Η δίκη για το εκδικητικό πορνό (revenge porn) που κινηματογραφήθηκε και διανεμήθηκε χωρίς την γνώση και συναίνεση της Ιωάννας Τούνη με την καταδίκη των δύο ενόχων χθες, είναι μια μεγάλη στιγμή. Υπήρχε το προηγούμενο του Στάθη Παναγιωτόπουλου, που επίσης καταδικάστηκε για την διακίνηση προσωπικού υλικού χωρίς την σύμφωνη γνώμη των θυμάτων του, αλλά λόγω της μεγάλης αναγνωρισμικότητας του τωρινού θύματος, η τρέχουσα υπόθεση αποκτά πρόσθετο βάρος.
Η είδηση: Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης εξέδωσε απόφαση. Ένοχοι λοιπόν οι δύο κατηγορούμενοι για παραβίαση προσωπικών δεδομένων με σκοπό βλάβης, σε βαθμό κακουργήματος. Ο πρώτος κατηγορούμενος, καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση, χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό και θα παραμείνει ελεύθερος μέχρι να εκδικαστεί η έφεση του. Ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 3 χρόνια φυλάκιση, του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου και η ποινή του έχει 3ετή αναστολή.
Πολλοί βιάστηκαν να λοιδορήσουν το ζήτημα με το revenge porn που αφορούσε στην Ιωάννα Τούνη, επειδή πάρα πολλοί την έμαθαν ακριβώς από το revenge porn. Kαι τι’μ’αυτό όμως; Την δημοσιότητα την αναπαρήγαν ιστοσελίδες, εφημερίδες, κανάλια κι όλο το πανηγυράκι της αδηφάγου «δημοσιογραφίας» που σκύλεψε μια ημιλιπόθυμη γυναικεία φιγούρα μέσα σε ένα αυτοκίνητο ένα βράδυ των 23 της χρόνων με το τότε φλερτ της. Κι επειδή η ανάδειξη της Ιωάννας ήταν μετεωρική, μετά από τη συμμετοχή σε reality τηλεπαιχνίδι, με προσωπικές επιχειρήσεις και προφίλ σε σόσιαλ μίντια πλατφόρμες που της αποφέρουν πλούσιο εισόδημα (κι αυτό πιο πολύ τσούζει τον μέσο υπαλληλίσκο «του βασικού»!), αντί να προγγίξουμε την «δημοσιογραφία» βρήκαμε στην Ιωάννα το αντικείμενο του μίσους μας.
Η ίδια είχε δηλώσει: «Αυτούς τους ανθρώπους έχει τύχει να τους δω στη Θεσσαλονίκη αλλά έχω γυρίσει το κεφάλι μου. Δεν με έχουν προσεγγίσει ποτέ, δεν μου ζήτησαν ποτέ συγγνώμη. Δε νομίζω ότι ήταν μία κακή στιγμή για αυτούς τους ανθρώπους, πιστεύω ότι είναι το σύστημα τους. Το μόνο πράγμα που ζητάω είναι ηθική δικαίωση.»
Όμως για στάσου. Έχει σημασία αν συμπαθούμε ή αντιπαθούμε την Ιωάννα ως άτομο; Αν την θεωρούμε ή όχι πρότυπο για τη νέα γενιά; Ουδεμία σημασία έχει κάτι τέτοιο. Η Ιωάννα είναι πλέον ένα σύμβολο του πώς η επιμονή για την ενοχή ανερμάτιστων οφείλει να τερματίζει με την μόνη κατάληξη που της αρμόζει: την πάνδημη καταδίκη. To revenge porn, η εκδικητική πορνογραφία είναι αδίκημα, είναι έγκλημα, πάει και τελείωσε, δεν υπάρχουν μα και μου. Είναι κυρίως το πατριαρχικό βγάλσιμο της γλώσσας στην αγανάκτηση της ανάγκης του: χρειάζεται τη γυναίκα για να ερεθιστεί, αλίμονό της όμως αν εκείνη ανακτήσει την αξιοπρέπεια που της στερεί.
Η Ιωάννα είναι πλέον ένα σύμβολο του πώς η επιμονή για την ενοχή ανερμάτιστων οφείλει να τερματίζει με την μόνη κατάληξη που της αρμόζει: την πάνδημη καταδίκη.
«Τελικά, τα θύματα δικαιούνται να ξεπεράσουν το τραύμα και να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους; Ή πρέπει να οδηγηθούν σε απομόνωση και αυτοχειρία για να αποδείξουν ότι όντως κακοποιήθηκαν;», αναρωτήθηκε η ίδια.
