Είχαμε μαζευτεί σε ένα φιλικό σπίτι και παίζαμε ένα επιτραπέζιο. Εγώ είχα γνωστή μόνο την οικοδέσποινα: κανέναν άλλον. Μια κοπέλα είχε σηκωθεί όρθια και μας έδινε τις απαραίτητες οδηγίες για τον τρόπο παιξίματος. Κάποιοι τη διέκοπταν και ρωτούσαν, κάποιοι πεταγόντουσαν επεξηγώντας οι ίδιοι το παιχνίδι όπως το θυμόντουσαν….εγώ σιωπηλή άκουγα όλα όσα έλεγαν. Στο τέλος η κοπέλα λέει: “Παιδιά είμαστε εντάξει, τα καταλάβαμε όλα; Έχει κανείς κάποια απορία;” Όλοι ήμασταν ΟΚ μέχρι που η κοπέλα ζητάει να αλλάξουμε θέσεις για τη διαδικασία του παιχνιδιού. Απευθύνεται και σε ‘μένα, εγώ αμέσως πάω να σηκωθώ για να κάτσω εκεί που μου υπέδειξε η κοπέλα κι ένας άντρας που καθόταν απέναντί μου γυρνάει και λέει για ‘μένα: “Αμφιβάλλω αν έχει καταλάβει τόση ώρα τί λέμε”. Ακούστηκαν κάποια γέλια, εγώ τον κοίταξα κατάματα, αυτός το απέφυγε σαν να μην τον ενδιαφέρει καν αν εγώ “ένιωσα” κάπως: το έκανε απλώς για να ακουστεί η ατακάρα του. Στην ουσία όμως υποτίμησε τη νοημοσύνη μου χωρίς να με ξέρει καν! Ένα “γεια” ανταλλάξαμε μόλις μπήκα στο σπίτι. Δεν απάντησα τίποτα για να μη χαλάσω το όμορφο κλίμα (και νιώσει άσχημα και η φίλη μου οικοδέσποινα που με κάλεσε) και συμμετείχα στο παιχνίδι κανονικά, χωρίς να δίνω σημασία στον τύπο μέχρι να τελειώσει η βραδιά. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πειράχτηκα. Και στενοχωρήθηκα γιατί το σχόλιο έγινε μόνο για ‘μένα και χωρίς να έχω δώσει κάποιο δικαίωμα. Και θέλω να σε ρωτήσω αν κρίνεις από την περιγραφή που σου κάνω ότι έπρεπε να απαντήσω και να τον βάλω στη θέση του ή αν έκανα καλά που το άφησα έτσι φλου.
Το μόνο που έχει σημασία από αυτή την περιγραφή είναι να θυμάσαι να μην ξαναδείς όλους αυτούς, και να έχεις υπόψη σου ότι η οικοδέσποινα δεν έλαβε θέση. Το τι έκανες εσύ, τι δεν έκανες εσύ, και τι θα μπορούσες να κάνεις εσύ, είναι το τελευταίο που έχει σημασία. Το πρωτεύον είναι να μην λέγονται τέτοια πράγματα, και αν λέγονται, έχει σημασία αν οι υπόλοιποι παίρνουν θέση. Τα γέλια που ακολούθησαν και η οικοδέσποινα που ένιψε τα χείρας της μου λέει ότι αυτό δεν είναι περιβάλλον στο οποίο θέλεις να βρίσκεσαι.
Δεν κατηγορούμε τους εαυτούς μας που δεν βγαίνουμε έξω με τη μπουλντόζα έτοιμες να πατικώσουμε όποιον μας πετάει απρόσκλητες χοντράδες. Κατηγορούμε αυτούς που πετάνε τους χοντράδες, όσους γελάνε με τις χοντράδες, και όσους κάνουν την πάπια με τις χοντράδες. Δεν είναι δική σου δουλειά να βάζεις τους άλλους στη θέση τους. Υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν αυτό αυθόρμητα χωρίς να ζορίζονται, και άλλοι που δεν έχουν την δύναμη ή την όρεξη. Όλοι προσβάλλονται όμως. Μην προσπαθείς να αλλάξεις για να αντέχεις τις προσβολές, προσπάθησε να κρίνεις τους ανθρώπους και να αποφεύγεις τους ακατάλληλους για συναναστροφή. Σε μια άλλη παρέα αυτή η ατάκα θα αντιμετωπιζόταν πολύ διαφορετικά και η ιστορία θα έπαιρνε άλλη τροπή.
