Ο αδόκητος χαμός μιας γυναίκας είναι ένα σοκ κάθε φορά. Η εξαφανισμένη, από την περασμένη Κυριακή, Ελευθερία Γιακουμάκη εντοπίστηκε χθες νεκρή, μέσα στο αυτοκίνητό της με τραύμα από πυροβόλο όπλο, στην ευρύτερη περιοχή της Αγίας Βαρβάρας στην Κρήτη. Προσήχθη ο πρώην σύντροφός της. Της έκανε stalking παρά τον τρίμηνο χωρισμό τους, της έσκασε τα λάστιχα, της κατέσχεσε το κινητό και όταν δεν δέχθηκε τον οριστικό χωρισμό τους την σκότωσε με πυροβολισμό μέσα στο αυτοκίνητό της. Με περίπλοκα δρομολόγια με ταξί από και προς τα αυτοκίνητά τους, δίνοντάς της ραντεβού θανάτου σε ερημικό εκκλησάκι, κατόπιν αυτοκτόνησε, όταν πια αντελήφθη ότι δεν υπήρχε διαφυγή. Ο όρος γυναικοκτονία, παρόλο που αποτελεί κοινωνική εμπειρία, βίωση, με τα νέα για σκοτωμένες γυναίκες να μην λένε να καταλαγιάσουν, με την Ελευθερία να ακολουθεί άλλες πέντε γυναικοκτονίες από την αρχή του έτους, η νομική του αναγνώριση ωστόσο ακόμη καθυστερεί. Γιατί;
Υπάρχει ένα πλέγμα παραγόντων που οριοθετούν μια ειδική απαξία στο έγκλημα της γυναικοκτονίας. Σύντροφοι, σύζυγοι, γιοι και πατεράδες σκοτώνουν γυναίκες επειδή αν κι η ανθρώπινη ζωή μετρά ασφαλώς ισόποσα, η αναγνώριση ειδικού βάρους λόγω της «ευκολίας» έναντι ενός αδύναμου στόχου από νομικής απόψεως δεν υφίσταται. Ένας άντρας σκοτώνοντας έναν άντρα έχει ένα μεγαλύτερο ρίσκο. Μια γυναίκα σκοτώνοντας έναν άντρα ακόμη μεγαλύτερο. Η ευκολία επομένως τροφοδοτεί το ξέπλυμα του εγκλήματος. Όταν ένα έγκλημα και μια παθογένεια, όπως άλλωστε μια σωματική ή ψυχική ασθένεια, ονοματίζονται σαφώς έχουμε ένα δεδομένο στα χέρια μας, ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε. Μπορούμε να αναψηλαφίσουμε τότε πώς να διορθώσουμε ό,τι μπορούμε, να μπει ένα πλάνο πρόληψης και θεραπείας.
Πάντοτε όταν μια γυναίκα παθαίνει κάτι κακό η ίδια ιστορία. Τι έκανε και το προκάλεσε; Πού δεν πρόσεξε; Γιατί σύναψε σχέσεις με επικίνδυνα στοιχεία; Γιατί δεν καθόταν στ’αυγά της;
Η έλλειψη αυτή τροφοδοτεί τα μισογυνικά σχόλια του κόσμου που δεν ήξερε, δεν άκουσε κάτι, αλλά «πού πήγαινε αυτή κοτζάμ μητέρα 43 ετών να γκομενίσει [σσ.verbatim], αντί ν’ασχοληθεί με τα παιδιά της;». Πάντοτε όταν μια γυναίκα παθαίνει κάτι κακό η ίδια ιστορία. Τι έκανε και το προκάλεσε; Πού δεν πρόσεξε; Γιατί σύναψε σχέσεις με επικίνδυνα στοιχεία; Γιατί δεν καθόταν στ’αυγά της; Λες και δικάζεται, πρώτα από την κοινή γνώμη, έπειτα από την δικαιοσύνη που εξετάζει το πλαίσιο ανατρέχοντας στις συσχετίσεις με τον θύτη. Και παρόλο που αργότερα συνήθως αποκαλύπτεται ότι ο θύτης είναι ήδη νευρικός, δεν σήκωνε πολλά, είχε εξάρσεις, αυτά έρχονται μόνο κατόπιν εορτής, όταν η προστασία δεν υπάρχει πια. Εππλέον όταν ο θύτης είναι αυτόχειρας, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, η φυγοδικία αναδεικνύεται ως ο ρυθμιστής της απαλοιφής της μνήμης, ακόμα κι ο παράγοντας ρομαντικοποίησης από τα μέσα ενημέρωσης άθελά τους: την σκότωσε επειδή την ζήλευε. Κι ας μην το αποκαλούν πλέον «έγκλημα πάθους» όπως γινόταν κατά κόρον σε περασμένες δεκαετίες. Η αίσθηση παραμένει, σαν η αυτοχειρία να ξεπλένει το έγκλημα, να μοιάζει ο θύτης να πληρώνει με τη ζωή του, οπότε όλα καλά; Όχι ακριβώς. Κανένας δεν αναρωτιέται αν θα ήταν πιο χρήσιμο να παραμένει σε ισόβια δεσμά που να μην «σπάνε», ως ζωντανό παράδειγμα της ντροπής του να αφαιρείς τη ζωή ενός πλάσματος που έχεις κατατρομοκρατήσει πρώτα, επειδή απλά μπορείς.