Η Ρένα απαντά: Είμαι 5 μηνών έγκυος και δεν θέλω το παιδί

Πραγματικά δύσκολες καταστάσεις.

______________

Η ιστορία της Ελπίδας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή α, μπα. Ελπίζω τουλάχιστον εσύ να είσαι καλά. Είμαι έγκυος σε δύο εβδομάδες μπαίνω στον 5ο μήνα. Είναι το δεύτερο παιδακι μου. Υπάρχουν αρκετά προβλήματα με τον σύντροφο μου και πλέον με τον ίδιο μου τον εαυτό. Μόλις βγήκε το τεστ θετικό πέταξα από τη χαρά μου, έκλαιγα από συγκίνηση. Μόνο εγώ. Όλοι γύρω μου ήταν αδιάφοροι. Ίσως επειδή ήταν το δεύτερο και οκ, χάρηκαν με το πρώτο, οπότε στο δεύτερο όλοι αντιδρούν λίγο κάπως.

Ο σύζυγός μου που ήθελε και εκείνος δεύτερο παιδί, ήταν επίσης αδιάφορος. Μέχρι σήμερα κάνει και φέρεται σα να μην είμαι έγκυος. Δεν τον απασχολεί αν κουραστώ μέσα στη μέρα να φροντίζω εκείνον το σπίτι μας το παιδί μας χωρίς καμία βοήθεια. Δεν τον ενδιαφέρει αν πονέσω κάπου μέσα στη μέρα, αν σηκώσω βάρος, αν ζαλιστω, αν αν αν. Δυστυχώς η συμπεριφορά του απέναντι μου, αλλά και απέναντι στην κόρη μας άλλαξε πολύ όταν βγήκε το δεύτερο τεστ θετικό, με αποτέλεσμα να μην θέλω ούτε εγώ πλέον να είμαι έγκυος και να το έχω μετανιώσει. Και σα να μην έφτανε αυτό. Μάθαμε ότι περιμένουμε αγοράκι. Για κάποιο λόγο που δεν καταλαβαίνω απογοητευτηκα απίστευτα, αλλά δεν μπορώ να το πω σε κανέναν γιατί “θα μου πετάξουν πέτρες”. Το ίδιο και παραπάνω απόγοητεύτηκε και εκείνος.

Δεν ξέρω γιατί εγω το πήρα τόσο στραβά, δεν νιωθω καμία χαρά για την εγκυμοσύνη μου, ακύρωσα gender reveal και τα σχετικά, διότι είχε κι έχει χαθεί κάθε διάθεση. Ξέρω ότι είναι αμαρτία η έκτρωση. Ξέρω ότι είναι πολύ αργά για ένα τέτοιο βημα, διότι το μωρό είναι μεγάλο. Αλλά δεν μπορώ ούτε μισή στιγμή μέσα στη μέρα να βρω έστω κάτι θετικό στην όλη κατάσταση. Μόνο πανικό και άγχος για το νέο μωρό που θα έρθει σε 4 μήνες. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε και είμαι σε πανικό κάθομαι σε ένα σημείο όλη μέρα, χωρίς να θέλω να μιλήσω να φάω, να πιω, ή να κάνω οτιδήποτε. Σκέφτομαι πολύ άσχημα πράγματα και πλέον νιωθω ότι το μόνο που με κρατάει είναι η κόρη μου. Δεν ξέρω τι να κάνω. Βοήθεια.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελπίδα

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Η κατάσταση της εγκυμοσύνης είναι μια πολύ ευαίσθητη περίοδος στη ζωή της γυναίκας, κι αυτό δεν είναι ένα κλισέ.

Η νόμιμη άμβλωση στην Ελλάδα είναι στο πρώτο τρίμηνο από επιλογή, ή σε οποιαδήποτε φάση της εγκυμοσύνης για ιατρικούς λόγους. Δεν είναι θέμα αμαρτίας ή μη, είναι θέμα επιλογής πάνω στο σώμα μας που κατακτήθηκε με αγώνες. Ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που βλέπω είναι ότι δεν επέλεξες να μην κάνεις δεύτερο παιδί. Χάλασε η φάση από την αντίδραση του περιβάλλοντος που δεν είναι υποστηρικτικό.

Σε κατανοώ και κατανοώ και το άγχος σου. Δεν είναι λίγα αυτά που περιγράφεις. Αλλά και  εγκυμοσύνη από μόνη της είναι μια περίοδος που αγχώνει πάρα πολύ. Τόσα πράγματα που απασχολούν τη γυναίκα. Το φύλο του παιδιού είναι το λιγότερο.

Το βασικό τώρα είναι η προοπτική της συμμετοχής του συζύγου στα περαιτέρω. Αν η αδιαφορία είναι η άμυνά του στις αυξανόμενες υποχρεώσεις, πάει κάπως. Πρέπει όμως γρήγορα να αναλάβετε πλάνο επειδή ο καιρός θα φτάσει σύντομα. Αν δεν μπορεί να αναλάβει εκείνος το βάρος, πρέπει οπωσδήποτε να εξασφαλίσεις βοήθεια γιατί έχεις κι άλλο ένα παιδάκι που χρειάζεται τη φροντίδα σας.

Προτείνω να επικοινωνήσεις με τ@ γιατρό που σε παρακολουθεί, καθώς και την μαία, και να αναζητήσεις ψυχολογική υποστήριξη από δίπλα από τις ιατρικές υπηρεσίες. Πιστεύω θα σου κάνει πάρα πολύ καλό και θα σε βοηθήσει πολύ στην δύσκολη αυτή στιγμή που περνάς. Φρόντισε τον εαυτό σου, όλα θα πάνε καλά όταν φροντίσεις εσένα. Είναι αναγκαίο, μην το αμελήσεις. Στείλε μας update.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News