Αν η οικοδέσποινα είναι φίλη σου, πρέπει να της κάνεις μια κουβέντα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μεγάλος λακαμας ο τύπος. Εσύ δεν ήθελες να χαλάσεις το κλίμα αλλά ο ίδιος το χάλασε για εσένα, κατάλαβες; Και εσύ δεν ήθελες να ανοίξει ρουθούνι, οπότε δεν είπες τίποτα αλλά η οικοδέσποινα ήταν υποχρεωμένη να διευθετήσει την κατάσταση. Δε σε κατηγορώ που δεν αντέδρασες, μην παρεξηγηθώ, ούτε εγώ θα έλεγα κάτι αλλά πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε να υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας και να μη νομίζει το κάθε ανθρωποειδές ότι μπορεί να μας προσβάλει για να “κάνει πλάκα”.
ΟΚ, αλλά επειδή το έχω ζήσει ως οικοδέσποινα: καλεσμένος εν μέσω διαφωνίας αποκάλεσε καλεσμένη “ηλίθια” (δεν γνωρίζονταν από πριν). Εγώ έτρεξα να την υπερασπιστώ, τσακώθηκα με καλεσμένο (που ήταν και αφεντικό μου), ενώ η καλεσμένη θύμωσε μαζί μου γιατί έκανα φασαρία, ενώ αυτός ήταν τόσο γοητευτικός άνθρωπος (το ηλίθια το προσπέρασε…).Μετά απ’ αυτό το πανηγύρι, αποφάσισα ότι, από τη στιγμή που οι καλεσμένοι είναι ενήλικες, μπορούν να αποφασίσουν οι ίδιοι αν θέλουν να απαντήσουν στην προσβολή, να την αποδεχτούν ή να την αγνοήσουν. Δική τους η επιλογή. Θα υπερασπιστώ το δίκαιο, φυσικά, αλλά το πρώτο βήμα πρέπει να το κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Θέλω να πιστεύω ότι έπεσες στην εξαίρεση. καλό χαϊβάνι η καλεσμένη και, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, μάλλον ο έτερος καλεσμένος είχε δίκιο – χωρίς φυσικά να του δίνω δίκιο που χαρακτήρισε έτσι την κοπέλα. Κρίμα που βρήκες τον μπελά σου. Την ευθύνη για να κυλήσει αρμονικά η βραδιά πάντως έχει ο οικοδεσπότης.
Νομίζω συμφωνώ με city. Γιατί συμφωνώ στο ότι πρέπει να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας αλλά όταν είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε. Κάποιος ίσως προτιμάει απλώς να μην συνεχιστεί η συζήτηση γιατί νιώθει πολύ άβολα, δεν μπορεί να το διαχειριστεί ευθέως εκείνη τη στιγμή και απλά κάνεις τη θέση του πιο δύσκολη. Την υπεράσπιση δεν τη βλέπουν όλοι με θετικό μάτι, κάποιοι το βλέπουν ως πατρονατισμα. Σου λέει θα απαντήσω μόνος μου αν θέλω. Τώρα βέβαια αναλόγως και την προσβολή.
Μα άλλο να μη νιώθεις άνετα με την αντιπαράθεση και άλλο να ενοχλείσαι από πάνω που κάποιος σε υπερασπίστηκε. Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου οπτική, ως εξαιρετικά ντροπαλός άνθρωπος που είμαι. Τώρα γιατί η καλεσμένη της city εντυπωσιάστηκε απ΄τον άλλον είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο, να θυμήσω μία ερώτηση περί negging μερικά χρόνια πριν, όταν η Α,μπα ήταν ακόμα στήλη στη lifo.
Εγώ πλέον απαντάω προσπαθώντας να βαλω σε λέξεις τη συμπεριφορά τους.
Παράδειγμα: ήμουν με δύο φίλες για διακοπές, η μια λέει στην άλλη :
– “…όχι σαν τη Σίντι που ποτέ δεν έχει τι να πει.”
