Ποιος νοιάζεται για μία γυναίκα που δολοφονήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Τουρκίας πριν από 30 χρόνια; Πόσο αντέχει μια βεντέτα στις μέρες μας; Γιατί κάποιος να ήθελε να σκοτώσει την Γκουζιντέ, τον καρπό ενός ατιμασμένου γάμου που αποκόπηκε από τη μητέρα της όταν ήταν ακόμη παιδί;
Η κινηματογραφίστρια Εϊλέμ Καφτάν, τουρκικής καταγωγής, η οποία τα τελευταία χρόνια ζει στο Μόντρεαλ, μεγάλωσε ακούγοντας ψιθύρους για τη θεία της, την αδελφή του πατέρα της που πυροβολήθηκε στο πρόσωπο και πέθανε σε κάποιο νοσοκομείο της Τουρκίας.
Πίσω στο Ντιγιάρμπακιρ όλοι λένε ότι δεν ξέρουν. Ακόμα και ο πατέρας της Εϊλέμ ξέρει τη μισή ιστορία. Ότι ο πρώτος γάμος της μητέρας τους ήταν άτυχος. Ο σύζυγος την απατούσε και όταν οι γονείς τους αποφάσισαν ότι δεν κάνει για εκείνη, ήταν ήδη έγκυος. Το μωρό στάλθηκε -παρά τη θέληση της μητέρας του- στο χωριό του άπιστου συζύγου και ανατράφηκε από μία κοινότητα Κούρδων.
Το κορίτσι, γερό σαν άντρας, μεγάλωσε μέσα σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας και όταν έφτασε σε ηλικία γάμου την αντάλλαξαν για μερικά πρόβατα και την πάντρεψαν με κάποιον που δεν ήθελε.
Έκανε 5 παιδιά, εκ των οποίων κανένα δεν επέζησε. Ο άντρας της πέθανε λίγο καιρό μετά. Χήρα και με όλα τα παιδιά της νεκρά, η Γκουζιντέ φαίνεται πως για πρώτη φορά είχε το δικαίωμα να ζήσει όπως ήθελε. Όμως και πάλι, όπως όριζαν τα έθιμα του Τεπετσίκ, του χωριού του συζύγου της, την είχαν τάξει σε ένα από τα αδέρφιά του, τον Μπακί.
Η Καφτάν γυρίζει όλα τα τουρκικά χωριά στα σύνορα με το Κουρδιστάν για να βρει ίχνη της θείας της, καθώς στα αρχεία του Ντιγιάρμπακιρ δεν υπάρχει τίποτα για εκείνην και όλα τα στόματα μένουν κλειστά. Ρωτάει τους πάντες, κινηματογραφώντας την αναζήτησή της. Σ’ όποιο από τα χωριά έζησε η Γκουζιντέ, όταν οι χωρικοί αντικρίζουν την κινηματογραφίστρια, της λένε πόσο μοιάζει με τη χαμένη συγγενή της.
Παράλληλα, μέσα από σκηνές που θυμίζουν έντονα το “Ethos” η Καφτάν καταγράφει την ανεργία, την εξαθλίωση, την τραγική θέση των γυναικών που προορίζονται μόνο για γάμο, τεκνοποιία και οικιακή εργασία.
Μετά από εβδομάδες αναζήτησης, η Εϊλέμ θα ανακαλύψει τα ίχνη της θείας της, τα αίτια της γυναικοκτονίας και τον λόγο που κανείς δεν μίλησε ποτέ γι’ αυτήν εδώ και 30 χρόνια. Όταν πέθανε ο σύζυγός της, οι συγγενείς του την τάξανε σε έναν από τους αδελφούς του, τον Μπακί. Όμως, εκείνη, για πρώτη φορά αγάπησε. Τον άλλο του αδελφό, τον Καντρί. Και τον παντρεύτηκε. Για λίγο καιρό έζησαν ευτυχισμένοι στο Μιλάν, ένα χωριό, μακριά από την οικογένεια.
Όμως, ο Μπακί δεν αποδέχθηκε ποτέ την απόρριψη. Ένα βράδυ, που ο αδελφός του έλειπε, φώναξε έξω την Γκουζιντέ και την πυροβόλησε στο πρόσωπο, ξεκινώντας μία βεντέτα που κράτησε 30 χρόνια και ανάγκασε τις δύο οικογένειες να ξεχάσουν ακόμα και το όνομα της γυναίκας.
Σύμφωνα με τη συγκινητική αναζήτηση της Καφτάν για τα αίτια του άγριου τέλους της θείας της δεν ευθύνεται μόνο ο ισλαμικός νόμος, αλλά το εθιμικό δίκαιο του Ντιγιαρμπακίρ, η υποβάθμιση των γυναικών που ανταλλάσσονται ακόμη και σήμερα με όπλα, χωράφια και ζώα και οι αποφάσεις των οικογενειών να κρατούν τα κορίτσια μακριά από το σχολείο.
“Την έβλεπα στο όνειρό μου. Την ένιωθα δίπλα μου σε όλο αυτό το ταξίδι. Ήταν σα να ακολουθούσα τα βήματά της για να βρω το τι πραγματικά της είχε συμβεί”, λέει η Καφτάν. Αυτή η βεντέτα ανάμεσα στις δύο οικογένειες έχει λάβει τέλος. Ωστόσο, οι αστερίσκοι της κινηματογραφίστριας για το τι πραγματικά πιστεύουν οι άντρες σ’ αυτή την ακόμη πιο άγρια και υποβαθμισμένη πλευρά της Τουρκίας “ξεπηδάνε” καθ’ όλη τη διάρκεια της αναζήτησής της, δίνοντας στο road trip της διαστάσεις κοινωνικού οδοιπορικού.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
