Θυμάμαι μια φίλη μου που τον δικό της τον έψελνε νυχθημερόν και σήμερα είναι παντρεμένοι και αυτή μόλις γέννησε το δεύτερο παιδακι της. Εγώ να πω την αλήθεια, τότε την θεωρούσα απελπισμένη και πιεστική.
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σας,
Αγαπητή Ρένα,
δεν μου έχει κάνει ποτέ κανείς πρόταση γάμου. Διάβασα την απάντηση σου για τον θεσμό του γάμου εδώ. Και ενώ δεν το είχα σκεφτεί ποτέ τοσο σοβαρά τελικά διαπιστώσα ότι ναι ρε παιδιά είναι έτσι ακριβώς όπως τα λέτε! Ρένα έχεις πολύ δίκιο και σε ευχαριστώ που τα είπες τόσο ωμά και καθαρα γιατι μέχρι τώρα ο γάμος είχε αρνητικό πρόσημο νομίζω.
Ο γάμος δεν είναι ένας παρωχημένος θεσμός για γυναικούλες που κάνουν κρα για πάντρεμα, αλλά μια σοβαρή δέσμευση νομικού χαρακτήρα απέναντι στον ανθρώπο σου, στα παιδιά σου και στην κοινωνία ολόκληρη.
Τα διάβασα και μετά μελαγχόλησα. Γιατί εγω δεν έφτασα ποτέ με κανέναν σύντροφο μου μέχρι αυτό το κατώφλι. Όχι γιατί ήθελα να την μπω στο μάτι κανενός, ούτε λόγω πλύσης εγκεφάλου. Απλά ήθελα να δω έναν αντρα να είναι και να στέκεται ως ΑΝΤΡΑΣ και όχι σαν χεστης. Δεν θέλησε ποτέ κανείς να επενδύσει έμπρακτα στη σχεση. Να αναλάβει την ευθύνη απέναντι μου ,παρότι εγω φορτώνομουν τις ευθύνες και για τους δυο. Σχεδόν όλοι αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Όταν δηλαδή σοβαρευαν τα πράγματα και έπρεπε να παρθεί μια απόφαση (μετά από πολλά χρόνια σχέσης) ,απλά το τρεναραν, πέταγαν χαρταετό ή άρχιζαν τις υπεκφυγές.
Είναι το παράπονο μου ότι ποτέ κανείς από τις πολυετείς μου σχεσεις δεν με ζήτησε σε γάμο. Έτσι ρε παιδιά , για να δω ότι κάποιος θέλει σοβαρά και υπεύθυνα να συμπορευτουμε μαζι. Ότι επενδύει. Ότι αξίζει τον κόπο αυτή η σχέση, ρε παιδί μου.
Δηλαδή απλά τους βόλευε η συνθήκη. Μπορεί η σχέση όπως ηταν να τους εξασφάλιζε όλα τα αγαθά τα προνόμια και τα δικαιώματα του γάμου, όμως όταν έρχοταν η συζήτηση στις αντίστοιχες υποχρεώσεις, απλά σφυριζαν ανέμελα. Όλοι οι πρώην μού λέγανε δεν είναι ο γαμος τίποτα, ένα χαρτί είναι. Ε, αφού είναι μόνο ένα τίποτα, ένα χαρτί μόνο, υπόγραψε το μωρέ π@παρα!
Σήμερα νιώθω πικραμένη και κορόιδο. Θυμάμαι μια φίλη μου που τον δικό της τον έψελνε νυχθημερόν για να παντρευτούνε και σήμερα είναι παντρεμένοι και αυτή μόλις γέννησε το δεύτερο παιδακι της. Εγώ να πω την αλήθεια, τότε την θεωρούσα απελπισμένη και πιεστική. Έλα όμως που είχε δίκιο!!! Απλά αυτή διεκδίκησε τα συμφέροντα της και καλά έκανε. Εγώ ήμουν κοτα, κωλωνα να ζητήσω γάμο και σύμφωνο , συγκατοίκηση, παιδιά. Φοβόμουν μην φανώ καημένη και γυναικούλα. Τότε έπαιζε πολύ αυτή η καραμέλα και απλά οποία ήθελε γάμο ήταν ντεμοντέ και ξενερωτη. Βέβαια από την άλλη, τι να τον κάνεις τον άντρα αν δε σε θέλει από μόνος του πολύ; Αλλά πιστεύω ότι οι άντρες ζοριζονται πιο πολύ από αμφιθυμια κ θέλουν πάτημα στον σβέρκο.
Σήμερα είμαι 42 χρόνων και το έχω σκυλομετανιωσει. Έπρεπε να είμαι πιο διεκδικητικη. Μας είχαν πρήξει να μην ζητάμε, να μην είμαστε απαιτητικες, να είμαστε γλυκες και να χαμογελαμε. Και να αφήνουμε τον άντρα να αποφασιζει για αυτα. Τότε αν ήμασταν ζευγάρωμενες, περιμεναμε κρυφά ταξίδι έκπληξη και δαχτυλίδι κρυμμένο σε κουτακι. Σήμερα δεν ζευγάρωνομαστε καν. Δηλαδή για να λέμε και του στραβου το δίκιο, τοτε σε είχαν τουλάχιστον γκόμενα, σήμερα ούτε αυτό.