– ” α μάλιστα κατάλαβα, σε μια προσπάθεια να νιώσεις σύνδεση με βάζεις στη θέση του αποδιοπομπαίου, για να νιώσεις ομάδα με την άλλη εναντίον μου, μιας και δεν έχεις αναπτύξει πιο ώριμους τρόπους επικοινωνίας. Κατανοώ την ατσουμπαλη προσπάθεια σου αλλά να μην επαναληφθεί.
Error 404.
Μήπως το σχόλιο δεν είχε να κάνει με την νοημοσύνη σου, αλλά με την ικανότητα των άλλων να εξηγούν το παιχνίδι; (Δεν αναιρώ αυτό που ένιωσες, μια άλλη οπτική).
Πραγματικά, κ εγώ αυτό κατάλαβα αυθόρμητα!
Μου περνάει από το μυαλό οτι καθώς υπήρχε βαβούρα και χαβαλές στην ανάγνωση των οδηγιών θα μπορούσε να το είπε σε φάση: “αντε να μας καταλάβει η κοπέλα που είναι εκτος της παρέας τώρα” και οχι υποτιμώντας το μυαλό σου. Και έτσι καλύτερα να μην το έλεγε κατά τη γνώμη μου, αλλά λέω μήπως.
Ότι χρειάζεται να είσαι της παρέας για να καταλάβεις τους κανόνες ενός παιχνιδιού;
Πολύ καλοπροαίρετα θα πω κι εγώ, άντε να καταλάβει ο Beaver τώρα ρε παιδιά πού είναι η υποτίμηση, αφού δεν είναι γυναίκα ο άνθρωπος.
Δεν είπα αυτό, λέω οτι καμμιά φορά εαν είσαι εκτός μια παρέας ίσως δεν μπορείς να βγάλεις άκρη πως αυτοί συννενοούνται και καταλαβαίνονται ακόμα και αν αφορά τους κανόνες ενός παιχνιδιού. Ας πούμε και εγώ με μια φιλη που κάνουμε παρέα 20 χρόνια και παίζουμε κάποιο από τα πολλά της επιτραπέζια κατά καιρούς την “πιάνω” με τη μια όταν μας περιγράφει τους κανόνες, σε άλλες περιπτώσεις με οχι στενούς γνωστούς δεν έχει συμβεί το ίδιο. Το ίδιο ισχύει για όλη την παρέα που συνήθως θα παίξουμε κάτι. Και το ίδιο σχόλιο θα μπορούσε εύκολα να το πει και γυναίκα της… Διαβάστε περισσότερα »
Α, τώρα είδα τα άλλα σχόλια και κατάλαβα πώς το εννοείς (μάλλον) κι εσύ.
Οπότε βγάλε την πρώτη πρόταση-ερώτηση και κράτα μόνο τη δεύτερη.
Εαν εννοείς οτι ως άντρα δεν με έχει υποτιμήσει ποτέ κάποιος και επομένως δεν μπορώ να καταλάβω το αίσθημα, κάνεις λάθος πάντως.
Μπορεί από την άλλη, αφού κοπέλα εξηγούσε τους κανόνες, η υποτίμηση να ήταν διπλή. Χαζή κι αυτή που δεν κατάλαβε, χαζή κι άλλη που δεν εξήγαγε σωστά. Μόνο αυτός, ο άντρας ο ντελικανής ξέρει τους κανόνες, αν και δεν έχει σημασία αφού πάντα κερδισμένος θα είναι, έτσι όπως είναι οι κανόνες..
Δεν ισχύει αυτό που λες, αφενός και γυναίκα να ήταν το ίδιο θα έλεγα, αφετέρου δεν θεωρώ οτι de facto κάποιο φύλο έχει αποκλειστικό μερίδιο στη μαλακία, σε αντίθεση με εσένα από οτι καταλαβαίνω.
Γιατί;
Γιατί να βγούμε από τον δρόμο μας για να ψάξουμε την παρεξήγηση;
Γιατί δεν έπρεπε απλά να προσέξει τι είπε;
Γιατί να μιλήσει κάποιος έτσι πρώτη και μοναδική φορά που απευθύνεται σε κάποιον;
Γιατί την αγνόησε μετά;
Γιατί αν παρεξηγήθηκε δε ζήτησε συγγνώμη;
Δε γράφω κάτι διαφορετικό, λέω πως οτι πρόθεση και υπήρχε ήταν άκομψο τελικά. Τζάμπα διαβάζετε ρε παιδιά;
Ξέρεις ίσως να έχεις δίκιο και υπεθεσα λάθος επειδή το default σου ήταν να υπερασπίζεσαι αυτούς που δεν επρεπε (και δεν το χρειάζονταν), μένει να δούμε.
