Δεν προλάβαμε να κλάψουμε την Τζουλιέττα στην Νέα Σμύρνη προχθές κι η 10η γυναικοκτονία του 2026 ήρθε ως μια αποτρόπαια σφαγή στην Κομοτηνή. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ «ένας 53χρονος τραυμάτισε θανάσιμα με μαχαίρι την 44χρονη σύζυγό του, στο σπίτι τους. Η γυναίκα εργαζόταν σεζόν στη Θάσο και είχε επιστρέψει στο χωριό παίρνοντας μία ημέρα άδεια, προκειμένου να γιορτάσει τα γενέθλια της 16χρονης κόρης της. Με βάση όσα είναι γνωστά μέχρι τώρα, μέσα στο σπίτι όπου διέμενε επί σειρά ετών η οικογένεια, ο 53χρονος φέρεται να επιτέθηκε στη γυναίκα με μαχαίρι, τραυματίζοντάς την θανάσιμα στον λαιμό.»
Η ωμότητα του ίδιου του φονικού, η φρικαλεότητα του ότι στο διπλανό δωμάτιο ήταν τα παιδιά του ζευγαριού, ο γιός που μετέφερε αιμόφυρτη την μάνα του στο νοσοκομείο για να του ανακοινώσουν τον θάνατό της, ο δράστης που ήπιε μετά την πράξη του φυτοφάρμακο ή κατ’άλλες πηγές πετρέλαιο για ν’αυτοκτονήσει -χωρίς επιτυχία, ας σημειωθεί. Δεν υπάρχει τέλος στα όσα ανατριχιαστικά μπορούμε να σκεφτούμε για την περίπτωση, την 10η από τις γυναικοκτονίες του 2026. Είναι από εκείνες τις καταστάσεις που λες «για όνομα». Ιδιαίτερα ο τρόπος επιλογής της αυτοχειρίας αφήνει μια ανάμεικτη αίσθηση. To πήγαινε άραγε για σοβαρά την απόπειρα; Το βρήκε πρόχειρο το φυτοφάρμακο; Γιατί δεν έκοψε τις φλέβες του με το ίδιο μαχαίρι; Πώς στο καλό σκέφτεται ένας τέτοιος δολοφόνος;
Όπως συνήθως γίνεται, βέβαια, υπήρχαν προηγούμενες καταγγελίες και δείγματα γραφής. Που φέρνει και πάλι στο προσκήνιο ποιά μέθοδος υπάρχει για πρόληψη των εγκλημάτων, όχι για διαλεύκανσή τους κατόπιν εορτής.
Όπως συνήθως γίνεται, βέβαια, υπήρχαν προηγούμενες καταγγελίες και δείγματα γραφής.
Ο 53χρονος το 2022, όταν το ζευγάρι βρισκόταν στο Ηράκλειο της Κρήτης, είχε συλληφθεί στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας για ενδοοικογενειακή απειλή, έπειτα από καταγγελία της συζύγου του. Το ζευγάρι βρισκόταν το τελευταίο διάστημα σε διάσταση, ενώ η 43χρονη φέρεται να είχε εκφράσει την πρόθεσή της να προχωρήσει σε διαζύγιο. Πληροφορίες λένε ότι την προηγουμένη είχε ανακοινώσει την πρόθεσή της για διαζύγιο. Όπως είχε ξαναγραφεί στο Α,μπα, « γυναίκα νιώθει πως αυτό που της συμβαίνει αποτελεί παραβίαση της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητάς της. Και νιώθει ντροπή και ενοχές διότι σκέφτεται πώς φέρει όλη την ευθύνη η ίδια γι’ αυτό που της συμβαίνει. Η γυναίκα όμως δεν μπορεί να κάνει μια δίκαιη, σωστή εκτίμηση της κατάστασής της μέχρι να φτάσει στο σημείο να καταλάβει πέραν πάσης αμφιβολίας πως καμία πράξη εκ μέρους της δεν απαλλάσσει τον σύντροφό της από την ευθύνη των κακοποιητικών πράξεών του.»
