Η Ρένα απαντά: Η κακόγουστη (;) νονά

Έλαβα μήνυμα ότι το παιδί θεωρεί πως έλαβε το χειρότερο δώρο από όλους τους φίλους του και ότι, αν θέλω το καλό του, θα μου προτείνουν αυτοί άλλα δώρα που θα το ικανοποιήσουν!

__________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σημερα

Καλημέρα Ρένα και αμποπαρεα! Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές! Μπαίνω αμέσως στο θέμα μου. Έστειλα χθες λαμπάδα και δώρα στο βαπτιστήρι μου και, ενώ σήμερα περίμενα τηλέφωνο για ευχαριστώ, έλαβα μήνυμα ότι το παιδί θεωρεί πως έλαβε το χειρότερο δώρο από όλους τους φίλους του και ότι, αν θέλω το καλό του, θα μου προτείνουν αυτοί άλλα δώρα που θα το ικανοποιήσουν και τώρα και στο μέλλον.

Οι συγκεκριμένοι γονείς- φίλοι έχουν πολλές φορές ιδιαίτερες απαιτήσεις για δώρα που δεν μπορώ να ικανοποιήσω και με τον τρόπο που το θέτουν δε θέλω κιόλας. Πώς μπορώ να απαντήσω, χωρίς να κινδυνεύσω να παρεξηγηθω με τους γονείς και να χάσω τη σχέση μου με το παιδί; Είμαι πολύ εκνευρισμένη και μόνη μου δε θα απαντήσω ευγενικά.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κακόγουστη νονά

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Χρόνια πολλά, εύχομαι να πέρασες καλά τις Πασχαλινές μέρες.

Νομίζω όλο το ζουμί είναι εκεί που λες “έχουν πολλές φορές ιδιαίτερες απαιτήσεις για δώρα που δεν μπορώ να ικανοποιήσω και με τον τρόπο που το θέτουν δε θέλω κιόλας.”. Αυτά τα πράγματα γίνονται με πηγαία επιθυμία, οχι με κοινωνικό καταναγκασμό. Ούτε από την πλευρά των γονιών, ούτε τη δική σου. Άκου “αν θέλεις το καλό του”! Σε ενοχοποιούν κιόλας δηλαδή.

Το πρόβλημα των γονιών-φίλων είναι ότι έχουν διδάξει το παιδί να σε κοιτά στα χέρια επειδή πρώτοι οι ίδιοο το κάνουν. Λες πως “το παιδί θεωρεί ότι έλαβε το χειρότερο” σε σύγκριση με τους φίλους κι αναρωτιέμαι λιγουλάκι αν είναι όντως έτσι ή μεταφέρουν την δική τους αξιολογική κρίση σε κάτι που είπε ή έδειξε το παιδί.

Για να μην νιώθει το παιδί ελλειματικά ο γονιός οφείλει πρωτίστως να το ενδυναμώσει πνευματικά: δεν είσαι παιδάκι μου το δώρο που σου χάρισαν, είσαι αυθύπαρκτος άνθρωπος, έχεις αξία από μόνος σου! Από κει και πέρα, έχουν κι αυτοί χεράκια και πορτοφόλι να αγοράσουν στο παιδί το παιχνίδι που έβαλε στο μάτι. Η νονά κι ο νονός δεν είναι χορηγοί, άλλος είναι ο ρόλος τους. Αλλά βέβαια ο εκνευρισμός τους απορρέει από το ότι θα υποχρεωθούν να αναλάβουν το ρόλο τους, του γονιού. Δεν είναι εύκολος ρόλος αλλά ας πρόσεχαν. Επέλεξαν να γίνουν γονείς.

Πιστεύω εφόσον το μοντέλο αυτής της επικοινωνίας επαναλαμβάνεται, κάποια στιγμή θα υπάρξει ρήξη δυστυχώς, γιατί το έλλειμα κοινωνικού τακτ τους είναι μεγάλο. Για να αποφύγεις οριστική ρήξη την άλλη φορά ίσως θα μπορούσες να πεις “τόσο μπόρεσα” χωρίς άλλα λόγια. Μόνο αυτές οι δυο λέξεις. Είναι σαφέστατο, δεν παρερμηνεύεται και δεν αφήνει περιθώριο παρεξήγησης, καθένας μέχρι εκεί που μπορεί. Τη σχέση με το παιδί άλλωστε τη δομείς με την μεταξύ σας επικοινωνία: να τηλεφωνηθείτε, να πας να το πάρεις από το σχολείο ένα μεσημέρι, να ακούσεις τις αγωνίας του, να πάτε μια βόλτα σε κάτι διαφορετικό από το συνηθισμένο κι ούτω καθεξής, όχι μόνο με την αγορά δώρων.

Παρόλο που δεν έχει τεράστια σημασία, ας πω και κάτι τελευταίο. Εφόσον το παιδί είναι αγόρι (όπως διαισθάνομαι) κι εσύ γυναίκα-νονά, βεβαιώσου ότι δε πήρες κάτι ξεπερασμένο για την συγκεκριμένη φάση ζωής του, κάτι που σου φάνηκε εσένα στα δικά σου μάτια χαριτωμένο. Τα παιδιά σήμερα κι ειδικά τα αγοράκια είναι σε περίπλοκη συγκυρία. Η πίεση από τον “κύκλο” τους, ασφυκτική. Ρωτάμε πριν διερευνητικά ή βλέπουμε με τι παίζουν τα παιδιά της αυτής ηλικίας. Ξαναλέω, όχι ότι είσαι υποχρεωμένη!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News