Μερικά πράγματα είναι πιο πρακτικά από ιδεολογικά.
______________
Η ιστορία της Νίκης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αχ 23 χρόνω γαϊδούρα πήρα πτυχίο, πάω για μεταπτυχιακό σε άλλη πόλη. Μαζί με εμένα σκεφτόμαστε να έρθει ο επί 7 χρόνια φίλος μου, εφόσον τελειώσει την θητεία του.
Έλα όμως που οι γονείς ούτε να ακούσουν. Και δεν κάθονται να κάνουν μια σοβαρή συζήτηση, απλά λένε όχι και τελείωσε το θέμα, όσο και να προσπαθώ να συζητήσω για αυτό.
Πώς το πιάνω το θέμα, εφόσον ούτε να το συζητήσουν δεν θέλουν;
Να σημειωθεί ότι τα έξοδα του σπιτιού προφανώς θα πέσουν πάνω μου και δεν απαιτώ χαρτζιλίκι ή κάτι τέτοιο. Ταυτόχρονα όμως δεν θέλω να τους παω κόντρα και να μην έχουμε πλέον καλές σχέσεις.
Πλιζ χελπ!
– από την Νίκη
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Συγχαρητήρια για το πτυχίο σου και καλή αρχή για το μεταπτυχιακό σου!
23 χρονών γαϊδούρα (συ είπας), έχω ορισμένες απορίες:
- Οι γονείς δεν γνώριζαν ότι είστε 7 ολόκληρα χρόνια μαζί (από τα 16 σου) με το συγκεκριμένο άνθρωπο;
- Αν το γνωριζαν, τι περίμεναν δηλαδή ότι θα γίνει;
- Οι αντιρρήσεις τους επηρεάζουν καθόλου το οικονομικό της κατάστασης, ή όντως έχεις βρει εργασία, ή διαθέτεις κομπόδεμα για το σπίτι;
- Είναι του ελεγκτικού στυλ “έχω κλειδιά στο σπίτι του παιδιού μου” ή όχι;
Όλα αυτά είναι παράγοντες που επηρεάζουν τα όσα θα γίνουν. Και ανάλογα με τις απαντήσεις που θα δώσεις έχεις και περιθώριο ελιγμών. Το αν θα θυμώσουν και θα χαλάσουν οι σχέσεις σας είναι κάτι που δεν πρέπει να απασχολεί εσένα, αλλά εκείνους. Οι γονείς είναι που μεγαλώνουν κι έρχονται σε αδύναμη θέση από κει που πριν ήταν στην ισχυρή, ασκώντας εξουσία αποφάσεων. Το παιδί θέλει την αποδοχή τους, αλλά δεν μπορεί να ορίσει όλη του τη ζωή με στόχο την αποδοχή τους. Δεν θα ζήσει την ζωή του, έτσι!
Εγώ δεν καταλαβαίνω το εξής. Πρέπει να ξέρουν ποιόν βάζεις στο σπίτι σου; Μόνο αν σου κάνουν εκείνοι το μισθωτήριο και πληρώνουν γι’αυτό. Είσαι αρκετά μεγάλη πια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Aν οι σχέσεις σας είναι καλές επειδή εσύ ακολουθείς τη γραμμή πλεύσης που σου έχουν δώσει , αλλά με το παραμικρό παραπάτημα τσινάνε τότε οι σχέσεις σας είναι καλές στην επιφάνεια αλλά όχι στην ουσία , εφόσον δεν σου αφήνουν χώρο να ανοίξεις τα φτερά σου. Ότι και να λένε εκείνοι είσαι με τον νόμο ενήλικη και εφόσον θα πας σε άλλη πόλη σημαίνει πως έχεις την δυνατότητα να ζήσεις μόνη σου. Το ποιον βάζεις στο σπίτι σου δεν χρειάζεται καν να το μάθουν , κάλλιστα λες ψέματα ή δεν δίνεις αναφορά. Το σημαντικότερο από όλη την υπόθεση είναι να… Διαβάστε περισσότερα »
ΑΧ πόσο σε νιώθω..κι εγώ έχω σχεδόν το ίδιο πρόβλημα, μόνο που είμαι λίγο μεγαλύτερη σου..εγώ δεν έχω μπει καν στον κοπο να το συζητήσω μαζί τους γιατί ξερω τι θα περάσω..και δεν ξερω τι να κανω,πλεον δεν κοιμάμαι καλά από το αγχος..θελω παρα πολυ να φυγω να κανω την δικη μου ζωη χωρις ψεματα, αλλα θελω να κρατησω και καλες σχεσεις και να μην τους στεναχωρω..στελνω αγωνιστικους χαιρετισμους!
Το τι θα κάνουμε στη ζωή μας από τη στιγμή που ενηλικιωνόμαστε και είμαστε οικονομικά ανεξάρτητες και αυτόνομες δεν αφορά κανέναν, ούτε καν τους γονείς μας. Δεν ήρθαμε στον κόσμο για να κάνουμε ευτυχισμένους τους γονείς μας, αλλά τον ίδιο μας τον εαυτό. Επρεπε να φτάσω 31 ετών, να πάθω κατάθλιψη, να κάνω δύο χρόνια ψυχοθεραπεία, επειδή φοβόμουν μην στενοχωρήσω τους γονείς μου, μην με μαλώσουν, μην μάθουν για τις σχέσεις μου κλπ. Μέχρι που έψαχνα να διοριστώ σε άλλη πόλη για να έχω δικαιολογία να φύγω από το σπίτι μου. Στην ψυχοθεραπεία συνειδητοποίησα ότι δεν χρειάζεται δικαιολογία για να… Διαβάστε περισσότερα »