Μια βαρετή μέρα στη δουλειά…. ;
Η ιστορία της Green Fairy όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Ζηλευω η δεν ξερω αν ειναι ζηλια, αλλα νιωθω ενα ποταπο συναισθημα να με πλημμυριζει ωρες ωρες. Δουλευω σε μια εταιρεια γυναικοκρατουμενη σε καθε τμημα της. Στο δικο μου, ειμαστε 10 γυναικες (εγω η μικροτερη στα 31, οι αλλες 50 και ανω) και 2 αντρες ανω των 55. Στα αλλα δυο τμηματα, στο ενα είναι μονο 3 γυναικες και στο αλλο (που μας αφορα ας πουμε!) 8 γυναικες (28-45) και δυο αντρες (ο Γιαννης στα 30 και ο Αποστολος στα 50).
Με τον Γιαννη γνωριστηκαμε στη δουλεια και αναπτυξαμε μια φιλική σχεση, αρχικα ημασταν στο ιδιο τμημα εκπαιδευσης της εταιρειας πριν 3 χρονια. Κανουμε παρεα και εκτος δουλειας, μιλαμε και σε τηλεφωνα, βγαινουμε, ειμαστε καλοι φιλοι. Μετα μας χωρισαν στα τμηματα, οπως σας ειπα. Ε, απο οταν πηγε σε αυτο το τμημα πριν 6μηνες, εγω κοντευω να σκασω. Μια μου λεει για την μια, μια μου λεει για την αλλη. Δεν εννοω ερωτικα, αλλα για τη δουλεια. Η μια ειναι πολυ εξυπνη, η αλλη πολυ ευγενικη, η αλλη εχει πολλα μεταπτυχιακα και προσοντα. Εχω μπει σε μια διαδικασια συγκρισης με τη μια που ειναι μικροτερη μου και στην εμφανιση(για αυτη σχολιασε αρνητικα τη δουλεια, πως ειναι τεμπελα αλλα πολυ ομορφη), με την αλλη που ειναι παλιοτερη στα τυπικα προσοντα. Γενικα ζηλευω που τις θαυμαζει και βγαζω εκνευρισμο καθε φορα που τις αναφερει. Εκνευρισμο που δεν μπορω να συγκρατησω. Για καποιον λογο, νιωθω πως επρεπε να θαυμαζει κι εμενα. Δεν μπορω να πω πως δεν το κανει, δεν ξερω αν το κανει, αλλα δεν το εκφραζει.
Σκέφτομαι πως εχουμε αλλη σχεση εμεις, την οποια δεν θα ειχαμε αν δεν υπηρχε αμοιβαια συμπαθεια και εκτιμηση, αλλα και παλι. Μετα σκεφτομαι πως ισως δεν με εκτιμα και τοσο, πως δεν ειμαι τοσο καλη στη δουλεια ή γενικα.
Μηπως τελικα τον θελω και για αυτο ζηλευω ή ειμαι απλα ζηλιαρα ή ειναι λογικο να νιωθω ετσι; Ρενα, βοηθησε με σε παρακαλω
–από την Green Fairy
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Η ζήλεια είναι μεγάλη σπατάλη ενέργειας και άσκοπη τελικώς, καθώς δεν συμβάλλει στην αυτοβελτίωση. Αντίθετα η άμιλλα συμβάλει.
Για να μπεις σε άμιλλα όμως πρέπει να έχεις πρώτον αυτοεκτίμηση, και δεύτερον σεβασμό για τον “ανταγωνιστή” σου.
Ναι, το πιθανότερο είναι ότι έχεις λίγο τσιμπηθεί με τον συνάδελφο. Ή το πιθανότερο τον θεωρούσες “δικό σου κεκτημένο”, ένα το κρατούμενο. Και τώρα που πήγε αλλού… Όμως δεν είναι κι εκείνος αθώα περιστέρα. Σε τσιγκλίζει λιγουλάκι για να δει πώς αντιδράς. Δεν υπονοώ ότι ονειρεύεται μεγάλους έρωτες. Ίσως απλά θέλει λίγο δραματάκι για να περνά με περισσότερο ενδιαφέρον η μέρα στη δουλειά. Επίσης υπάρχει η πιθανότητα να μιλάει σε εκείνες για σένα με θαυμασμό.
Δεν είναι αντίπαλοι οι άλλες γυναίκες. Συνεργάτες είναι, συνάδελφοι, άνθρωποι με τους οποίους κάνουμε ένα έργο. Επικεντρώσου εκεί, γίνε πολύ αποτελεσματική. Και θα ανέβει κι η αυτοεκτίμησή σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ένας φίλος ενός πρώην ερχόταν και μου έλεγε συνέχεια για ‘γκόμενες” που γνώρισε ποσο καλή κοπέλα είναι η μία έξυπνη αδύνατη όμορφη και πολλές φίλες και διάφορα , εγώ δεν είχα δώσει σημασία λέω με θεωρεί φίλη κ μου τα λέει, νιώθει άνετα μαζί μου. Τελικά με γουσταρε και προσπαθούσε να με κάνει να “ζηλέψω” μιλώντας μου με λόγια θαυμασμού για άλλες γυναίκες… Δες την και αυτήν την πιθανότητα… Μπορεί να μην είναι τόσο αυθόρμητα και “αθώα” αυτά που σου λέει.
Πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσουμε να διδάσκουμε στις γυναίκες, ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα σε αυτή τη ζωή, πέραν της αντρικής προσοχής.
Επίσης με τους συναδέλφους μας,δεν είμαστε φίλοι!!
Ναι δε λέω, να υπάρχει μια συμπάθεια,μια συνεννόηση, αλλά μέχρι εκεί.ας νορμαλοποιησουμε λέξεις οπως: συνάδελφος, συνεργάτης,πελάτης,αφεντικό,προϊστάμενος κλπ κλπ.
Δεν είστε φίλοι,συνάδελφοι είστε.και φρόντισε να μην βασιζεις την άποψη για τον εαυτό σου σε ξένους. Αν δεν ξέρεις πως,ο ψυχολόγος είναι η απάντηση.