Γεια σας!
Ευχαριστώ όλες για την ωραία παρέα!
Παρατήρησα μετά από το ερώτημα μιας κοπέλας σχετικά με τη μαγειρική, πόσο ωραίες απαντήσεις δόθηκαν και τι απήχηση είχε το ποστ.
Σε αυτό το κλίμα ανταλλαγής ιδεών, και επειδή με σε φάση που ψάχνομαι, έχετε να προτείνετε φεμινιστικές ταινίες / σειρές και βιβλία;
Είδα πρόσφατα το Thelma & Luise και μου έπεσε το σαγόνι. Το fleabag το θεωρώ κλασικ. Δεν ξέρω αν τα θεωρούνται αμιγώς φεμινιστικά αλλά η αποτύπωση της γυναικείας προσέγγισης μου αρκεί.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αίμη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Βιρτζίνια Γούλφ
Ένα δωμάτιο δικό σου.
Τι μου θύμισες! Thelma & Luise το είχα πετύχει κάποτε στην ερτ και με είχε καθηλώσει. Fleabag αγαπώ, το έχω δει 3 φορές. Τέλειο θέμα έπιασες. Ενώ βλέπω πολλές ταινίες, συνειδητοποιώ ότι δυσκολεύτηκα να εντοπίσω ταινίες που να δείχνουν το γυναικείο pov… Με τυχαία σειρά: Promising Young Woman Bleu από Κισλόφσκι <3 4 μήνες, 3 εβδομάδες, 2 ημέρες Το Persepolis Worst person in the world If I had legs I'd kick you Sorry Baby Από βιβλία είχα διαβάσει πριν κάποια χρόνια δύο βιβλία της Ρούμενα Μπουζάροφσκα, "ο άντρας μου" και "δεν πάω πουθενά". ΥΓ. Άλλη μια γυναικοκτονία εχθές,… Διαβάστε περισσότερα »
Έχει βγάλει το Netflix μια καινουργια σειρά που μοιάζει πολύ με το fleabag, Vladimir λεγεται με την Rachel Weisz. Καλουτσικο, αλλα δεν το αγγίζει το fleabag
Θενξ! θα το τσεκάρω. Ούτε η άλλη σειρά (Crashing) που έβγαλε η Phoebe Waller Bridge, άγγιξε το fleabag, ιδίως τον πρώτο κύκλο.
Ελάχιστα εκτός θέματος αυτό που θα προτείνω, καθώς ανήκει στην κατηγορία της εφηβικής λογοτεχνίας, είναι η «Μωβ Ομπρέλα» της Άλκης Ζέη. Είναι, απ όσο μπορώ να θυμηθώ το πρώτο βιβλίο με φεμινιστική χροιά που διάβασα μικρή και το δώρισα και πρόσφατα σε ενα δικό μου μικρό κορίτσι στην αρχή της εφηβείας της. Οπότε δεν το προτείνω τόσο για εμάς αλλά για τα κορίτσια μας.
Η Άλκη Ζέη είναι εξαιρετική και η Μωβ Ομπρέλα το αγαπήμενο μου βιβλίο της. Νομίζω άνετα θα το ξαναδιάβαζα τώρα κι ας είναι πιο εφηβικό. Και η Ζωρζ Σαρρή, στην ίδια κατηγορία.
Εγω τα ξαναδιαβάζω καμιά φορά. Ειδικά αν ανακαλέσω στη μνήμη μου κάποιο έντονα. Και εμένα αυτό είναι το αγαπημένο μου.
Ναιιι ακόμα και σήμερα όταν πηγαίνω στο πατρικό μου κάθομαι και ξαναδιαβάζω τα βιβλία της Ζωρζ Σαρή και ειδικά το “Ο χορός της Ζωής” 🥹
Και “η αρραβωνιαστικια του Αχιλλέα” είναι απο τα αγαπημένα μου της Ζέη.