Ρένα μου , εσύ που έχεις μια πιο σφαιρική άποψη, τι λες, υπάρχουν σημερα άντρες που θέλουν και μπορούν να αναλάβουν ευθύνη απέναντι σε μια γυναικα; Τι θα γίνει με όσες θέλουν οικογένεια; Και επίσης αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν σταματήσουμε να τους βολευουμε;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Άγαμη (τη)
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
ΠΟΣΟ καταλαβαίνω αυτό που λες, δεν λέγεται. Μετά από εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, επιστολές αυτά τα χρόνια συνειδητοποιώ ότι έχεις φτάσει στη ρίζα του προβλήματος. Δεν είναι η ονομασία, είναι η επένδυση: χρόνου, χρήματος, συναισθήματος, ΞΕΒΟΛΕΜΑΤΟΣ.
Μην νιώθεις πικραμένη, δεν είσαι η μόνη, δεν είναι και τόσο προσωπικό, συμβαίνει πάρα πολύ γύρω μας. Έχουμε φτάσει στον απόλυτο παρτακισμό, όπου σε όποια δύσκολη συνθήκη ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Κανένας δεν θέλει να ματώσει για κανέναν. Ζούμε μια κατάσταση leave no prisoners ας πούμε. Μπαμ μπαμ κι έξω από την πόρτα. Έτσι αποτραβήχτηκαν από τις υποχρεώσεις. Ταυτόχρονα εμείς μείναμε με την προσδοκία του άλλοτε, καθώς πιστεύουμε ότι επιβεβαιώνουμε την αξία μας μέσα από την αποδοχή (όχι μόνο από τις σχέσεις, αλλά κι από τη οικογένεια, τους φίλους, το διευθυντή μας, τον άγνωστο στο δρόμο…) Όπως ακριβώς το έγραψες, ισχύει δυστυχώς και σήμερα: «Μας είχαν πρήξει να μην ζητάμε, να μην είμαστε απαιτητικες, να είμαστε γλυκές και να χαμογελάμε.» Αυτό αναμένεται από τη γυναίκα και σήμερα κι όταν χαλάει τη σούπα «τιμωρείται». Συμβολικά. Αλλά τιμωρείται. Αυτοί είναι οι έμφυλοι ρόλοι, αυτή είναι η πατριαρχία. Αυτήν καταρίπτουμε με προσπάθεια.
Δεν θεωρώ ότι δεν παντρεύτηκες επειδή δεν ήσουν διεκδικητική. Η φίλη σου πιθανότατα απέκτησε το εξωτερικό περίβλημα που επιθυμούσε, γάμο και παιδιά, αλλά η ίδια μόνο ξέρει πώς λειτουργεί το εσωτερικό. Της φέρεται καλά; Τη σέβεται; Αναγνωρίζει τη συνεισφορά της; Υπάρχει συναισθηματική πίστη ή νιώθει ennui ο κύριος μέσα στην οικογενειακή του ζωή και ψάχνει αλλού πρόσκαιρη ανακούφιση; Κι η ίδια τι κάνει άραγε; Σκέφτεται άλλα ή είναι ολοκληρωμένη στη συνθήκη που δημιούργησε;
Κι έπειτα, τι θα πει να τους πατάμε στο σβέρκο. Μη σώσουν και κάνουν πρόταση ποτέ αν είναι να τους το βγάλουμε με το τσιγκέλι! Πρέπει να θέλουν κι αυτό είναι εσωτερική τους υπόθεση. Πρέπει να νιώθουν ότι το να είναι άντρες, κι όχι χέστηδες, όπως το έθεσες, προϋποθέτει να αναλάβουν ΕΥΘΥΝΕΣ (το ίδιο κι οι γυναίκες). Όμως όλη η περιρρέουσα κουλτούρα σήμερα απεκδύει τα άτομα από τις ευθύνες τους. Κάποτε με το που ενηλικιωνόταν κάποιος αναλάμβανε ευθύνες: να ζήσει τα άλλα άτομα, να κάνει παιδιά για να δουλέψουν κατόπιν στα χωράφια, να πολεμήσει για τους δικούς του, να αφήσει ένα κομπόδεμα στους επόμενους, να μην γίνει σε κανέναν βάρος. Στην αρχαιότητα υπήρχε η έκφραση-κόλαφος «άχθος αρούρης», βάρος επί της γης. Σήμερα όλοι άντρες-γυναίκες yolάρουμε. Κακώς; Μπορεί κακώς. Μπορεί κι όχι σε έναν επίφοβο κόσμο όπου δεν υπάρχει καμμία βεβαιότητα και ανά πάσα στιγμή γκρεμίζονται βεβαιότητες δεκαετιών. Τις συνέπειες τις λουζόμαστε πάντως. Το ζήτημα είναι ότι όπως παντού στην ζωή ισχύει το αξίωμα «πάρε ό,τι θέλεις και πλήρωσέ το». Αυτό ζούμε, την άρνηση να πληρώσουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να ξεβολευτούν, άντρες και γυναίκες, αλλά δεν ξέρω να σου πω πώς να τους ξεχωρίσεις. Σίγουρα πάντως δεν είναι εκείνοι που πιστεύουν στο σλόγκαν της L’ Oreal «γιατί μου αξίζει». Είναι εκείνοι που δεν ζυγίζουν τι έδωσαν, τι πήραν, πώς δεν θα τους ρίξουν στην μοιρασιά. Αυτό άλλωστε είναι η επένδυση. Δεν ξέρεις με σιγουριά τι θα σου βγει στο τέλος. Το κάνεις όμως επειδή αναλαμβάνεις την ευθύνη της απόφασής σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μπήκα μόνο και μόνο για να κάνω σχόλιο σε αυτό το ποστ, γιατί πατάει μια χορδή που την έχω δουλεψει τελευταία πολύ. Φίλη, και εγώ σε παρόμοια ηλικία και φάση, το έχω φιλοσοφήσει ως εξής. Θεωρώ ότι από τα παιδικά μας χρόνια, παραπλανηθήκαμε για τις σχεσεις. Απο τη μία έχεις disney και romcom, απο την άλλη έχεις τη μάνα σου να σου λέει ότι όποια γυναίκα είναι ατεκνη δεν έχει επιτελέσει τον σκοπό της στην κοινωνία, ότι πάντα κοιτάμε για σχέση και όχι για να περάσουμε καλά, ότι η γυναίκα πρέπει να είναι περιποιημένη, ο άντρας όχι, ότι οι γυναίκες… Διαβάστε περισσότερα »
μπραβο
Δεν το έχετε δουλέψει αρκετά.
