ΑΠΟ ΤΗ ΝΙΚΗ ΚΟΥΤΟΥΛΟΥΛΗ
Το όνομά της προέρχεται από την ισπανική φράση «hijo de algo», που σημαίνει «γιός ευγενικής καταγωγής», αλλά η Anne Hidalgo μεγάλωσε φτωχικά σε μια προσφυγική γειτονιά της Λυών. Δεν ξεχνά ποτέ την καταγωγή της, είναι πιστή σοσιαλίστρια, έκανε το Παρίσι πιο «πράσινο» από ποτέ και λειτουργεί, ακόμα και στην πολιτική, με βάση το ένστικτό της. Αυτό το ένστικτο, την οδήγησε να πάρει την απόφαση και να δηλώσει πως μετά από δύο θητείες ως δήμαρχος του Παρισιού, θέλει να γίνει η επόμενη πρόεδρος της Γαλλίας.
Από την Ανδαλουσία στο Παρίσι
Η 62χρονη Hidalgo μπαίνει στο δημαρχείο της ζητώντας συγγνώμη, όταν καθυστερεί έστω και για πέντε λεπτά. «Απεχθάνομαι να αργώ», συνηθίζει να λέει και αυτό εκπλήσσει τους Γάλλους, οι οποίοι θεωρούν την συνέπεια στον χρόνο μια μικρής σημασίας αγγλοσαξονική λεπτομέρεια.
«Ίσως είμαι και λίγο Αγγλίδα», απαντάει εκείνη καμιά φορά, αλλά η αλήθεια είναι ότι κατάγεται από τη ζεστή Ανδαλουσία της Ισπανίας.
Γεννήθηκε στο San Fernando στην επαρχία του Cadiz. Ο παππούς της ήταν ένας Ισπανός σοσιαλιστής που μετανάστευσε στην Γαλλία μετά το τέλος του Ισπανικού εμφυλίου. Ο ηλεκτρολόγος πατέρας της και η μοδίστρα μητέρα της λόγω οικονομικών δυσκολιών και θέλοντας να ξεφύγουν από τη δικτατορία του Φράνκο στην Ισπανία, μετανάστευσαν στην Γαλλία το 1961, με τον πατέρα της να βρίσκει δουλειά σε ένα εργοστάσιο. Η συνδικαλιστική δράση του, φαίνεται πως συνέβαλε με την πάροδο του χρόνου στη διαμόρφωση της αριστερής, φιλελεύθερης πολιτικής ταυτότητας της Hidalgo.
Το 2020 κατηγορήθηκε για διορισμό πολλών γυναικών σε διοικητικές θέσεις του δημαρχείου. Συγκεκριμένα, επιβλήθηκε πρόστιμο στον δήμο του Παρισιού γιατί σύμφωνα με έναν νόμο του 2013, που σχεδιάστηκε για να επιφέρει ισότητα των φύλων στην απασχόληση, οι γυναίκες που διορίστηκαν ήταν 11 ενώ οι άντρες ήταν 5. «Με τόσες πολλές γυναίκες η διοίκηση της πόλης θα γινόταν ξαφνικά πολύ φεμινιστική», αστειεύτηκε η ίδια.
«Είχα μια σκληρή, αλλά ευτυχισμένη παιδική ηλικία, με αγαπημένους γονείς και ζεστό σπίτι», λέει η φεμινίστρια δήμαρχος του Παρισιού που μεγάλωσε σε μια υποβαθμισμένη γειτονιά της Λυών μαζί με την αδερφή της. Η δημοκρατική πολιτική της Γαλλίας της ταίριαζε καλύτερα, μιλούσε άπταιστα γαλλικά και πολιτογραφήθηκε γαλλίδα πολίτης σε ηλικία 14 ετών. Μετά τις σπουδές στη Λυών και το Παρίσι, όπου σπούδασε νομικά με ειδίκευση στο εργατικό δίκαιο, ξεκίνησε να εργάζεται ως δημόσια υπάλληλος στο τμήμα επιθεώρησης εργασίας στο Παρίσι, αφού πρώτα πέρασε με επιτυχία τις απαιτητικές εξετάσεις για να το καταφέρει. Με την Ισπανία δεν διέκοψε ποτέ τους δεσμούς της το 2003 επέλεξε να πάρει ξανά και την ισπανική υπηκοότητα.
