Γιατί το υπερ-ορθόδοξο Ισραήλ διαγράφει τα πρόσωπα γυναικών στις διαφημίσεις;!

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Το συγκλονιστικό, ωστόσο, ακριβές άρθρο που ακολουθεί το υπογράφει η Orly Erez-Likhovski, εκτελεστική διευθύντρια του Ισραηλινού Κέντρου Θρησκευτικής Δράσης (IRAC) με δράση εστιασμένη στη διασφάλιση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών για ένα δίκαιο και ισότιμο Ισραήλ που βασίζεται εξίσου στον ισραηλινό νόμο και την εβραϊκή παράδοση.

Η Likhovski έχει διατελέσει και νομική διευθύντρια του οργανισμού και για πρώτη φορά τολμά να θίξει ανοιχτά αυτό που συμβαίνει στο Ισραήλ από τους υπερ-ορθόδοξους, αλλά κανείς δεν βλέπει τον ελέφαντα στο δωμάτιο: την προσπάθεια απαλειφής των γυναικείων προσώπων από την τηλεόραση, τις διαφημίσεις, τα ΜΜΕ, τα δημόσια πόστα. Το κείμενο που ακολουθεί εξηγεί με λόγια απλά τι ακριβώς επιχειρείται όλο αυτό το διάστημα στο Ισραήλ και γιατί πρέπει να σταματήσει, ακόμα κι αν χρειαστούν νομικές κινήσεις εναντίον επιχειρήσεων και οργανισμών.

“Εδώ και πολλά χρόνια, ηγούμαι του αγώνα του Κέντρου Θρησκευτικής Δράσης του Ισραήλ κατά του αποκλεισμού των γυναικών και του διαχωρισμού των φύλων στη δημόσια σφαίρα.

Πολέμησα τους οδηγούς λεωφορείων που έστελναν γυναίκες στο πίσω μέρος του λεωφορείου, τις περίκλειστες κοινωνίες που ανάγκαζαν τα μέλη μιας οικογένειας να χωριστούν με βάση το φύλο και εμπόδιζαν τις γυναίκες να καμαρώσουν για τα παιδιά τους, ακριβώς λόγω του φύλου τους.

Πάλεψα ενάντια σε κανόνες “σεμνότητας” που στόχευαν στον έλεγχο του πώς θα ντύνεται μια γυναίκα, στον περιορισμό της ελευθερίας κινήσεων της, αγωνίστηκα εναντίον ενός δημόσιου ραδιοφωνικού σταθμού που δεν επέτρεπε τις γυναικείες φωνές στον “αέρα” του. Όλες αυτές οι μάχες μου, έληξαν με νομικές νίκες.

Κι όμως! Οι προσπάθειες “αφανισμού” των γυναικών από τη δημόσια σφαίρα συνεχίζονται.

Η πιο πρόσφατη τάση είναι η προσπάθεια εξαίρεσης των γυναικείων προσώπων στον δημόσιο τομέα. Πρόκειται για μια προσπάθεια που περιλαμβάνει τον βανδαλισμό διαφημίσεων που παρουσιάζουν εικόνες γυναικών και την προληπτική δημοσίευση διαφημίσεων και διαφημιστικού υλικού που δεν περιλαμβάνουν γυναικείες εικόνες, ώστε να μην εξοργίζονται οι υπερορθόδοξοι ριζοσπάστες που είτε θα βανδαλίσουν τις διαφημίσεις είτε θα μποϊκοτάρουν την επιχείρηση για τη διαφήμιση γυναικών (!).

Πάντα μαχόμουν ώστε να δίνεται στις γυναίκες μια ίση και αξιοσέβαστη θέση στη δημόσια σφαίρα, όμως τώρα πια το ζήτημα έχει γίνει απολύτως προσωπικό.

Πριν από λίγες εβδομάδες, ένας υπερορθόδοξος ειδησεογραφικός ιστότοπος δημοσίευσε μια φωτογραφία εκπροσώπων των μεταρρυθμιστικών και συντηρητικών κινημάτων και των Γυναικών του Τείχους σε μια συνάντηση με τον Πρόεδρο του Ισραήλ για το Δυτικό Τείχος. Τα πρόσωπα όλων των γυναικών στην εικόνα –συμπεριλαμβανομένου του δικού μου– ήταν θολά. Τα πρόσωπα των ανδρών δεν ήταν.

Ένιωσα ταπεινωμένη και εξοργισμένη. Η διαγραφή των γυναικών, η “εξαφάνιση” του γυναικείου προσώπου από το οπτικό πεδίο όσων ενοχλούνται,  είναι μια βίαιη πράξη που στέλνει ένα μήνυμα ότι οι γυναίκες δεν έχουν θέση στη δημόσια σφαίρα – ότι η ίδια η παρουσία μας είναι επιβλαβής. Αυτό στέλνει ένα φρικτό μήνυμα στις γυναίκες και τα κορίτσια του Ισραήλ.

