Είναι άραγε θέμα ταμπού η μελαγχολία των Χριστουγέννων; Όλο και περισσότερο η απάντηση είναι όχι. Παράδειγμα η Slutty Cheff που γράφει σχετικώς με αυτή την χριστουγεννιάτικη διάθεση στην Vogue παρακάτω. Πόσοι ταυτίζεστε;
Όταν μιλάω με τους φίλους μου για τα Χριστούγεννα, συνειδητοποιώ ότι με εξαίρεση μερικούς σκληροπυρηνικούς λάτρεις των Χριστουγέννων, πολλοί από εμάς νιώθουμε ότι αυτή η εποχή του χρόνου είναι στην πραγματικότητα αρκετά απογοητευτική.
Αρκετοί από εμάς είμαστε αρκετά θλιμμένοι, ακόμα κι αν προφανώς δεν το αφήνουμε να φανεί, κρατώντας το συναίσθημά μέσα μας και πνίγοντάς το στο λευκό κρασί. Κρυβόμαστε ταπεινά με σκυμμένο το κεφάλι, αφήνοντας τα παιδιά να παίζουν και τα ζευγάρια να χαζεύουν με τα selfie sticks τους. Πρέπει όμως να χαμογελάμε και να συμμετέχουμε στη διασκέδαση, γιατί τελικά αυτό θέλουν οι θαμώνες του πάρτι και οι θαμώνες του πάρτι παίρνουν πάντα αυτό που θέλουν. Αλλά γιατί; Γιατί κερδίζουν πάντα οι άνθρωποι που απαιτούν να είμαστε ΟΛΟΙ ευτυχισμένοι ενόψει των Χριστουγέννων;
Γιατί άραγε τόση θλίψη;
Γιατί είμαι λυπημένη; Δεν ξέρω. Είναι περίεργο γιατί βρίσκομαι σε καλή φάση αυτή τη στιγμή και αυτή η χρονιά ήταν ίσως η καλύτερη χρονιά της ζωής μου μέχρι στιγμής. Την άνοιξη υπέγραψα εκδοτικό συμβόλαιο. Το καλοκαίρι είχα στήλη δική μου στη βρετανική Vogue. Κι αυτό το φθινόπωρο, ερωτεύτηκα. Αν υπήρχε ποτέ ένας έτος ώστε να παίξω την πρωταγωνίστρια σε μια αποκρουστικά ρομαντική χριστουγεννιάτικη ταινία, ήταν αυτό. Σύμφωνα με το κλασικό σενάριο της χριστουγεννιάτικης rom com, θα έπρεπε να περιπλανώμαι στους δρόμους κάτω από τα φώτα του δρόμου, φορώντας μπεζ γάντια από κασμίρ, το κεφάλι μου καλυμμένο με ένα χαριτωμένο καπέλο, τις γάμπες μου ντυμένες με ακριβές καφέ δερμάτινες μπότες, τα χείλη μου να’χουν ίχνη από κόκκινο κρασί. Τα χέρια μου θα έπρεπε να αγκαλιάζουν τον ομορφάντρα μου, βγαλμένο από το Χόλιγουντ, τα τακούνια μου να χτυπούν στην άσφαλτο και να ρίχνω το κεφάλι μου πίσω με χαρά και να γελάω κατά πρόσωπο όταν συναντώ άλλους. Η ιδέα ουσιαστικά θα ήταν να δείξω πόσο υπέροχη είναι η ζωή για μια όμορφη λευκή γυναίκα όταν φτάνουν τα Χριστούγεννα. Νιώθω ηλίθια που δεν είμαι χαρούμενη, αλλά και τι μπορώ να κάνω γι’αυτό; Η μελαγχολία των Χριστουγέννων κυριεύει κι εμένα και τους γκρινιάρηδες φίλους μου. Γεννηθήκαμε γκρινιάρηδες και θα είμαστε έτσι πάντα.
