Αγαπητή «Α, μπα»: Ξενερώνω και απογοητεύομαι με το τόσο καθώς πρέπει

Είναι σαν να βρήκαν οι φίλες μου τη θέση τους στην κοινωνία και βολεύτηκαν ανακουφισμένες

Αγαπητή Α,μπα, πότε αξίζει να κόψεις με φιλίες ετών; Έχω μια παρέα 6 κοριτσιών (γυναικών πια) εδώ και 12 χρόνια περίπου (από τα φοιτητικά μας χρόνια). Έχουμε πιει ατελείωτους καφέδες μαζί, έχουμε ξενυχτήσει μαζί, έχουμε κλάψει και γελάσει μέχρι δακρύων μαζί, έχουμε κάνει εκ βαθέων εξομολογήσεις και μοιραστεί κέρατα, απωθημένα, πίκρες, χαρές, έχουμε πάει διακοπές μαζί, περάσει πάρα πολλά ΣΚ μαζί, ολονύχτιες συζητήσεις με πάρα πολύ γέλιο και συντροφικότητα, τα’ χουμε φτιάξει, χωρίσει και ξαναφτιάξει μαζί, κοινώς μεγαλώσαμε μαζί. Μέχρι που πριν 2-3 χρόνια ξεκίνησαν τ’αρραβωνιάσματα, οι γάμοι, τα μωρά, το Δημόσιο: ξαφνικά φορέθηκε ένα προσωπείο ‘τα εν οίκω μη εν δήμω’, εκεί που ξέραμε στάσεις σεξ, παράπονα, αστείες ιστορίες, πεθερο-κόντρες, τώρα όλα είναι μυστικά, κρυφά, μαθεύονται μέσω ‘ράδιο αρβύλα’. Είναι σαν να βρήκαν οι φίλες μου τη θέση τους στην κοινωνία και βολεύτηκαν ανακουφισμένες και ξεχάσαν ποιες ήταν, τους εαυτούς τους, τώρα είναι σύζυγοι και μάνες και μπορούν να βάλουν άλλους μπροστά και οι ίδιες να θυσιαστούν για τα υψηλότερα ιδανικά που μπορεί να έχει μια γυναίκα. Οι συζητήσεις έγιναν ρηχές και αδιάφορες. Κι εγώ παντρεμένη είμαι, αλλά ντάξει, έχουμε γίνει σαν αυτά που κοροϊδεύαμε, να μιλάμε για ατμοσίδερα και δάνεια και απαξίωση των ενδιαφερόντων, των χόμπυ, ως κάτι κατώτερο. Έχω κι άλλα τέτοια παραδείγματα στον κύκλο μου και πραγματικά αναρωτιέμαι: τι συμβαίνει βρε Αμπα; Είναι κάτι που το βιώνουν όλοι; Εσύ το έχεις παρατηρήσει; Και αναρωτιέμαι περαιτέρω: αξίζει να μένω σ’αυτή την παρέα; Ξενερώνω με το τόσο καθώς πρέπει, κουράζομαι, απογοητεύομαι. Ό,τι και να κάνω για ”ανανέωση” πέφτει στο κενό, με θεωρούν φευγάτη και την ‘τρελή’ της παρέας, ενώ είμαι απόλυτα φυσιολογική. Από την άλλη, σκέφτομαι ότι θα χάσω ένα κομμάτι της νιότης μου αν ξεκόψω και ότι θα το μετανιώσω. Τώρα τις βλέπω αραιά και που, αλλά και πάλι με βαριά καρδιά. Ποια η γνώμη σου;
-ρομαντική (;)
 Αγαπητή φίλη, στις μεγάλες αλλαγές της ζωής, οι φιλίες δοκιμάζονται. Μερικές φορές αυτό γίνεται και με ασήμαντες φαινομενικά αλλαγές, όπως είναι μια αναβάθμιση στη δουλειά. Οι μεγάλες κρίσεις έρχονται όταν η φοιτητική ζωή γίνεται επαγγελματική, και μετά, όταν εμφανιστούν άντρες/γυναίκες, και παιδιά. Και οι δύο αυτές αλλαγές δηλώνουν κοινωνική ανέλιξη και κοινωνική άνοδο, και δεν είναι όλοι οι άνθρωποι αρκετά εξοπλισμένοι, ή μορφωμένοι με την ευρεία έννοια, ή αρκετά ασφαλείς με τον εαυτό τους ώστε να μην πάρουν αυτή την αναβάθμιση στα σοβαρά. Όποιος νιώθει λίγο «εκτός», λίγο αποκομμένος, λίγο χαμένος, μετά από μια τελετή γάμου και μια παραμονή σε μαιευτήριο έχει δεχτεί τόσα πολλά συγχαρητήρια μαζεμένα, που μπορεί να νιώσει ότι κατέκτησε τον κόσμο και τίποτα δεν μπορεί να τον αγγίξει πια.
