Αγαπητή α, μπά, κα Εύα Ευστασιάδου και αναγνώστες, στέλνω “ενημέρωση” όσον αφορά αυτή την ερώτηση :
Αρχικά να αναφέρω οτι η εργασία μου αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, έχει δύο συνιστώσες. Ωδείο ( ατομικά μαθήματα και γκρούπ) και ιδιαίτερα μαθήματα μαθηματικών φυσικής και χημείας (ατομικά).Είναι αλήθεια οτι είμαι αρκετά καινούρια στη δουλειά, ωστόσο ως άνθρωπος φροντίζω πάντα να θέτω τα όριά μου. Απλώς δε γίνονται σεβαστά.
Γενικά, έχω υπομονή, προσπαθώ να ενθαρρύνω τα παιδιά να προσπαθούν, να μην απογοητεύονται αν δεν τα καταφέρνουν και να τα εμπνεύσω μέσα από την αγάπη που αισθάνομαι για τα αντικείμενα που διδάσκω, παρ’ όλα αυτά, πάντα μου πέφτει βαριά η αδιαφορία και η έλλειψη σεβασμού από ορισμένα. Δεν αφορά όλα τα παιδιά αυτό που περιγράφω, αλλά δυστυχώς, ένα μεγάλο ποσοστό των μαθητών, οι οποίοι συχνά συμπεριφέρονται σαν να τους “ανήκω”. Νοοτροπία πληρώνω και θα κάνω ό,τι γουστάρω κοινώς. Ας πούμε για το ωδείο: Εμφανίζονται όποτε θέλουν στο μάθημα, άλλες φορές δεν έρχονται καθόλου, χωρίς ειδοποίηση και ο διευθυντής με υποχρεώνει να αναπληρώνω αυτές τις αδικαιολόγητες απουσίες για να μην υπάρχουν λέει παρεξηγήσεις !
Αφήστε που δεν το παίρνουν σοβαρά και δεν διαβάζουν. Με τους γονείς που μιλάω πάντα διακριτικά, μοιάζουν να είναι από άλλο πλανήτη ! “Μα η δασκάλα στο σχολείο είπε πως τραγουδάει ωραία και θα τον βάλει στη χορωδία εσύ γιατί λες ότι δεν είναι ακόμα ώρα να τραγουδήσει στη συναυλία; π.χ. ” . Τους ενδιαφέρει μονάχα να εμφανιστούν τα παιδιά τους στην επίσημη εκδήλωση για να έχουν να λένε. Γι’ αυτό το λόγο και εκείνα θεωρούν ότι έχουν το πάνω χέρι και δεν είναι λίγες οι φορές που χωρίς να το ξέρω παραπονέθηκαν π.χ. στη διεύθυνση ότι η κυρία έδωσε 2 κομμάτια στην Ελενίτσα και σε εμένα μόνο ένα ή ότι η κυρία έβαλε καλύτερο βαθμό στον Κωστάκη ενώ εγώ στο σχολείο πήρα καλύτερο βαθμό στη μουσική από τον Κωστάκη .
Φανταστείτε!
Προσπάθησα να τα συζητήσω όλα αυτά κατά καιρούς με το διευθυντή αλλά οι απαντήσεις που πήρα είναι του τύπου : “Μα κύριε Φλωρά, αυτή είναι μια κόρη Παπασταύρου βεβαίως βεβαίως !” “Δε γίνεται να της πούμε έτσι !” ή “Πρέπει να κρατήσουμε τους μαθητές και να πάρουμε (να πάρει αυτός εννοεί) τα λεφτά! ” ή “Δεν πειράζει αν δεν είναι έτοιμος να παίξει μπροστά στο κοινό , πρέπει να τον συμπεριλάβουμε για να βγει και η φωτογραφία, καταλαβαίνεις” ή ” Θα βάλεις όλες ανεξαιρέτως τις κιθάρες να εμφανιστούν γιατί μετά έρχονται και γκρινιάζουν οι γονείς”. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι σχεδόν ” διστάζω ” να κάνω έστω και τις απαραίτητες παρατηρήσεις που αφορούν το μάθημά μου.
