Νομίζω και αυτή η ιστορία θα μπει στη στήλη #firstworldproblems ωστόσο θεωρώ ότι χρειάζομαι μια διαφορετική οπτική. Βρίσκομαι για μεταπτυχιακό σε πανεπιστήμιο εξωτικής χώρας μετά από πάρα πολύ κόπο και εξωπραγματικές προσπάθειες να ανταπεξέλθω οικονομικά. Όλα φαίνονταν να βαίνουν καλώς μέχρι πού βρίσκομαι σε πολύ στενή συνεργασία με σχετικά νεαρό Έλληνα καθηγητή εξαιρετικά επιθυμητό από τις περισσότερες συμφοιτήτριες και συμφοιτητές μου τόσο ακαδημαϊκά όσο και προσωπικά.
Η συνεργασία πάει μια χαρά και μάλιστα εξ αρχής γίνεται προφανές ότι ταιριάζουμε πολύ στον τρόπο σκέψης και στην αισθητική μας, γεγονός που αναπόφευκτα οδήγησε σε μια αμοιβαία συμπάθεια. Από τη μεριά μου προφανώς αυτή η συμπάθεια πλαισιώνεται και από αμέριστο θαυμασμό που θα μπορούσε κάποιος να τον παραφρασει και ως έλξη αλλά πάντα σε πλατωνικό επίπεδο καθώς δεν θα κατέστρεφα για κανένα λόγο όλη μου την προσπάθεια μέχρι εδώ για ένα φλερτ που τίθεται στη βάση ιεραρχικών σχέσεων.
Αυτή η συνεργασία λοιπόν συνεχίστηκε σε αυστηρά επαγγελματικά επίπεδα και ποτέ – κατά τη γνώμη μου – να έχει ξεπεράσει κανένα όριο. Αντιθέτως υπάρχει μια διάχυτη αμηχανία σε οποιαδήποτε τυχαία συνάντηση εκτός επαγγελματικου πλαισιου και θα έλεγε κανείς ότι αποφεύγουμε αυθόρμητα και οι δύο ο,τιδηποτε μπορούσε να θεωρηθεί μεμπτό. Ωστόσο αυτή η συμπάθεια – κυρίως εκ μέρους του προς εμένα – άρχισε να γίνεται αντιληπτή από τις συμφοιτήτριες μου με αποτέλεσμα να δέχομαι κάποια σχολια-αστεια για το πόσο δεκτικός είναι απέναντι μου, πόσο προσπαθεί να είναι βοηθητικός, πόσο ενδιαφέρεται για αυτά που κάνω και πόσο εμφανίζεται ξαφνικά γύρω μου.
Πέραν του ότι θεωρώ ότι αυτές οι παρατηρήσεις δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, αυτά τα σχόλια με έχουν ενοχλήσει ιδιαίτερα και δεν ξέρω πώς να τα διαχειριστώ προκειμένου να μη μου δημιουργήσουν μεγαλύτερα προβλήματα στη συνέχεια.
Εκτός του ότι δεν θέλω να υπονοείται ή να έχω κάποια ιδιαίτερη προσοχή για λόγους που δεν αφορούν την ακαδημαϊκή μου πορεία, νιώθω ότι μου δημιουργείται μια ανασφάλεια για την αξία μου.
Πριν από αυτά τα σχόλια ένιωθα τη βεβαιότητα ότι η δουλειά μου και οι ικανότητες μου ήταν αυτές που είχαν προκαλέσει την εκτίμηση του και τώρα έχω αρχίσει και αμφιβάλω μήπως οι άλλοι βλέπουν κάτι που εγώ δεν βλέπω.
Λυπάμαι για το σεντόνι και ελπίζω να έδωσα αρκετά στοιχεία για μια βοηθητική απάντηση.
ΑΠΟ ΤHΝ – La vie au Ra’s du sol
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Βάσει των όσων γράφεις υπάρχει συμπάθεια, υπάρχει αμηχανία, υπάρχει έλξη, υπάρχει θαυμασμός ανάμεσα σας και σε ενοχλεί το γεγονός ότι συμφοιτήτριες σου σχολιάζουν την ενέργεια που υπάρχει μεταξύ σας και εσύ θεωρείς ότι οι παρατηρήσεις τους είναι ανυπόστατες και θίγεσαι; Εγώ που δεν έχω οπτική πληροφορία γιατί δεν σας έχω δει ποτέ μαζί, δεν σας ξέρω, δεν είμαι φοιτήτρια στην σχολή σου, μόνο από αυτά που γράφεις καταλαβαίνω ότι αλληλογουστάρεστε, κάτι το οποίο είναι τόσο συχνό που ξεπερνάει το κλισέ, χρειαζόμαστε άλλη λέξη για να το περιγράψουμε. Μπορεί να σε ενοχλεί γιατί τα σχόλια αυτά υποτιμούν την επιστημονική σου αξία,… Διαβάστε περισσότερα »
Πιστεύω οτι μια χαρά το πας μέχρι τώρα, είσαι αξιοπρεπέστατη. Από τη στιγμή που εργάζεσαι στενά με αυτόν τον άνθρωπο, ειστε και οι δυο νεοι, γοητευτικοί και φιλόδοξοι, πού ειναι το πρόβλημα αν δημιουργείται ελξη? Κατά τη γνώμη μου, το μόνο που μπορείς να κανεις αυτή τη στιγμη για να μην αγχώνεσαι, είναι απλως να αγνοήσεις τα λογια των συμφοιτητών σου, να συνεχίσεις την ερευνα σου και την σκληρή καθημερινή προσπάθεια σου και σε τυχον πιο ακραία σχολια του τύπου “εσύ προχωράς στο μεταπτυχιακό όχι επειδή είσαι ικανή αλλά επειδή εχεις κερδίσει την εύνοια του καθηγητή”, απαντάς αυτο ακριβως που… Διαβάστε περισσότερα »