Λέτε ότι είστε παραπλανημένη, που σημαίνει ότι δεν αναλαμβάνετε το κόστος των επιλογών σας.
Το τί είναι οκ και τί τραγικό…
Και πόσο ευτυχισμένοι νομίζεις ότι είναι αυτοί οι γάμοι που γίνανε λόγο πίεσης από την μία πλευρά; Γιατί προσωπικά δεν ξέρω κανέναν τέτοιον ευτυχισμένο γάμο, εκτός ίσως από περιπτώσεις που η γυναίκα είχε ταυτίσει όλη της την αυταξία της με την ικανότητά της να γίνει η κυρία ενός (οποιουδήποτε) κυρίου και έχει την ψευδαίσθηση ότι ζει μια ευτυχισμένη ζωή ακόμα και όταν ο άλλος την ξυλοφορτώνει κάθε μέρα (true story). Αλλά εσύ δεν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία γιατί αν ανήκες θα είχες πιπιλήσει και εσύ τα αυτιά του πρώτου διαθέσιμου υποψηφίου χωρίς καμία ντροπή. Οι ευτυχισμένοι γάμοι που βλέπω… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά.
Ακριβως
Καταλαβαίνω πώς νιώθεις, όμως δε θα κέρδιζες κάτι πιέζοντας κάποιον που δεν ήθελε. Αφού με αυτούς χωρίσατε, κατά πάσα πιθανότητα θα χωρίζατε και ως παντρεμένοι λίγο αργότερα.
Αφού σε ενδιαφέρει ο γάμος όμως, καλό είναι την επόμενη φορά να είσαι ξεκάθαρη για το τι θέλεις και έτοιμη να αποχωρήσεις αν δεν παίρνεις αυτό που ζητάς. Γιατί όσο βολέυτηκαν αυτοί, αλλο τόσο και εσύ παρέμενες για να αποδώσει η επένδυση της σχέσης. Τώρα όμως έχεις καθαρή ματιά και θα μπορέσεις να κινηθείς αναλόγως.
Ένα πράγμα που με προβληματίζει στην επιστολή σου, είναι που από τη μία στις σχέσεις σου συμπεριφερόσουν σαν να είσαι υπεράνω του γάμου και από την άλλη, ρίχνεις την ευθύνη στους άντρες που δεν σου πρότειναν γάμο. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την οπτική ότι ο γάμος είναι κάτι που ο άντρας χρωστάει στην γυναίκα, κι ότι έχει ευθύνη απέναντί της. Πιο πολύ το βλέπω σαν ένα απαραίτητο/βοηθητικό βήμα που “πρέπει” να κάνει ένα ζευγάρι εφόσον έχουν αποφασίσει από κοινού να ενώσουν βασικές πτυχές της ζωής τους ή/και να κάνουν παιδιά. Εσύ είχες φτάσει σε τέτοιο σημείο με τις σχέσεις σου;… Διαβάστε περισσότερα »
Ένα συμπληρωματικό σχόλιο: Το παράπονο είναι λογικό κι αναμενόμενο όταν κοιτάς τις παρελθοντικές σχέσεις σαν δεντράκια που δεν καρποφόρησαν (όπως όφειλαν;) κι όχι σαν εμπειρίες ζωής που έχουν μια δική τους ιστορία και αξία καθεαυτές. Το να πικραίνεσαι όμως εκ των υστέρων δεν μου φαίνεται βοηθητικό. Εγώ καταλαβαίνω ότι δεν διεκδίκησες ανοιχτά την ζωή που ήθελες για τους λάθος λόγους – μην σε πούνε οι άλλοι (αλήθεια, ποιοι;) ντεμοντέ ή πιεστική- και ότι τώρα το μετάνιωσες πάλι για τους λάθος λόγους: για να πάρεις μία επιβράβευση που έδινες τα περισσότερα στην κάθε σχέση, του τύπου “μου το χρωστάει αφού…”. Ο… Διαβάστε περισσότερα »
Δε σε “ζήτησαν σε γάμο” επειδή δεν τους τίκαρες τα κοινωνικά κουτάκια. Μη βιαστείς να παρεξηγηθείς. Για πολλούς άντρες τα κουτάκια αυτά συνοψίζονται σε : προίκα-νοικοκυρά-καλή οικογένεια-να μην βρίζει-γλυκιά-να με βολεύει επαγγελματικά. Ατάκα από άντρα οικογενειακό μου φίλο που παντρεύτηκε μια πολύφερνη νύφη,high class μέσω της οποίας εξελίσσεται κοινωνικά και επαγγελματικά κυρίως αλλά κατά τα λόγια του δεν ταιρίαζουν: “Και τι νομίζεις ότι είναι ο γάμος,είναι απλά θέμα timing. Διαλέγεις μία γυναίκα κατάλληλη για τα παιδιά σου που υπό άλλες συνθήκες μικρότερος δεν θα την κοίταζες”. Από αυτά που παρατηρώ,αυτό είναι το σκεπτικό της πλειοψηφίας. Αυτό θες ή κάποιον να… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν σου ειχε περασει απο το μυαλο οτι διαλεγουμε μανα για τα παιδια μας;
Ενω καθε παντρεμμενη που περιγραφει τον αντρα της μεσα στα πρωτα συν αναφερει το καλος πατερας ;
Βασικά δεν το αναφέρει κάθε παντρεμένη, γιατί οι περισσότερες αναφέρουν ότι μετά το παιδί ο σύντροφος άλλαξε.