Οι περισσότερες γυναικοκτονίες συμβαίνουν όταν οι γυναίκες προσπαθούν να διαφύγουν, να αποδεσμευτούν από τον δεσμώτη τους, να σπάσουν την αλυσίδα της κατοχής.
Έτσι δεν γίνεται άλλωστε συνήθως; Οι περισσότερες γυναικοκτονίες συμβαίνουν όταν οι γυναίκες προσπαθούν να διαφύγουν, να αποδεσμευτούν από τον δεσμώτη τους, να σπάσουν την αλυσίδα της κατοχής. Κι αυτό απαντά σ’ εκείνο το «γιατί δεν φεύγουν;». Πέραν των οικονομικών και κοινωνικών λόγων, που περιορίζουν τις επιλογές του, υπάρχει κι ο ψυχολογικός-ταυτοτικός. Αλλά κυρίως πια η συνείδηση του κινδύνου! Ας αναλογιστούμε λοιπόν στο ότι η πραγματικότητα μιας γυναίκας που ζει σε συμβίωση με κακοποιητικό σύντροφο είναι δύσκολη, κι είναι σκληρό να την μειώνουμε με μια ερώτηση κακοποιητική κι άγνοιας σαν το «μα γιατί δε φεύγει;». Επομένως αν θέλουμε να σταματήσουν οι γυναικοκτονίες πρέπει να εστιάσουμε πολύ εντατικά πάνω στο ΠΡΙΝ, στην πρόληψη, στην παιδεία, στην ενεργοποίηση μηχανισμών προστασίας, στην ενημέρωση όλων, μα όλων των γυναικών ότι υπάρχει πρωτόκολλο διαφυγής (στο λινκ).
Και τι γίνεται με τον 53χρονο δράστη; Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Κομοτηνής, όπου νοσηλεύεται εκτός κινδύνου και υπό αστυνομική φρούρηση. Αναμένεται να καταθέσει στις Αρχές μόλις το επιτρέψει η κατάσταση της υγείας του. Οι αρχές έχουν σχηματίσει δικογραφία, συγκεκτιμένα το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Κομοτηνής, «για ανθρωποκτονία με δόλο, ενδοοικογενειακή βία και παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων» (βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δύο μαχαίρια).
Και πού καταλήγουμε πάλι σήμερα; Ότι το φαινόμενο της γυναικοκτονίας φαίνεται πως το έχουμε «παντρευτεί» πλέον. Οι γυναίκες διεκδικούν πια την διαφυγή τους από καταστάσεις που τις καταπιέζουν στις σχέσεις τους με το άλλο φύλο κι οι σύντροφοί τους (συνήθως, αν όχι κι οι πατεράδες, αδερφοί και γιοι που ασκούν ιδιοκτησιακές σχέσεις πάνω τους λόγω φύλου) τις σφάζουν κυριολεκτικά στο γόνατο! Σαν αρνιά προς σφαγή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μέχρι τώρα ο δράστης έχει ομολογήσει μόνο ότι “το έκανε πάνω στον καυγά.” Τι ειρωνεία, μόλις την επόμενη μέρα σκόπευε να προχωρήσει σε αίτηση διαζυγίου η άτυχη γυναίκα, είχε ήδη ορίσει ραντεβού με τη δικηγόρο, ραντεβού που δεν πρόλαβε να πάει. Εκτός από το φυτοφάρμακο ο δράστης έφερε και τραυματισμούς από μαχαίρι, που σημαίνει ότι έκανε κάποιες προσπάθειες αλλά δεν τα κατάφερε, κι ύστερα προχώρησε σε πιο εύκολη λύση. Τι ανδρείκελα, τι γελοία υποκείμενα, μπορεί να μαχαιρώσει τη γυναίκα, αλλά στον εαυτό του φοβάται και τη γρατζουνιά. Έτσι πιστεύω, ότι από δειλία προχώρησε στη λύση του φυτοφαρμακου. Και τι τραγικά… Διαβάστε περισσότερα »
Χθες είδα στο Netflix “Death of the pastor’s wife”.