Η αναφορά της κ.Τούνη δεν είναι τυχαία. Αναφέρεται στην υπόθεση της Λίνας Κοεμτζή, που αυτοκτόνησε το 2016 πέφτοντας από τον ένατο όροφο της φοιτητικής εστίας του Αριστοτελείου, έπειτα από δημοσιοποίηση προσωπικών φωτογραφιών της στο διαδίκτυο.
Είναι ακριβώς το ίδιο ζέον ερώτημα για πολλά άλλα ζητήματα ορατότητας των θυμάτων. Κι όχι μόνο θυμάτων, θηλυκοτήτων γενικά. Είναι ακριβώς ο λόγος που η υπόθεση μιας άλλης Ιωάννας, της Παλιοσπύρου, το θύμα της επίθεσης με το βιτριόλι, ξεσήκωσε αντίστοιχο «θυμό» στο κοινό που σχολιάζει. Πώς τολμάει και συνεχίζει να βγαίνει, να φωτογραφίζεται, να δείχνει ότι χαίρεται με τη ζωή μετά απ’αυτό που της συνέβη; Πώς τολμάει και δεν κλείνεται σε μια σπηλιά; Έλα ντε! Αντί να εστιάσουμε στον εαυτό μας που αρέσκεται να ρωτά «όμως τι φορούσε;», «είχε μήπως πιεί;» κι άλλα τέτοια παρελκυστικά, εστιάζουμε στο θύμα, στη γυναίκα, και την αναψηλαφούμε σαν γύπες πάνω από κουφάρι. Το θύμα αναφέρεται με ονοματεπώνυμο, στιγματιζόμενο και δακτυλοδειχτούμενο, σαν να έφταιξε και προκάλεσε όσα έπαθε με τη συμπεριφορά του, κι όχι ο θύτης που έλαβε μια πολύ συγκεκριμένη απόφαση, μια παράνομη κι ανήθικη απόφαση, σε όλες σχεδόν τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Κι αυτό δείχνει και την στρέβλωση της οπτικής μας που πρέπει να αλλάξει. Ιδού μια καταπληκτική ευκαιρία, λοιπόν, στην δικαστική δικαίωση της Ιωάννας Τούνη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα ήταν ενδιαφερον να μάθουμε και τα ονόματα των -πλέον- καταδικασμένων
Απαντήθηκε κάπως βίαια.
Είναι πρωτόδικη απόφαση, δεν επιτρέπεται χωρίς απόφαση δικαστηρίου ή εισαγγελική.
Προχωρούμε στο κράτος δικαίου…
Τώρα δηλαδή η Ιωάννα και η κάθε Ιωάννα είναι ευχαριστημένη από αυτή την απόφαση; Κανένας από τους δύο δεν θα μπει φυλακή (για τον πρώτο μέχρι να εκδικαστεί η έφεση του, άντε πάλι δηλαδή) και ο δεύτερος την βγάζει λάδι με τρία χρόνια που θα πρέπει να παρουσιάζεται σ’ ένα αστυνομικό τμήμα και να μην κάνει κάποια παράβαση. Άδικη απόφαση. . Πιο πολύς ο ντόρος για το θύμα παρά για τους θύτες που για μένα ουσιαστικά έμειναν ατιμώρητοι.
Η νομοθεσία τα αποφασίζει αυτά, ανεξαρτήτως ποιοί είναι. Αφού αυτό προβλέπεται, αυτό έλαβαν. Στα ΗΑΕ μπορεί να τους λιθοβολούσαν.Το ποινικό τους μητρώο πάντως είναι για πάντα κηλιδωμένο. Ηθικά δικαιώνεται η Ιωάννα.
Μα για την νομοθεσία μιλάω κι εγώ. Ο λιθοβολισμός προφανώς και δεν υφίσταται στη χώρα μας. Ίσως υπάρχει μια ηθική δικαίωση, συμφωνώ αλλά επί της ουσίας αυτοί οι τύποι σε λίγα χρόνια , είναι πολύ πιθανό να ξανακάνουν το ίδιο ακριβώς γιατί δεν βίωσαν ιδιαίτερες συνέπειες ώστε να μην το ξανακάνουν. Και η επόμενη μπορεί να μην είναι η διάσημη και πλούσια Τούνη αλλά όπως γράφετε κι εσείς η κοπελίτσα που αυτοκτόνησε.
Είναι ένοχοι για κακούργημα, δεν είναι και λίγο. Ας θυμηθούμε την αυτοκτονία του Γιακουμάκη, τους δολοφόνους του Αλεξ. Δεν είναι στην Ελλάδα δεδομένη η δικαίωση των θυμάτων της πατριαρχίας για να περνάμε στο ντούκου μια καταδίκη.