Αυτήν τη στιγμή υποβάλλομαι σε φυσικοθεραπείες στην κλινική που προβλέπει η ασφάλισή μου υγείας μου στην Ιερουσαλήμ και έχω αρχίσει να επισκέπτομαι δύο ξεχωριστές κλινικές σε τακτική βάση. Η μία βρίσκεται σε μια κατεξοχήν θρησκευτική και υπερορθόδοξη γειτονιά. Η άλλη είναι η κύρια κλινική στο κέντρο της Ιερουσαλήμ – που εξυπηρετεί ανθρώπους από όλους τους τομείς της κοινωνίας.

Και στις δύο κλινικές, υπάρχουν δεκάδες διαφημίσεις που απεικονίζουν μόνο άνδρες και αγόρια. Η μόνη γυναίκα που εμφανίζεται κι αυτή “θολωμένη” είναι σε μια διαφήμιση κατά της ενδοοικογενειακής βίας. Γυναίκες γιατροί και νοσοκόμες απασχολούνται σε αυτές τις κλινικές, αλλά, ωστόσο, λείπουν από τις διαφημιστικές αφίσες στους τοίχους του εργασιακού τους χώρου.

Το γεγονός ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια δεν βλέπουν τον εαυτό τους να αντικατοπτρίζεται στα ιατρεία και εν γένει στον χώρο της υγείας στέλνει το σκληρό μήνυμα ότι οι γυναίκες δεν ανήκουν εκεί – ούτε ως γιατροί ούτε ως ασθενείς. Δημιουργεί μια μεροληπτική πραγματικότητα όπου οι γυναίκες δεν πρέπει να φαίνονται – γενικά και στον ιατρικό κόσμο ειδικότερα. Αυτό προκαλεί τεράστια ζημιά στις γιατρούς, τις νοσοκόμες και τους ασθενείς που βρίσκονται στην κλινική.

Σε ό,τι με αφορά δε, να σημειώσω ότι κάθε επίσκεψη στην κλινική μου προκαλεί θυμό, αγωνία, ταπείνωση και απογοήτευση.

Η απάντηση της κλινικής στην ανάρτησή μου στο Facebook για το θέμα με εξόργισε ακόμα περισσότερο.  Μου απάντησαν ότι, ενώ η ισότητα των φύλων έχει σημασία, υπόκειται σε «πολιτιστικές προσαρμογές» για να γίνει η υγειονομική περίθαλψη προσβάσιμη σε ορισμένους πληθυσμούς. Φαίνεται ότι το ιατρείο ξέχασε πως οι γυναίκες σε κάθε τομέα πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα ​​και να μην «εξαφανίζονται», λόγω των απαιτήσεων ορισμένων πελατών.

Επίσης, διακρίσεις δεν μπορούν να συμβαίνουν ως τρόπος εξυπηρέτησης όσων απαιτούν την υποβάθμιση και τη μη ορατότητα των γυναικών. Σίγουρα η κλινική δεν θα ικανοποιούσε την απαίτηση… εξαφάνισης από το οπτικό μας πεδίο ανθρώπων με βάση το χρώμα του δέρματος ή τη φυλή τους. Με παρόμοιο τρόπο, τα αιτήματα για την απάλειψη των γυναικείων προσώπων που εκφράστηκαν από μια μικρή ριζοσπαστική υπερορθόδοξη ομάδα, που εφευρίσκει νέους περιορισμούς που δεν ίσχυαν πριν από μια ή δύο δεκαετίες, δεν πρέπει να γίνουν δεκτές.

Απέναντι σε τέτοιες πράξεις κατάφωρου αποκλεισμού, δεν θα παραμείνω σιωπηλή. Έχουμε στείλει επιστολές τόσο στο ιατρείο όσο και στο ειδησεογραφικό site. Εάν τα πράγματα εξακολουθήσουν σ’ αυτό το μοτίβο, πλέον θα κινηθούμε νομικά.

Έτσι κι αλλιώς, εδώ και χρόνια, το φεμινιστικό κίνημα μας δίδαξε ότι το προσωπικό είναι πολιτικό. Έμαθα ότι λειτουργεί και αντίστροφα: όταν το πολιτικό είναι προσωπικό, είμαι ακόμη πιο αποφασισμένη να αγωνιστώ για ίσα δικαιώματα και για να μεταφέρω την «επαναστατική» ιδέα ότι οι γυναίκες πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα”.

ΠΗΓΗ: Haaretz.com

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News