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εμάς στην Κρήτη τα θηλυκά έτσι μας έχουν. Μας παντρεύουν από μικρά για να μην γνωρίσουμε την αυτονομία, μας δίνουν ισόβια έναν γαμπρό να υπηρετούμε αυτόν κι όλο του το σόι αν χρειαστεί, κάνουμε από πολύ νωρίς παιδιά κι όταν αργά ή γρήγορα αποφασίσουμε να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας τότε κάποιο ανδρικό χερι θα μας χτυπήσει ή θα μας σκοτώσει. Ή μέσω οικονομικού πολέμου/αποκλεισμου θα φροντίσουν το θηλυκό που έφυγε από την στάνη να φτύσει αίμα ώστε να επιστρέψει το γιδι στο μαντρί. Με την Ριτσα παίζαμε μέχρι τα 10 μας μαζί και με φιλοξενούσε συχνά στο… Διαβάστε περισσότερα »
όντως τώρα? γιατι το δέχεστε αυτό?
Λόγω πατριαρχίας.
δέχεσαι σαν δεδομένο οτι φέροντε έτσι στα θηλυκά λόγω πατριαρχίας?
υπάρχει και ο φεμινισμός εκτός από την πατριαρχία.
Αυτοί πες δεν αλλάζουν λόγω πατριαρχίας, γιατί αφου το δέχεται κάποια σαν δεδομένο αυτό να παραμένει εκεί? εκτός αν δεν έχει την δυνατότητα να φύγει από εκεί.
Δεν αντιλαμβάνομαι πληρως το ερώτημα σου, κρατάμε ως δεδομένο ότι η πατριαρχία σκοτώνει.
Έχω παλιά φίλη συμφοιτήτρια απο την Κρήτη που ενώ οι γονείς της της επέτρεψαν να σπουδάσει στην Αθήνα (σε αντικείμενο που δεν θα είχε αντίκρισμα στην Κρήτη, εδώ με δυσκολία έχει στην Αθήνα) και ήταν δεδομένο πως μετά τις σπουδές θα επέστρεφε στην Κρήτη να παντρευτεί. Η κοπέλα αυτή για να το γλιτώσει αυτό έφυγε με ιεραποστολή στην Αφρική (όχι ως καλόγρια) και ακόμη 15 χρόνια μετά σχεδόν δεν έχει επιστρέψει.
Μα και αυτό αντίσταση είναι. Δεν δέχεσαι την μοίρα σου την αλλάζεις, όταν μπορείς.
Όπως κάνουν οι μουσουλμάνες που πάνε να σπουδάσουν ευρώπη και μένουν εκεί. Εύχομαι όσες μπορούν να φύγουν , να μην ξαναγυρίσουν ποτέ. Δεν χρειάζεται άλλη θηλυκότητα να θυσιαστεί. Δεν έχουμε να αποδείξουμε κάτι .
Έυχομαι να υπάρχει αλληλεγγύη ανάμεσα σε όσες δεν μπορούν να φύγουν και παραμένουν ως γυναίκες στην Κρήτη.
Άλλο ένα μέρος που τρώει μποικοταζ απο εμένα. Μακάρι να φάει μποικοτάζ και από όλους όσους πάνε και δίνουν τα χρήματά τους σε αυτούς του ούγκανους.
Ειχα συμφοιτητριες απο Κρήτη με κάποιες κρατάμε μια επαφη, οι δυο γύρισαν μεν Κρήτη αλλα δεν εχουν παντρευτεί, οι άλλες παντρεύτηκαν είτε στην Κρήτη είτε αλλού αλλα εχουν πίεση απο τις οικογένειες τους να αναλάβουν τις οικογενειακές επιχειρήσεις
Αντίσταση είναι και η αυτοκτονία (ακραία προφανώς, αλλά πάλι ορίζεις εσύ τη μοίρα σου). Το θέμα όμως είναι οτι πραγματα που για πολλές απο έμας είναι δεδομένα και κεκτημένα για γυναίκες ελάχιστα χλμ μακριά δεν είναι και το να λέμε έτσι απλά «γιατί δεν αντιστέκονται όταν η αντίσταση απαιτεί τρομερες θυσίες είναι σαν να τις κοιτάμε λίγο απο ψηλά».
