Γεια σου Α μπα, καιρό τώρα σκέφτομαι να σου γράψω καθώς βλέπω ένα πρόβλημα στον εαυτό μου, που μόνο μεγαλώνει. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ το άγχος μου. Είμαι 22 φοιτήτρια σε πολυτεχνείο σε αρκετά απαιτητικό τμήμα. Τα τελευταία 2 χρόνια με τρώει το άγχος όλο και περισσότερο, σε σημείο που δεν μπορώ να κάτσω να ηρεμήσω σαν άνθρωπος. Έχω πάθει αρρυθμίες (‘όταν η καρδιά κάνει χτύπους εκτός ρυθμού), έχω βγάλει συνήθειες που παλιά δεν είχα.
Π.χ. Παίζω με τα μαλλιά μου όλη την ώρα, κάποιες μέρες αγχώνομαι τόσο που νιώθω ένα βαρύ πλάκωμα στο στήθος και μία ελαφριά αλλά μόνιμη σχεδόν ταχυπαλμία. Γιατί σε τέτοια ηλικία να νιώθω έτσι και μάλιστα πώς θα διαχειριστώ τις δυσκολίες της ζωής στο μέλλον; Αγχώνομαι με πράγματα που άλλοι τα θεωρούν ηλίθια, όπως το ότι έχω να πάω σε έναν γάμο ή το ότι το αφεντικό που έχω στην πρακτική θέλει να μου αναθέσει και στο μέλλον κάποια project με την προοπτική ότι ίσως πληρωθώ για αυτά (παρ’ ότι είμαι ακόμα φοιτήτρια), κάτι που κάποιος άλλος θα χαιρόταν να κάνει. Κάθε βήμα που με σπρώχνει έξω από το comfort zone μου, μου προκαλεί πανικό.
Ξέρω καλά πόσο σημαντικό είναι να κάνω αυτά τα βήματα. Έχω προσπαθήσει διάφορα…να κάνω λίστες με πράγματα, να κάνω γυμναστική, να κοιμάμαι καλά…όλα κρατάνε ελάχιστα. Μέχρι να βρω την επόμενη αφορμή να πανικοβληθώ. Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι αν μπορούσα θα πήγαινα σε ένα χωριό να χτυπιέμαι στη δουλειά όλη μέρα και θα τα παρατούσα όλα. Προσπαθώ να ψυχολογήσω τον εαυτό μου άπειρες φορές την ημέρα και ζηλεύω άτομα που είναι κουλ και χαλαροί στην ζωή τους. Θυμώνω με τον εαυτό μου για όλο αυτό. Έχω βρει ότι το άγχος μου σχετίζεται με κοινωνικές καταστάσεις και γενικά “καινούρια” πράγματα στα οποία πρέπει να αναλάβω κάποια ευθύνη εκτός σχολής. Τι να κάνω;
– aquarin
Το πρώτο που πρέπει να προσπαθήσεις να καταλάβεις είναι ότι δεν πρέπει να νιώθεις τύψεις, ή αδύναμη, ή άχρηστη, ή αποτυχημένη, ή ότι είναι αυτό που σκέφτεσαι για τον εαυτό σου, επειδή η ψυχολογία σου δεν είναι σαν των άλλων. Μη θυμώνεις, και μην προσπαθείς να επιβληθείς με το ζόρι. Το άγχος και οι παρενέργειες του είναι ένα πάρα πολύ κοινό πρόβλημα. Μη νομίζεις ότι επειδή αγχώνεσαι έτσι με τα απλά, δεν θα μπορέσεις να αντιμετωπίσεις τα δύσκολα. Δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσεις στα δύσκολα, μέχρι να σου συμβούν. Η αντοχή στις πραγματικά μεγάλες δυσκολίες είναι εγκεφαλικό θέμα, και έχει σχέση με την προσωπική φιλοσοφία, δεν είναι αναλογία του άγχους για τα καθημερινά προβλήματα.
Το άγχος είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, που αν αφεθεί ανεξέλεγκτο, μπορεί να γίνει ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα. Λέμε ότι «είναι στο μυαλό σου» αλλά φυσικά δεν είναι τόσο απλό, δεν μπορείς να διατάξεις το μυαλό σου να σκέφτεται αυτό που θέλεις, γιατί δεν ορίζεται μόνο από σένα, είναι ένα όργανο που λειτουργεί και με τα δικά του, εσωτερικά καύσιμα, που δεν ελέγχεις. Γι’ αυτό σου προτείνω να πας σε ειδικό: προτείνω ψυχολόγο για να κερδίσεις χρόνο και πισωγυρίσματα, και να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα γίνεις χειρότερα με τον καιρό. Ένας ψυχολόγος θα σου δείξει τρόπους για να καταφέρεις να ξεκλειδώσεις τον τρόπο σκέψης, και θα σε καθοδηγήσει για να συμφιλιωθείς με τα συναισθήματα σου. Φαίνεσαι έξυπνο παιδί, και αυτό θα είναι το μεγαλύτερο σου όπλο για την αλλαγή που θέλεις να κάνεις. Λίγη δύναμη χρειάζεται τώρα, για να οργανωθείς και να βρεις τον ψυχολόγο που σου ταιριάζει: μετά θα ανοιχτεί μπροστά σου μια νέα ζωή, ένα νέο σχέδιο, μια νέα σελίδα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
