Αγαπητή Ρένα, αγαπητές αναγνώστριες, αγαπητοί αναγνώστες,
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για αυτό το φόρουμ, σας διαβάζω από την εφηβεία μου και σας οφείλω ένα μέρος της εξέλιξης μου!
Είμαι φοιτήτρια της Νομικής Αθηνών. Προς το παρόν, έχω άριστο μέσο όρο, χωρίς να χρωστάω μάθημα, παρακολουθώ πολλά σεμινάρια και ημερίδες, είμαι ενεργό μέλος ενός γνωστού σωματείου, όπου οργανώνουμε ακαδημαϊκές δραστηριότητες (εικονικές δίκες, legal courses, σεμινάρια, επαγγελματικό προσανατολισμό), διαβάζω νομικά περιοδικά(και ξενόγλωσσα), ενώ ταυτόχρονα διαβάζω λογοτεχνία, πηγαίνω στο θέατρο, με τρομερή οικονομία πηγαίνω κάθε χρόνο ένα ταξίδι στο εξωτερικό και έχω μια υγιέστατη σχέση (χαρη σε εσάς).
Γιατί σας τα λέω όλα αυτά;
Προέρχομαι από μια οικογένεια που με το ζόρι τα βγάζουμε πέρα. Η μητέρα μου δεν εργάζεται, ενώ ο πατέρας μου έχει έναν μισθό του Δημοσίου. Κανένας απο την οικογένεια μου δεν ασχολείται με τα νομικά. Μένω μαζί τους, γιατί δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα να ανοίξω τα φτερά μου.
Το θέμα μου είναι το εξής: Όσο και εάν προσπαθώ, όσο και εάν είμαι άριστη, καλλιεργημένη και ευαισθητοποιημένη, νιώθω πως δεν μπορώ να φτάσω τους εύπορους συμφοιτητές μου. Στην παρέα μου, είμαι η λιγότερο εύπορη και χωρίς κανέναν στον χώρο. Δεν μπορώ να πάω σε απλήρωτη πρακτική στις Βρυξέλλες, ούτε σε summer school στην Χάγη, όπως οι φίλοι μου. Δεν μπορώ να ονειρεύομαι μεταπτυχιακά στο Παρίσι, ούτε νιώθω ασφάλεια για το επαγγελματικό μου μέλλον. Φοβαμαι πως παρά την θέληση μου και το πάθος μου για το αντικείμενο, θα βρω μια μέτρια θέση, μόνο και μόνο επειδή δεν έχω τα χρήματα για να εξελιχθώ επαγγελματικά. Φοβάμαι πως δεν θα καταφέρω να πραγματοποίησω τα όνειρα μου, επειδή εν τέλει είναι πολύ ακριβά για να τα πιάσω. Τι θα με συμβουλεύατε; Πείτε μου ιστορίες επιτυχίας να πάρω θάρρος!
(Δεν δικαιούμαι κάποια υποτροφία προς το παρόν, το κράτος θεωρεί με έναν μισθό Δημοσίου στην Αθήνα για μια οικογένεια, είμαστε άνετα!)
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φτωχή φιλόδοξη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φίλη μας θα σε συμβούλευα να επενδύσεις λίγο περισσότερο στην προσωπικότητα σου. Δεν είσαι οι σπουδές σου ούτε η δουλειά σου. Ούτε και οι άνθρωποι τριγύρω σου είναι τα ακαδημαϊκά τους προσόντα και οι τραπεζικές τους καταθέσεις. Ο τρόπος με τον οποίο γράφεις βγάζει έναν έντονο ελιτισμό, που προσπαθεί μεν να κρυφτεί με κάθε τρόπο, όμως εμφανίζεται κάθε λίγο. Η περιγραφή του εαυτού σου και των ενδιαφερόντων σου για παράδειγμα… Αναφέρεις ότι διαβάζεις λογοτεχνία και πηγαίνεις θέατρο… Και;;;; Το απολαμβανεις τελικά ή περιμένεις να εξαργυρώσεις κάτι μέσα από την κουλτούρα; Ή η περιγραφή των γονέων σου… Ναι δεν ασχολούνται με… Διαβάστε περισσότερα »
Χειροκροτώ! Υπερ-άψογη!
