Αμπακοινοτητα και αμπαπαρεα, πιστευετε πως ενας ανθρωπος μπορει να βελτιωθει και να λυσει προσωπικα του θεματα χωρις ψυχολογο; Δεδομενου πως δεν υπαρχει καποια ψυχιατρικη διαταραχη που χρηζει αλλης αντιμετωπισης με ειδικους. Το παραδειγμα που θα αναφερω και εχω εντοπισει σε εμενα ειναι η αναγκη να ικανοποιω τους αλλους, πχ αγοραζοντας τους δωρα η αν αγορασω μια τσαντα για εμενα και δεν εχει η φιλη μου να της παρω κι εκεινης η να κανω πραγματα που δεν θελω, σε λογικο πλαισιο βεβαια, πχ να κλεισω εγω το μαγαζι ενω δεν ειναι η σειρα μου να το κανω γιατι θελει να φυγει ο συναδελφος. Το εχω παρει απο τη μητερα μου η οποια και μου το αφησε τραυμα. Παντα επρεπε να ειναι η τελεια κορη, η τελεια δασκαλα, η τελεια συζυγος, η τελεια μανα, παντα σε ολα. Η τουλαχιστον να δειχνει ετσι, αρα κι εμενα με εμαθε να πραττω αναλογα. Αναγνωριζω πως δεν ειναι σωστο και ποσο με κουραζει (ξαναερχομαι στο πχ της τσαντας, γτ να χαλασω αλλα 30€ ετσι απο τυψεις ας πουμε που η φιλη μου δεν εχει;) Οταν λεω οχι, οταν βαζω ορια, νιωθω κακια, νιωθω πως με σχολιαζουν, νιωθω πιεση και τελικα υποκυπτω αλλα δεν θελω αλλο να το κανω. Νιωθω πως με εκμεταλλευονται και δεν το δεχομαι αλλο. Βιωνω μια εσωτερικη παλη μεσα μου. Εφοσον αντιλαμβανομαι το προβλημα μπορω να το λυσω, ισως με καποια βιβλια η με ασκησεις προσπαθειας; Δεν ειμαι τζαμπατζου, αλλα δεν εχω την πολυτελεια του συμβουλου ψυχικης υγειας. Ειναι πολλα τα λεφτα..
Κανένα βιβλίο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την προσωπική και εξειδικευμένη σχέση που δημιουργείται στη θεραπεία, και δεν υπάρχουν για όλα «ασκήσεις», ειδικά αν δεν ξέρεις τι ακριβώς πρέπει να εξασκήσεις.
Δεν αρκεί να αντιληφθείς το πρόβλημα, πρέπει να καταλάβεις από πού έχει προκύψει, και το «το έχω πάρει από τη μητέρα μου» δεν είναι αρκετό. Ο ειδικός ψυχικής υγείας δεν είναι πολυτέλεια, όπως δεν είναι πολυτέλεια ο οδοντίατρος, που επίσης παίρνει πολλά λεφτά. Όταν ο οδοντίατρος βάλει σε μια σειρά τα δόντια σου, τότε κι εσύ μπορείς να τα συντηρείς από μόνη σου, αφού σου έχει μάθει τι να κάνεις, αλλά να κάνεις η ίδια σφράγισμα στον εαυτό σου, δεν γίνεται. Τα «πολλά λεφτά» πώς τα αξιολογείς, έψαξες τιμές και σου απάντησαν και το κρίνεις, ή είναι έτσι γενικώς «πολλά» όπως «παίρνουν πολλά οι δικηγόροι;»
Ίσως είναι καλύτερα να τα πάρει ψυχολόγος από το να αγοράσεις άλλη μια τσάντα για τη φίλη σου, στο κάτω κάτω.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ναι συμφωνώ με τη Λένα άσε τα δώρα και τις εξυπηρετήσεις σε φίλους και συναδέλφους και κάνε κάτι για τον εαυτό σου. Εσένα δεν σε πειράζει τι γνώμη έχεις για σένα?