Αντί για ένα τέτοιο κινηματογραφικό πλάνο, περιφέρομαι στους δρόμους της πόλης τυφλωμένη από φώτα που αναβοσβήνουν: «Είναι Χριστούγεννα ακόμα; Έλα, ας το πάμε ξανά.” Με πλησιάζουν χαρούμενοι άντρες με κοστούμια και τους απορρίπτω χωρίς υπομονή. Ανεβαίνω στο ποδήλατό μου για να ξεφύγω από αυτούς τους απαίσια φωτισμένους δρόμους και παραλίγο να πέσω πάνω σε ένα ροζ τουριστικό λεωφορειάκι που παίζει το All I Want for Christmas Is You της Mariah Carey. Οι επιβάτες του, τουρίστες περιττό να προσθέσω, με κοιτούν χαμογελώντας καθώς τους προσπερνώ με το ποδήλατό μου. Οι νέοι γονείς ιδρώνουν από ευτυχία παρέα με το παχουλό, κόκκινο, λαμπερό αγοράκι τους. Εκπέμπει χριστουγεννιάτικη χαρά, μαγεμένος από τη γύρω μαγεία. Αυτός ο μικρούλης δεν ξέρει ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει και ότι ο πατέρας του έχει σχέση με τη δασκάλα του.
Η απάτη του Άγιου Βασίλη
Θυμάμαι όταν ήμουν 9 ή 10 χρονών, ήρθε η μητέρα μου να με πάρει από το σχολείο και της είπα: «Μαμά, μου είπες ότι ήταν πολύ κακό να λες ψέματα, οπότε όταν σε ρωτάω αν υπάρχει ο Άγιος Βασίλης και εσύ απάντησες ναι, αν μου είπες ψέματα, έχεις αμαρτήσει και θα πας στην κόλαση». Δεν ήμουν θρήσκα, απλώς πονηρή. Αφού την ταλαιπώρησα για ώρες για το θέμα, στις οποίες την παρακαλούσα να πει την αλήθεια, την ανέκρινα για να μου εξηγήσει λεπτομερώς τα logistics όλων των καμινάδων και των χριστουγεννιάτικων καλτσών του κόσμου. Τελικά ενέδωσε: «Αν το πάρεις έτσι, αφού θα ήθελες να είναι έτσι λοιπόν, ναι, ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει». Από εκείνη τη στιγμή, το πνεύμα των Χριστουγέννων απομακρύνονταν από το σώμα μου λίγο περισσότερο κάθε χρόνο, μη αναστρέψιμα. Ήρθε η εφηβεία, μετά οι φίλοι έφυγαν, μετά ήρθαν θάνατοι στην οικογένεια, και ξαφνικά ενηλικιώνεσαι και τα Χριστούγεννα είναι απλά ένα μεγάλο αστείο. Φέτος, το πνεύμα των Χριστουγέννων απουσιάζει εντελώς από το σώμα μου. Είμαι σπασμένη και το μόνο που θέλω για τα Χριστούγεννα είναι να τελειώσουν.
Πέρα από την πίκρα μου, δυσκολεύομαι να εκφράσω τη θλίψη που είναι συγκεκριμένη γι’ αυτήν την περίοδο. Υποψιάζομαι ότι αυτές οι τρεις μέρες –παραμονή Χριστουγέννων, ανήμερα κι η επόμενη μέρα– σηματοδοτούν ένα διάλειμμα στις περισσότερες χώρες, συνοδευόμενο από καθαρό συναισθηματισμό και προβληματισμό σχετικά με το πέρασμα ενός ακόμη έτους, μια ακόμη οικογενειακή επανένωση κατά την οποία ένα άτομο εξαφανίστηκε ή ένα άλλο έχει έρθει. Πρέπει να αφιερώσουμε αυτή τη στιγμή για να παρατηρήσουμε τον χρόνο που περνάει, ότι περνάει πολύ γρήγορα. Θέλω να γίνω ξανά εκείνο το κόκκινο, παχουλό παιδί και δεν θέλω να μου υπενθυμίζουν ότι αυτό δεν ισχύει πλέον. Τα φώτα που αναβοσβήνουν και οι επιχειρηματίες που γελούν δυνατά με κάνουν να νιώθω ότι θα έπρεπε να είμαι πιο ευτυχισμένη από ό,τι είμαι στην πραγματικότητα.