Για να μη μιλήσω για τις εξετάσεις, όπου βλέπεις μαθητές που πραγματικά έχουν δαπανήσει άπειρες ώρες για μελέτη και φαίνεται στο αποτέλεσμα, να παίρνουν ίδιο βαθμό με την ανίδεη ” κόρη Παπασταύρου. ” Και οι συνάδελφοι να νίπτουν τας χείρας τους και να με λένε υπερβολική και ότι καινούρια είμαι ακόμη και θα μάθω. Φανταστείτε λοιπόν πως αισθάνομαι εκεί μέσα. Στα ιδιαίτερα : Είχατε δίκιο όσοι αναφέρατε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι γονείς. Φουσκώνουν τα μυαλά στα παιδάκια και αναιρούν τα λόγια που τους έχεις πει στο μάθημα.
Το τί έχω ακούσει : “Α , έχουμε αποφασίσει η Ανθούλα μας να ακολουθήσει θετικές επιστήμες γιατί τό’ χει με τα μαθηματικά” . Εν τω μεταξύ η Ανθούλα και τα μαθηματικά = τσακωμένοι αλλά και η ίδια έχει πειστεί ότι είναι ο επόμενος Πυθαγόρας. Οπότε, μόλις τους λές την πραγματικότητα, το πιο απλό, ότι ας πούμε χρειάζεται δουλειά, δεν τους αρέσει. Άλλες φορές πάλι οι μαθητές έχουν άποψη πάνω σε αυτά που τους λέω. “Μα 5+5 κάνει 10” να λέω. “Δε νομίζω κυρία 11 κάνει, εσείς κάνετε λάθος “ . Αμελούν να λύσουν τις ασκήσεις που πρέπει, βρίσκουν ένα σωρό δικαιολογίες και το χειρότερο είναι ότι προσπαθούν να με πείσουν ότι δεν τους είχα πεί το ένα και δεν τους είχα πει το άλλο και για αυτό δεν μπόρεσαν να τις λύσουν. “Εσείς δε θυμάστε” μου λένε”.
Γενικά για την χαμηλή τους επίδοση τα ρίχνουν σε εμένα, ενώ καταλαβαίνω εδώ και πέρα ότι απλούστατα δε διαβάζουν. Δεν έχουν θέμα διανοητικό δηλαδή. Θέμα τεμπελιάς έχουν. (Οι συγκεκριμένες περιπτώσεις που έχω στο νού μου και γνωρίζω εγώ έτσι; Δεν το γενικεύω.) Άλλοτε , όποτε τους επισημαίνω κάτι, ένα λάθος, μια παρατήρηση, υψώνουν τη φωνή και είναι έτοιμα να μου την πούν.
Δε δέχονται τίποτα , δεν είναι δυνατόν η δασκαλίτσα του ιδιαίτερου να μας πεί οτι δεν είμαστε τα λαμπρά μυαλά που μας λένε οι γονείς μας οτι είμαστε. Έχουν ύφος. Ενώ αν διαβάζανε λίγο πιθανόν να προκόβανε πραγματικά. Πόσες φορές προσπάθησα να τα φιλοτιμήσω. Χωρίς αποτέλεσμα. Τα παρουσίαζαν όλα όπως τα βόλευε στους γονείς φυσικά. Και η συζήτηση με τους γονείς δεν οδήγησε πουθενά σε αυτές τις περιπτώσεις. Με κοιτούσαν με μισό μάτι μετά. Μερικοί μετά από λίγο καιρό που έγινα πιο απαιτητική και αυστηρότερη και στο μάθημα και στο χρόνο και σε όλα, γιατί εφόσον δε σέβονταν τη δουλειά και το χρόνο μου, αποφάσισα κι εγώ να περιοριστώ στα τυπικά , μου είπαν οτι θα σταματήσουν τελικά και πιστεύουν πως τα παιδιά τους θα είναι εντάξει με ένα βοήθημα!!! Μακάρι να μπορούσα να είμαι επιλεκτική, αλλά είναι που χρειάζομαι τη δουλειά. Την αισιοδοξία μου όμως την κρατάω και πορεύομαι με αυτήν.