και οι καλές σχολικές επιδόσεις, επίσης, πολλές φορές δεν τυχαίνουν απλώς! Κάποιος έκανε το σκ@τό του παξιμάδι για φροντιστήρια, δραστηριότητες και τέτοιου είδους ερεθίσματα. Είχα ως φοιτήτρια έναν φίλο στην Ιατρική ( παλιός συμμαθητής), και ακριβώς το ίδιο συναίσθημα μου έβγαζε. Μα πώς αλλιώς? Όλα τα παιδιά των Ελλήνων με αυτό το ιδανικό μεγαλώνουν, αυτή την τρομερή αλήθεια, ότι θα γίνεις ή γιατρός ή δικηγόρος, κι έτσι μόνο θα κατακτήσεις τον κόσμο. Γιατί να τον κατακτήσεις? Αναρωτιέται άραγε η κοπέλα αν όντως την ενδιαφέρει όλο αυτό? Από έκει να ξεκινήσεις γράφουσα, γιατί πρόκειται για τη ζωή σου. Υπάρχει κοινωνική ανισότητα… Διαβάστε περισσότερα »
Η κοπέλα λεει κατι πολύ πραγματικό και αυτονόητο. Στα νομικά για να έχεις επαγγελματικές ευκαιρίες και να κάνεις καλές γνωριμίες πρέπει να κινηθείς σε κάποιους ελιτίστκους κύκλους γιατι έτσι λειτουργεί ο κόσμος τους. Πολλά από τα παιδάκια που περιγράφει ως κύκλο της είναι παιδάκια δικηγόρων, συμβολαιογράφων, δικαστικών που βγάζουν την σχολή και πιάνουν τα πόστα των γονίων τους χωρίς προσόντα και χωρίς προσπάθεια. Αν δεν έχεις τέτοιες πλάτες πρέπει να κάνεις τις σωστές γνωριμίες. Και ναι τι να κάνουμε οι μεγαλοδικηγόροι και τα παιδιά τους συχνάζουν στις Ελβετίες, στις Χάγες και στα Παρίσια γιατί έχουν το χρήμα να πουλήσουν μούρη.… Διαβάστε περισσότερα »
Επίσης θα μπορούσε να βγαζει πράσινες καρτες για προσφυγες και να ειναι δικηγορος υπερασπισης ευπαθων κοινωνικων ομαδων. Ενταξει το χρήμα δε θα ρεει αλλα θα εισαι πολυ πιο δικηγορους απο τους δικηγορους αν το ασκεις σαν λειτούργημα. Δλδ πρεπει να γινεις ενα σκουπιδι σαν τον κουγια για να αποκαλεισαι δικηγορος?
Παμε λιγοοοο. Προλεταριοι ενωθείτε!
Υπέροχη απάντηση!
Πρώτα απ’όλα, σταμάτα να συγκρίνεσαι με τους εύπορους συμφοιτητές σου. Ανάλογα με πού φτάνει η τσέπη του, ο καθένας έχει λιγότερες ή περισσότερες επιλογές. Υπάρχουν και συμφοιτητές σου πο έχουν έρθει από το χωριό τους και μένουν στην εστία και τρώνε στο εστιατόριο της εστίας γιατί δεν τους φτάνουν τα χρήματα. ΔΕΝ είναι απαραίτητα λιγότερο ευτυχισμένοι από τους εύπορους συμφοιτητές σου, κι ας τη βγάζουν πιο δύσκολα. Είσαι σε ένα πεδίο που έχεις επιλογές. Μας λες για σεμινάρια στη Χάγη και πρακτικές στις Βρυξέλλες. Θες να πας σε summer school στη Χάγη; Θες να πας για πρακτική στο κοινοβούλιο στις… Διαβάστε περισσότερα »
Ακόμα κι όταν δεν έχεις μέτρο σύγκρισης της αξίας σου τους άλλους, δεν παύουν να υπάρχουν πράγματα που σε εκνευρίζουν αφάνταστα. Εμένα (που εγκατέλειψα το -υποτίθεται- γεμάτο “κύρος” επάγγελμα του δικηγόρου για να ασχοληθώ με δημιουργικότερα πράγματα) δεν παύει να με εκνευρίζει αφάνταστα η ανάμνηση ενός ατόμου που είχε βρεθεί στις παρυφές του κύκλου μας στο πρώτο έτος: γόνος πολιτικής οικογένειας με πολλά λεφτά, είχε απλά καταφέρει με τη δεύτερη φορά να μπει σε μια σχολή που θεωρούνταν “δευτεροκλασάτη”, έκανε μεταπτυχιακό σε ελάχιστα απαιτητικό πανεπιστήμιο του εξωτερικού και βρέθηκε διοικητής μεγάλης δημόσιας επιχείρησης και σε διάφορες σημαντικές θέσεις ευθύνης, για… Διαβάστε περισσότερα »
Η αναξιοκρατία είναι πάντα εκνευριστική. Ο μπάρμπας στην Κορώνη και η κομματική “αριστεία” είναι άλλο πράγμα. Αλλά το αν κάποιος έχει ή δεν έχει λεφτά να πάει σε summer camp στη Χάγη, δεν λέγεται αναξιοκρατία, λέγεται καπιταλισμός, το οποίο, πλαίσια αυτής της απάντησης, το παίρνουμε ως δεδομένο. Η γράφουσα ρώτησε αν (και πώς) μπορεί να κάνει πράγματα στη νομική χωρίς μηχανή που να κόβει λεφτά να την υποστηρίζει.
