Χαίρετε σε όλη την αμπαδοπαρεα! Εχω ενα θεμα. Τρελαινομαι για ταξιδια. Αν ειχα τα χρηματα θα γυρνουσα ολο τον κοσμο!
Ομως: Απο την ημερα που εγινα μαμα 2 παιδιων, αυτο το λατρεμενο χομπυ μου προκαλει αγχος. Δηλαδη οσο θελω να φευγω και να δραπετευω απο τα καθημερινα, τοσο αγχωνομαι να αφησω πισω τα παιδακια μου, μηπως παθω τιποτα η μηπως παθουν αυτα τιποτα και δεν ειμαι κοντα…. Οι γιαγιαδες ειναι πολυ μαχιμες, δεν τιθεται θεμα εμπιστοσυνης! Και φυσικα μιλαω για ταξιδια που δεν τα παιρνουμε μαζι, γιατι συνηθιζουμε να πηγαινουμε και ολοι μαζι.Αλλα λιγο και το “οι 2 μας” χρειαζεται, για αποσυμπιεση ρε παιδι μου….
Πώς μπορω να μειωσω τις ανησυχιες και το αγχος που με τρωνε οταν πχ “αφηνω τα παιδια στη γιαγια για “x” μερες και παω στην αλλη ακρη του κοσμου;”
Θελουμε να παμε ενα μακρινο υπερατλαντικο επετειακο ταξιδι με τον αντρα μου και ζοριζομαι, ενω θελω σαν τρελη να παω….
Υ.Γ. Να χαιρεσαι και εσυ την κοριτσαρα σου!!!-ταξιδιάρα μαμά
Είσαι πάρα μα πάρα πολύ τυχερή που έχεις όχι μία, αλλά δύο μάχιμες γιαγιάδες που εμπιστεύεσαι πλήρως, και ακόμη πιο τυχερή – ή ικανή, ή συνδυασμό των δύο – που έχετε και την οικονομική άνεση, αλλά και τον χρόνο για να κάνετε και ταξίδια μαζί με τα παιδιά, αλλά και επετειακά μακρινά υπερατλαντικά ταξίδια μαζί με τον άντρα σου για αποσυμπίεση ρε παιδί μου.
Γενικώς έχεις μαζέψει τόσα προνόμια σε λίγες γραμμές που δεν ξέρω τι να σου πω για το άγχος σου. Η πιο ασφαλής λύση είναι να μην πηγαίνεις πουθενά, ακόμα και αν θέλεις σαν τρελή να πας. Μια άλλη λύση είναι να πάρετε τις γιαγιάδες μαζί σας. Μια τρίτη λύση είναι να ζυγίσεις με τι μπορείς να ζήσεις καλύτερα: με το άγχος, ή με την επιθυμία; Και να αποφασίσεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αφού είναι επετειακό το υπερατλαντικό ταξίδι, να πατε να το γιορτασετε και να το ευχαριστηθειτε με το σύζυγο! Οι γιαγιάδες θα κρατήσουν τα παιδιά όσο θα λειπετε και απο αυτή την άποψη δεν μπορείς να διανοηθεις πόσο τυχεροί είστε σαν ζευγαρι. Να γυρίσετε ανανεωμενοι κι ετοιμοι για νέες εμπειρίες μαζί με τα παιδιά σας! Τι ηλικίες έχουν; Όσο μεγαλώνουν, τόσο τα κοινα σας ταξίδια θα γίνονται πιο απολαυστικα.Είναι απο τις παρακαταθηκες που πιάνουν τόπο, διαμορφώνουν χαρακτήρα και χτίζουν όμορφες αναμνήσεις. Να είστε καλά να χαρειτε τα προνόμια σας, χωρίς άγχος 🙂
Φαντάζομαι ότι από τη στιγμή που έγινες μαμά το άγχος δεν μπορεί να εξαφανιστεί και μια ανησυχία θα την έχεις πάντα. Το μόνο ίσως που μπορείς να κάνεις είναι να το εξορθολογικεύσεις όσο γίνεται περισσότερο, ώστε να μπορείς να απολαμβάνεις τα ταξίδια με τον άντρα σου. Κακά τα ψέματα..το κακό μπορεί να συμβεί είτε είσαι παρούσα είτε όχι, και σε μια τέτοια στιγμή είμαι σίγουρη ότι οι μάχιμες γιαγιάδες θα πράξουν ότι θα έπραττες κι εσύ.
Μήπως να αναρωτηθείς,αν μπορεί να είσαι το ίδιο ανέμελη,όσο πριν να γίνεις μητέρα;Δεν είναι αναμενόμενη και λίγη ανησυχία;Έναν κάκτο αφήνουμε στο μπαλκόνι κι όταν γυρνάμε το κλειδί γυρίζοντας από ταξίδι,χτυπάει για δυο δευτερόλεπτα πιο γρήγορα η καρδιά μας,μήπως πέρασε καμιά γάτα κι έριξε κάτω το γλαστράκι.Θα συνεχίσεις να ταξιδεύεις και μακάρι να περνάτε πάντα έτσι όμορφα και οι δυο σας ή και οι τέσσερις μαζί.Μάλλον όμως πρέπει να συμβιβαστείς με την ιδέα,ότι κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού σου,θα υπάρχει κι αυτή η έννοια.Όχι όλη την ώρα,ελπίζω,όχι σε βαθμό,που να σε αποτρέπει να χαρείς αυτό,που αγαπάς,αλλά θα υπάρχει.