Ενώ οι γυναικοκτονίες συνεχίζουν να μας απασχολούν, τουλάχιστον στις μεταξύ μας συζητήσεις, η έκφραση ακραίας βίας εκεί έξω μοιάζει ακατάπαυστη. Τρεις γυναίκες σκοτωμένες σε Ζωγράφου και Θεσσαλονίκη ανεβάζοντας το φετινό ως τώρα νούμερο. καθώς και μια ξυλοκοπημένη και λουσμένη με νέφτι από τον πρώην σύζυγο στην Κόρινθο. Μέσα σε ελάχιστες μέρες μεταξύ τους τα περιστατικά επιβεβαιώνουν την ακραία βία στην οποία υπόκεινται γυναίκες της διπλανής πόρτας.
Δυο γυναίκες στου Ζωγράφου, η μεσήλικη κόρη κι η ηλικιωμένη μητέρα της, βρέθηκαν σε κατάσταση προχωρημένης σήψης σε σφραγισμένο δωμάτιο. Το μεσημέρι της Τρίτης 31/3 η νεκροψία – νεκροτομή στις σορούς συνέπεσε με την σύλληψη του 54χρονου γιου της οικογένειας που φέρεται ως ύποπτος και του ασκήθηκε δίωξη για ανθρωποκτονία κατά συρροή και παράνομη οπλοκατοχή για ένα κουζινομάχαιρο που έφερε. Τα αίτια θανάτου των δύο γυναικών, σύμφωνα με την ΕΡΤ, παραμένουν απροσδιόριστα καθώς, λόγω της κατάστασης που βρέθηκαν οι σοροί κατά την νεκροψία, δεν μπόρεσε ο ιατροδικαστής να εξαγάγει ασφαλή συμπεράσματα και έτσι δεν μπορεί να αποκλειστεί κάτι για τον μηχανισμό θανάτου τους. Για τον γιο κι ύποπτο αναφέρεται ότι υπέφερε από ψυχιατρικά προβλήματα. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι πέθαναν μόνες τους πριν από τρεις μήνες και επειδή δεν ήθελε να μαθευτεί ότι πέθαναν (για να μην χάσει το σπίτι), τις έβαλε και τις δύο στο ίδιο δωμάτιο και το σφράγισε… Βέβαια κανένας ποτέ δεν μας προσδιορίζει πώς προστατεύεται το περιβάλλον ενός ατόμου με ψυχιατρικά προβλήματα κι αν όντως αυτά υφίστανται ως τέτοια.
Στην Θεσσαλονίκη από την άλλη εντοπίστηκε νεκρή στο κρεβάτι της μια 59χρονη, με καταγωγή από τη Γερμανία, στη μονοκατοικία που διέμενε (και για την αγορά της οποίας είχε προκαταβάλλει ένα ποσό) στην περιοχή του Ευόσμου. Πρόκειται για εγκληματική ενέργεια, καθώς φέρεται πως είχε στραγγαλιστεί με το λουρί της τσάντας της που βρέθηκε περασμένο στον λαιμό της, όπως επισήμανε ο ιατροδικαστής που έσπευσε στο σημείο. Το θύμα ήταν γδυτό από τη μέση και άνω, ωστόσο δεν πρόκειται για σεξουαλικό έγκλημα καθώς δεν βρέθηκαν ίχνη κακοποίησης, βρέθηκαν ωστόσο ίχνη μπουνιάς στο πρόσωπο στην περιοχή του ματιού, πράγμα που υποδεικνύει ορισμένα γεγονότα που προηγήθηκαν.