Η εμπλοκή στην πολιτική
Ο Lionel Jospin, ο τότε νέος πρωθυπουργός του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS), το 1997, όρισε την Martine Aubry, μια έμπειρη αριστερή, υπουργό Απασχόλησης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Η Aubry, μια από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες εκείνης της κυβέρνησης, προώθησε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας φιλικές προς τους εργαζόμενους, με πιο αξιοσημείωτη την εισαγωγή της εβδομαδιαίας 35ωρης εργασίας. Μεταξύ των νέων βοηθών που προσλήφθηκαν τοτε για να βοηθήσουν στην εφαρμογή των αλλαγών ήταν και η Hidalgo, η οποία ήταν μέλος του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Μετά από μερικά χρόνια στην κυβέρνηση, η Hidalgo , άρχισε να ενδιαφέρεται ακόμα περισσότερο για την πολιτική της καριέρα. Το 2001, διορίστηκε αντιδήμαρχος του Παρισιού από τον Bertrand Delanoë, ο οποίος μόλις είχε κερδίσει τη δημαρχία για την αριστερά . Όταν, τον επόμενο χρόνο, ο Delanoë μαχαιρώθηκε από κάποιον διαταραγμένο, η Hidalgo ανέλαβε τα καθήκοντά του για μερικούς μήνες, μέχρι να αναρρώσει. Αυτό έδωσε ώθηση στην άνοδό της καθώς ενίσχυσε τη φήμη της ως μετριοπαθούς πολιτικού, που συγκεντρώνει διαφορετικά στοιχεία της αριστεράς στο πρόσωπό της.
Αφού πέρασε 13 χρόνια ως δεξί χέρι του Delanoë, που αποφάσισε να παραιτηθεί το 2014, η Hidalgo ανακοίνωσε πως θα ζητούσε από τους Παριζιάνους να την εκλέξουν δήμαρχο της πόλης.
Τα καταφέρνει και εκλέγεται η πρώτη γυναίκα δήμαρχος της Γαλλίας, από το Συμβούλιο του Παρισιού με 91 ψήφους υπέρ σε σύνολο 163. Στην προεκλογική της καμπάνια, εμφανίστηκε στο Bataclan υπό τους ήχους των επευφημιών των υποστηρικτών της και του “Harlem Shuffle” των Rolling Stones.
Από τις πρώτες κιόλας ώρες της θητείας της η Hidalgo, ως οπαδός ενός ρεαλιστικού σοσιαλισμού, υποσχόταν να κάνει το Παρίσι «μια πόλη πιο δίκαιη και πιο αλληλέγγυα». Έγινε γνωστή για τη χαρακτηριστική της πολιτική που πρωτοπόρησε στο Παρίσι. Συνδυάζοντας σοσιαλδημοκρατικές οικονομικές πολιτικές με εστίαση στον αστικό περιβαλλοντισμό και με την αριστερή αστικοποίηση της να έρχεται σε αντίθεση με τον φιλικό προς τις επιχειρήσεις ρεφορμισμό του Μακρόν, προώθησε μια σειρά αλλαγών στη διάρκεια της θητεία της.