Για μένα η Κρήτη έχει φάει μπαν χρόνια τώρα για πολλούς λόγους πέρα απο αυτόν. Ένα πολύ όμορφος τόπος δεν αρκεί.
Οι περισσότερες απο εμάς έχουν κανει πολλές θυσίες , κάποιες δεν μπορούν και εγιναν θυσία οι ίδιες. Γιατι όμως αν έχουμε ευκαιρία να φύγουμε απο ένα περιβάλλον για κάτι καλύτερο να δέχόμαστε οτι οκ ετσι ειναι η πατριαρχία έτσι θα ζούμε και να επιστρέφουμε σε αυτό το περιβάλλον; Μοιρολατρεία είναι αυτό. Όταν έχουμε την δυνατότητα να ξεφύγουμε πρεπει να καίμε τις γέφυρες και να φεύγουμε. Δυστυχώς υπάρχουν γυναίκες που δεν μπορούν πρακτικά να κάψουν αυτές τις γέφυρες. Αν ανήκουμε στις “τυχερές” που έχουν την δυνατότητα να ξεφύγουν δεν τους χρωστάμε την αλληλεγγύη μας αλλά και το να ζούμε εμείς όπως… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν διαφωνώ με το συνολικό σκεπτικό σου. Απλά η απάντηση στο ερώτημα «γιατί καποια το δέχεται» δεν είναι απλή. Επιπλέον δεν ξεκινάμε όλες απο την ίδια αφετηρία και τα εμπόδια που μας στηνει η πατριαρχεία δεν είναι τα ίδια άρα και οι θυσίες δεν είναι οι ίδιες. Εγω πχ είμαι τυχερή, και προνομιούχα. Δεν εχω συναντήσει πολλές απο τις καταστάσεις που εδω αναφέρονται (ζω άλλες φυσικά καμία δεν ξεφεύγει). Φαντασου εγω και η συμφοιτητρια μου δεν είχαμε ποτε τα ιδια εμπόδια. Εγω μπορούσα απο το σπιτι μου να κάνω ό,τι θέλω. Ηθελα να γίνω αστρονάυτης; Θα γινόμουν με τις ευλογίες… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς έτσι είναι σχεδόν όλο το νησί. Το 2019 (αν δεν κάνω λάθος), μετα την δολοφονία της βιολογου Σουζαν Ιτον σε χωριό στα Χανιά, πέφτει η ατάκα απο ντοπιο 35ρη, ο οποίος εχει δικη του επιχείρηση κ εχει βγάλει κ ενα πανεπιστημιο (έτσι τα λέω για τα στατιστικα): “Οταν μια γυναικα κυκλοφορεί μονη της, κ την πειράξει κάποιος, κ μετα αυτη το πεις στον άντρα της, ο άντρας της θα της πει “ε μην ξαναβγεις εξω”. Ειναι κάπως να κυκλοφορούν οι γυναίκες μονες τους.”
Δεν μίλησα. Απλά έφυγα απο το μαγαζί….
Δεν ειναι θεμα αν το δέχονται λες και η θέση των γυναικών σε ματσοκουλτούρες είναι κατι πανω στο οποίο έχουν έλεγχο. Μιλάμε για ενα ολόκληρο πλέγμα-πλαισιο με συγκεκριμένους κανόνες: τα θηλυκα έτσι, τα αρσενικά ετσι. Και προσδοκίες και κοινωνική εκπαίδευση που οδηγεί τις γυναίκες σε προεπιλεγμένους (οχι απο τις ίδιες) ρόλους κι αν καποια κάνει να ξεστρατίσει μαύρο φίδι που την εφαγε. Στο πλαίσιο αυτο βαλε και πολυ αργους ρυθμους δικαιοσύνης σε σχεση με μεγαλα αστικα κέντρα, και νοοτροπίες αστυνομικών (σαν αυτες που περιγραφει το αρθρο για τη μανα που γκομενιζει) που δεν χαλιούνται να μην κάνουν το καθηκον τους… Διαβάστε περισσότερα »
Ρωτάς γιατί δεν είναι όλοι τυχεροί και τους τυχαίνει κλήρος περίεργος, σχετικά με το πού έλαχε να γεννηθούν;
Ρωτάς γιατί η Κρήτη είναι κράτος εν κράτει;
ηξερες το κοριτσι; τα συλλυπητήριά μου….
