Φαίνεται πως έχουμε μια διαφαινόμενη νέα τάση στο πεδίο που αφορά τις γυναικοκτονίες. Μαθαίνουμε για ηλικιωμένες που δολοφονούνται από συζύγους και από τους γιους όταν πια αποτελούν «πρόβλημα» και «βάρος». Η συνακόλουθη αυτοχειρία του δράστη, όταν συμβαίνει, δεν ανακουφίζει σε τίποτα το άγος της αφαίρεσης μιας ζωής που ακούσια παραδόθηκε στο έλεος της έμφυλης επιβολής. Έτσι μάθαμε και για την τελευταία γυναικοκτονία κι αυτοχειρία στον Βόλο.
Όπως μετέδωσε το Lifo, «Τραύμα από πυροβόλο όπλο στο κεφάλι εντοπίστηκε στη σορό της ηλικιωμένης γυναίκας στον Βόλο, γεγονός που υποδεικνύει γυναικοκτονία με επακόλουθη αυτοχειρία, καθώς νεκρός εντοπίστηκε και ο σύζυγός της.» Την ανακάλυψη μάλιστα των δυο σορών έκαναν οι γείτονες κι η αστυνομία παρακινημένοι από την δυσοσμία… Το φονικό είχε γίνει προ τεσσάρων ημερών.
Όπως επιβεβαίωσε η ιατροδικαστής Ρουμπίνη Λεονταρή [ισχύει] «το σενάριο γυναικοκτονίας και αυτοχειρίας με χρήση πυροβόλου όπλου. Τόνισε ότι δεν διακρίνονται καίρια τραύματα ή ενδείξεις συμπλοκής που να μαρτυρούν προηγηθέντα καβγά. Επιπλέον, διευκρίνισε πως οι σοροί βρέθηκαν σε διαφορετικά δωμάτια: ο ένας εκ των δύο στο κρεβάτι, ο άλλος στο πάτωμα. Η γυναίκα, είπε, έφερε γύψο στο χέρι και στο πόδι.»
Η τελευταία αυτή λεπτομέρεια, μαζί με την είδηση ότι οι δυο ηλικιωμένοι, 86 και 87 ετών, ζούσαν μόνοι χωρίς βοήθεια από συγγενικά πρόσωπα, καθώς κι ότι δεν είχαν αποκτήσει παιδιά, μας φέρνει στο νου την άλλη περίπτωση με την καρκινοπαθή ηλικιωμένη που σκότωσε ο άντρας της μέσα στο επαρχιακό νοσοκομείο. Κι αν εκεί μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι υπήρχε στο βάθος κάποιο έλεος για τον αφόρητο πόνο των τελικών σταδίων και το αναπόφευκτο, εδώ η κατάσταση ήταν διαφορετική. Η ταλαιπωρία από σπασίματα των άκρων, έστω και σε ηλικιωμένους όπου η αντιμετώπιση είναι εκ προοιμίου πιο δύσκολη, δεν μπορεί να αποτελέσει καμμία δικαιολογία για την αφαίρεση ζωής. Κυρίως δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για την κρατική έλλειψη έγκαιρης αντιμετώπισης μιας δύσκολης πραγματικότητας και την δική μας κοινωνική έλλειψη αλληλεγγύης. Πόσες ηλικιωμένες βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης ανήμπορες κι αβοήθητες; Και πόσοι σύζυγοι που δεν έχουν τα νοητικά εργαλεία και την πρακτική βοήθεια εμπίπτουν στην έμφυλη στρέβλωση της επιβολής της τελειωτικής λύσης πάνω στο κορμί τους και την ψυχή τους -μαζί με το δικό τους; Ίσως να μην το μάθουμε ποτέ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πόσο διαφορετικές θα ήταν οι συζητήσεις που θα επακολουθούσαν τέτοιων φαινομένων άραγε αν οι αυτόχειρες αφήναν σημείωμα στο οποίο θα άφηναν να εννοηθεί ότι ήταν η αδυναμία του κρατικού μηχανισμού και η έλλειψη επαρκούς κοινωνικού κράτους που τους οδήγησε σε αυτές τις πράξεις… Όταν γεράσουν οι επόμενες γενιές που τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα, τι θα γίνει δηλαδή:
Και χωρίς σημείωμα είναι ευνόητοι οι λόγοι.
Πράγματι τα πράγματα στο μέλλον θα είναι πολύ δύσκολα για τους ηλικιωμένους.
Τί θα γίνει;
Όμως αν ο δημόσιος διάλογος στρεφόντουσαν περισσότερο πάνω σε αυτό (κάτι που θα γινόταν αναγκαστικά σε περίπτωση ανάλογου σημειώματος), ίσως, ίσως λέω, να ασκούταν και κάποια πίεση στον κρατικό μηχανισμό να καλυτερεύσουν τα πράγματα για τους ανθρώπους που ζουν σε αυτές τις συνθήκες.. Και για όλους εμάς δηλαδή που θα ζούμε σε ακόμα χειρότερες όταν φτάσουμε στην ηλικία τους. .