Οπότε θεωρώ άμα δεν έρθει η ώρα του παιδιού δύσκολα ξέρεις αν κάποιος κάνει καλό πατερα, καλή μητέρα. Εκτός αν για κάποιο λόγο οι γυναίκες είναι πιο προβλέψιμες ή έχουν μάθει να αυτοθυσιαζονται από μικρή ηλικία οπότε ίσως αυτό τις κάνει “καλές” μητέρες στα μάτια των αντρών (και το βάζω σε εισαγωγικά γιατί αν η αυτοθυσία σημαίνει πλήρης καταστροφή της ταυτότητας της μητέρας ως άτομο, τότε συνήθως περνάει λάθος μήνυμα στα παιδια).
Ασε μας καλε που θα κοψουμε το βυζι μας για να γίνουμε “σωστές” φεμινίστριες! Κατα τ αλλα, δεν καταλαβα κ πολλα 🙂
Όλοι και όλες γνωρίζουμε τη «στοφα» της καλής μάνας και του καλού πατέρα και τρώτε και ψευδευστε λοιπόν wandering και lioness ( απαντω σε σενα αλλα εναυσμα υπηρξε οσα και οι δυο σας γραφετε) κατά τη γνωστή ταινία! Καλή μάνα σε κάνει το να μην είσαι τσούλα, το να ξέρεις να μαγειρεύεις κάτι περισσότερο από ένα αυγό και το να βγάζεις άναρθρες μελωμένες κραυγές στη θέα καροτσιών. Καλό πατέρα σε κάνουν αντίστοιχα οι παπαριές που γράφει η Λούσιντ παρακάτω και που πολλές ενίοτε επαναλαμβάνουν: δουλευταράς πάροχος να μην ξανακοιτάζει και να μην τρώει μπέργκερ που γράφει η Katherine… δηλαδή να… Διαβάστε περισσότερα »
Η επιθυμία σήμερα συναντά συστηματικά και συστημικά τον τοίχο του Έτερου για όλους τους λόγους που περιγράφεις.
Η επιθυμία σήμερα συναντά συστηματικά τον τοίχο του Άλλου …κι ομως και χθες και παντα έτσι ήταν. Αν μεγάλωνες ως αγόρι, αυτή θα ήταν η αδήριτη πραγματικότητά σου από τα 12: απευθύνεσαι σε εκατό για να σε κοιτάξει μία, ενώ οι υπόλοιπες είτε δεν αντιλαμβάνονται καν την ύπαρξή σου είτε σχολιάζουν μεταξύ τους με τρόπους που σε κάνουν να νιώθεις εκτεθειμένος. Ο φόβος του περιγελού είναι συχνά πιο επώδυνος κι από την απόρριψη την ίδια. Ως κορίτσι έχεις την πολυτέλεια να δυσανασχετείς με αυτό το συμπέρασμα που σταδιακα αποκαλύπτεται μπροστα σου. Για τα αγόρια, όμως, είναι καθημερινότητα απ τα δεκα… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά δε ξέρω που το βαδίζεις ότι η μέση γυναίκα μπορεί να επιλεγεί όποιον θέλει και ότι ο μέσος άντρας “υποφέρει”. Εκτός αν αναφέρεσαι αποκλειστικά στο ζωικό βασίλειο που και εκεί δεν είναι τα πράγματα όπως τα φαντάζεσαι για κάθε είδος ζώου. Πόσο μάλλον αυτός ο μύθος για τον μέσο άντρα προέρχεται από αμερικανικές πηγές με διαφορετική κουλτούρα και παρελθόν από την Ελλάδα. Στην Ελλάδα 100-50 χρόνια η οικογένειά της γυναίκας έπρεπε να δινει προίκα, άρα όχι, η μέση ηλλ γυναικα ανέκαθεν δεν μπορούσε να περιμένει να την επιλέξουν χωρίς κόστος ή να την επιλέξουν για το είναι της. Αυτά… Διαβάστε περισσότερα »
Οι άνθρωποι πάντα είχαν τις ίδιες επιθυμίες και οι επιθυμίες δεν μαντρώνονται στην μονογαμία. ΟΜΩΣ αν μεγαλώνουν με τις λεξεις ευθύνη καθήκον και κοστος επιλογής μαθαίνουν να καταπατούν τις επιθυμίες τους κάποτε (κι όχι να τις σεβονται ολες) μαθαινουν να τιμουν τις επιλογές τους (και να μην υπαναχωρουν) μαθαίνουν να περιορίζουν τις επιθυμίες τους και έτσι το μοντελάκι μας βγαίνει. Ο παππους μπορει να χωρισε αλλά εν γένει διαζύγια δεν είχαμε φοβερά. Κανείς δεν χώριζε ευκολα. Το εκατό για μία αναφέρεται στην γυμνασιακή ταξη κάθε νοήμονος αγοριού όπως το κάναμε και μεις ως γυμνασιοπαιδα πρν τα απ. Προσεγγιζει όλη την… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μιλάω για γάμους και παιδιά πάντως. Θέλω να καταδείξω ότι ακόμα και σε μια απλή διάδραση σήμερα,η λύση “επιθυμία” που προκρίνεις δεν παίζει. Το γιατί το εξηγείς καλά,συμφωνώ σε αρκετά σημεία,αλλά δεν γίνεται να καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η λύση είναι ότι η επιθυμία “οδηγεί σε κάμψη της ελεύθεριας”. Μήπως γιατί είναι μια εποχή μη επιθυμίας γενικά; Με την ευρύτερη έννοια της λίμπιντο ίσως.