Έλα, ας απαλλαγούμε από τις σκοτεινές σκέψεις κι από τη μελαγχολία των Χριστουγέννων, κι ας προχωρήσουμε. Ας σφίξουμε τα χείλια και ας συνεχίσουμε να χαμογελάμε με σφιγμένα τα δόντια. Αυτό είναι που κάνουμε καλύτερα άλλωστε.
Βρείτε παρηγοριά όπου μπορείτε
Όπως πάντα, το φαγητό είναι η σωτηρία μας, όπως και το σεξ. Αγκαλιά κάτω από το γκι, με όποιον μας αρέσει, απολαμβάνοντας λίγη ζεστασιά κάτω από τα σεντόνια. Φάτε ένα χριστουγεννιάτικο “κορμό” (τι σημασία έχει αν προέρχεται από το σούπερ μάρκετ;). Προέρχομαι από έναν προνομιούχο κόσμο όπου έχω ένα μεγάλο δίκτυο υποστήριξης και όπου μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να επιδοθεί στην λαιμαργία και στον ηδονισμό. Είμαι βαθιά ευγνώμων. Είμαι ευγνώμων για το καπνιστό φουά γκρα, το τυρί με την ωραία μυρωδιά, το ζεστό κρασί, τη σοκολάτα, τα ζαχαρωμένα φρούτα, τη γαλοπούλα με κάστανο, τα παγωμένα Baileys και τα πρωινά τσιγάρα.
Θα αντιμετωπίσουμε και φέτος την μελαγχολία των Χριστουγέννων. Το πιο σημαντικό, πρέπει να περιβάλλουμε τους εαυτούς μας με άτομα από την κοινότητά μας – αυτούς τους μηδενιστές, απαθείς, θλιμμένους γκρινιάρηδες, να συναγελαζόμαστε με φίλους που σκέφτονται όπως κι εμείς. Μαζευόμαστε ελεύθερα στα υπόγεια των παμπς της πόλης, εκείνα που αποφεύγουν οι γλεντζέδες ελλείψει γιρλάντας. Μπορούμε ακόμη να κρυφτούμε στα δάση ή στα πάρκα και, όπως στον Κύκλο των Χαμένων Ποιητών, να μαζευτούμε γύρω από τη φλόγα και να πούμε εκείνα τα άσχημα πράγματα που δεν πρέπει να λέμε παρουσία των χριστουγεννιάτικων χερουβείμ.
μετάφραση από τη Vogue.fr/Slutty Cheff
9 ιδέες για να αποφύγεις τα blues τα Χριστούγεννα όταν είσαι μόνη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
κάθε χρόνο έχω την ίδια απορία. Τα άτομα που έχουν μελαγχολία τα χριστούγεννα τις υπόλοιπες μέρες είναι χωρίς μελαγχολία? Νιώουν μοναξιά μόνο τα χριστούγεννα ή νιώθουν και τις υπόλοιπες μέρες? απλά νιώθουν οτι έχουν μελαγχολία τα χριστούγεννα επειδή μπορεί να πρέπει να βρεθούν υποχρεωτικά με οικογένεια? ή απλά νιώθουν μοναξιά επειδή οι υπόλοιποι θα βρεθούν με την οικογένεια-φίλους τους? γιατι δεν νιώθουν και κάθε κυριακή μελαγχολία και μοναξιά? ή νιώθουν? τι το ιδιαιίτερο έχουν τα χριστούγεννα που δεν το έχει το πάσχα, το καλοκαίρι ή οι κυριακές?
Έχει να κάνει με την εμφύτευση ψυχαναγκασμου ευτυχίας.
Εάν δεν νιώθουμε ευτυχισμένοι,για να καταναλωσουμε περισσότερα (η πίεση των πολυεθνικών βλέπεις) ,νομίζουμε πως διαφέρουμε από τον υπόλοιπο κόσμο και μελαγχολουμε 😁
κρύο!