🌈
Κρίμα, τί να πω…
Στην Κρήτη πρέπει να έχουν τους δικούς τους νόμους…
Η πατριαρχία αποκτά άλλο νόημα.
Λυπάμαι.
Η πατριαρχία σκοτώνει.
Σουλαρα, συλλυπητήρια.
Στα παιδιά, συγγενείς και στους οικείους της.
Ο αγώνας συνεχίζεται (🙏)
🌷
Συλλυπητήρια… τωρα καταλαβαίνω για ποιους λόγους νιώθεις τόση οργή για την πατριαρχια. Δυστυχώς σε όλη την Ελλάδα έχουμε αντίστοιχα περιστατικά, μένω στην ηπειρωτική χώρα κι όμως στο ευρύτερο περιβάλλον μου εχουν συμβεί αρκετά τέτοια εγκληματα με ποιο πρόσφατο το φόνο του συζύγου απο τον εραστή, δεν ηταν μεν γυναικοκτονια αλλά ολοι το ανάθεμα το εριξαν στη γυναίκα, ηταν και οι δυο συγγενείς μου απο διαφορετικά σόγια.
Το ανάθεμα, οι προσβολές, το ξύλο, η σφαίρα, όλα πάνω στην γυναίκα πέφτουν, αργά ή γρήγορα.
Δυστυχώς λόγω πατριαρχικής προπαγάνδας είναι πάρα πολύ δύσκολο οι γυναίκες να αντιληφθούμε το μέγεθος της κακοποίησης και της χειραγώγησης που υφισταμεθα συστηματικα.
Φωνή λαού οργη θεού αλλά όταν ο λαός είναι γυναίκες κι ο θεός αρσενικός πατριάρχης τότε στην πορεία όλο και κάτι στραβώνει, ίσως γιατί έχουμε περίοδο κάθε μήνα.
Ματσιλα, καφρίλα κι άγιος ο θεός.
Και btw, δεν είναι μόνο η Κρήτη, είναι όλος ο πλανήτης!
Ακόμα δεν έχουμε ξεμουδιάσει από τι κάνανε στην Μυρτώ και σκάει καινούργιο έγκλημα με την Ελευθερία. Πέρα από τα εγκλήματα καθεαυτά με σοκάρει ο κοινωνικός αυτοματισμός, αυτός ο τόσο ανταλακλαστικός τρόπος που βάζει σαν πρώτο μέλημα να πιστοποιηθεί το πόσο καλό πρότυπο γυναίκας ήταν ή δεν ήταν η δολοφονημένη. Όντως, αν είσαι γυναίκα πρέπει να περάσει από το μικροσκόπιο η ηθική σου, ο τρόπος ζωής σου, το ντυσιμό σου και μετά να δούμε αν όντως αξίζει να θρηνούμε για την απώλεια ανθρώπινης ζωής.
Αυτό ακριβως είναι το θεμα: ότι υπαρχουν ζωες που ‘δικαιολογειται’ να αφαιρεθουν. Οι φωνες που μιλουσαν χθες για την ηθική της αδερφης τους που δολοδονήθηκε και ξεπλυναν και δικαιολογησαν την αφαιρεση της ζωης της, είναι οι φωνες που σκοτωσαν την ελευθερια σημερα. Δεν ηταν ενα το χερι που την εκτελεσε. Και οι φωνες που ξεψαχνιζουν σημερα τη δολοφονημενη ελευθερια, είναι οι φωνες που θα οπλίσουν αυριο το χερι του επομενου. Η ελευθερια εκτελεστηκε, επειδη εμείς επιμεναμε και προτιμουσαμε να σκεφτομαστε ότι “καπου εκαναν λαθος κι αυτες”. Αυτό δεν είναι αδικαιολογητη επιπολαιοτητα, είναι ευθυνη και μας βαραίνει όλους. Κάθε χερι που… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτο. Πράγματι σοκαριστικό.
Η αυτοκτονία του δράστη προκαλεί οργή και επιπλέον πόνο στα παιδιά της Ελευθερίας.
Θάφτηκαν μαζί και όλα τα γιατί.
Αν ο όρος γυναικοκτονία δεν θεσμοθετηθεί με αυστηρές ποινές δυστυχώς δεν βλέπω μείωση του φαινομένου.