Για το περιστατικό στην Κόρινθο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, « η γυναίκα δέχτηκε σφοδρή επίθεση από τον πρώην σύντροφό της και τη νυν σύντροφό του, οι οποίοι μεταξύ άλλων της έριξαν νέφτι στο πρόσωπο. Στο βίντεο του MEGA, καταγράφεται η στιγμή που η νυν σύντροφος μπαίνει μέσα σε μια πολυκατοικία, όπου λίγο νωρίτερα είχε φτάσει πρώτο ο 40χρονος σύντροφός της και είχε στήσει καρτέρι στην πρώην γυναίκα του.» Μάλιστα η επίθεση μοιάζει να οργανώθηκε με την συνέργεια της νυν συντρόφου του άντρα, καθώς μόλις την είδε, άρχισε να την ξυλοκοπεί με κλωτσιές και μπουνιές στο κεφάλι και στο σώμα, για τουλάχιστον 7 λεπτά, πριν της ρίξουν νέφτι [και σπρέι πιπεριού σύμφωνα με πηγές] στο πρόσωπο και την εγκαταλείψουν ημιλιπόθυμη ουρλιάζοντας από τους πόνους. Η κατάστασή της κρίνεται ως ιατρικά κρίσιμη. Πρόκειται για περιστατικό που θυμίζει ιδιαίτερα ανησυχητικά την επίθεση στην Ιωάννα Παλιοσπύρου, συν τον έξτρα ξυλοδαρμό αυτή τη φορά. Και μας κινητοποιεί για το πώς πρέπει να χειριζόμαστε την έκθεση των περιστατικών. Μήπως η ευκολία προμήθειας ορισμένων ειδών είναι παράγοντας αυξημένου κινδύνου; Μήπως δεν υφίσταται έλεγχος ποιος προμηθεύεται τα είδη αυτά και γιατί; Μήπως η δημοσιοποίηση ανατριχιαστικών λεπτομερειών λειτουργεί «διαθλαστικά» ώστε να κανονικοποιηθούν επιτηδευμένοι μέθοδοι βίας;
Το κοινό συστατικό που ενώνει τις γυναικοκτονίες αυτές, καθώς και το περιστατικού της ακραίας επίθεσης στην τέταρτη γυναίκα, είναι η ένταση της βίας. Το καθεστώς ιδιοκτησιακής παρέμβασης στις ζωές των γυναικών αυτών . Η επίκληση ψυχολογικών προβλημάτων του θύτη ή και η επιθυμία της «τιμωρίας», της «εξαφάνισης», της σιωπής των θυμάτων. Όμως οι νεκρές «μιλούν» και μας κρούουν το καμπανάκι του κινδύνου. Όταν ζητήματα που λύνονται με πολιτισμένες κουβέντες, εκατέρωθεν συνεννόηση, ένδικα μέσα ή τέλος πάντων αναίμακτους τρόπους φτάνουν σε τέτοια φρικιαστική επίδειξη ωμής ισχύος τα αποτελέσματα δείχνουν σήψη του κοινωνικού ιστού στο μικροεπίπεδο της γειτονιάς, της οικογένειας, του κοντινού περίγυρου. Θα φτάσουμε να κρυφοκοιτάμε πάνω από τον ώμο μας. Κι αυτό δεν είναι ούτε μικρό ζήτημα, ούτε ασήμαντο. Δυναμιτίζει την ουσιώδη αίσθηση κοινότητας.
Εάν είστε επιζώσα ενδο-οικογενειακής ή άλλου είδους έμφυλης βίας ή αν στο περιβάλλον σας υπάρχει άτομο που υφίσταται κάτι από τα παραπάνω, τηλεφωνήστε για βοήθεια και συμβουλευτική στην υπηρεσία Εθνικής Εμβέλειας «Γραμμή SOS»: 15900. Μπορείτε επίσης να αποστείλετε mail στο sos15900@isotita.gr
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ωραίο άρθρο, Έλενα. Πέρα από τις περιπτώσεις ανθρώπων με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, υπάρχουν και πολλοί που δεν έχουν. Απλά μεγάλωσαν μέσα στην ίδια τους την οικογένεια με έναν ακραίο δικαιωματισμό εις βάρος των άλλων μελών, ξεκινώντας από τις γυναίκες της οικογένειάς τους και μετά αυτό το εφαρμόζουν και στις άλλες γυναίκες που συναναστρέφονται. Ο τύπος στην Κόρινθο είχε σχέση με την κοπέλα πριν από οχτώ χρόνια! Και το τραγικό είναι ότι τον βοήθησε στην επίθεση μια άλλη γυναίκα.
Ευχαριστώ πολύ. Ήταν παντρεμένος λέει με το θύμα στην Κόρινθο πριν τόσα χρόνια και όντως, μου φάνηκε εντελώς κουλό ότι βοήθησε στην επίθεση άλλη γυναίκα. Πού πήγε η αλληλεγγύη μας;
There is no such thing as women’s solidarity.. όπως θα έλεγε και η Μάργκαρετ Θάτσερ, αν είχε ερωτηθεί για το συγκεκριμένο! Δεν μιλάω για τις εξαιρέσεις, αλλά για τον κανόνα πολύ φοβάμαι..
