H Ρένα απαντά: Μήπως δεν βρω ποτέ αυτό το άτομο που θα με κάνει να τον θέλω και να με θέλει αυτός;

Η ηλικία των ανακαλύψεων και της εξερεύνησης του εαυτού.

______________

Η ιστορία της Χαμένης στον Κόσμο της όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Είμαι 19 ετών και νιώθω ότι τα έχω κάνει σκατα στη ζωή. Πριν λίγο καιρό έκανα την πρώτη μου σχέση και τελείωσε μέσα σε διάστημα δύο εβδομάδων. Δεν έφταιγε το αγόρι μου και αυτό νομίζω ότι είναι το χειρότερο σημείο της υπόθεσης. Μοναδικός φίλος μου, εδώ και μήνες, είναι καλό παιδί, έχουμε κοινά και γενικά είμαστε παντού μαζί. Παρόλα αυτά όταν τον φίλησα, περισσότερο ενθουσιασμό ένιωσα πριν τον φιλήσω παρά μετά. Και ήταν και το πρώτο μου φιλί.

Μετά από αυτό τα ερωτήματα άρχισαν: αφού είναι καλός γιατί στα κομμάτια δεν με ελκύει; Τι κάνω λάθος; Μήπως φταίω εγώ; Υπήρχαν φάσεις που απλά σκεφτόμουν ότι πιο καλά θα ήμουν οπουδήποτε αλλού, παρά μαζί του. Αλλά δεν τον χώρισα ,είπα στον εαυτό μου ότι είναι θέμα χρόνου και έκατσα. Για χατίρι του κιόλας, γιατί φαινόταν ότι του άρεσα. Έτσι και αλλιώς πρώτος το είπε (αφού του το έβγαλα εγώ δηλαδή).

Άρχισα να κρατάω τα αισθηματα μου κρυφά και έπαιζα τον ρόλο μου και έφτασε σε τέτοιο σημείο που όταν σε κάποια φάση πήγαμε να προχωρήσουμε απλά τον έκοψα εκεί και έφυγα κλαίγοντας, λέγοντας στον εαυτό μου τι πάω να κάνω;. Μετά από αυτό του εξήγησα ότι είναι καλύτερο να παραμείνουμε φίλοι και το δέχτηκε γιατί είδε πόσο χάλια ήμουν.

Τώρα νιώθω πιο ήρεμη ,αλλά τα ερωτήματα είναι αλλά: και αν ήταν αυτός το καλύτερο που μπορούσα να έχω; Αν κάνω άλλη σχέση και ο άλλος μου βγει παλιό χαρακτήρας,τι θα κάνω; Μήπως καταδίκασα τον εαυτό μου σε μια σειρά σχέσεων που δεν θα ικανοποιήσω πότε τις ανάγκες μου. Μήπως δεν βρω ποτέ αυτό το άτομο που θα με κάνει να τον θέλω και να με θέλει αυτός; Νιώθω τόσο μόνη και μπερδεμένη , όλοι οι άλλοι της ηλικίας μου φαίνεται να τα έχουν καταλάβει αυτά τα πράγματα αλλά εγώ έχω μείνει πίσω και δεν ξέρω πως να προχωρήσω,να ωριμάσω να γίνω καλύτερος άνθρωπος

 -από την Χαμένη στον κόσμο της

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αγαπητή χαμένη, το γράμμα σου είναι τόσο φυσιολογικό, τόσο καθημερινό, τόσο απόλυτα αναμενόμενο για μια 19χρονη, που πραγματικά μην σκέφτεσαι καθόλου ότι είσαι χαμένη. Καθόλου σκατά δεν τα έκανες. Έχεις όλες τις ανησυχίες μιας κοπέλας της ηλικίας σου, οι άλλοι δεν είναι πιο προχωρημένοι από σένα, σου πουλούν μια “εικόνα” που πουλούν και στον ίδιο τους τον εαυτό. Στα 19 όλοι ψάχνουμε τον εαυτό μας.

Η “σχέση” των 2 εβδομάδων είναι απλά μια αναγνωριστική πίστα, στην οποία διαπιστώνω ότι πόνεσε που η φιλία δεν μετασχηματίστηκε σε κάτι ερωτικό. Δεν ήθελες να κάνεις κάτι μαζί του επειδή δεν σε ένωσε ερωτική έλξη, δεν σε έκανε να καρδιοχτυπάς από προσμονή γι’αυτό, δεν μαγνητίστηκες από το φιλί σας. Πολύ καλά έκανες λοιπόν που έκανες πίσω! Το σώμα μας έχει μερικές φορές πιο πολύ μυαλό από το μυαλό μας. Δεν υπάρχει κάποια υποχρέωση σ’αυτά τα θέματα. Η καλοσύνη δεν ανταμείβεται με σεξ, ούτε καθόμαστε με πίστωση χρόνου όπου δεν νιώθουμε έλξη, μήπως και μας βγει. Αυτά ή βγαίνουν γρήγορα, ή δεν βγαίνουν καθόλου.

Μην σπας το κεφάλι σου για το τι θα γίνει στο μέλλον κι αν “καταδικάστηκες” (?) Όλα θα έρθουν όμορφα εφόσον είσαι ώριμη να έρθουν και αφήνεσαι στην επιθυμία. Όταν την νιώσεις, θα το καταλάβεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News