Είναι η συναίνεση το κατάλληλο “εργαλείο” όταν ανάμεσα στα δύο φύλα, υπάρχει ανισότητα και σχέσεις εξουσίας; Μήπως η συναίνεση υφαρπάζεται εύκολα, σε σχέσεις ανισότητας;Μήπως αυτή η έννοια δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ή τελοσπάντων να μην τη χρησιμοποιούμε ως “ξέπλυμα” του θύτη;
– Υπάρχει τελικά η συναίνεση;
Αν υπονοήσουμε ότι δεν υπάρχει συναίνεση γενικότερα ως έννοια, ως ιδέα, είναι σα να λέμε ότι οι γυναίκες δεν έχουν αυτόνομη βούληση, και είναι ακριβώς αυτό που θέλουμε να διεκδικήσουμε. Φυσικά και υπάρχει συναίνεση. Αν τίθεται θέμα υφαρπαγής, δεν υπάρχει συναίνεση.
Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει «τη χρησιμοποιούμε ως ξέπλυμα του θύτη». Αν είναι θύτης, είναι επειδή δεν υπήρξε συναίνεση. Πράγματι, οι γυναίκες δυσκολεύονται να καταλάβουν πότε συναινούν και πότε όχι, γι’αυτό ακριβώς πρέπει να υπάρχει αυτή η λέξη ως φωτεινός σηματοδότης, για να αρχίσουν να ακούν τον εαυτό τους, γιατί κατά βάθος μια χαρά ξέρουν πότε θέλουν κάτι και πότε δεν θέλουν. Η λύση δεν είναι να καταργήσουμε τον όρο, μου φαίνεται απολύτως κατάλληλος.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν εννοεί, προφανώς, ότι πρέπει να καταργηθεί η συναίνεση ως κριτήριο για τον βιασμό, αλλά ότι προκειμένου να αξιολογηθεί το μεμπτό της στάσης κάποιου, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες. Δεν είναι το ίδιο εύκολο σε έναν άντρα και σε μια γυναίκα να πει όχι όταν παραβιάζεται, ακριβώς επειδή έχει μεγαλώσει / και ζει / υπό άλλες συνθήκες. Οι σχέσεις εξουσίας και ανισότητας επιδρούν στην ικανότητά μας να αντιδράσουμε, επιδρούν στη συγκρότητή μας ως υποκειμένων. Έχει ακουστεί ως κριτική στο metoo μάλιστα από κάποιες γυναίκες φεμινίστριες (έχω ένα παράδειγμα στο γερμανόφωνο χώρο και ένα στην αμερική) ακριβώς αυτό, το… Διαβάστε περισσότερα »
Αν κατάλαβα καλά προτείνει να καταργηθεί η συναίνεση; Δηλαδή να κάνει ο άλλος ο,τι γουστάρει χωρίς να υπολογίζει συνέπειες; Με μπέρδεψε κάπως η ερώτηση
εννοουσε μαλλον , οτι η συναινεση σε καθεστως ανισοτητας , γινεται αντικειμενο συναλλαγης , ενα νομισμα. Και σωστα απαντησε η Λενα, γιατι η ερωτηση βγαζει τελειως την ευθυνη απο το θυμα , ενω η απαντηση τη διαμοιραζει. Εχει και το θυμα την ευθυνη να βελτιωσει την αποφασιστικοτητα και το διαλογο με τον εαυτο του. Να ενδυναμωθει δηλαδη. Να μαθει να παιρνει αποφασεις . Να συναινει ή οχι
Νομίζω εννοεί ότι σε μια σχέση με άνισα μέλη, ο αδύναμος συναινεί μεν αλλά ενδομυχα απρόθυμα
ως αποτέλεσμα της εξουσίας του δυνατού δε.
Με βάση αυτά που λέει βεβαια η πρόταση του είναι να γίνει παράνομο το σεξ μεταξύ διαφορετικών φύλων καθως κατά τη γνώμη του οι γυναικες ως αδύναμο φύλλο δε μπορουν να δώσουν πραγματικη συναίνεση. Καπως σαν τους ανήλικους που από μια ηλικία και κάτω (age of consent) δε μπορουν να συναινέσουν και κάθε σεξουαλικη πράξη θεωρείται βιασμός.
Γενικα υπάρχει μια τρικυμία εν κρανίω, ποιος ξέρει τι θέλει να πει ο ποιητής.
Ladida, έχω την εντύπωση ότι αναφέρεται σε σχέσεις εξουσίας, όπως προϊστάμενος και υφιστάμενος.