Σούζι …τρως. και ψεύδεσαι και τρως. Χαχα. Φυσικά και ξέρουμε ποια είναι η στόφα της καλής μάνας και του καλού πατέρα. Απλά μεταξύ μας , είναι οι μεγαλύτερες μπουρδες. Πάω στοίχημα ότι και η πισπιριγκου και ο άλλος ο οικογενειάρχης στον Κολωνό… τα τικαραν τα κουτάκια.
Υπάρχει όμως μια τεράστια διαφορά!!! Εσείς τη διαλέγετε γιατί θεωρείτε ότι θα ειναι καλή μανα για τα παιδιά σας( θα ήθελα να ξέρω από πού βγάζετε αυτό το συμπέρασμα πριν γίνει η μάνα των παιδιών σας), ενώ αντίθετα το καλός πατέρας σπάνια αναφέρεται από πριν . Συνήθως αναφέρεται μετά! Εφόσον γίνει πατέρας και εφόσον αποδειχθεί και καλός. Δε βλέπουμε δηλαδή κάποιον και λέμε ” ααααα αυτός θα είναι καλός πατέρας “. Το καλός πατέρας δηλαδη είναι αποδεδειγμένο προσόν . Οχι προσδοκώμενο. Δε διαλέγουμε δηλαδή άλλον για κρεβάτι και άλλον για καρότσι. Απλά αν ο άλλος κάνει καλό καρότσι , ανέχονται… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί να κάνω μεγάλο άλμα, αλλά θεωρώ όσες γυναίκες τους βάζουν πρώτους μπαίνουν αυτόματα στο “καλή μητέρα”. Τώρα μόνο αυτή η “καλή” μητέρα και το παιδί της ξέρουν πόσο θα τους κοστίσει αυτή η αυτοθυσία στο μέλλον.
Εγώ πάλι νομίζω ότι όσοι θέλουν” καλη μανα” για τα παιδιά τους …εννοούν καλή μάνα για τους ίδιους .
Σωστά
Το καλός πατέρας περιλαμβάνεται στο δουλευταράς, σοβαρός, οικογενειάρχης, κουβαλητης.
Κανένα από αυτά δεν εγγυάται τον καλό πατέρα. Αυτά είναι χαρακτηριστικά husband material, όχι ανθρώπου που θα ήταν καλός πατέρας. Το ” καλός πατέρας” το έχουμε ακούσει και για άντρες που δεν είχαν αυτά τα χαρακτηριστικά αλλά είναι κοντά με τα παιδιά τους και ασχολούνται με τα προβλήματα τους. Ένας άνεργος stay at home dad για παράδειγμα που μπορεί όσο τα παιδιά είναι στο σχολείο να έχει και ερωμένη μπορεί να είναι άριστος πατέρας και ταυτόχρονα κακός σύζυγος.
Γτ ρε κορίτσια? Εσεις δν σκέφτεστε να είναι καλος πατέρας για τα παιδιά σας? Εγώ σε όλες μου τις “σοβαρες σχεσεις” προσπαθουσα να σκεφτώ βάσει των χαρακτηριστικών της προσωπικότητάς τους κ της ιδιοσυγκρασίες τους πως θα ήταν σαν γονεις κ κατά πόσο θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε κ να μεγαλώσουμε τα εν δυνάμει παιδιά μας σωστά. Πχ αν εγώ δίνω εμφαση στην πειθαρχία κ ο άλλος είναι άναρχος ή αν εγω κάνω υγιεινη διατροφή κ εκείνος τρώει μόνο μπεργκερς αυτομάτως μπαίνει Χ σ αυτό το κομμάτι. Κ εφόσον μπαίνει Χ εκεί, μπαίνει Χ κ στον γάμο, κ εφόσον μπαίνει κ εκεί… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά όχι , δεν σκέφτηκα αν θα είναι καλός πατέρας για τα παιδιά μου από πριν. Ήθελα να είναι καλός σύντροφος για εμένα. Ούτε αυτά που περιγράφεις θεωρώ ότι κάνουν τον καλό πατέρα. Είναι στοιχεία που επιτρέπουν σε εσένα να είσαι η μητέρα που θέλεις για τα παιδιά σου και να έχετε κοινή γραμμή . Το καλός σύντροφος σημαίνει ότι ο τρόπος που σκέφτομαι, τρέφομαι , κοιμάμαι, κάνω σεξ, συζητώ, διασκεδάζω, αυτά που θέλω γενικά, δεν έρχονται σε σύγκρουση με τα δικά του. Καλός σύντροφος σημαίνει ότι αγαπά αυτά που αγαπώ άρα και όσα δημιουργήσαμε μαζί όπως την οικογένεια μας,… Διαβάστε περισσότερα »
Α καλά, αμα ποτέ βρω τον τέλειο σύντροφο θα σου πω. Αλλά αν βρεθεί αυτός ο τέλειος σύντροφος για μένα, λογικά θα συμφωνούμε σε κάποια βασικά θέματα κ θα έχουμε μία κάποια κοινη φιλοσοφία ζωής κ άρα θα ακολουθήσουμε κ μία κοινή γραμμή στο μεγάλωμα το παιδιών. Λέμε το ίδιο δλδ. Να έχουμε κάποιες κοινές αξίες κ με αυτές να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, όπως θεωρούμε εμείς σωστα. Αν δεν ταιριάζουμε σαν άνρθωποι σίγουρα δεν προχωράμε παρακάτω κ δεν φτάνουμε καν στη σκέψη “οικογένεια κ παιδιά”. Όμως μπορεί να βρεις κάποιον που να ταιριάζεις κάπως ή να νομίζεις ότι ταιριάζεις,… Διαβάστε περισσότερα »
Τα παραδείγματα είναι τυχαία
Ρε συ μην ακολουθεις αυτοκαταστροφικα στανταρ. Τη σχεση διατροφης πειθαρχιας και προτεσταντισμου την εχει εξηγησει και εν μερει απιδομησει και η ρενα. Αλλωστε η ελευθερια και η αναρχια που επιτρεπω στον εαυτο μου κατ ουδενα τροπο δεν ειναι ενδεικτης το ποσου και της ποιοτητας της πειθαρχιας που δυναμαι να επιβαλλω σε καποιον αλλον ιδιαιτερα οταν αυτος ειναι και αδυναμος και εξαρτημενος απο μενα. Το να κανει καλο σεξ οπως το εννοω εγω και η lioness ας πουμε ειναι πιθανον ο πιο αληθινος ενδεικτης. Σημαινει οτι ακουει ενδιαφερετε επικοινωνει παιζει με το μυαλο δημιουργει εικονες στο μυαλο τσαλακωνετε εχει χιουμορ παιζει… Διαβάστε περισσότερα »
“Το παιδί δεν μεγαλωνει με καλή χημεία κ καλό σεξ” γιατι όχι όμως? δεν υπαρχει οργανικη σχεση αναμεσα στο καλο σεξ, την καλη σχεση και τον τυπο της γονεικότητας? ή τελοσπαντων δε θα μπορουσε να υπαρχει? η σεξουαλικότητα δεν είναι απομονωμενη περιοχη του κεφαλιου ή -ακομα λιγότερο- απομονωμενη ζωνη του σωματος. ο τρόπος που μας σηκωνει την καυλα ενας ανθρωπος, οι τρόποι που φροντίζουμε και υπερασπιζόμαστε αυτά που θελει ο συντροφος μας μεσα στο σεξ που κανουμε, ‘τρεχουν’ και μεσα στη συνολική σχεση μας. το καλό σεξ δεν είναι μόνο τεχνική. είναι εκφραση και πρακτικη καλής σχεσης. απορρεει από -και… Διαβάστε περισσότερα »
Η χημεία πάντως σίγουρα καθορίζει το κατά πόσο ταιριάζει ένας συγκεκριμένος συνδυασμός γονιδίων και άρα την καλύτερη δυνατή υγεία των απογόνων. Η φύση, που τις ανθρώπινες κοινωνίες τις έχει επιοικώς χεσμένες, έχει τους δικούς της τρόπους.
Εγώ πάλι θα ήθελα τον πατέρα των παιδιών μου, ακόμα και αν η φιλοσοφία και ο τρόπος ζωής του θα ήταν διαφορετικά από τα δικά μου, να τον εμπιστεύομαι και να τον θαυμάζω, έτσι ώστε να είμαι σίγουρη ότι θα μεγαλώσει τα παιδιά μας ώστε να γίνουν καλοί και ευτυχισμένοι άνθρωποι, ακόμα και αν για κάποιον λόγο εγώ δεν θα είμαι εκεί ώστε να μπορέσω να συμμετάσχω στην ανατροφή τους.
Μας έχει περάσει από το μυαλό ότι διαχωρίζετε συστηματικά τις γυναίκες σε μάνα-γκόμενα,και δεν μπορείτε να δείτε και να εκτιμήσετε τις αντίθετες ποιότητες σε μία μόνο γυναίκα. Madona-whore complex κατά τον Φρόϊντ.
Γιατί όχι όμως; Αν δεν υπάρχει «μητρικό ένστικτο», όπως μας έχει πείσει ο σύγχρονος φεμινισμός, τότε προφανώς δεν κάνουν όλες για μάνες. Εφόσον δεν υπάρχει βιολογικά προκαθορισμένη ώθηση προς τη μητρότητα, αλλά υπάρχει μια ικανότητα φροντίδας που αναπτύσσεται μέσα από σχέση, εμπειρία και επιθυμία, είναι λογικό ότι δεν κάνουν όλες για μάνες όπως ακριβώς δεν κάνουν όλοι για πατέρες. Η φροϋδική εποχή, όμως, έβλεπε τη γυναίκα ως μητέρα, σύζυγο, φορέα ηθικής και ταυτόχρονα ερωτικό αντικείμενο. Γι’ αυτό και η «πουτάνα–αγία» μπορούσε να συνυπάρχει στο ίδιο πρόσωπο. Και στους άντρες που δεν μπορούσαν να συνθέσουν αυτές τις δύο όψεις, που δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Παραβλεπεις το προφανές. Δεν είναι πιο λογικό ένα άντρας που κάνει για πατέρας να βρίσκει ως πιο ερωτικη μια γυναίκα που κάνει για μητέρα και το αντίστροφο και αντίθετο; Είπαμε να καταρρίψουμε τα κοινωνικά standards και φορεμένα κουτάκια όχι να ξεχάσουμε και την κοινή λογική.
Μητρικό και πατρικό ένστικτο όλοι έχουμε. Το βιολογικό ρολόι εννοείς. Αυτό που σε κάνει να τρέχεις ότι δε θα προλάβεις κι αν δε προλάβεις θα σε πουν αποτυχημένη. Με αυτό έχει τσακωθεί ο φεμινισμός.
Είναι ενδιαφερον αυτό που λες. Αρκει ωστοσο: 1) να αποσυνδεθει πραγματι η οργανωση των σχεσεων και το μεγαλωμα των παιδιων από την ερωτικη ετεροκανονικη μονογαμικη δυαδα 2) να λαβουμε υποψη μας ότι αυτό που περιγραφει η absurde ριζωνει σε συλλογικα κοινωνικα στερεοτυπα γυρω από τη μητροτητα και τη σεξουαλικοτητα: ότι και καλα αυτά τα δυο είναι ασυμβιβαστα. οι ανθρωποι (όχι μόνο αντρες, και οι περισσότερες γυναικες το ιδιο κανουν) που αποσπουν τη σεξουαλικότητα από τη μανα, δεν το κανουν μόνο για τη μανα των παιδιων τους. Η αποσπαση της σεξουαλικότητας από τη μανα επεκτεινεται συνηθως πανω σε όλες τις μαναδες… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν παντρευτώ ειχα τη φήμη της ακατάλληλης για νυφη. Δεν ήμουν το καλό κορίτσι, η νοικοκυρά, η γλυκούλα. Σαν μητέρα ομως πιστεύω ότι τα έχω πάει καλά μέχρι τώρα. Από την άλλη η αδερφή μου ειχε το “πακέτο”, να σκεφτείς η πεθερά μου οταν γνώρισε την αδερφή μου είπε σε αλλο συγγενή μας ότι θα προτιμούσε η νύφη της να είναι εκείνη που φαίνεται κορίτσι για σπίτι κι οχι εγώ. Τωρα η αδερφή μου έχει παντρευτεί κι έχει παιδί που όμως τη ζοριζει παρα πολύ και πελαγωνει στο ρόλο της μητέρας. Προσπαθεί να φροντίζει τα πάντα και τους πάντες και… Διαβάστε περισσότερα »
Πωπω πόσα κλισέ.Ο φίλος δεν είναι ο κόσμος.-
Οκ αλλά άμα πάρουμε όλες τις επιστολές που βλέπουμε εδώ που λένε “να συναψω σχέση με αυτόν? Έχει το τάδε Χ, Υ προτέρημα (κοινωνικά πάντα) αλλά δεν καίγομαι κιόλας” Ε δεν είναι λογικό αυτή η αντιλήψεις να καθρεφτίζεται λίγο και από τους άνδρες? Προφανώς δεν είναι όλοι έτσι, αλλά αν υπάρχουν αρκετές γυναίκες που σκέφτονται με αυτό τον τρόπο, ε δε θα υπάρχουν εξίσου άντρες?
Μη σου πω ότι σε πολλά άτομα ίσως δίνει και την ψευδαίσθηση της ασφάλειας και πως έχουν το πάνω χέρι εφόσον δεν “καίγονται” πολύ.
Ξέρεις το… μοναδικός για σένα μπορεί να διαρκέσει ένα μήνα, ένα χρόνο…
Ας μην πετάμε στα σύννεφα.
Γήινες είναι οι σχέσεις.
Είναι απίστευτο το αφήγημα που μας έχουν πουλήσει και πιο απίστευτο ότι το αγοράζουμε. Όπως τα λες φίλη, θεωρείται ότι όποια θέλει να κάνει γάμο ή σύμφωνο είναι καημένη, χωριάτισσα, θέλει να αποκατασταθεί και αντιμετωπίζεται σαν Ματίνα Μανταρινάκη, ενώ στην πραγματικότητα όπως λες πολύ σωστά είναι ανάληψη ευθύνης απέναντι στη σχέση και στο άλλο άτομο. Καλά σίγουρα έχουν υπάρξει και γυναίκες και άντρες που το βλέπουν ως αυτοσκοπό , και κολλάνε εμμονικά ή ζητάνε ε9 σαν έναν τύπο από μια ιστορία τις προάλλες, αλλά η πλειοψηφία αφορά ανάληψη ευθύνης και ξεβόλεμα, συμφωνώ απόλυτα. Δεν έχω φτάσει ποτέ κοντά στο γάμο,… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω χωρίσει για τον ίδιο λόγο. Αφού πρώτα προσπάθησα να το παίξω χαλαρή ή βλέπουμε κτλ (που το πίστευα κιόλας τότε) για ενάμιση χρόνο ακόμα από τη συζήτηση γιατί μου τα μασαγε, δε ξέρω κτλ κτλ. Ε μέχρι που ξενέρωσα πλήρως, αλλά πριν από αυτό είχα αρχίσει να ξενερώνω καιρό σεξουαλικά.