Η σειρά αναδεικνύει ακριβώς αυτή την σαπίλα της κοινωνίας μας.
Χειραγώγηση θρησκευτική, κάνοντας τους πιστούς να ανέχονται εναν κακοποιητή και να γίνονται συνένοχοι στην δυστυχία των θυμάτων του.
Η αστυνομία εξοργιστική και εκεί …
Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει… Μιλάω κι άσχημα για τα σκυλιά, που είναι υπέροχα και τα λατρεύω. Μόνο μίσος και θλίψη. Το πρόβλημα είναι κοινωνικό. ”Ναι” φυσικά στη νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία, αλλά κυρίως αλλαγή κουλτούρας και πεποιθήσεων. Πολύ δύσκολο και χρονοβόρο, αλλά δεν βλέπω άλλη οδό. Η αυστηροποίηση των ποινών και το κατασταλτικό σύστημα, αποδεδειγμένα δεν μειώνουν το έγκλημα. Πρέπει η Πολιτεία να το προτεραιοποιήσει την πρόληψη αυτών των εγκλημάτων.
Ελάχιστα τα σχόλια αλλά και τι να γράψεις όταν η πραγματικότητα σε ξανάμαχαιρώνει με μανία στον λαιμό και στο στήθος και πισώπλατα.
«Ενα μαχαίρι…χέρι με χέρι ξέπεσε και στα δικά μου χέρια, πολλά έχουν δει τα μάτια μου μ’ αυτό μου φέρνει τρόμο». Από τον Θάνο τραγουδισμένο.
Ο αγώνας συνεχίζεται.
Απλά πρέπει να δούμε αν μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας “τον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό” που τόσο βοηθά το θύτη και εφαρμόσουμε αρχικά τα απόλυτα ισόβια για τέτοια εγκλήματα, για βιασμό ανηλίκου, εμπρησμό και θανατηφόρο τροχαίο λόγω μέθης. Μέσα με το κλειδί στο φρέαρ των Οινουσσών. Όσοι δεν αυτοκτονούν για να βοηθήσουν τους ατσίδες με τα μπλε να φτιάχνουν στατιστικά θα γίνουν ένα καλό αποτρεπτικό παράδειγμα για τους επόμενους.
Μέσα χωρίς δικαιολογίες.
Μα και πέντε χρόνια φυλάκισης είναι ατελείωτα για αυτόν που τα εκτίει, ασχέτως αν σε εμάς φαίνεται ποινή χάδι. Θέλω να πω, πως κανείς δεν σκέφτεται πως τα 20 χρόνια είναι λίγα (δεν είναι) άρα “ας κάνω τον φόνο, δεν τρέχει κάστανο”. Λογικά σκέφτονται ότι δεν περάσουν ποτέ από αυτήν την διαδικασία, είτε δεν θα τους ανακαλύψουν, είτε θα αυτοκτονήσουν. Αυτό που δυσκολεύεσαι να δεχτείς (γιατι να το αντιληφθείς μπορείς) είναι η συνεισφορά όλων μας σε αυτά που αναφέρεις, γιατί εκεί είναι το δύσκολο που θέλει δουλειά από εμάς. Πρέπει να μάθουμε να χαλάμε το πάρτι και να κανουμε κακό… Διαβάστε περισσότερα »
Και γιατί παρακαλώ “θανατηφόρο τροχαίο λόγω μέθης” και όχι “οδήγηση υπο την επίρρεια μέθης”; Ούτως ή άλλως καθαρά θέμα τύχης είναι να αποφευχθεί το πρώτο αν ισχύει το δεύτερο. Πρέπει να περιμένουμε να γίνει το κακό πρώτα;
Επειδή οι προληπτικές εξοντωτικές ποινές είναι καλό να αποφεύγονται – αυτονόητο φαντάζομαι.