“Δεν ζητάω συγγνώμη για την καθυστέρηση”: μερικές σκέψεις για όσους αργούν να απαντήσουν στα μηνύματά μας

Τι γίνεται με τα μηνύματα; Βασικό πρόβλημα σε σχέση με τα μηνύματα είναι ότι πίσω από αυτές τις οθόνες στις οποίες εμφανίζονται, υπάρχουν άνθρωποι. Δεν τους βλέπεις, αλλά ξέρεις ότι μόλις πήρες μία πάσα στην οποία πρέπει να ανταποκριθείς. Άμεσα; Ω, ναι άμεσα.

Ζούμε σε έναν κόσμο που η αντίδραση είναι “καρδιά”, “χεράκι”, “νοιάζομαι”, “φωτιά” κ.α.. Σε αυτόν τον κόσμο που τρέχει έτσι η “αργή” αντίδραση μπορεί να μεταφραστεί ως “απραξία”, ως ελάττωμα σε επίπεδο που ακουμπάει τα όρια της ηθικής. Στο εργασιακό περιβάλλον αυτό παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, σκέψου να βρίσκεσαι συνδεδεμένος, μπροστά στον υπολογιστή σου, να σου στέλνουν μηνύματα και εσύ να απαντάς όποτε εσύ μπορείς. Ε, οι άνθρωποι που προσπαθούν να έρθουν σε επικοινωνία μαζί σου και πέφτουν πάνω στον τοίχο που γράφει “θα απαντήσω όποτε εγώ μπορώ” λογικό και επόμενο είναι να αρχίζουν να παγώνουν απέναντι σου.

Ας μην είμαστε υπερβολικοί

Εκτός γραφείου το να αργείς να απαντήσεις δημιουργεί εξίσου πολλά θέματα. Αν ο/η/@ σύντροφος σου στείλει κάτι πιο προσωπικό, αν εσύ το δεις και απαντήσεις μετά από δύο μέρες επειδή αυτοί είναι οι βιορυθμοί σου, είναι σα να αγνοείς τα συναισθήματα κάποιου. Στις προσωπικές σχέσεις η έλλειψη άμεσης ανταπόκρισης παίρνει ανάλογη έκταση με αυτή της έλλειψης προσοχής και φροντίδας. Δεν υπάρχει δικαιολογία για μια τέτοια συμπεριφορά, το κινητό σου ήταν εκεί. Αλλά πέρα από αυτές τις νάρκες, οι συνέπειες του να μην απαντάς γρήγορα μπορεί να μην είσαι και τόσο τραγικές. 

Ας μιλήσει η επιστήμη

Η Laura Giurge από το London School of Economics και η Vanessa Bohns από το  Cornell University μελέτησαν τη συμπεριφορά χιλιάδων εργαζομένων και το πώς αυτοί αντιδρούν όταν λαμβάνουν email. Αυτό που ανακάλυψαν είναι ότι όταν οι εργαζόμενοι λαμβάνουν ένα μήνυμα σε ώρες εκτός γραφείου έτειναν να αγχώνονται και να μην αντιλαμβάνονται ότι το email δεν επείγει για να απαντήσουν άμεσα, ενώ όσοι έστελναν μηνύματα δεν καταλάβαιναν πόσο στρεσογόνα ήταν αυτή η διαδικασία για τους αποδέκτες.

 «Οι προσδοκίες μας για το πόσο γρήγορα περιμένουν οι άλλοι να ανταποκριθούμε είναι (συχνά) ανακριβείς” σημειώνει η Bohns και συνεχίζει: “Νομίζουμε ότι όταν λαμβάνουμε ένα μήνυμα πρέπει να απαντήσουμε αμέσως, αλλά στην πραγματικότητα οι άνθρωποι δεν έχουν πρόβλημα με το να πάρουμε τον χρόνο μας και να ανταποκριθούμε και έτσι λέμε συγγνώμη ο ένας στον άλλο για την καθυστέρηση”.

Ας μιλήσει η λογική

Μια καλή λύση είναι αν αποφασίσετε να στείλετε ένα email μέσα στη μαύρη νύχτα να γράψετε στο θέμα ότι δεν πρόκειται για κάτι επείγον.   

Ας μιλήσουμε ειλικρινά

Ο συνήθης τρόπος για να ξορκίσουμε τις ενοχές της αργοπορίας είναι να χρησιμοποιούμε σε διάφορες παραλλαγές τη φράση: “Με συγχωρείτε για την καθυστέρηση”. Είναι μια αθώα, ευγενική χειρονομία, την οποία ειλικρινά δεν αντέχω, σε βάζει σε απολογητική θέση χωρίς κανένα λόγο. Πρώτον, έχουμε πολλαπλές υποχρεώσεις και προτεραιότητες πράγμα που  σημαίνει ότι όλοι μας βρισκόμαστε σε μια διαρκή κατάσταση καθυστέρησης. Το να ζητάμε συγγνώμη για αυτό το γεγονός, είναι σαν να πρέπει να ζητάς συγγνώμη για τον τρόπο ύπαρξης σου. Καταλαβαίνω ότι οι άνθρωποι λένε τυποποιημένα πράγματα χωρίς να τα εννοούν για λόγους ευγένειας, αλλά ακόμα κι αν το «συγγνώμη για την καθυστέρηση» είναι κομμάτι του πώς ο κόσμος λειτουργεί, ή ο τρόπος που έχεις μάθει να απαλλάσσεις τη συνείδηση σου από τις τύψεις. Η επανάληψη τέτοιων φράσεων μπορούν να μας κάνουν να νιώθουμε άβολα, ενώ σε δεύτερο επίπεδο διαμορφώνει ένα παράλογο πρότυπο ανταπόκρισης το οποίο υπάρχει μόνο σε θεωρητικό επίπεδο. Όταν αυτό εφαρμόζεται στην πράξη έχει ολέθριες επιπτώσεις για τη φροντίδα του εαυτού, αφού ακουμπάνε στην παρόρμηση και δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που όντως εσύ μπορείς και θες να κάνεις εκείνη την ώρα. 

Ας μιλήσουμε ψύχραιμα 

Η τεχνολογία και όλη αυτή η κατάσταση με τη συνεχή συνδεσιμότητα προκαλεί τεράστιο στρες. Είναι πολύ πιο σημαντικό το περιεχόμενο μιας απάντησης, παρά η ταχύτητα.

Κανείς δεν πρόκειται να εκτιμήσει μια γρήγορη, αλλά λανθασμένη απάντηση. Σκέψου ότι για να πεις το σωστό χρειάζεται χρόνος, ηρεμία και “διπλοτσεκάρισμα”. Μια καλή ιδέα για να καταφέρεις να βάλεις τα πράγματα σε μια σειρά, είναι να απαντήσεις αρχικά γράφοντας μια σημείωση και λέγοντας ότι σκοπεύεις να απαντήσεις πλήρως σε δεύτερο χρόνο. 

Ας το λύσουμε

Στην ζωή δεν είναι πολύ εύκολο να αλλάξουμε τις προσδοκίες που έχουν οι άλλοι από εμάς, ωστόσο μπορούμε να ελέγξουμε τον εαυτό μας. Μπορούμε για αρχή να σταματήσουμε να παίρνουμε προσωπικά τις αργές απαντήσεις, μπορούμε να βάλουμε εμείς ένα στοπ στην αχρείαστη συγγνώμη για μια καθυστέρηση που στην πραγματικότητα δεν προξένησε κανένα είδους πρόβλημα. Τέλος μπορούμε από πλευράς μας να ομαλοποιήσουμε τις αργές απαντήσεις, λέγοντας στους ανθρώπους ότι δεν χρειάζεται να απολογηθούν για την καθυστέρησή τους. Προσωπικά έχω ζητήσει άπειρες φορές συγγνώμη στη ζωή μου για μια κατά φαντασίαν καθυστέρηση και μέσα από αυτό το κείμενο τις παίρνω όλες πίσω, επειδή δεν νιώθω έτσι πια και δεύτερο και σημαντικότερο επειδή μπορώ, είναι όλες τους δικές μου!

Με στοιχεία από το Atlantic 

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News