Υ.Γ. Διευκρινίζω προς αποφυγή παρεξηγήσεων ότι δεν λέω πως όλα τα παιδιά είναι έτσι. Εξάλλου κάθε μαθητής έχει και διαφορετικές ανάγκες. Και υπάρχει πάντα και η φωτεινή πλευρά. Στο κείμενο, αναφέρομαι σε συγκεκριμένες ψυχοφθόρες καταστάσεις οι οποίες είχαν αποτελέσει και την αφορμή για την αρχική μου ερώτηση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αχχχχ….. και ξανά αχχχχχ, τι μου θυμίζεις τώρα….. Συνάδελφος μαθηματικός, με 17 χρόνια εμπειρία στο επάγγελμα. Αρχικά η κατάστασή μου ήταν σχεδόν ακριβώς όπως τα περιγράφεις. Το θετικό με εμένα ήταν ότι ασχολιόμουν ταυτόχρονα και με το πανεπιστήμιο σε διάφορες θέσεις (ξεκίνησα μαθήματα από προπτυχιακή, μετά μεταπτυχιακό, διδακτορικό, ερευνητική θέση), οπότε οι εκεί “επιτυχίες” μου δεν με άφηναν να γίνομαι έρμαιο στα χέρια των γονέων, των παιδιών ή των διευθυντών, το κατά δύναμιν φυσικά…. Δυστυχώς υπάρχουν πολλά παιδιά που τους παίρνουν ιδιαίτερα σε μικρές τάξεις, ενώ τα παιδιά δεν έχουν μάθει να διαβάζουν (π.χ. έχω κάνει Γ΄ Γυμνασίου που το… Διαβάστε περισσότερα »
Ένα παιδί που δεν θέλει να μάθει και ένας γονιός που δεν βλέπει ότι το παιδί του δεν ξέρει που παν τα τέσσερα είναι πράγματα που δεν αλλάζουν. Πιθανότατα κι ο γονιός επίσης δεν ξέρει που παν τα τέσσερα. Καλώς ή κακώς εσύ καλείσαι να επιβιώσεις εδώ. Όντας κι εγώ στο κουρμπέτι των ιδιαίτερων, όταν το παιδί θέλει να μάθει του δίνω και την ψυχή μου και κάνω και μαθήματα ακόμα και αμισθί πολλές φορές αν είναι να βοηθήσω παιδιά που θέλουν να μάθουν και έχουν ανάγκη. Όταν δεν θέλει κάποιο να μάθει απλά είμαι εκεί για να πάρω τα… Διαβάστε περισσότερα »
Γλυκιά μου γραφούσα, αυτή είναι η πραγματικότητα στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού που ξεκινάει με φουλ όρεξη και μεράκι και στο τέλος τα παρατάει γιατί η προσπάθειά του πέφτει σε τοίχο. Οι γονείς δεν θέλουν να κοντραριστουν με τα παιδιά τους, προτιμούν να σταματήσουν εσένα παρά να ακούνε την γκρίνια τους.
