Όση αξία, από πλευράς παρατήρησης των αντιδράσεων κοινωνίας και πολιτικής ζωής έχει το σερί σεξιστικών επιθέσεων στην πρωθυπουργό της Φινλανδίας Sanna Marin, τόσο ενδιαφέρον έχει ο τρόπος που επιχειρούν να υποβαθμίσουν την υπόθεση διεθνή Μέσα.
Γιατί όσο κι αν διαφωνεί κανείς με τους χειρισμούς της Marin σε συγκεκριμένα ζητήματα (π.χ. το “σπάσιμο” της ουδετερότητας δεκαετιών και της εισόδου στο ΝΑΤΟ, την υποχώρηση στα αιτήματα της Τουρκίας, τη στάση της στα αιτήματα των Κούρδων για ελευθερία – απλώς αναφέρουμε μερικά) δεν μπορεί να μην παρατηρήσει και τη στάση μεγάλων ενημερωτικών brands, μετά το σεξιστικό αίσχος που ακολούθησε της είδησης ότι διασκέδασε όσο ξέφρενα ήθελε σε πάρτι.
Όλα αυτά τα γράφει η κυρία Minna Alander, φινλανδή αναλύτρια με ειδίκευση στις διεθνείς σχέσεις, η οποία βρίσκει αυτό που συνέβη ενδεικτικό “των πολύ υψηλών ηθικών προτύπων που διέπουν τους πολιτικούς και τα οποία αναμένεται να εφαρμόζουν”. Όπως εξηγεί η ίδια, αυτό σημαίνει ότι η ευθιξία των Φινλανδών πολιτικών τους οδηγεί στην παραίτηση (;!) για ψύλλου πήδημα και για περιστατικά που σε άλλες χώρες φαίνονται μάλλον ασήμαντα.
Είναι έτσι; Σε ό,τι αφορά το πολιτικό ήθος της Φινλανδίας, ναι, η προσέγγιση είναι αρκετά εύστοχη. Όπως χαρακτηριστικά σχολίασε και ο παρουσιαστής Trevor Noah, “η Φινλανδία πρέπει να είναι ευγνώμων για τα σκάνδαλα που έχει!” και ενώ ο ίδιος σύγκρινε το “σκάνδαλο” της Marin με την έφοδο στο σπίτι του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και με το FBI να ψάχνει άκρως απόρρητα έγγραφα.
Ομοίως, το άρθρο της Deutsche Welle αναφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα παραίτησης Φινλανδών πολιτικών για…ψιλοπράγματα, όπως θα λέγαμε στην Ελλάδα. “Για παράδειγμα, το 2008, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Ilkka Kanerva απολύθηκε λόγω ενός σκανδάλου με γραπτά μηνύματα σε μια αμφιλεγόμενη celebrity. Η ίδια η Sanna Marin έγινε πρωθυπουργός αφού ο προκάτοχός της Antti Rinne παραιτήθηκε λόγω ενός σκανδάλου που σχετιζόταν με μια απεργία στα ταχυδρομεία”.
Γενικώς το να “πέσει” η γυναίκα πολιτικός είναι μία υπόθεση συγκεκριμένων χτυπημάτων (γελοιοποίηση ή διασυρμός; Αναλόγως την ηλικία και την εξωτερική εμφάνιση “παίζεται” και το κατάλληλο χαρτί), που ελάχιστη σχέση έχουν με την ηθική της ή τα πολιτικά της λάθη.
Σωστά όλα αυτά, όμως, η Marin δεν είναι άντρας. Και για την ώρα δεν την έχει “τσακώσει” κανείς να παρανομεί ή να κάνει κάτι ανήθικο. Όσο κι αν γίνονται σοβαρές προσπάθειες να ποινικοποιηθεί ο χορός, οι γκριμάτσες απόλαυσης και καλοπέρασης, τα κάζουαλ ρούχα και η νορμάλ -για πολιτικό- συμπεριφορά, αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη
Τεχνηέντως, το άρθρο περνάει και μερικές πληροφορίες που κάπως σα να καιγόταν η συντάκτριά του να δώσει: σύμφωνα με μελέτη του 2021 από το Κέντρο Στρατηγικής Επικοινωνίας του ΝΑΤΟ οι γυναίκες υπουργοί της κυβέρνησης Marin λαμβάνουν δυσανάλογα μεγάλο αριθμό υβριστικών μηνυμάτων, ενώ η ίδια η πρωθυπουργός κάθε τρεις και λίγο μοιάζει να πελαγοδρομεί εν μέσω εσωτερικών σκανδάλων που της έχουν κολλήσει το παρατσούκλι “party-Sanna”.