Μάλλον προέρχεται από την ψυχαναγκαστική επιθυμία ή αναγκαιότητα ή επιβολή ευτυχίας. Το ίδιο παρατηρώ και το Πάσχα. Θέλουν να δείχνουν όλοι ευτυχισμένοι, ανεξάρτητα αν είναι ή όχι. Τώρα τα Χριστούγεννα γεμίζουν και οι δρόμοι με διάφορα κιόσκια και πρέπει να είσαι δήθεν χαμογελαστός όταν σερβίρουν καμιά ζεστή σοκολάτα. Αυτές οι δηθενιές μας έφαγαν. Προσωπικά βαριέμαι τις γιορτές. Νομίζω είναι πιο πολύ για τα παιδιά, αλλά και πάλι δεν νιώθω κάτι. Παλιά ένιωθα, πλέον πατάω διακόπτη. Προσπαθώ να μην επηρεάζομαι από σχόλια διότι δυστυχώς, όλο και κάποιος/α θα πει κάτι που κατά βάθος ενοχλεί. Είμαι από τη φύση μου λίγο μοναχικός… Διαβάστε περισσότερα »
Θα στο εξηγήσω. Νιώθουμε χειρότερα τις γιορτές γιατί τις καθημερινές έχουμε τόσες δουλειές και υποχρεώσεις που δεν έχουμε χρόνο να σκεφτούμε. Ειναι άλλη η ρουτίνα. Ναι και τις Κυριακές μας πιάνει μελαγχολία, εκτός κι αν γεμίσουμε το πρόγραμμα με ένα σωρό πράγματα. Εσύ πως θα ένιωθες αν μέρες γιορτινές που όλοι βγαίνουν, παρτάρουν, είναι με τις οικογένειες τους ή τις σχέσεις τους, κι εσύ ήσουν αναγκασμένη να τις περνάς μπροστά στην τηλεόραση; Ακόμα κι αν έχουμε φίλους, αυτες τις μέρες πάνε στις οικογένειες τους ή φεύγουν με τη σχέση τους. Και το Πάσχα και το καλοκαίρι αν δεν βρω παρέα… Διαβάστε περισσότερα »
τέλεια θα ένιωθα γιατι τα τελευταια 8 χρόνια δουλεύω στις γιορτές. Αλλά δεν είμαι εγω το θέμα, γενικά δεν βλέπω αυτή την ψεύτικη χαρά, αλλά μπορεί να μην έχω και καλές αντένες για να την πιάσω. Υπάρχει αληθινή χαρά που είναι η ευκαιρία να βρεθείς με αυτούς που θες να βρεθείς, η αληθινή χαρά του να καθήσεις σπίτι να ξεκουραστείς και η αληθινή χαρά να φας εποχιακά φαγητά. Όμως μπορεί όντως να μην μπορώ να δω την ψεύτικη χαρά. Που οκ δεν είναι και άσχημο αυτό.
Εγώ αντίθετα βλέπω πολλή από αυτήν την ψεύτικη χαρά. Γαμοι διαλυμένοι, σχέσεις με προβλήματα, αδιαφοροι σύντροφοι, οικογένειες που με το ζόρι βρίσκονται όλοι μαζί και δεν αντέχουν ο ένας τον αλλον. Όλοι αυτοί δεν περνούν καλά. Το να είσαι με ανθρώπους που αγαπάς και σ αγαπάνε είναι μεγάλη τύχη.
μα για να την βλέπεις συμμετέχεις και εσυ, άρα αν δεν είσαι ανήλικο γιατι να βάλεις τον ευατό σου σε αυτή την συνθήκη?
δεν σε υποχρεώνει κάποιος να βρεθείς με το ζόρι κάπου, εκτός αν θες να ζήσεις στο ψέμα και εσυ.
οι διαλυμένοι γάμοι εντωμεταξύ , λογικά κάποια χαρά θα φέρουν σε αυτούς που τους διέλυσαν. Τέλοσπάντων , ειναι ωραία που πήρα την απάντηση στην ερώτηση που είχα τόσα χρόνια.