Καπιταλισμός = αναξιοκρατία βεβαια
Και πού να δεις ποσο ευκολα δικτυωνονται του Deree
ΑΥΤΟ!!!! Γνωρίζω παιδιά που έμεναν στην εστία, από φτωχές εργατικές οικογένειες σαν τη δική μου. Έχουν φτάσει πολύ ψηλά γιατί δε το έβαζαν κάτω και δε σύγκριναν τον εαυτό τους με τους άλλους. Είχαν έναν στόχο και επικεντρώθηκαν σε αυτόν
Η φτώχεια πολλές φορές είναι σχετική έννοια. Από αυτά που γράφεις, εσύ αντικειμενικά φτωχή δεν είσαι, απλά φτωχότερη από τους ευκατάστατους με τους οποίους συγκρίνεσαι. Η σύγκριση όμως δεν έχει όρια, κι ακόμα κι ένας ευκατάστατος θα νιώσει φτωχός αν συγκριθεί με έναν μεγιστάνα του πλούτου. Προσωπικά τα βρίσκω όλα αυτά μια ματαιότητα. Ξέρεις ότι ο πλούτος πολλές φορές είναι και θέμα τύχης, δηλαδή πολλοί συμφοιτητές σου τα βρήκαν έτοιμα από τις δικές τους οικογένειες και δεν μόχθησαν πολύ γι’αυτα. Τι να σου πω; Να σου δώσω θάρρος ότι θα πλουτίσεις; Μια χαρά σχολή έχεις, μια χαρά πετυχημένη σε βρίσκω.… Διαβάστε περισσότερα »
Ο πλούτος μόνο τυχη ειναι.Αν περιμένει κανείς να δουλευει σαν το σκυλί για να αποκτησει μεγαλεία …πλανάται πλάνην οικτράν.
Ατομα που εργαζονται πολλες ωρες δεν εξασφαλιζουν οσα επιθυμουν διοτι δεν εχουν χρόνο.
Μια καποια άνεση εχουν. Αυτο ομως ειναι ολα οσα εχουν.
Ο πλουτος ειναι ενα αλλο τελειως διαφορετικό επιπεδο ευμάρειας που δεν αποκτάται μέσα απο την μισθωτή εργασια.
Καλωσόρισες στην ενήλικη ζωή, σε ένα κόσμο όπου κυριαρχούν οι τεράστιες ανισότητες, οι οποίες μάλιστα διαρκώς εντείνονται. Υποθέτω ότι, όντας κάποια χρόνια φοιτήτρια, το έχεις ήδη παρατηρήσει κι εσύ. Δυστυχώς, σου έχω και πολύ χειρότερα: οι γονείς και οι συγγενείς των προνομιούχων συμφοιτητών σου έχουν και μια ατζέντα παραφορτωμένη με τα προσωπικά τηλέφωνα ισχυρών και επώνυμων, τους οποίους μπορούν να καλέσουν προσφωνώντας τους με ένα “έλα ρε, τι γίνεσαι;” Δυστυχώς και πάλι, όσο κι αν προσπαθούν να μας γανώσουν το μυαλό με μύθους περί ισότητας των ευκαιριών και με αμερικανιές και κοελιές ότι όλα είναι στο χέρι μας εάν προσπαθήσουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου πω κι εγώ την εμπειρία μου ως “φτωχή φιλόδοξη”. Προέρχομαι από χαμηλόμισθη εργατική οικογένεια. Δεν μας έλειψαν τα βασικά ποτέ αλλά έχω χάσει πολλές σχολικές εκδρομές, ακόμα και μονοήμερες γιατί πολύ απλά οι γονείς μου δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα. Φροντιστήριο δεν πήγα λόγο οικονομικών δυσκολιών αλλά πήγαινα στα μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας του λυκείου μου που ευτυχώς με βοήθησαν. Θα μπορούσα δηλαδή να συγκρίνομαι από την 1η δημοτικού με τους συμμαθητές μου που αν και από την ίδια γειτονιά είχαν πάντα καλύτερα πράγματα και καλύτερα εφόδια. Στο πανεπιστήμιο έκανα μια φίλη από ευκατάστατη οικογένεια των ΒΠ. Μόνο όταν… Διαβάστε περισσότερα »
Πάρα πολυ σωστα!