Το κείμενο θέτει για μένα μία σημαντική διάσταση, που είναι η δημοσιοποίηση λεπτομερειών σχετικά με τις δολοφονημένες ή κακοποιημένες γυναίκες. Η γραφούσα θέτει το ζήτημα της κανονικοποίησης της βίας που νομίζω πρέπει να μας προβληματίσει. Δεν λέω ότι λόγω των αναπαραστάσεων που κυκλοφορούν στα μέσα, οι άνδρες κάνουνε περισσότερες γυναικοκτονίες, αλλά ότι είναι μία ευκαιρία να σκεφτούμε τους τρόπους που επιδρούν αυτές οι εικόνες στις υπόλοιπες γυναίκες που τα διαβάζουμε. Βομβαρδιζόμαστε συνεχώς από τέτοιες περιγραφές και έστω ασυνείδητα καποιες μπορεί να βάζουμε τον εαυτό μας στην θέση τους. Καλό είναι επίσης να σκεφτούμε εάν με αυτές τις αναπαραστάσεις καταλήγουμε σε… Διαβάστε περισσότερα »
Ευτυχώς όμως που γέννησε η γνωστή τηλεπαρουσιάστρια και μια ευφορία την βιώνουμε ολ@. Επίσης ας αναφέρουμε και το περιστατικό με τον Τζώρτζογλου τον οποίον πατριαρχικά κι όμορφα τον ενημέρωσαν on camera ότι η πρώην του τα έχει με άλλον κι αυτός μας κέρασε την αποψαρα του σχετικά με το πότε η πρώην του μπορεί να συνεχίζει την ζωή της, μόνο δλδ αν η πρώην του βρήκε τον άνθρωπο της ζωής της επιτρέπεται να βγαίνει σε μπουζούκια. Βασικά από όπου και να το πιάσεις το γυναικείο ζήτημα δαγκώνει λόγω πατριαρχίας. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η βία βρίσκεται παντού,… Διαβάστε περισσότερα »
Οι νομοι μας αλλα και η εφαρμογη τους πασχουν σε πολυ μεγαλο βαθμο. Δεν γινεται να υπαρχει ακομα σαν δικαιολογια ο “βρασμος ψυχικης ορμης” για τετοια εγκληματα, και πρεπει να αυστηροποιηθει και το πλαισιο για τα “ψυχιατρικα προβληματα” ως αιτια μειωμενου καταλογισμου. Τι καθομαι και λεω ομως, δειτε πως κανουν σαν παλαβοι εκει εξω με τον ορο “γυναικοκτονια” (λες και αυτο ειναι το προβλημα μας, αν θα το αποκαλεσουμε γυναικοκτονια η ανθρωποκτονια). Οι ποινες ειναι μικροτερες απ’ οτι πρεπει και στα δικαστηρια τα θυματα και οι οικογενειες τους περνουν των παθων τους τον ταραχο για να αποδειξουν την ενοχη του… Διαβάστε περισσότερα »
Πες τα, συμφωνώ απόλυτα. Πάντα εκνευρίζομαι όταν επικαλούνται “βρασμό” η γενικά ψυχολογικά προβλήματα. Όλοι έχουμε νιώσει μεγάλη οργή κάποιες φορές, όμως δεν δειραμε ούτε σκοτώσαμε κανέναν. Και υπάρχουν πολλοί ανθρωποι με ψυχολογικά που πρώτα απ’όλα υποφέρουν οι ίδιοι και δεν βλάπτουν τους γύρω τους. Τι πάει να πει ψυχολογικά; Το αφεντικό του γιατί δεν το σκοτώνει; Αν του έρθει ένας μπρατσατος άντρας γιατί δεν τον σκοτώνει; Στη γυναίκα μόνο βγαίνουν τα περίφημα ψυχολογικά; Συμφωνώ ότι οι ποινές έπρεπε να είναι πολύ μεγαλύτερες. Όσο για την αστυνομία, το ξέρω από πρώτο χέρι, για γέλια και για κλάματα, άχρηστοι και τεμπέληδες. Και… Διαβάστε περισσότερα »