Σε κάθε γυναικοκτονία τα “γιατί” είναι ίδια δυστυχώς. Γιατί δεν άντεχε που η Ελευθερία, είχε την ελευθερία της, μακριά από εκείνον. Δεν χρειαζόταν να του δώσει λογαριασμό γιατί δεν είχαν ούτε κοινό παιδί. Ο εχθρός των αντρείκελων είναι οι ανεξάρτητες γυναίκες ή αυτές που μέχρι χθες τούς πίστευαν, αλλά ξύπνησαν και δεν τους ήταν βολικές πλέον…Οπότε αποφάσισαν να τους στερήσουν φωνή και ζωή, είτε με μαχαίρι, είτε με καραμπίνα, είτε με ένα χέρι που σφίγγει τον λαιμό ή μαξιλάρι που κλείνει το στόμα τους για πάντα.
Ό,τι και να γράψω δεν θα αποτυπώσω ούτε αυτό που νιώθω, ούτε την κατάσταση όπως είναι. Βαλλόμεθα από παντού. Αν η Πολιτεία το αναγνώριζε ως ένα από τα μείζονα κοινωνικά προβλήματα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και λάμβανε ουσιαστικά κοινωνικά πρωτίστως μέτρα, ίσως υπήρχε κάποια πρόοδος και πετυχαίναμε και κάποια πρόληψη… Η αυστηροποίηση των ποινών δεν συνεπάγεται μείωση της εκδήλωσης του όποιου εγκλήματος, είναι γνωστό αυτό και εξάλλου η νομοθεσία εξαντλεί την προσοχή και την αυστηρότητά της στην απαγόρευση των social media στα ανήλικα και στα πρόστιμα αν βλέπεις πειρατικά, άσε που το θέμα έχει ρίζες πολύ βαθιές στην ελληνική… Διαβάστε περισσότερα »
Η πολιτεία πετάει χαρταετό, να μην πω οτι σιγοντάρει αυτη την κατάσταση
Γιατί έχω την αίσθηση ότι το μέτρο για τα ΜΚΔ είναι της μόδας παντού και όχι μόνο στην Ελλάδα.
Απλά θεωρούμε ακόμα ότι όταν λέμε σε κάποιον “κακό παιδί μην το ξανακανεις” που αντιστοιχεί στην ποινή που επιβάλλεται και αν σε κάποιες περιπτώσεις και δεν πρέπει να σχετίζεται με μέτρα που ίσως πρέπει να ληφθούν. Αν τα πρόστιμα για μια δραστηριότητα είναι υψηλά και μπορείτε να αποφύγετε τη δραστηριότητα ας μην την κάνετε – κανείς δε σας υποχρεώνει να βλέπετε πειρατικά οπότε δεν αξίζει να ανησυχείτε για το ύψος των προστίμων.
Δυσκολεύτηκα να καταλάβω τι εννοείς. Η πειρατεία και τα social media δεν είναι το θέμα εδώ, τα χρησιμοποίησα ως παραδείγματα με τα οποία ασχολήθηκε η νομοθεσία, ενώ δεν είναι επείγοντα. Κατά τ’ άλλα, το κράτος τιμωρός δεν λειτουργεί, -αποδεδειγμένα- ως ανασταλτικός παράγοντας σε εγκλήματα.
Επιτρέψτε μου 2 παρατηρήσεις: “Κανένας δεν αναρωτιέται αν θα ήταν πιο χρήσιμο να παραμένει σε ισόβια δεσμά που να μην «σπάνε», ως ζωντανό παράδειγμα της ντροπής του να αφαιρείς τη ζωή ενός πλάσματος που έχεις κατατρομοκρατήσει πρώτα, επειδή απλά μπορείς.“ Στις δυτικές (φιλελεύθερες) δημοκρατίες οι ποινές δεν έχουν αυτόν τον χαρακτήρα. Για αυτό και δεν προβλέπονται ποινές ισοβίων “που να μην σπάνε”, αντίθετα στόχος της ποινής είναι ο σωφρονισμός. Άλλωστε και ο καταδικασμένος αντιμετωπίζεται ως άνθρωπος, δηλαδή έχει δικαιώματα. Η Πολιτεία του στερεί κάποια, πάντα αναλογικά, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με την υποβιβασή του από άνθρωπο σε ζώο… Διαβάστε περισσότερα »
Εραστης των ίσων αποστάσεων για άλλη μια φορά και θα σας αφήσω στην καυλα σας.
Από εκεί και πέρα όταν ο θύτης αυτοκτονεί τοτε ίσως να φοβάται τις συνέπειες των πράξεων του.