Οταν λεμε οτι αξιζουμε ή προχωραμε με τα προσοντα μας, εννοουμε και την προσωπικη μας γοητεια μεσα σε αυτα
Και μόνο που τα διάβασα τσαντιστηκα και, ελαφρώς, “κριντζαρα”. Άσε μας πουλακι μου. Να καμαρωσεις που σε γουστάρει ο καθηγητής σου θέλεις, κι όχι να εκφράσεις το παράπονό σου. Από τη μια λες ότι δεν τρέχει τίποτα και αφετέρου μας περιγράφεις καταστάσεις που σαφώς δείχνουν το αντίθετο, απλώς και μόνο για να εκμαιευσεις την αντίδραση μας. Εσύ δε θέλεις να το παραδεχτείς, προτιμάς να κάνεις τη γλυκούλα αθώα που οι άλλοι την κακολογουν και ο καθηγητής της την ποθεί ταμαλα 😋 Δεν πείθεις ούτε πεντάχρονο. Δεν είναι σήριαλ η ζωή. Συμβουλή μου είναι να είσαι πιο αυθεντική και ειλικρινής και… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή φίλη, τα σχόλια είναι δωρεάν και μπορεί ο καθένας να λέει και να σχολιάζει είτε με πρόθεση, είτε γιατί δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει. Επιπλέον, είναι αδύνατον να μπορέσουμε να ελέγξουμε το μυαλό και το στόμα των άλλων, επομένως ας παραμείνουμε στο τι μπορούμε να κάνουμε με την δική μας αντίδραση απέναντι στα σχόλια που λέγονται μπροστά μας (είτε μας αφορούν είτε όχι). Στην ιστορία σου ξεχωρίζω δύο σημεία, τα οποία δίνουν στα σχόλια των συμφοιτητριών σου διαφορετική δυναμική σε κάθε περίπτωση: Από την μια η ίδια αναφέρεις ότι “Από τη μεριά μου προφανώς αυτή η συμπάθεια πλαισιώνεται… Διαβάστε περισσότερα »
Έχοντας ζήσει στο εξωτερικό, θα ήθελα να προτείνω και μία άλλη εξήγηση: οι φίλες σου, που υποθέτω είναι από αλλού, βλέπουν και για τους δυο σας ότι είστε Έλληνες, και γι’ αυτό σε πειράζουν. Και γεράκος να ήταν ο Έλληνας καθηγητής, πάλι θα σου έλεγαν ότι σε βλέπει σαν κόρη του. Και παντρεμένη γυναίκα να ήταν, πάλι θα σου έλεγαν ότι σε προστατεύει με μητρικό ένστικτο. Επειδή το να είσαι Έλληνας δεν είναι και τόσο συνηθισμένο, φαντάζει στο μυαλό των άλλων ως βασικό στοιχείο της ταυτότητας μας. Οπότε, στη θέση σου δε θα με ένοιαζε καθόλου. Ναι, είναι άδικο, άλλη… Διαβάστε περισσότερα »
Παντα οι αλλοι βλεπουν κατι που εμεις δεν βλεπουμε.
Ο καθηγητης παντως βλεπει καλα αυτο που βλεπεις και συ στον καθρεφτη , και εχει και υψηλο αισθητικο κριτηριο οπως λες
Κάνοντας αστειάκια για την “αδυναμία” που μπορεί να σου έχει ο καθηγητής σου, ναι, υποσκάπτουν την αξία και τις προσπάθειές σου.
Δεν ξέρω ποια είναι η ιδανική λύση. Πρέπει δηλαδή εσύ τώρα να μπεις στη διαδικασία να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας;
νομίζω πως υπάρχει μόνο μια ρεαλιστική λύση στο θέμα σου: να βάλουμε φίμωτρο στις συμφοιτήτριές σου, στον καθηγητή σου, και γενικά στον υπολοιπο κόσμο εκτός από εσένα και να σου δώσουμε ένα τηλεχειριστήριο που θα τους επιτρέπει να μιλάνε μόνο εφόσον έχεις εγκρίνει εκ των προτέρων τι θα πουν 🙂 ναι, σαχλαμαρίζω… αλλά ειλικρινά, δεν υπάρχει κάποια πιο ρεαλιστική λύση: οι άνθρωποι πάντα μιλάνε, πολύ συχνά λένε βλακείες, άκυρες εξυπνάδες, κακοήθειες ή απλά γεμίζουν το χρόνο με ο,τι τους κατέβει ή, επίσης συχνά, λένε και πράγματα που ισχύουν και δεν έτυχε να τα προσέξουμε στην τελική, νομίζω το πιο σημαντικό… Διαβάστε περισσότερα »
Βασικά αναρωτιέσαι αν ο καθηγητής – ξερολούκουμο που όμως θέλει μόνο εσένα, σε θέλει επειδή είσαι πολύ έξυπνη εκτός από πολύ όμορφη; Και αν είσαι καλή στη δουλειά σου; Πού να ξέρουμε εμείς;
Ξερεις τι, αφού σε ενοχλούν τα σχόλια των άλλων και νιώθεις πως αμφισβητούν τα προσόντα σου, ρωτα τους αν πιστεύουν πως είσαι καλή επιστήμονας και γιατί τους πειράζει που ο καθηγητής ξερολουκουμο διάλεξε εσένα. Εγω αυτο θα έκανα.
Δεν θα σε λυπηθούμε πάντως όσο θα ηθελες ίσως γιατί καυχιέσαι ολίγον τι.