Πω με θύμωσε ο τύπος.
Εγώ ένα “Με ξέρεις κι από χθές;” θα το ριχνα έτσι για να βρίσκεται.
Από την άλλη, όταν θυμώνουμε με κάτι τέτοια είναι σα να τιμωρούμε τον εαυτό μας (με το να τον ταράζουμε) για την ηλιθιότητα του καθενός.
Δηλαδή ότι τι?Και σε προσέβαλαν και φταις κι από πάνω?Ε όχι!Ο τύπος ήταν η προσωποποίηση της αγενειας με την ανοχή των υπολοίπων και κόβω το κεφάλι μου άμα το πεις θα σου πουν “έλα μωρέ δε σηκώνεις ένα αστείο”.Δε φταις εσύ σε καμία περίπτωση.
Τι μλκς!!! Εγώ θα ρωτουσα: μόλις υπονοοησες ότι είμαι χαζή; να δούμε πώς θα το μπάλωνε ο καραγκιόζης. Μα τι ζώα υπάρχουν;! Εκνευρίστηκα τώρα…
“Possibly when the professor insisted a little too emphatically upon the inferiority of women, he was concerned not with their inferiority, but with his own superiority. That was what he was protecting rather hot-headedly and with too much emphasis, because it was a jewel to him of the rarest price. »
Virginia Woolf
Είναι τελείως εντάξει αν δεν μίλησες γιατί δεν είχες όρεξη να ασχοληθείς με την αμοιβάδα, αλλά δεν είχες καμία ευθύνη να “μην χαλάσεις το κλίμα”, το είχε φάει ήδη ο γάιδαρος όταν άνοιξε το στόμα του για να προσβάλει κάποιον. Οι υπόλοιποι που δεν μίλησαν είναι ακριβώς στο ίδιο καζάνι, καθόλου μα καθόλου λιγότερο από τον αρχιγάιδαρο, περισσότερο απ’ όλους αυτοί που τον κάλεσαν. Εγώ εκτός από το ότι θα έκοβα, θα ξεκαθάριζα και γιατί, και δεν εννοώ ότι θα έλεγα πως ενοχλήθηκα, αλλά ότι δεν καταλαβαίνουν τους βασικούς κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς και ότι γι αυτό δεν έχω καμία όρεξη… Διαβάστε περισσότερα »
Unpopular opinion: Αν η κοπέλα σοκαρίστηκε και δεν απάντησε, τότε η οικοδέσποινα γιατί θα έπρεπε να είναι σε ετοιμότητα να απαντήσει; Και ας το παραδεχτούμε, σε όλους μας έχει τύχει να μην αντιδράσουμε ή ακόμη και να γελάσουμε από αμηχανία ή από κεκτημένη ταχύτητα με κάτι που δεν θα έπρεπε. Δεν λέω ότι είναι σωστό, δεν λέω ότι δεν πρέπει να είμαστε πιο προσεχτικοί, λέω ότι συμβαίνει συχνά. Προσωπικά, έχω γελάσει από αμηχανία ακόμη και σε χοντράδα που απευθυνόταν σε μένα. Νομίζω είναι αντανακλαστικό, κάτι σαν άμυνα. Κατά τη γνώμη μου, δεν θα έπρεπε να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι αυτόν… Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάζω ξανά και ξανά την ερώτηση και προσπαθώ να καταλάβω : ποιο ”όμορφο κλίμα” ακριβώς δεν ήθελες να χαλάσεις;
Που, ακριβώς, φαίνεται το όμορφο κλίμα που περιγράφεις; Στο ότι ένας παντελώς άγνωστος σε εσένα άνθρωπος βρέθηκε να σχολιάζει την νοημοσύνη σου, στο ότι οι υπόλοιποι καλεσμένοι γέλασαν με αυτή την χοντράδα ή στο ότι η φίλη σου (που δεν μίλησες για να ”μην στεναχωρηθεί”) δεν είπε τίποτα;
Νομίζω ότι δίνεις παραπάνω σημασία στο τι θα πουν οι άλλοι, πως θα νιώσουν οι άλλοι και βάζεις σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό σου.