Αγαπητή Α μπα… αναρωτιέμαι… υπάρχει τελικά η αληθινή αγάπη; Υπάρχει δηλαδή ένας άνθρωπος που μας ταιριάζει και μπορούμε να περάσουμε όλη τη ζωή μας μαζί χωρίς σε βάθος χρόνου να σιχαθούμε ο ένας τον άλλο; Έχω απογοητευτεί.. δεν κάνω συχνά γνωριμίες και όταν αυτό συμβαίνει -μια φορά στο τόσο- διστάζω να δώσω ευκαιρία γιατί δεν αισθάνομαι ότι μου έχει αρέσει και κάποιος αρκετά. Είμαι εγώ παράξενη ή το παθαίνουν κι άλλοι αυτό; Να ψάχνω για την αγάπη; Υπάρχει;
H αγάπη (δεν υπάρχει αληθινή αγάπη, μια είναι η αγάπη) δεν είναι κάτι κρυμμένο που θα βρεις κατά τύχη επειδή ψάχνεις. Ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης, μια σχέση με βάθος χρόνου, η κοινή ζωή με κάποιον άλλον, είναι κάτι που μαθαίνεις, διεκδικείς, συντηρείς και φροντίζεις, με άλλα λόγια, είναι δική σου ικανότητα και όχι κάτι που βρίσκεται στον αέρα και πρέπει να αρπάξεις με απόχη.
Φυσικά και υπάρχει – σαν έννοια, σαν ανθρώπινη ικανότητα. Λες από όλους τους ανθρώπους που πέρασαν από τούτη τη γη, κανείς να μην έφτιαξε μια μακρόχρονη συντροφική σχέση με κάποιον άλλον; Είναι όμως να ρωτάς γιατί δεν μπορείς να τραγουδήσεις σαν σοπράνο της όπερας, ενώ σου προτείνουν πολύ σπάνια να ανέβεις στη σκηνή. Δεν θα γίνει από μόνο του. Χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά με τον εαυτό σου για να είσαι σε θέση να φτιάξεις μια ισότιμη, βαθιά σχέση με κάποιον άλλον, που θα μπορεί να αντέξει στον χρόνο. Δεν είναι απόδειξη για τις ικανότητες και την ποιότητα των άλλον, αλλά για τις δικές σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μια καλή ιδέα για να δούμε αν υπάρχει αγάπη είναι να αγαπήσουμε κάποιον .Αλλά πραγματικά να αγαπήσουμε, όχι να περιμένουμε να μας αγαπήσει πρωτος ή να προβάλουμε πάνω του τον εαυτό μας.
Αυτό κατα τη γνώμη μου προϋποθέτει να παψει σε κάποια φάση της ζωής να μας νοιάζει μόνο ο εαυτός μας και να φιλτραρουμε τα παντα μέσα απο τη δική μας αντίληψη.
Πρέπει να κατανοησουμε τι είναι έξω απο μας, δεν εχει σχεση με μας αλλά υπαρχει.
Μπορεί να το καταλαβουμε και νατο αγαπήσουμε!
Οχι.
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με την Φουτσιτζή!Πόσο ωραία το τοποθέτησε.