Βιβλία -The Handmaid’s Tale: και η σειρά εξαιρετική. Γενικά διάβασε Margaret Atwood. -Alias Grace: της ίδιας, με επίσης καλή μεταφορά στην τηλεόραση -Οτιδήποτε της Έλενα Φεράντε με την τετραλογία να είναι τοπ – και επίσης εξαιρετική μεταφορά στην τηλεόραση με τίτλο Η υπέροχη φίλη μου -Το σπίτι των πνευμάτων της Αλιέντε -Το γεγονός της Annie Ernaux -Κορίτσι, Γυναίκα, Άλλο -Κίρκη της Madeline Miller -Θα προτείνω κι εγώ τα βιβλία της Ρούμενα Μπουζάροφσκα γιατί τα θεωρώ πολύ φεμινιστικά και ενδιαφέροντα -Για πιο κλασικά Σίλβια Πλαθ και φυσικά Βιρτζίνια Γουλφ -Η Τριλογία της Κοπενγάγης Ταινίες -Ανατομία μιας πτώσης (2023): για γυναικεία προσέγγιση… Διαβάστε περισσότερα »
Το “Δεύτερο φύλο” της Simon de Beauvoir είναι κλασικό. Να μη σου πω και όλα τα βιβλία της. Το δικό μου αγαπημένο βιβλίο (που κατά διαστήματα ανατρέχω σ’ αυτό) είναι της Rita Laura Segato “Η γραφή στα σώματα των δολοφονημένων γυναικών στη Σιουδάδ Χουάρες”. Από ταινίες δεν ξέρω , όμως το Poor Things του Λάνθιμου, μου άρεσε πάρα πολύ.
Το Poor Things είναι του Alasdair Gray του οποίου τα κόκκαλα τρίζουν με την ερμηνεία του Λάνθιμου. Οκ δεν θα πω ότι ήταν κακή ταινία αλλά σχεδόν όλο το πολιτικό περιεχόμενο του βιβλίου χάθηκε κι επίσης το έβαλε να διαδραματίζεται στο Λονδίνο αντί για Εδιμβούργο. Όπου αν σκεφτούμε ξερω γω βιβλίο να διαδραματίζεται στην Αθήνα και κάποιος να το γυρίσει ταινία στην Άγκυρα, οι δικοί μας χριστιανοταλιμπαν θα είχαν βγει στους δρόμους.
Δεν το ήξερα καθόλου ότι ήταν βιβλίο. Ούτε και γνώριζα ότι η ταινία ήταν βασισμένη σ’ αυτό το βιβλίο. Θα το πάρω οπωσδήποτε να το διαβάσω. Ευχαριστώ!
Η ταινία να πω την αλήθεια 2 φορές που προσπάθησα να τη δω κοιμήθηκα, δεν με τράβηξε. Θα ψάξω το βιβλίο αγνοούσα εντελώς την ύπαρξη του
Για μένα η Μανταλένα ειναι η απόλυτη φεμινιστική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου.
Επίσης απο ξενες :
“In the Time of the Butterflies”
“Enough”
” erin brockovich”
“suffragette”
“Little Women”
“The Substance”
“Hidden Figures,” είμαι σίγουρη θα σου πουν περισσότερες και από ευρωπαϊκό κινηματογράφο απλώς εγώ δε βλέπω .
Εμένα και η ελληνική ταινία “Ο Φανούρης και το σόι του” (1957!) μου φαίνεται πολύ μπροστά για την εποχή της. Όπως και το βιβλίο (και η ταινία) η “Τιμή και το Χρήμα” του Θεοτόκη! Και περιγράφουν την μετάβαση της γυναικείας θέσης στην ελληνική κοινωνία, από απολύτως εξαρτημένη και υποτακτική σε μια πιο προοδευτική και άνθρωπινη, με περισσότερες αξιώσεις και ελευθερίες (και τις ευθύνες που φέρουν αυτές).
Τι ωραίο βιβλίο η τιμή και το χρήμα! Και η ταινία η τιμή της αγάπης επίσης. Εξαιρετική πρόταση!
εμένα μου αρεσε το τρίτο στεφανι, του ταχτσή
Κι αυτό, πολύ “meta” για την εποχή του. Είχε γυριστεί και σειρά με την Νένα Μεντή!