Δεν σχετίζεται μόνο με τα Χριστούγεννα, που και στην ουσία της είναι μια μεγάλη θρησκευτική γιορτή. Είναι με κάθε γιορτή ,με κάθε περίοδο που μας βγάζει από την κανονικότητα. Δεν είναι τόσο μελαγχολία κατά τη διάρκεια ,είναι άγχος για αυτό που θα έρθει ,που το ξέρουμε οι μεγαλύτεροι, είναι τα downs που ακολουθούν τα ups, είναι αυτό το ζόρισμα του ψυχισμού ,ένας εξαναγκασμός που επιτελείται από την κοινωνία. Και ναι ,συμβαίνει και τα ΣΚς και στις διακοπές ,παντού όπου επιβάλλεται να είμαστε κάπως ενώ είμαστε κάπως αλλιώς. Αυτή όλη η τεχνητή χαρά κουράζει, αγχώνει και τρομάζει πολλά άτομα αυτές τις… Διαβάστε περισσότερα »
Α,εγώ δεν μελαγχολώ,απλά τα Χριστούγεννα μου είναι εντελώς αδιάφορα..
Το μόνο που απολαμβάνω,είναι το οικογενειακό τραπέζι,που γίνεται μόνο μια φορά το χρονο.
Κατά τα άλλα, όποτε βρίσκω παρεα,το σκάω και από το παραδοσιακό τραπέζι .
Για ποιο λόγο να μελαγχολήσω ??
Το χειρότερο που μπορεί να τύχει είναι να περάσω σαν μια απλή καθημερινή ημέρα
Καναπέ,κρασί και σεξ 😅😅
O καιρός στο Βόρειο ημησφαίριο τα Χριστούγεννα δεν ευνοεί, τα επίπεδα βιταμίνης D είναι πεσμένα, και σχεδόν ψυχαναγκαστηκά πρέπει να δείχνεις χαρούμενος. Ε πολύ θέλει; Στο Νότιο ημησφαίριο πάντως η μελαγχολία των Χριστουγέννων είναι σχεδόν άγνωστη λέξη. Τι μελαγχολία να σε πιάσει όταν κάνεις διακοπάρες στις παραλίες;
Κι όμως ,δεν πιστεύω ότι σχετίζεται με το κλίμα. Οι Βόρειοι μια χαρά συνηθισμένοι είναι και τα επίπεδα της D είναι καλύτερα από τα δικά μας ,αφού παίρνουν καθημερινά συμπλήρωμα το χειμώνα.
Τα φυσιολογικά ή μη επίπεδα της βιλαμίνης D δεν έχουν να κάνουν μόνο με το κλίμα και τα συμπληρώματα χρειάζονται έκθεση στον ήλιο για να λειτουργήσουν σωστά (και αυτό το έμαθα πολύ πρόσφατα, μιας και τόσα χρόνια παίρνω συμπληρώματα και μόλις πριν 2 μήνες βρέθηκε γιατρός σε χώρα εκτώς Ελλάδος να με ενημερώσει ότι αν δεν εκτεθώ στον ήλιο με το που παίρνω το συμπλήρωμα, το παίρνω τζάμπα). Η παραγωγή της βιταμίνης D τριγγάρεται από την υπεριώδη ακτινοβολία. Τύποι δέρματος που παράγουν πολύ μελανίνη (όπως πχ εγώ που άμα κάτσω δυο ώρες στον ήλιο αλλάζω φυλή) δεν επιτρέπουν στην υπεριώδη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχουν πρόβλημα οι Βόρειοι και πιο χαρούμενοι από εμάς είναι, μην σου πω.
Ποιος μίλησε για τους Βόρειους; Εγώ μιλάω γενικά για το Βόρειο ημισφαίριο την περίοδο των Χριστουγέννων συγκεκριμένα και αυτό συγκριτικά με το Νότιο ημισφαίριο.
Κατά τα άλλα οι κουλτούρες της Βόρειας Ευρώπης είναι λίγο ξενέρωτες για τα γούστα μου, αλλά εμένα δεν μου ταιριάζουν και οι εσωστρεφής άνθρωποι. Προτιμώ του εξωστρεφής, φασαρίοζικους λαούς.
“Φέτος, το πνεύμα των Χριστουγέννων απουσιάζει εντελώς από το σώμα μου. Είμαι σπασμένη και το μόνο που θέλω για τα Χριστούγεννα είναι να τελειώσουν.”
Ταυτιζομαι απόλυτα! Φέρτε μου πίσω το καλοκαίρι! Ακόμα κρατώ σε μια γωνιά του υπονοδωματίου μου την ψάθα στην πλεκτή τσαντα θαλάσσης. Θέλω θάλασσα.🧜♀️