Νομίζω ότι σε κάποια από αυτά που αναφέρεις, υπάρχουν κάποιες πρακτικές λύσεις. Στο θέμα της αργοπορίας ή της απουσίας των μαθητών/τριών από το Ωδείο, θα πρέπει να υπάρχει η σχετική ενημέρωση από τη γραμματεία του Ωδείου, στους γονείς των παιδιών. “Κυρία Παπασταύρου, η Ελενίτσα δεν έχει έρθει σήμερα/ ακόμα. Μήπως έχει ξεχάσει ότι έχει μάθημα γιατί η δασκάλα της είναι εδώ και την περιμένει”. Επίσης, για το θέμα των εκδηλώσεων. Δεν ξέρω αν στο Ωδείο που δουλεύεις η εμφάνιση σε εκδήλωση είναι ένα στοιχείο επιβράβευσης. Στο Ωδείο που πηγαίνω εγώ (ως σπουδάστρια μουσικής), συνήθως εμφανίζονται όλοι οι σπουδαστές ανεξαρτήτως ικανότητας.… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή γράφουσα, αυτό που περιγράφεις είναι η λεγόμενη αρχή της ήσσονος προσπάθειας που δυστυχώς διαποτίζει την ελληνική κοινωνία. Σαν εργαζόμενη στον τομέα της εκπαίδευσης, συνειδητοποιώ ότι πράγματι, οι γονείς θεωρούν είτε “θαύματα” τα παιδιά τους και κλείνουν τα αυτιά σε κάθε κριτική ή απλά νοιάζονται μόνο για το φαίνεσθαι. Τόνισέ τους ότι στις σημαντικές εξετάσεις της ζωής τους, δε θα είσαι εσύ εκεί για να τους ευνοήσεις βαθμολογικά. Με τη νοοτροπία που έχουν δεν πρόκειται ούτε στις πανελλήνιες να επιτύχουν, ούτε σε εξετάσεις ξένων γλωσσών, ούτε πουθενά. Δοκίμασε να τους κάνεις αυτή τη συζήτηση μέσω ερωτήσεων. δηλαδή ρώτα πώς ορίζουν… Διαβάστε περισσότερα »
Τα είπες υπέροχα! Θα το συνοψίσω στο σοφότατο: “Αν δεν βρέξεις κ0λ0, ψάρια δεν τρως” . Και είμαι vegeterian. Δεν έχει αλλάξει κάτι στο θέμα μάθηση, πρέπει να μελετήσεις, να κάνεις εξάσκηση. ΠΡΕΠΕΙ, απλώς, λιτά και ξεκάθαρα.
Ο κορρέκτορας ΞΕΡΕΙ, Μίτση.
Δυστυχώς είναι πολλοί οι γονείς που δεν έχουν ιδέα μέχρι που μπορεί το παιδί τους. Αν έχεις πέσει σε τόσες πολλές τέτοιες περιπτώσεις, ίσως να άλλαζες περιοχή που ψάχνεις ιδιαίτερα, δεν έχω κάποια εποικοδομητική παρατήρηση να κάνω. Τα ιδιαίτερα που έχω κάνει ήταν σε παιδιά που όντως είχαν ανάγκη από ιδιαίτερο και οι γονείς είχαν πλήρη επίγνωση. Σε ότι αφορά το Ωδείο όμως, νομίζω ότι πρέπει να αλλάξεις νοοτροπία. Υπάρχουν μαθητές που βρέθηκαν στο ωδείο γιατί τους πίεσε ο γονιός, μαθητές που θέλουν να μάθουν ένα όργανο αλλά υποτίμησαν τη δυσκολία και τώρα δεν ψήνονται να πολυδιαβάσουν, μαθητές που έχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Εχω υπαρξει μαθητρια ιδιαιτερων μαθηματικων φυσικης, και αυτο που εχω να πω ειναι οτι οντως κοιμομουν ορθια (δεν εχει κα κανει με τον καθηγητη), ειχα πρόβλημα αντιληψης, και επιπλέον δε μπορουσα να συγκεντρωθω με τίποτα. Σε κανενα μαθημα. Ισως να ηθελα βοηθεια οσων αφορα τον τροπο μελετης. Το θεωρουσα μταιο να προσπαθησω και οτι δεν τα παιρνω. Σ αυτο ισως εφταιξαν και οι γονεις μου που με συγκρινανα με την αριστουχο μεγάλη αδερφη μου και με παρουσιαζαν σαν πολυ κακη μαθητρια και ολοι στο σοι μου πιστευαν οτι ειμαι θεοχαζη και οτι δεν παιρνω τα γραμματα (περιπου 17μ ο στο… Διαβάστε περισσότερα »