Νομίζω συγκρίνεται με τους φίλους της γιατί σκέφτεται “γιατι εκείνοι έχουν τη δυνατότητα να πάνε για μεταπτυχιακό στο Παρίσι ή στο summer school της Χάγης και εγώ όχι;”. Ενδεχομένως να μην την ενδιαφέρει πραγματικά να πάει στη Χάγη όμως επειδή οι φίλοι της που είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση μπορούν να πάνε θέλει να νιώθει ότι ανήκει κάπου, φοβάται μη μείνει στην απέξω (το λεγόμενο Fear of Missing Out).
Παρολο που δε το καταλβαίνεις μέσα απο τις ιστορίες που αναφέρεις,τη βοηθας ουσιαστικά.Σίγουρα το να πήγες στο χαρβαρντ και να έχεις συμμαθητή τον προθυπουργό παίζει ρόλο αλλα,μονο αν σου είχε παρει και ο μπαμπας της σπορ αυτοκινηταρα,το κοτερο κλπ αλα βουτσας!Αν η δυναμη και η εξουσία παρέμενε στους κατέχοντες ,η ιστορία δε θα άλλαζε ποτέ…βλέπεις ομως;Εγω ας πουμε που ξερω απο ναυτιλιακά,δεν επρεπε να είχα ασχοληθεί επειδή οι γονεις μου ήταν αγρότες;Αμ δε δεν έκανα σε κανένα τη χαρη και πήγα,και πηγαίνω μέχρι εκεί που θέλω να φτάσω!Με τύχη και δουλειά!
You aspire to live beyond your means. Κοινως, απλωνεις τα ποδια πέρα απο το πάπλωμά σου. Αυτοι εχουν και τα σκάνε. Εσυ δεν εχεις και θα πρεπει να το αποδεχτεις. Αν πρεπει να ξοδεψεις κάπου φρόντισε τουλαχιστον να τα σκας για την μόρφωσή σου. Εκει μόνο κέρδος θα εχεις. Και αυτο το ταξιδι καθε χρονο που θεωρεις οτι πρεπει να κάνεις, για μένα περιττό. Ποιος υπαγορεύει οτι πρεπει να ειναστε πολυταξιδευμένοι;;! Ειναι πολύ της μοδας να εργαζονται σαν δούλοι για να μαζεψουν χρηματα και να τα σκορπάνε για ταξιδια. Φιλη, σου’χω νέα: όπου μα ΟΠΟΥ και να πας, αν δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Επιτέλους κάποιος το είπε για τα ταξίδια. Τι πρεμούρα κι αυτή να πάνε σε 15 χώρες μέχρι τα 30? Όποτε λέω ότι δεν έχω βγει ποτέ (ακόμη) από Ελλάδα, πρέπει να το πω 2 και 3 φορές για να δουν ότι δεν τρολάρω. Μόνο άλλο ένα άτομο στην ηλικία μου και στον κύκλο μου ξέρω που δεν έχει ταξιδέψει στο εξωτερικό. Για μένα οι λόγοι είναι απλοί. Δεν έτυχε, δεν έβρισκα παρέα, δεν ήθελα να ξοδέψω τόσα λεφτά με τη μία ούτε είχα ποτέ σκοπό να πάω ταξίδι με 100 ευρω στην τσέπη για να τρώω instant noodles απο το… Διαβάστε περισσότερα »