Αυτό που θα έκανα διαφορετικά ήταν να του πω, όταν μου λες δε ξέρω κτλ το πιπι μου γίνεται έρημος Σαχάρα. Νομίζω έτσι θα είχα περασ ο καλύτερα το μήνυμα. Δεν πειράζει, μάθημα και θα ξέρω για τον επόμενο.
Same εντελώς. Νομίζω όμως ότι είναι θέμα ανθρώπου, οι αναποφάσιστοι κι αυτοί που δεν ξεκουνιούνται με τίποτα. Εμένα εκείνος τουλάχιστον και να του έλεγα τι ξηρασία και ξενέρα μου έχει προκαλέσει, πάλι θα κοιμόταν όρθιος και θα χανόταν στη μετάφραση…
Εντάξει εκεί δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Θα το καταλάβει καλά μετά από κάνα χρόνο χωρισμού… Η κουφαμαρα πάει σύννεφο σε πολλές σχέσεις ακόμα κι αν λες τα πράγματα πολύ ξεκάθαρα. Ο παραλήπτης απλά δεν είναι έτοιμος να λάβει το μήνυμα.
Βρε κορίτσια, μετά από 6 χρόνια κάπου πρέπει να πάει η σχέση.
E δεν πήγαινε όμως…
Ναι, αλλά το περνάμε καλά, δε λέει τίποτα από μια ηλικία και μετά.
Βλέπεις τη ζωή σου μαζί με τον άλλο άνθρωπο; τη δημιουργία οικογένειας;
Διαφορετικά είναι χάσιμο χρόνου.
Είμαι συνομήλική σου. Σε γάμο. Έτυχε. Πολύ σωστά όλα όσα έγραψες. Ακριβώς έτσι μεγάλωσαν πολλά κορίτσια. Είμαστε κατάλοιπο του προηγούμενου αιώνα. Ξέχασες όμως ότι οι ίδιες μαμάδες που ήθελαν γλυκά και ήσυχα καθωσπρέπει κορίτσια για γάμο στα 25-30, από τα αγόρια τους απαιτούσαν σχεδόν “Πασάκα μου, πρόσεχε μην και σε τυλίξει καμιά.'” Και για να είμαι σωστή προς τους γονείς μου, και ειδικά προς τον μπαμπά μου, εμείς δεν το είχαμε αυτό. Το άκουσα όμως από ευρύτερο περιβάλλον, ειδικά γονείς φίλων και θείους/ες. Στις σπουδές το τραπέζι των Ελλήνων ήταν πάντα γεμάτο με τέτοια “τσιτάτα”. Έβλεπες αγόρια μετριότατα να θεωρούν… Διαβάστε περισσότερα »
Οι μόνες περιπτώσεις που έχω δει άνδρες να πιέζουν για γάμο είναι εκείνες όπου υπήρχε περιουσία από πίσω ή κάποιου είδους βόλεμα (σπίτι, οικογενειακή επιχείρηση κλπ). Οπότε θα σου πρότεινα να εγκαταλείψεις την σκέψη: ‘Δεν με ζήτησαν σε γάμο γιατί δεν ήμουν αρκετή’. Πολλές φορές τα κίνητρα είναι άλλα και όχι η συναισθηματική επένδυση που έχεις στο μυαλό σου. Άλλωστε κανείς δεν μπορεί να σου πει οτι η φίλη σου αύριο δεν θα πάρει ένα ωραιότατο διαζύγιο, και θα τρέχει στα δικαστήρια με τον άνδρα της. Δεν νομίζω να τη ζηλεύεις τότε.
“Οι μόνες περιπτώσεις που έχω δει άνδρες να πιέζουν για γάμο είναι εκείνες όπου υπήρχε περιουσία από πίσω ή κάποιου είδους βόλεμα (σπίτι, οικογενειακή επιχείρηση κλπ).”
Εχω επίσης παρατηρήσει, πως οι άντρες πιέζουν για γάμο εκείνες που θεωρούνται trophy wives,δηλαδή όμορφες,μορφωμένες,από καλή οικογένεια,που η παρουσία τους δίπλα τους ,τους εξασφαλίζει κοινωνικό prestige.
Εκεί πιέζουν και πιέζουν και πολύ μάλιστα.
Αν παραμείνουμε στον συμβολισμό της παραδοσιακής πρότασης γάμου απο τον άνδρα εν έτη 2026 είναι απογοητευτηκά τα συμπεράσματα που θα αναγάγουμε ως γυναίκες.
Δηλώνει παθητικότητα και επιμονή στα στερεότυπα.
Ο φόβος της απόρριψης ακόμα καλά κρατεί.
Δεν υπαρχει τιποτα πιο φεμινιστικο απο μια γυναικα που διεκδικει