Πω πω μου θυμίζεις μια πολύ αγαπημένη μου φίλη που πραγματικά δεινοπαθεί στην οικογένεια, στον εργασιακό χώρο, στο μεταπτυχιακό και γενικά σε όλους τους τομείς. Δεν μπορεί με τίποτα να βάλει όρια σε σημείο να νιώθει δυστυχισμένη. Δυστυχώς, έχει μάθει ότι ο ψυχολόγος είναι ταμπού. Με εμάς ευτυχώς έχει μάθει να εκφράζεται εντός της παρέας αλλά δεν μπορεί με τίποτα να το βγάλει παραέξω. Κάθε φορά που μας μιλάει για κάτι καινούριο (ερωτικό, φιλικό ή ακόμα και νέο χόμπυ) ευχόμαστε να πέσει σε ανθρώπους που είναι καλή περίπτωση από μόνοι τους και δε θα την εκμεταλλευτούν. Δε συμβαίνει πάντα 🙁… Διαβάστε περισσότερα »
Και εγώ κάπως έτσι είχα προγραμματιστεί. Πχ πήγαινα ένα ταξίδι και έτρωγα χρόνο και χρήμα για να πάρω δώρα για όλους (εκτος από εμένα εννοείται!). Ποσό ωραία ήταν η στιγμή που είπα ΔΕΝ σπαταλάω χρόνο να ψάχνω δώρα. Και αν πάρω ένα δώρο καταρχήν θα είναι για τον εαυτό μου. Συνεχίζω να παίρνω δωράκια αλλά αν βρεθεί κάτι μπροστά μου που μου ταιριάζει για κάποια φίλη, όχι ψύχαναγκαστηκα όπως το έκανα πριν. Επίσης αυτό με το μαγαζί… και τον συνάδελφο. Έχω κάνει ένα σωρό αλλαγές προγραμματος υπερωρίες θυσία αδειών μου γιατί οκ μωρε οι συνάδελφοι έχουν παιδιά έχουν υποχρεώσεις εγω… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα πάντως μου πήρε καιρό θεραπείας για να βγάλω το τέλειο από πάνω μου και πως τα όρια δεν σημαίνουν κακια…
Άρχισε άμεσα θεραπεία.θα ελαφρύνεις
Και μόνο η λέξη “τραύμα” είναι αρκετή για να σε πείσει ότι η λύση είναι ο ψυχολόγος. Η μητέρα σου είχε απαιτήσεις από εσένα που άγγιζαν την τελειότητα και τώρα κανείς ακριβώς το ίδιο γιατί φοβάσαι να πεις όχι. Είναι ανθρώπινο να θες να βοηθάς τους φίλους σου όμως πρέπει να υπάρχει και ένα όριο, δλδ να μη γίνεσαι “χαλί να σε πατήσουν”. Τα όρια πρέπει να υπάρχουν και να μπαίνουν ώστε να υπάρχει ισορροπία στις σχέσεις των ανθρώπων.
Έχω την αίσθηση ότι ο μέσος άνθρωπος δεν γνωρίζει πόσα παίρνει ένας μέσος ψυχολόγος, πιστεύουν ότι παίρνουν πολύ περισσότερα., Πρόσφατα διαβάσαμε μια ερώτηση όπου πίστευε αυτός ή αυτή που ρωτά ότι θα έδινε 200 €/μήνα
Δε θυμάμαι την ερώτηση που λες, όμως οι περισσότεροι θεωρούν στάνταρ το πενηντάρικο για μία συνεδρία. Ίσως να υπάρχουν πολλοί ψυχολόγοι που ζητούν αυτή την αμοιβή, σίγουρα όμως υπάρχουν κι άλλοι που ζητούν λιγότερα.
Πάντως αν θες να το κάνεις σωστά όπως λένε και πηγαίνεις 1 φορά την εβδομάδα…. 4 x 40 ? 4 x 30 ? ok 200 δεν είναι αλλά είναι κάτι.
Βασικά τόσα είναι…αρχίζεις μια φορά την εβδομάδα μα μ.ο τα 50ε/συνέδρια
Υπάρχουν πολλοί που παίρνουν 20, και μερικοί που παίρνουν κάτω από 20
Μα αυτός είναι ο μέσος όρος για ιδιώτες.
Κάποιοι παίρνουν 70, κάποιοι παίρνουν 30, αλλά γενικά εκεί παίζουν.
Εξαρταται. Εγω πληρωνα 40€ ανα συνεδρια καθε εβδομαδα, συνολο 160€ τον μηνα. Φιλη μου σε αλλον ψυχολογο πληρωνε 70€ τη συνεδρια. Δεν ειναι και τοσο οικονομικα οσο νομιζουμε,τουλαχιστον στην επαρχια
Ποσο σημαντικη η φροντιδα του εαυτου μας και ποσο υποτιμημενο το εχουμε οι περισσοτεροι
Γραφουσα ειχα ακριβως το ιδιο προβλημα στην δουλεια μου. Επειδη ημουν η καινουρια εκανα συνεχως τον μ****α με αποτελεσμα να με πατανε και να με εκμεταλλευονται. Πρεπει να το παρεις αποφαση και να σκληρυνεις. Εμενα με βοηθησε αρχικα το οτι το καταλαβα ποσο αφελης και θυμα ημουνα, αλλα αυτο που με ταρακουνησε και ξεκινησα θεραπεια ηταν ο κολλητος μου φιλος που με ειπε μες τα μουτρα μου θυμα. Ηθελε να μου το πει απο καιρο αλλα κρατιοταν μεχρι που μετα απο ενα περιστατικο δεν αντεξε. Ακομα ηχει στα αυτια μου, ευτυχως με ταρακουνησε!