Οι δρόμοι στις όχθες του Σηκουάνα, που αντιμετώπιζαν κυκλοφοριακή συμφόρηση, μετατράπηκαν σε πεζόδρομους, την περίοδο της πανδημίας δημιουργήθηκαν νέοι ποδηλατόδρομοι ενώ η ίδια κι οι συνεργάτες της περιόρισαν το όριο ταχύτητας στα 30 χλμ/ώρα στο Παρίσι, αύξησαν το κόστος στάθμευσης για μη ηλεκτρικά σκούτερ και μοτοσικλέτες κι ανακοίνωσαν απαγόρευση κυκλοφορίας των ντιζελοκίνητων οχημάτων στην πρωτεύουσα μέχρι το 2024, ξεσηκώνοντας το λόμπι της αυτοκινητοβιομηχανίας. «Με στιγματίζουν ως πολέμια των αυτοκινήτων όταν στην πραγματικότητα είμαι πολέμια της ρύπανσης», έγραψε η Hidalgo στο βιβλίο της με τίτλο «Une femme française» («Μια γαλλίδα γυναίκα»).
Το 2020 κατηγορήθηκε για διορισμό πολλών γυναικών σε διοικητικές θέσεις του δημαρχείου. Συγκεκριμένα, επιβλήθηκε πρόστιμο στον δήμο του Παρισιού γιατί σύμφωνα με έναν νόμο του 2013, που σχεδιάστηκε για να επιφέρει ισότητα των φύλων στην απασχόληση, οι γυναίκες που διορίστηκαν ήταν 11 ενώ οι άντρες ήταν 5. «Με τόσες πολλές γυναίκες η διοίκηση της πόλης θα γινόταν ξαφνικά πολύ φεμινιστική», αστειεύτηκε η ίδια.
Φίλοι και συνάδελφοι την έχουν περιγράψει ως μια «σιδερένια γροθιά σε βελούδινο γάντι». Οι επικριτές της, επειδή υπήρξε διάδοχος του Delanoë, την έχουν ονομάσει «κληρονόμο» και η πρώην πρώτη κυρία, Μπερναντέτ Σιράκ, την αποκαλεί «αυτή η γυναίκα με τα σκούρα μαλλιά». Η Hidalgo συνηθίζει να δέχεται τα βέλη γελαστά και με ένα σήκωμα των ώμων.
Για μια Γαλλία ίσων ευκαιριών
«Θα είμαι η φωνή όλων των Γαλλίδων», είπε ανακοινώνοντας την υποψηφιότητα της για τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας το 2022, ενώ ζήτησε από τα αριστερά κόμματα να ενωθούν σε αυτές τις εκλογές λόγω της ανησυχητικής ανόδου της ακροδεξιάς στη χώρα.
Η δήμαρχος του Παρισιού, η οποία έχει την υποστήριξη μιας νέας γενιάς Σοσιαλιστών, που επιδιώκουν να αναγεννήσουν το Σοσιαλιστικό Κόμμα, έχει επικεντρώσει την εκστρατεία της σταθερά στην ιστορία της «υπέρβασης της ταξικής προκατάληψης» για να κερδίσει ξανά ψηφοφόρους.
Στόχος της, αν καταφέρει να κερδίσει στις εκλογές, θα είναι μια Γαλλία ίσων ευκαιριών.
«Δεν είμαι από εκείνους που γεννήθηκαν μέσα στα κέντρα της εξουσίας. Είχα την ευκαιρία να επωφεληθώ από τις υποσχέσεις της γαλλικής δημοκρατίας για πραγματική ισότητα μέσω της εκπαίδευσης. Σήμερα παρατηρώ με θλίψη μου ότι αν φτάναμε σήμερα, υπό τις ίδιες συνθήκες στη Γαλλία, δεν θα είχαμε τις ίδιες ευκαιρίες», δήλωσε πριν λίγο καιρό.
Στη θητεία της ως δήμαρχος έδειξε γενναιότητα και μια ακούραστη προσπάθεια για αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που επέβαλε. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που θα φέρει η παράταξή της στις γαλλικές εκλογές, η Hidalgo, απέδειξε πως μπορείς να κυβερνήσεις με ιδεαλισμό, αν κάνεις κάποιους συμβιβασμούς και δεν χάσεις το μέτρο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