Καλέ! Την Margaret Atwood ξεχάσαμε! “Η ιστορία της θεραπαινίδας”, βιβλία και σειρά!
Λοιπόν , εμένα μου αρέσουν και οι πιο χαζουλες σειρές για να τις βλέπουμε οικογενειακά και να είναι ευχάριστες. Όχι μόνο όσες έχουν βαθυστόχαστα νοήματα. Αυτές που δε σε κάνουν να είσαι όλη την ώρα με το μάτι γαρίδα μη χάσεις κάτι. Πρόσφατα ξετρυπωσα μια ιταλική ( με πολύ καλή μεταγλώττιση στα αγγλικά) ” ο νόμος της Λίντια Ποετ”. Τύπου αστυνομική σειρά εποχής ( την έβαλα γιατί πραγματικά έχει πολύ ωραία κοστούμια και καπέλα …Ιταλοί παιδί μου) και εξιχνίασης εγκλημάτων , η οποία έχει εμπνευστεί από τη Λίντια Ποετ . Από wikipedia: “H πρώτη σύγχρονη Ιταλίδα δικηγόρος , η οποία… Διαβάστε περισσότερα »
Όντος πολύ ωραία σειρά την είδα και γω, βασανιστικά λίγο γιατί δεν έβαλα υπότιτλους, ήξερα πολύ καλά Ιταλικά πριν έρθω Ελλάδα αλλά με τα χρόνια σκουριάσαν πολύ δεν μου βγαίνει να μιλάω αλλά καταλαβαίνω σχεδόν τα πάντα. Παρόμοια σειρά…ωραία κουστούμια και υψηλή κοινωνία εν μέρει και ιστορική ‘Γατόπαρδος’ αξίζει να την δεις.
Ενώ έχω δει όλους τους κύκλους της σειράς, δεν είχα ιδέα ότι ο συγκεκριμένος χαρακτήρας είναι ιστορικό πρόσωπο. Thanks!! Παρεμπιπτόντως, όσο για την διαφορά σπουδές-επαγγελμα. Ειδικά εκείνη την εποχή, το να είναι κάποιος δικηγόρος ήταν κάτι πολύ παραπάνω από το να βγάζει τα δικά του χρηματα. Ασκούσε εξουσία. Για αυτό θεωρούταν αδιανόητο για μια γυναίκα. Που ακουστηκε γυναίκα να ασκεί εξουσία έξω από την κουζίνα της;;;
Σαφώς. Αλλά εγώ κόλλησα στο εξής. Μιλάμε για μεγαλοαστική τάξη, οπότε οι γυναίκες δεν μαγειρευαν οι ίδιες. Πιο πολύ ασχολιοντουσαν με την ανατροφή των παιδιών , τη καλή εικόνα της οικογένειας, τη καλή εικόνα του συζύγου τους κτλπ κτλπ. Επιτρεπόταν δηλαδή να σπουδάσει τη δικηγορία για παράδειγμα , αλλά όχι να είναι δικηγόρος και να αμοίβεται από το επάγγελμα. Ενώ δηλαδή επιτρεπόταν να πάρει πτυχίο , απαγορευόταν να το αξιοποιήσει. Η πραγματική ( όπως και η μυθοπλαστική) Λίντια Ποετ , από όσο διάβασα ήταν βοηθός του αδερφού της , επίσης δικηγόρου. Έχει πολύ ενδιαφέρον η ιστορία της. Τέλος πάντων έχω… Διαβάστε περισσότερα »
Α μου άρεσε και εμένα η σειρά αυτή! Άνετα την ξαναέβλεπα!
Παρεπιπτόντως αυτό με τις σπουδές των γυναικών στην αστική τάξη μόνο και μόνο για να έχουν τη γνώση αλλά με δεδομένο οτι δεν θα τις εξασκήσουν επαγγελματικά συνέβαινε και στην Ελλάδα (οι γιαγιάδες μου ήταν τέτοιες περιπτώσεις και οι αδερφές τους) και συμβαίνει και σήμερα σε χώρες της ανατολής.
Διάβασα και για την απόφαση στην οποία την διέγραψαν από το δικηγορικό σύλλογο. Ενώ της χρυσωσαν το χάπι χαρακτηρίζοντας την ” ικανότατη” , στηρίχτηκαν ότι μια γυναίκα δεν έχει τη συναισθηματική και ηθική σταθερότητα να ασκήσει το επάγγελμα . Ή ότι για μια γυναίκα είναι “βαρύ “να έρχεται αντιμετωπη με ειδεχθή εγκλήματα. Η διαγραφή δηλαδή άφησαν να εννοηθεί ότι έγινε για να προστατέψουν την ίδια. Επίσης ενώ ο νόμος δεν απέκλειε ουσιαστικά τις γυναίκες , δεν υπήρχε δηλαδή ρητή αναφορά στις γυναίκες που ήθελαν να ασκήσουν τη δικηγορία ( γιατί προφανώς καμμιά γυναίκα μέχρι τότε δεν το είχε επιχειρήσει) ,… Διαβάστε περισσότερα »
Παρεμπιπτόντως, μόλις είδα ότι βγήκε καινούριος κύκλος.
Άσχετο. Παρατήρησες τις μικρές βουλιτσες που έχει το μακιγιάζ της πρωταγωνίστριας στην άκρη των ματιών ? Λάτρεψα. Αυτό και τις τεράστιες παντελόνες που φοράει σε κάποια επεισόδια που μοιάζουν με φούστα ,αλλά είναι παντελόνα. Θέλω ένα τέτοιο…
Αμ εσύ που μπορείς φτιάξε ένα πατρόν και βγάλ’το και στην αγορά μετά!
Assassination Nation 2018
ταινια, η πρωτη που μου ερχεται (τη συζητουσαμε πρόσφατα με έναν φιλο γι αυτό): αν και παλιά, και μακρια στην αισθητικη της και στην πολιτική της γλωσσα (είναι πολύ πιο πανκ/ριοτ), το born in flames. πιθανον το εχεις ηδη δει (δεν είναι και πολύ ψαγμενο). δεν είναι για να περασει η ωρα σου, το προβαλλουμε στα στεκια για συζητηση σκεψου. Δεν είναι οne-line story. θυμίζει λίγο ντοκυμαντερ δρομου, αποσπαμαστικες σκηνες, αποσπασματικο μονταζ, πολλαπλες μπλεγμενες αφηγησεις, πολιτικές συζητησεις, σκοπιμος κατακερματισμός. και γενικώς η λογική του είναι diy, low budget, underground κτλ. δεν τα βαζει μόνο με τον καπιταλισμο, αλλα και με… Διαβάστε περισσότερα »
Mess! Αμα δεν το ξέρεις ήδη – εσένα πρέπει να σου αρέσει το “Η κλειτορίδα είναι λεπίδα” της Kathy Acker
ω ναι! εχω χρονια να το διαβασω, τωρα που το είπες θελω να το ξαναδιαβασω. μη σου πω ότι θα τους το κανω μαθημα στην αναλυση λόγου. εχω αναλαβει ενα επικουρικό αυτό το εξαμηνο (αναλυση λόγου) και με κρεμασε τελευταια στιγμη μια τυπισα που είχα καλεσει να τους μιλησει στο τελευταιο μαθημα, οπότε μου μενει ενα κενο. αν τα καταφερω θα προσπαθησω να το ενταξω όντως σε καποια από τις τελευταιες διαλεξεις. cut-up, διακειμενικότητα, υβριδικότητα, συνοχη-συνεκτικότητα σε συνειρμικό λόγο, πώς η επιθετικη μεταφορα παραγει ή διαρρηγνυει ιδεολογιες, λόγους, αφηγησεις. (ό,τι πρεπει είναι, θα προσπαθησω να το ενταξω όντως μετα από… Διαβάστε περισσότερα »
Φοβερή ταινία. Και το Working girls της Borden επίσης!
(σημειωνεται, σ ευχαριστω!)