Έχουν αφεθεί στο παρελθόν.
Το κράτος γνωρίζει τις ανάγκες.
Αλλά δυσκολεύεται να φροντίσει τις παραγωγικές ηλικίες, θα ασχοληθεί με τη γηριατρική φροντίδα των ηλικιωμένων; Έχουν γίνει κάποια βήματα, βοήθεια στο σπίτι…οκ.
Δεν είναι τυχαία η αύξηση των ιδιωτικών δομών, των οίκων ευγηρίας, των ιατρών στο σπίτι, ιδιωτικών ασθενοφόρων.
Είναι ένας τομέας με μεγάλη άνθηση στα επόμενα χρόνια.
Ζήτηση και προσφορά.
Το κράτος πού βρίσκεται…;
Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα εαν δεν είχε πει ποτέ εκείνη την τιτανομεγιστη και αδιανόητη π@π@ρια – ξέπλυμα του εκάστοτε δολοφονου – τότε με τον πιλότο, ότι γιατί δεν πήρε την αστυνομία να παραδοθεί; Θα γλυτωνε πολλά χρόνια φυλακή. Εκείνος ο σιχαμερός μπατσούλης που μου διαφεύγει το όνομα του.
((ο μπαλάσκας))
Το χειρότερο είναι οτι άνθρωποι που έχουν ξεστομίσει τόσο ανεκδιήγητα πράγματα, φιγουράρουν καθημερινά στα τηλεοπτικά πάνελ. Έχουμε μάλλον την τηλεόραση που μας αξίζει.
Έχεις δίκιο. Θυμάμαι του είχα στείλει μνμ όταν είχα ινσταγκραμ και του είχα πει ότι θα έπρεπε να ντρέπεται για αυτό το πράγμα που είχε πει και ότι διαμόρφωσε με τα λεγόμενα του μια κατάσταση. Δεν απάντησε φυσικά. Αλλά αναρωτιομουν εάν του εστελναν κάθε μέρα παρά πολλοί σαν και μένα θα άλλαζε κάτι; Θα “έφτιαχνε” η συνείδηση του, το μυαλό του; Δεν νομίζω. Έγινε, πάει. Απασφάλισε τη σκανδάλη ο τύπος, απλά. Τώρα έχουμε άλλη μόδα. Δεν παίρνουν τηλέφωνο να πούνε εγώ το έκανα. Αυτοκτονούν, παίρνοντας μαζί τους και τη ψυχή της γυναίκας/μάνας/κουμπάρας τους που ήθελε να ζήσει. Εγώ σήμερα ξύπνησα… Διαβάστε περισσότερα »
Επικολλώ ένα σχόλιο που ήρθε στην αλληλογραφία του site: ////////////// “Καλημέρα Ρένα, για κάποιον μυστηριώδη λόγο το σύστημα δεν μου δίνει τη δυνατότητα να σχολιάσω, οπότε σου στέλνω εδώ το σχόλιό μου για αυτήν τη ιστορία με την ελπίδα να δημοσιευτεί. https://ampa.lifo.gr/eidiseis/gynaikoktonia-ki-aytocheiria-i-nea-tasi/ Ζω στο Πήλιο και έμαθα χτες εντελώς τυχαία φρικιαστικές λεπτομέρειες από έναν γνωστό μου που ήξερε τα θύματα. Αυτό το ζευγάρι δεν ήταν ούτε μόνοι τους ούτε στηρίζονταν την πρόνοια. Είχαν πάρα πολλά λεφτά. Αυτός ήταν ένας κάφρος που σάπιζε στο ξύλο τη γυναίκα του ανέκαθεν. Αυτός την είχε σακατέψει! Μάλιστα, τη σκότωσε πρώτη πριν από μερικές μέρες… Διαβάστε περισσότερα »
Τα στοιχεία του ρεπορτάζ δεν ταυτίζονται με αυτά που αναφέρετε.
Προφανώς είναι άλλο προηγηθέν συμβάν.
Γίνονται πολλά στο Βόλο.
Σε αυτή την περίπτωση, πού είναι όλοι αυτοί που γνωρίζουν κι εμφανίζονται εκ των υστέρων;
Φαντάζομαι θα γίνουν γνωστές οι λεπτομερειες και στα δελτία ειδήσεων. Σήμερα, αύριο. Μα να αυτοκτόνησει ενώ θα μπορούσε να τη περνούσε ζάχαρη στη φυλακή με τόσους πόλλους γυναικοκτόνους παρέα; Που θα καθόταν 8 χρονακια και μετα θα γυρνούσε στο χωριό να ψήνει παϊδάκια στο μπάρμπεκιου; Μα δεν έμαθε τίποτα από τον Μπαλάσκα;
Δεν ξέρω τελικά μήπως χρειάζονται εκείνες οι ομάδες κρούσης που έλεγες Soulara; Επειδή δεν φαίνεται να υπάρχει σωτηρία.
Φιμέ Φεμί να λεγόμαστε.