Ο κάθε θύτης μπορεί να αυτοκτονεί για χίλιους λόγους, τους οποίους δεν μπορούμε να διακρίνουμε και δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ενισχύει την άποψη που λέει ότι η λογική του “νόμος και τάξη” “μηδενική ανοχή” κλπ είναι αναποτελεσματική ως προς αυτό που επικαλούνται οι θιασώτες του. Δηλαδή τον περιορισμό του εγκλήματος. Συνήθως συμβαίνει το αντίθετο. Οπότε σε καμία μέση απόσταση δεν τοποθετούμαι, είμαι σταθερά προσηλωμένος στις αρχές υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι κατάδικοι, διότι μόνον έτσι μπορώ να είμαι με εντιμότητα απέναντι στον κάθε φονιά που κακοποιεί ή σκοτώνει τον άνθρωπο που… Διαβάστε περισσότερα »
Μπερδεύετε ίσως σκοπίμως τον πεο με την βούρτσα καθώς άλλο η ποινική αντιμετώπιση των εγκλημάτων κι άλλο τα αυτονόητα και συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των κατηγορουμένων/ καταδικασμένων πριν και μετά το πέρας της δίκης.
Ίσως γνωρίζετε την τακτική του whataboutism, δλδ μιλάμε για τις γυναικοκτονιες κι εσείς πιάνεστε από την τελευταία φράση της Ρένας για να πετάξετε λίγο την έδρα στην κερκίδα που είναι γεμάτη πεοφορους που μασουλάνε πασατέμπο και αναλύετε θεωρίες περί ολοκληρωτισμού.
Μας σκοτώνουν με ρυθμό μια κάθε μήνα επειδή έτυχε να έχουμε μν κι όχι ορχεις, τι δεν καταλαβαίνετε;
“καθώς άλλο η ποινική αντιμετώπιση των εγκλημάτων κι άλλο τα αυτονόητα και συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των κατηγορουμένων/ καταδικασμένων πριν και μετά το πέρας της δίκης.” Δηλαδή το ότι οι διαδηλωτές στην Σύρο κατηγορούνται για ρατσιστικό έγκλημα σε βαθμό κακουργήματος και όχι για παρακώλυση συγκοινωνιών ή ό,τι άλλο είναι άσχετο με την “ποινική αντιμετώπιση των εγκλημάτων”;; Ας πούμε το ότι άνθρωποι κατέληξαν στο Γκουαντανάμο είναι άσχετο με τη νομοθέτηση περί ¨τρομοκρατίας”;; Ή νομίζει κάποιος ότι αυτά που ζητάει θα εφαρμοστούν σε αυτούς που για αυτούς τα ζήτησε;; Δεν είναι (πολιτική) αφέλεια αυτό;; Και επειδή είστε ευαισθητοποιημένη στο ζήτημα της διάκρισης των… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή με κουράσατε, αυτό που κατακρίνω είναι ότι ενώ θρηνούμε μια νεκρή γυναίκα θύμα γυναικοκτονιας εσείς ανακατεύετε στο άσχετο και άκυρο τα δικαιώματα των κατηγορουμένων με διαδηλωτές υπέρ της Παλαιστινης στην Σύρο και το Γκουνταναμο ώστε να αποφύγουμε την παγίδα του ολοκληρωτισμού.
Εσείς να υποθέσω ότι δεν θεωρείτε ότι ζούμε σε πατριαρχικό πλαίσιο, άνδρας προνομιούχος είστε άρα την απάντηση στο ερώτημα σας την γνωρίζετε άριστα.
“είναι ότι ενώ θρηνούμε μια νεκρή γυναίκα θύμα γυναικοκτονιας “. Όλοι οφείλουμε να σεβόμαστε τους ανθρώπους που θρηνούν θύματα, με τα οποία, είτε έχουν άμεση σχέση, αλλά και είτε όχι, απλώς θεωρούν ότι είναι μία από αυτές (εν προκειμένω). Από εκεί και πέρα τίθεται το ζήτημα με ποιο τρόπο θα έχουμε λιγότερα θύματα και πώς θα μπει φραγμός στην κακοποίηση και τις δολοφονίες. Οι προτάσεις πάνω σε αυτό κρίνονται ως τέτοιες, δηλαδή ως προς την αποτελεσματικότητά τους, καθώς και σε σχέση με το τι επιφέρει η υλοποίησή τους στην κοινωνία. Το να επικαλείται κάποιος το ότι ανήκει στην ίδια ομάδα με… Διαβάστε περισσότερα »
Εσυ δεν θεωρείς οτι ζουμε σε πατριαρχικο πλαίσιο; Έχει πολλά θεματα του κείμενό σου και πραγματικά δεν ξερω απο που να αρχίσω. Σοφρωνισμός ειναι το ζητούμενο σε ουτοπίες. Που οταν ο αλλος βγει εξω θα εχει λειτουργήσει ο ‘σοφρωνισμος’ και η επιθυμητη ηθική επανεκκίνηση. Και δεν θα επαναλαβει αξιοποινες πραξεις. Μα αυτοι βγαίνουν εξω και κανουν τα ιδια και τρισχειρότερα. Ποιος σοφρωνισμός; Σε φρικιαστικά εγκλήματα χωρίς μετανοια πάντως σε κάποιες χώρες τα ισόβια ειναι όντως ισοβια και ο δικαστής εξατομικεύει την ποινή και εξηγεί στον δράστη το σκεπτικό της απόφασης. Και στηλιτεύει την αντικοινωνική του συμπεριφορά στο τελος της αγόρευσης.… Διαβάστε περισσότερα »
Το πώς τοποθετούμαστε απέναντι στον σωφρονισμό καθορίζει και το με ποια προσέγγιση ταυτιζόμαστε. Η μία αφορά την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ανεξάρτητα από το ποιόν του ανθρώπου (αναλογικά πάντα) και η δεύτερη την αμφισβήτηση της παραπάνω αρχής, ως μέρος της ατζέντας ολοκληρωτικών ιδεολογιών. Συνεπώς το ζήτημα δεν είναι τεχνικό νομικό, αφορά προσέγγιση. Οι ποινές κατακτήσαμε να έχουν παιδευτικό χαρακτήρα, αν έχουν παραδειγματικό, είναι σε άλλη κατεύθυνση. Αυτό αφορά συζήτηση που ξεκίνησε από τον 19ο αιώνα και κατακτήσαμε στις δυτικές δημοκρατίες τον 20ο να εκφραστούν οι αρχές αυτές και στο Δϊκαιο. Να συζητήσουμε αν πρέπει να αναθεωρήσουμε;; οκ, αλλά να ξέρουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Σας έγραψα μία απάντηση στην οποία σας λέω ότι η ποινική αντιμετώπιση των εγκλημάτων σχετίζεται με τα δικαιώματα των κατηγορουμένων.
Ναι μεν μπορούμε (και πρέπει) να τα βλέπουμε και ως ξεχωριστά ζητήματα, όμως το να υποβαθμίζουμε τη σχέση είναι λάθος.
Δεν ανέβηκε το σχόλιο (προς το παρόν;; ), οπότε κρατήστε την παρατήρηση.
ΥΓ περί ..πέου, βούρτσας, whataboutism κοκ, υπάρχει κάτι να απαντήσω (όχι εγώ, ο οποιοσδήποτε), που να βγάλει κάπου;;
Οχι γιατί συνήθως οι συζητήσεις με προνομιούχους πατριάρχες δεν οδηγούν πουθενά.
Δε νομίζω ότι κάπου εκβίασα συζήτηση με κάποιον που θεωρεί ότι με αυτό που είπα ..τεκμαίρεται ότι η συζήτηση θα είναι με πατριάρχη και μάλιστα προνομιούχο. Και ούτε παρεξηγώ κάποιον αν το βλέπει έτσι να μην ξεκινάει συζητήσεις μαζί μου, τουλάχιστον σε αυτό το ζήτημα, αφού δεν οδηγούν πουθενά. Κοιτάξτε, δεν ξέρω τι είμαι και δεν έχει σημασία, όμως το γεγονός ότι ο ίδιος δεν απειλούμαι από κακοποίηση από αρσενικό, δεν σημαίνει ότι είμαι αδιάφορος για το ζήτημα. Ακόμη και αν δεν είχα και προσωπικούς λόγους (κόρη, αγαπημένα πρόσωπα που είναι γυναίκες, συντρόφους και ..όχι μόνο) πάλι δεν σημαίνει κάτι.… Διαβάστε περισσότερα »
Το ζήτημα δεν είναι η απειλή κακοποίησης από κάποιο αρσενικό αλλά το πατριαρχικό περιβάλλον που κανονικοποιει την οποιαδήποτε απειλή εις βάρος γυναικών (την έφαγε γιατί κάτι βαρύ θα του είπε για την μάνα του ή για το πουλί του). Αν θέλετε να κόψετε τον δεσμό μεταξύ των προτάσεων και των αιτίων που οδήγησαν των φορέα τους να τις καταθέσει τότε να απευθύνεστε αποκλειστικά στην ΤΝ ή αλλιώς ΑΙ. Και είναι πιο παραγωγικό κι αποτελεσματικό οι προτάσεις για λυσεις να γίνονται και από άτομα που έχουν υποστεί τις αδικίες ή τα bugs ενός οποίουδηποτε προβληματικού συστήματος γιατί αυτά γνωρίζουν πως βγαίνει… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιο σωφρονισμο? Ολοι οι γυναικοκτονοι που τυχαίνει να εχω παρακολουθήσει τις υποθέσεις απο πιο κοντά στα 5-6 χρόνια ειναι εξω κ ψάχνουν το επόμενο θύμα τους
Λάτρεψα το σχόλιο για τη Σύρο – πως γυρίζει η ρημαδα η ζωή. Ενας νόμος που φτιάχθηκε υπό την πίεση να προστατευτεί μια συγκεκριμένη ομάδα χρησιμοποιείται για να διωχθούν οι πιθανότατα υποστηρικτέες της ομάδας όταν επιτίθωνται σε επισκέπτες της χώρας που αμύνεται ενάντια στην δολοφονία υπηκόων της από άτομα που ανήκουν στην ομάδα για την οποία φτιάχθηκε ο αρχικός νόμος. Μην κολλήσετε στις λεπτομέρειες απολαύστε την ιδέα
Δε βλέπω γιατί να μη χαμογελώ για το πόσο ενδιαφέρουσα μπορεί να γίνει η εφαρμογή του νόμου. Ακούσιες συνέπειες.
Αυτό που αρνείσαι να δεις όταν προσπαθείς να μας επαναφέρεις στην τάξη, είναι η διαφορετική αντιμετώπιση της κοινωνίας και της πολιτείας όταν τα θύματα είναι γυναίκες με θύτες άντρες. Καταδικασμένοι για τον βιασμό της 12χρονης στον Κολωνό, εκτός του Μίχου, είναι ελεύθεροι περιμένοντας τη δίκη σε δεύτερο βαθμό. Αρκετοί μένουν στην ίδια γειτονιά. Τα ονοματάκια όλων δεν τα μάθαμε ποτέ κι ας ψώνιζαν ανήλικα στο διαδίκτυο. Αντιθέτως, η μητέρα του κοριτσιού έμεινε μήνες φυλακή ενώ ήταν αθώα. Πως λες να νιώθει η έφηβη πια και συνειδητοποιημένη κοπέλα βλέποντας τους θύτες της έξω; Όταν οι θεσμοί άφησαν εκτός δίκης τον οίκο… Διαβάστε περισσότερα »
Ούτε αρνούμαι να δω την κατάσταση, ούτε θέλω να επαναφέρω κάποιον στην τάξη (ποια τάξη;;).
Αυτό που λέω είναι ότι προτάσεις που προτείνουν την επαναφορά του “ιδιώνυμου” ως λογική της ποινικής αντιμετώπισης, όχι μόνο δεν θα βελτιώσουν τα πράγματα ως προς τον στόχο που επικαλούνται όσοι την προωθούν, αλλά θα καταστήσουν τις γυναίκες που κινδυνεύουν πιο ευάλωτες.
Σας έχω ξαναγράψει ότι θα ήθελα να δω άμεσα και με αναδρομική ισχύ την αλλαγή του νόμου ώστε όποιος κάνει κάποια συγκεκριμένα παραπτώματα να έχει εξασφαλίσει αυτόματα ισόβια μέχρι την έκδοση πιστοποιητικού θανάτου και την επισύναψη του στο αποφυλακιστήριο – με bonus την απαγόρευση χορήγησης άδειων και επιβολή της κράτησης σε καταστήματα μακριά από τους οικείους τους ώστε να λάβουν το μήνυμα τι λάθος έκαναν και γιατί δε θα μπορέσουν ούτε να το ξανακάνουν ούτε να κινδυνέψει ποτέ η κοινωνία ή κάποιο μέλος που είναι άτυχο. Εχω την άποψη ότι όταν κάτι δε βγαίνει (ο σοφρωνισμός) δεν επιμένεις να το… Διαβάστε περισσότερα »
Εδώ έχω δει γυναίκες να ρωτάνε γιατί λέμε “γυναικοκτονία” και όχι “ανθρωποκτονία” με την ίδια ερώτηση – επιχείρημα “Οι γυναίκες δεν είναι άνθρωποι;”. Είναι τόσο δύσκολο για τον κόσμο να καταλάβει ότι ζητούμε τη νομική θέσπιση του όρου, ακριβώς επειδή οι γυναίκες στοχοποιούνται λόγω φύλου; Ή τους άντρες να ρωτάνε “Στις πόσες δολοφονίες αντρών από γυναίκες, θα λέμε”ανδροκτονία”;” Λες και οι γυναίκες σκοτώνουν για ψύλλου πήδημα, όπως κάνουν οι ομόφυλοι αυτών των “αντρών” που τα γράφουν! Ή ότι ένας άντρας μπορεί να υφίσταται διακρίσεις και βία λόγω του φύλου του. Δεν μπορεί! Όπως δεν είναι ίδια η διάκριση εναντίον των… Διαβάστε περισσότερα »