Όχι δεν είναι δεδομένη κι αυτή ακριβώς ήταν και η ένστασή μου.
Έχω την εντύπωση ότι ο λόγος που μέρος της κοινωνίας κατηγορεί αυτές τις γυναίκες δεν είναι επειδή προχώρησαν μετά το τραύμα τους, αλλά επειδή εκμεταλλεύτηκαν το τραύμα τους για προσωπικό κέρδος. Και εδώ να πω ότι 1) Κατά εμέ το να καταφέρεις να βγάλεις κέρδος από μια βλάβη που υπέστησες (πόσο μάλλον που σου επιβλήθηκε) είναι η μεγαλύτερη νίκη που μπορείς να πετύχεις. και 2) Πολλοί άνθρωποι όμως, όχι μόνο δεν μπορούν να βγάλουν κέρδος από τα τραύματα τους, αλλά παλεύουν με τους δαιμονες τους και νοιώθουν καταρρακωμενοι. Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, πιθανόν να το αντιλαμβάνονται ως προσωπική ματαίωση, όταν… Διαβάστε περισσότερα »
Η Τούνη δεν με ενδιέφερε ποτέ ως δημόσιο πρόσωπο (για να μην προσβάλλω θα πω απλά ότι το περιεχόμενο της δεν είναι του γούστου μου και θα το αφήσω εκεί) αλλά χάρηκα που κατάφερε κάτι έστω μετά από χρόνια. Δεν νομίζω ότι οι δράστες θα βάλουν μυαλό, όμως άλλοι σαν αυτούς θα ξέρουν πως οι πράξεις τους θα έχουν και συνέπειες.
Κάπου άκουσα ότι είχε πάει στο ίδιο εστιατόριο που είχε πάει και ένας από τους κατηγορουμένους της υπόθεσης και τον έβγαλε βίντεο…Και την έκραζαν μετά, δηλαδή πιο πολύ κράξιμο έφαγε η Ιωάννα λόγω του ότι βιντεοσκόπησε έναν από τους κακοποιητές της, παρά οι κατηγορούμενοι για την εκδικητική πορνογραφία. Ας είναι ό,τι θέλει η Ιωάννα, εγώ πέρα από αυτή την υπόθεση δεν την υποστηρίζω γενικότερα, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι σε καμία γυναίκα (και γενικά σε άνθρωπο) δεν αξίζει κάτι τέτοιο. Δεν μας ενδιαφέρει τι δουλειά κάνει. Ακόμα και σεξεργάτρια να ήταν, δεν σημαίνει ότι η συναίνεσή της σε κάτι τέτοιο… Διαβάστε περισσότερα »
Συγχαρητήρια για το άρθρο στην ομάδα αμπά.
Ποτέ δυστυχώς δε θα φανεί η αλήθεια,όπως και με το γόνο ιδιοκτητη γνωστού αναψυκτικού,αλλά είναι μια αρχή ενάντια σε ατιμώρητες πράξεις.
Έχουμε δρόμο ακόμη και αυτό φαίνεται και από τα ελάχιστα σχόλια….στο δεύτερο πιο σημαντικό φεμινιστικό σάιτ…..
Δε το λέω για να το πω αλλά το συμπέρασμα βγαίνει μόνο του και πρέπει και οι γυναίκες να θυμούνται ότι χρειάζονται αλληλεγγύη….
Δε βγαίνει μόνο του το συμπέρασμα, και ξέρεις γιατί; Γιατί οι γυναίκες ξέρουν και είναι μαγκωμένες, μουδιασμένες. Ξέρουν ότι ελάχιστα αλλάζουν, ελάχιστες γυναίκες θα έχουν στο μέλλον τις συναισθηματικές και οικονομικές δυνατότητες να προβούν, αντίστοιχα, σε μια τέτοια πράξη, αναζήτησης δικαιοσύνης. Οι γυναίκες ξέρουν ότι ελάχιστοι θα αποθαρρυνθούν. Οι γυναίκες ξέρουν ότι αυτές πληγώθηκαν, θα πληγωθούν και θα διαπομπευθούν. Οι δράστες είναι αμφίβολο πώς θα τιμωρηθούν, κι αν. ( Το βλέπουμε και στην εξέλιξη αυτής της υπόθεσης, έχει μέλλον… ) ( Και ξέρεις; η οποιαδήποτε απόφαση δεν αλλάζει την κακοποίηση, δε σβήνει τα σημάδια. ) ( Υπάρχει αλληλεγγύη, απλά ξέρουμε…… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω όλα τα σημεία που αναφέρεστε.
Εύχομαι δύναμη σε όλες!