αγαπημενη! πολυτεχνειο εδω! ειχα κι εγω τις ιδιες σκεψεις ως φοιτήτρια, ειχα μεγαλο φοβο οτι δε θα πετυχω επειδη οι γονεις μου δεν ηταν του αντικειμενου, βεβαια οι δικοι μου γονεις κανουν ενα αλλο απο τα τρια επαγγελματα του τριπτυχου μηχανικος-γιατρος-δικηγορος οποτε οικονομικα μαλλον ειχα καποια ευκολια, παρολαυτα καμια γνωριμια στον τομεα μου. Πληρωμενα μεταπτυχιακα ουτε εγω εκανα και εξωτερικο πηγα εχοντας πρωτα κατοχυρωσει ενα συμβολαιο με εταιρεια. Ενιγουει για να σου δωσω ελπιδα πλεον εχω το δικο μου γραφειο με πελατεια που εχω στησει απο το μηδεν ολομοναχη!! Δε με εχει βοηθησει ο πατερας μου ουτε στο ελαχιστο σε… Διαβάστε περισσότερα »
(Ενώ εμείς που δν είμαστε του κολλεγιου, δεν εμφανίζουμε ψυχολογικά :-p
Ίσως γλιτώνουμε τις κόκες και τα md τλχ
επειδή δε βγαίνουμε οικονομικά όχι τπτ άλλο χαχαχα
Χαχαχα
Ο Ντινόπουλος που όλους μας ενώνει χαχαχα
(ή η psychedelic trance, either way)
Και τα φτωχοπαιδα εμφανίζουν ψυχολογικά πριν τα 30. Αλλά δεν έχουν χρήματα για ψυχοθεραπεία. Σε κάποιες περιπτώσεις ζουν σε άκρως τοξικά περιβάλλοντα αλλά δεν έχουν τη δυνατότητα να νοικιάσουν έστω ένα υπόγειο με δώρο τα ποντίκια. Όσο να πεις, αλλιώς είναι να έχεις ψυχολογικά προβλήματα και να κάνεις shopping therapy στο Μιλάνο, κι αλλιώς να μετράς κέρματα για να βγεις για ένα καφεδάκι στη γειτονιά.
Καλά άστο σε κολλεγιοπαιδα εχω δει ψυχολογικα που δε φανταζεσαι και τασεις αυτοκτονιας και αισθημα κενου και ελλειψη νοηματος ζωης απο τα 25
Πας με το 5ευρο σε ένα τσιπουραδικο και σου περνάνε ολα!!
Πες τα!
Επειδή πραγματικά απόρησα με το μένος και την κακία κάποιων σχολίων και μάλλον πολύς κόσμος τριγκάρεται από τις Χάγες και τα Παρίσια, θα σου πώ το εξής: Πολύ σωστά κατάλαβες, διάλεξες ένα επάγγελμα που άμα δεν έχεις τις επαγγελματικές γνωριμίες του μπαμπά και της μαμάς ή τα λεφτά τους να σε αβαντάρουν να πάς σε κανένα πρωτοκλασσάτο μεταπτυχιακό και να το εξαργυρώσεις σε καρίερα, μένεις στα μετώπισθεν να κοιτάς τους άλλους να κάνουν λαμπερές καριέρες και να σου τρέχουν τα σάλια. Τις εξής επιλογές έχεις όπως το βλέπω εγω 1) αποδέχεσαι πως έχει η κατάσταση, πας με τον σταυρό στο… Διαβάστε περισσότερα »
αρχικα χαλαρωσε, η φαση ειναι μαραθωνιος οχι σπριντ 100 μετρων. Καταλαβαινω γιατι σε αγχωνει οτι γραφεις πως σε αγχωνει αλλα αυτη ειναι η κλασσικη φαση στην οποια βρισκονται πολλοι φοιτητες που νομιζουν οτι μενουν πισω επειδη οι συνομιλικοι τους εχουν 12 ή 15 μηνες εμπειρια παραπανω. Στην πραγματικη ζωη θα δουλευεις αλλα 40 χρονια και μετα τα πρωτα λιγα χρονια επαγγελματικης πορειας δεν εχει καμια σημασια αν εχεις 11 ή 13 χρονια εμπειριας και αν εκανες 6 ή 10 μηνες πρακτικη. Απο κει και περα, η κατασταση που περιγραφεις ειναι περιπου η ιδια για πολλους απο μας που απλα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά!