Αν η γυναίκα είναι η αντίθεση στο δίπολο άντρας-γυναίκα, με τι γλωσσικό όχημα θα σχετιστώ με το άλλο φύλο;

Ερώτηση στην Α μπα, απαντημένη από τη Νατάσσα Γ.

Αγαπητή Α,μπα και παρέα,

Με αφορμή τα κείμενα της Νατάσσας Γ. -Υπέροχα κείμενα! Θέλω να πω ευχαριστώ!-, διάβασα λίγο Λακάν. Θεωρουμε λοιπόν ότι εγώ ως θηλυκό διαχειρίζομαι τον εαυτό μου και την σεξουαλικότητα μου μέσω ενός θηλυκού ρόλου, μιας μασκαράτας, και βλέπω τον εαυτό μου μέσα από τα μάτια και το φίλτρο του άντρα. Από την άλλη, έχω την εντύπωση μεγάλο κομμάτι της αυτογνωσίας και επίσης της γυναικείας απελευθέρωσης, έχει να κάνει με την αποδέσμευση από την γνώμη των άλλων. Αν λοιπόν εγώ αποφασίσω να αυτό-προσδιοριστώ χρησιμοποιώντας χαρακτηριστικά που είναι κατά σύμβαση αρσενικά, πού στο καλό με αφήνει αυτό αναφορικά με την σχέση μου με το άλλο φύλο; Τι σεξουαλική σχέση μπορώ να έχω αν πάψω να αυτο-προσδιορίζομαι από την επιθυμία του άντρα; Αν η γυναίκα δεν έχει θετικό περιεχόμενο και είναι η αντίθεση στο δίπολο άντρας-γυναίκα, με τι γλωσσικό όχημα θα σχετιστώ με το άλλο φύλο; ->Μου φαίνεται πως ο Αποδομισμός δεν δημιουργεί κρίση ταυτότητας μόνο σε εμένα (θηλυκό) αλλά και στον άλλο (αρσενικό). Και έχω άγχος πώς θα διαχειριστώ και το δικό μου υπαρξιακό πρόβλημα αλλά και το άγχος του άλλου… Οποιαδήποτε πρόταση για διάβασμα δεκτή!!!

Σας ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Aγαπητή φίλη,

πρώτη φορά μου ζήτησε η Λένα να απαντήσω ερώτηση ως καθ ύλην αρμόδια. Ως άπειρη δυσκολεύομαι να καταλάβω το ερώτημα. Για την ακρίβεια υπάρχουν πολλά ερωτήματα, πιθανόν και ρητορικά. Αν απλά ζητούνται προτάσεις για διάβασμα γενικά, σε παραπέμπω εδώ. Αν πάλι η ερώτηση αφορά ένσταση στις θεωρίες του Λακάν περί μασκαράτας, ακριβώς για αυτό παρατέθηκαν και οι επόμενες θεωρίες. Για παράδειγμα η Αποδόμηση, που δυστυχώς σου δημιούργησε κρίση ταυτότητας. Δεν κατάλαβα γιατί, μιας και ο Ντεριντά καταρρίπτει τα δίπολα ως αντιθετικά. Δε μιλάει για αντίθεση αρσενικού άνδρα- θηλυκής γυναίκας, αλλά για σύνθεση. Μιλάει για συνύπαρξη κι εξηγεί ότι ο ένας πόλος εμπεριέχει τον άλλον, ο ένας δεν υπάρχει χωρίς τον άλλον. Όσον αφορά τη γλώσσα, όπως αναλύσαμε και στη θεωρία #3, είναι πατριαρχική γιατί ζούμε σε μια πατριαρχική κοινωνία. Ο Ντε Σωσύρ είχε πρώτος από όλους κριτικάρει τα αντιθετικά δίπολα. Κι είχε πει ότι η γλώσσα (το γλωσσικό όχημα όπως εσύ λες) είναι μια σύμβαση, γεγονός  άκρως απελευθερωτικό για μένα.

