόνου. Αν δεν το πετύχεις ως τότε, βάζεις πλώρη για την επόμενη. Να γνωρίζεις όμως ότι ένας εργοδότης κρίνει ένα βιογραφικό με βάση τα αποτελέσματα της εργασίας ενός υπαλλήλου, και πόσα να προλάβεις να επιτελέσεις μέσα σε λίγους μήνες; Σκέψου το.
Στείλε μας update.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
συμφωνώ απόλυτα ότι με τα αν αποπροσανατολιζόμαστε. και ναι σιγουρα εχω εξειδανικευσει μια δουλεια λόγω προσώπων. αλλά δεν ξέρω η δουλειά είναι όλη μας η μέρα σχεδόν, δεν παίζουν ρόλο και τα άτομα (η αλήθεια είναι ότι έπαιζε και κάτι γκομενικό και το άφησα και ώρες ώρες δεν ξέρω αν μου λείπει η δουλειά ή το γκομενικό)? εννοώ αν δεν πας τα άτομα με τα οποία δουλεύεις ή δεν έχεις κάποιους φίλους εκεί μέσα, τους συναναστρέφεσαι τόσο πολύ που η δουλειά εν τέλει γίνεται δυσάρεστη. Είναι αλήθεια, είναι φουλ εξειδανίκευση αυτό που έχω φτιάξει στο μυαλό μου. Εντάξει και τώρα… Διαβάστε περισσότερα »
Σίγουρα δεν είναι όλα στον έλεγχό μας. Ιδιαίτερα πράγματα που ούτε πάει το μυαλό μας αν δεν μας συμβούν προσωπικά, όπως πχ. η υγεία μας (όχι, η σωστή διατροφή κι η άσκηση δεν σε κάνουν αθάνατο!), ή θάνατος κοντινού προσώπου, ή μια ψυχική ασθένεια, ή η προσφυγιά λόγω πολέμου. Για όλα τ’άλλα υπάρχει η Mastercard, εεεε…εννοούσα οι επιλογές μας. 😀 Για μια δουλειά που δεν είσαι ευχαριστημέν@ πρέπει να δεις τι περιθώρια ελιγμών/αλλαγών/διεκδικήσεων έχει κάποιος, γιατί άμα περιμένουμε να είναι όλα τέλεια, θα περιμένουμε πολύ. Tα ίδια περίπου και στις σχέσεις. Δεν υπεραπλουστεύω, αλλά βλέπω κι ανθρώπους που τραινάρουν καταστάσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Στατιστικά, κάποιος άνθρωπος που αλλάζει δουλειές εξελίσσεται περισσότερο και πιο γρήγορα αφού εκτείθεται σε περισσότερες εμπειρίες και μαθαίνει περισσότερα. Προσωπικά, προτειμώ να βλέπω βιογραφικά που η θέση αλλάζει κάθε 3-4 χρόνια. Δε θα μου άρεσε ιδιαίτερα κάποιος με 20 χρόνια προϋπηρεσία στην ίδια θέση. Δείχνει έλλειψη φιλοδοξίας και βόλεμα. Από την άλλη, αν αλλάζεις δουλειά κάθε 6 μήνες τότε θα υπάρχει έλλειμα εμπιστοσύνης. Νομίζω αυτό που έχεις κάνει θα σου βγει σε καλό. Στατιστικά πάντα…
Για μένα δε θα έπρεπε οι δουλειές να παρομοιάζονται με τις ανθρώπινες σχέσεις. Στη δουλειά παρέχουμε υπηρεσίες με οικονομικό μόνο αντάλαγμα. Δεν είναι οικογένεια.