“Μερικά από τα πιο αξιομνημόνευτα “σκάνδαλα” της Sanna ήταν το “breakfastgate” για τα έξοδα του πρωινού της ή η διαμάχη για την αποκάλυψη ότι της αρέσει να καθαρίζει, ακόμη και την επίσημη πρωθυπουργική κατοικία, η ίδια. Πολλές από τις μάλλον παράλογες εγχώριες αντιπαραθέσεις έχουν την οσμή του μισογυνισμού, καθώς η Μάριν έχει οδηγήσει τη Φινλανδία σταθερά μέσα από αρκετές εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις, ξεκινώντας από την πανδημία και τώρα τη διαδικασία ένταξης στο ΝΑΤΟ. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να δεχτεί κανείς, ότι μια ικανή πρωθυπουργός μπορεί να είναι μια 36χρονη γυναίκα, μητέρα ενός μικρού παιδιού, η οποία, παρά το γεγονός ότι έχει μια από τις πιο δύσκολες δουλειές στη χώρα, καταφέρνει επίσης να έχει κοινωνική ζωή, να πηγαίνει σε φεστιβάλ, ακόμα και να διασκεδάζει περιστασιακά”. Αν διαβάσετε φωναχτά το κείμενο, θα καταλάβετε το λάθος.
“Οσμή μισογυνισμού” (!), “μάλλον παράλογες αντιδράσεις”, “είναι πολλά αυτά που πρέπει να δεχτεί κανείς”… Πού να πρωτοσταθείς με την απόπειρα υποβάθμισης του εξευτελισμού που επιφυλάχθηκε στη Marin, η οποία λίγο ακόμα και θα είχε να αντιμετωπίσει κατηγορίες για χρήση ναρκωτικών. Το εντυπωσιακό, όμως, δεν είναι καν στο “κατέβασμα” της είδησης, στην υποβάθμιση των επιθέσεων στη Marin σε κάτι “πολύ φινλαδικό” και στην επιχείρηση να ρίξουμε το φταίξιμο στους σεμνότυφους και δυσκοίλιους Φινλανδούς.
Αυτή η μικρομικρή, ψευτο-αθώα, ψευτο-κολακευτική προσέγγιση στον απόηχο ενός σοβαρότατου σεξιστικού διασυρμού μιας γυναίκας πολιτικού είναι το στρατηγικό μοτίβο που στο τέλος βγάζει ανάξιες, ακατάλληλες και ανεπαρκείς τις περισσότερες γυναίκες πολιτικούς ανά τον κόσμο. Όπως παρατηρεί άρθρο του Euronews δεν είναι εύκολο να οδηγηθεί σε παραίτηση η Marin, δεν είναι όμως και λίγα αυτά που έχει να αντιμετωπίσει από τη μέρα της εκλογής της και μετά.
Το να εμφανίζεται το όνομά της δίπλα – δίπλα με τη λέξη “κοκαΐνη” παντού στον κόσμο -εκτός από την Φινλανδία το τελευταίο 24ωρο- είναι μια μέθοδος που παλιότερα πέτυχε: η Χίλαρι Κλίντον έκανε τον γύρο του κόσμου ως “άρρωστη” στην προεκλογική εκστρατεία κόντρα στον Τραμπ, η Τερέσα Μέι έκανε όνομα ως η πιο απομονωμένη γκαφατζού πρωθυπουργός της Βρετανίας, και γενικώς το να “πέσει” η γυναίκα πολιτικός είναι μία υπόθεση συγκεκριμένων χτυπημάτων (γελοιοποίηση ή διασυρμός; Αναλόγως την ηλικία και την εξωτερική εμφάνιση “παίζεται” και το κατάλληλο χαρτί), που ελάχιστη σχέση έχουν με την ηθική της ή τα πολιτικά της λάθη.
Τις περισσότερες φορές είναι χτυπήματα στο φύλο και υποβοηθούνται -δυστυχώς- από γυναίκες και τον κίτρινο Τύπο (βλέπε τα tabloids της Φινλανδίας). Το αποτέλεσμα στην περίπτωση της Marin θα το γνωρίζουμε εκεί κατά την άνοιξη του 2023, οπότε και είναι προγραμματισμένες οι εθνικές εκλογές της χώρας. Εκτός και αν προκύψουν άλλα, επίσης “πολύ φινλαδικά σκάνδαλα”,
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κάθε φορά που διαβάζω κάτι περί “σκανδάλων” στις Βόρειες χώρες, με πιάνουν τα γέλια. Και αμέσως μετά το παράπονο.