Με τις θεωρίες που παρουσίασα στη σειρά των αναρτήσεων μου, ήθελα να περιγράψω πως σε μια εμπειρία μου (στη δική μου πορεία προς τη μητρότητα) που έβριθε από αντιθετικά δίπολα, βοηθήθηκα. Βοηθήθηκα ως γυναίκα, να συνειδητοποιήσω τι είναι αυτό που με ενοχλεί (μιλάς κι εσύ εξάλλου για γυναικεία απελευθέρωση όπως και οι φεμινίστριες της δεκαετίας του 70 που ανέφερα εδώ.) Τι είναι αυτό ενάντια στο οποίο μπορώ να παλέψω ως γυναίκα, όχι απέναντι στο δικό μου σύντροφο, με τον οποίο έχουμε τις ίδιες ανησυχίες και μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά απέναντι στην πατριαρχική κοινωνία γενικά. Το να ξέρω ποιοι είναι οι «εχθροί» μου και να γνωρίζω καλά ότι τα μέσα που διαθέτω (πχ η γλώσσα) κρύβουν παγίδες, εμένα με βοήθησε. Εσένα μάλλον σε μπέρδεψε περισσότερο; Aυτό λες;

Νομίζω θα συμφωνήσεις ότι πρέπει να γνωρίζουμε καλά τα δεδομένα μας και να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε προς το συμφέρον μας. Αρκεί να είμαστε ελεύθεροι στο πνεύμα. Έτσι δε χρειάζεται να βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από κανένα φίλτρο όπως λες. Αν επικοινωνούμε την ουσία μας με αλήθεια, κάποιοι θα βρεθούν να ταιριάξουν σε αυτή την ουσία κι έτσι κάπως θα βρούμε τη μεταξύ μας γλώσσα. Αυτά που λες, ότι η γυναίκα στην προσπάθεια να προσδιοριστεί υιοθετεί ανδρικά χαρακτηριστικά ή ότι προσδιορίζεται από την επιθυμία του άνδρα, είναι ακριβώς αυτά που πολέμησαν οι φεμινίστριες! (με τη βοήθεια των θεωριών του Μεταδομισμού) Ίσως, επειδή μιλάς για υπαρξιακά, κρίση, άγχος για τις σχέσεις των φύλων, να είσαι σε μια τέτοια φάση γενικότερα. Εκτός από τα διαβάσματα που αναζητάς, να πω ότι για μένα η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία, αποτελεί  επίσης ένα πολύ γόνιμο τρόπο να αντιμετωπίσει κανείς τα υπαρξιακά του (δε χρειάζεται απαραίτητα να πάσχει από κάτι ή να έχει κάποιο συγκεκριμένο τραύμα). Και μην ξεχνάμε ότι μπορεί ο Φρουντ κι ο Λακάν να έχουν ξεπεραστεί – και μεγάλοι και μεγάλες ψυχαναλυτές/τριες να έχουν εκσυγχρονίσει κι εξελίξει τις θεωρίες και τις πρακτικές της ψυχανάλυσης -παραμένουν όμως το Α και το Ω, οι θεμελιωτές, αυτής της διαδικασίας.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

-16 points
Upvote Downvote

2
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
1 Θέματα σχολίων
1 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
2 Συντάκτες σχολίων
Νατάσσα Γ.avis Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
avis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Μου αρέσουν πάρα πολύ αυτά τα κείμενα που πολύ διεισδυτικά αποδομούν τα πατριαρχικά στερεότυπα. Τα κοινωνικά χαρακτηριστικά είναι ανθρώπινα και αυθαίρετα βαφτίζονται αρσενικά και θηλυκά. Ελπίζω κάποια μέρα να οριζόμαστε ως άνθρωποι και το φύλο ή σεξουαλικός προσανατολισμός να μην έχει καμία σημασία.