Arleta το ξαναδιάβασα τώρα και μπορεί και να έχεις δίκιο. Το δικό σου βγάζει νόημα αν αντι για ‘τα δυο φύλα’ διαβάσουμε ‘τα δυο άτομα’ αλλά έτσι όπως το γράφει που να το καταλάβουμε;
Δεν κατάλαβα γιατί κατάλαβες ότι προτείνει κατάργηση της συναινεσης. Εγώ αυτό που κατάλαβα από την ερώτηση είναι ότι αναρωτιέται αν υπάρχει πράγματι συναινεση σε σχέσεις που δεν είναι ισότιμες. Για παράδειγμα, αν είναι μια σχέση εξουσίας, πχ αφεντικό με υπάλληλο, υπάρχει πραγματική συναίνεση;
Νομίζω ότι εννοεί ότι όταν ο ένας είναι σε μειονεκτική θέση, ενδεχομένως αυτές οι συνθήκες τον κάνουν να συναινέσει. Αυτό δεν θα συνέβαινε αν ήταν ισότιμα τα άτομα. Για παράδειγμα κάποιος που έχει εξουσία στον άλλον ως καθηγητής ή προϊστάμενος.
Όχι, νομίζω πως προτείνει να επαναπροσδιορίσουμε τη συναίνεση, καθώς υπάρχουν πολλές περιπτώσεις αμφισβητούμενης συναίνεσης σε συνθήκες πίεσης και ανισότητας. Αυτό κατάλαβα ότι λέει. Απλώς δεν το διατυπώνει με αρκετή σαφήνεια. Αλλά είναι ένα καλό ερώτημα.
Νομίζω ότι αυτό που σε μπερδεύει, αν καταλαβαίνω και καλά, είναι περιπτώσεις όπου το θύμα λέει “ναι” αλλά αυτό το ναι έχει εκμαιευτει υπό το καθεστώς φόβου, εργασιακής απειλής ή πίεσης.
Μην μπερδεύεσαι, αυτά τα ναι, δεν είναι συναίνεση.
Εδώ κολλάει το γέροντα μιλάς με γρίφους…
Αν κατάλαβα καλά την ερώτηση, το θέμα που τίθεται είναι αν η συναίνεση είναι αρκετή όταν έχουμε σχέσεις εξουσίας, για παράδειγμα σχέσεις προϊσταμένου-υφισταμένης ή ιατρού-ασθενή κτλ. Σε αυτές τις περιπτώσεις η συναίνεση είναι αναγκαία (πάντα είναι), αλλά όχι πάντα αρκετή. Ανάλογα με την περίπτωση βέβαια, αλλά πολλές φορές υπάρχει και δεοντολογία που απαγορεύει τη σχέση ανεξάρτητα από τη βούληση των 2 μερών.
Μα αν υφαρπάζεται, δεν είναι συναίνεση. Πάντως εγώ δεν κατάλαβα την ερώτηση, Είναι η τέταρτη φορά που τη διαβάζω και δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί η συναίνεση να χρησιμοποιηθεί ως ‘ξέπλυμα’ του θύτη.
Γίνεται περίπλοκο χωρίς λόγο…εννοώ ότι η συνεναιση είναι θεμέλιο για την διασφάλιση ισορροπίας και ισότητας σε όλες τις σχέσεις και όλες τις εκφάνσεις – επαγγελματικές σχέσεις, προσωπικές σχέσεις, οικονομικές δοσοληψίες. Δηλ σκέψου να μην υπήρχε και να υπέγραφες κάποιο συμβόλαιο εξαναγκαστικά χωρίς να ξέρεις τι υπογράφεις – δεν το διάβασες, δεν σου επέτρεψαν να διαβάσεις (άρα να ενημερωθείς για τους όρους και να συνεναισεις) σε εξανάγκασαν να υπογράψεις και τώρα χρωστάς χιλιάδες ευρώ.
Ελπίζω με το παράδειγμα να απαντώ στην ερώτηση σου.
Μια ερώτηση μόνο: Τι εννοείς ακριβώς όταν λες σχέσεις εξουσίας? Μπορείς να το διευκρινίσεις λίγο αυτό? Ας πούμε δηλαδή όταν ένας προϊστάμενος κάνει σεξ με την υφισταμένη του, έχοντας την ο ίδιος προσεγγίσει, αυτό είναι βιασμός? Δηλαδή επειδή είναι υφιστάμενη (άρα ιεραρχικά κατώτερη) δεν μπορεί να συναινέσει? Είναι σαν τη σεξουαλική σχέση παιδιού-ενήλικα ας πούμε? Δε πιστεύω ότι αυτά τα δύο είναι το ίδιο. Γιατί κ στις δύο αυτές σχέσεις υπάρχει διαφορά εξουσίας, αλλά στη δεύετερη θεωρείται ξεκάθαρα βιασμός. Επίσης εφόσον οι άντρες έχουν εξουσία απέναντι στις γυναίκες και τις εκμεταλλέυοντια καθημερινώς (οικονομικά, σεξουαλικά κλπ) προκειμένου να έχουν αυτοί προνόμια,… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ μπερδεύτηκα, αλλά νομίζω ότι σε περιπτώσεις ανισότητας υπάρχουν άλλες λέξεις, όπως εκβιασμός (έχει αναφερθεί και νωρίτερα), ψυχολογική πίεση, ή ακόμα σε περιπτώσεις παιδεραστίας, όπου το παιδί μπορεί να μην πει ξεκάθαρα όχι, ή ο έφηβος ακόμα και να επαναλάβει τη συμπεριφορά του, υπάρχει νομική κάλυψη…. ίσως χωρίς νόημα η ερώτηση…