 Η απάντηση λοιπόν είναι ότι όχι, φυσικά δεν είναι κάτι που δεν το παθαίνουν όλοι (εσύ γιατί λες ότι δεν το έπαθες; Να είσαι η μοναδική εξαίρεση;) Όμως είναι κάτι που συμβαίνει συχνά, γιατί οι άνθρωποι που διψούν για αναγνώριση από τον μικρόκοσμο τους είναι περισσότεροι από αυτούς που αντλούν δύναμη από τις δικές τους, εσωτερικές κατακτήσεις. Πιστεύω ότι χρειάζεσαι περισσότερη κατανόηση για τις φίλες σου. Αν σκεφτείς τι τους έλειπε πριν, δεν θα έπρεπε να είναι μεγάλη η έκπληξη για την φανατική τους αφοσίωση στον υπέρτατο ρόλο. Κάνε υπομονή. Σύντομα θα ανακαλύψουν ότι άνθρακας ο θησαυρός, τα συγχαρητήρια θα γίνουν απαιτήσεις και υποχωρήσεις και καταπίεση στο πι και φι, αν δεν προσέχουν πολύ, και όπως φαίνεται, δεν προσέχουν καθόλου, έχουν πέσει με τα μούτρα στον καινούριο τους ρόλο. Μην ζητάς από τους ανθρώπους να είναι αυτοί που χρειάζεσαι. Άσε τους να είναι αυτό που μπορούν. Μερικές φορές δεν μπορείς να ζητήσεις κάτι άλλο. Δεν χρειάζεται η μαύρη καρδιά.
Οι άνθρωποι χάνονται, αλλά το παρελθόν τους, όχι. Ακόμα και αν απομακρυνθείτε τόσο ώστε να μην υπάρχουν ούτε οι τυπικές επαφές, δεν απαρνιέσαι το παρελθόν σου, αλλά σου προτείνω να ευθυγραμμίσεις τις προσδοκίες σου με τη νέα πραγματικότητα, να ανοίξεις τις κεραίες σου για ασυναίσθητα μηνύματα, και φυσικά, να έχεις ανοιχτά μάτια για να κοιτάς και για καινούριες παρέες που σε καλύπτουν περισσότερο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

107 points
Upvote Downvote

89
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
20 Θέματα σχολίων
56 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
40 Συντάκτες σχολίων
idrilΦερενίκηPenthesileaPiripiriMitsi Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Εχμμ, στον απόηχο της ερώτησης περί αποκαλύψεως ταυτότητας, παίρνω το θάρρος να πω ότι εγώ έστειλα την ερώτηση!
Η απάντηση της Λένας καταπληκτική και σήμερα που είμαι πιο ψύχραιμη την καταλαβαίνω περισσότερο.

UPDATE: Τελικά, με πόνο ψυχής, ξέκοψα από αυτή την παρέα, κρατώντας τις πολύ όμορφες αναμνήσεις. Ήταν παρωδία φιλίας πια.

Εξακολουθώ να μη συμπαθώ τα καθώς πρέπει και βγαίνω πια με φίλες που χασκογελάμε κ λέμε για σεξ, ανησυχίες, ματαιώσεις, αληθινά πράγματα, όχι μικρό δαχτυλάκι σηκωμένο κ διαγωνισμός πιο επιτυχημένης οικογένειας. Τις αγαπώ και εύχομαι τα καλύτερα από μακριά 🙂

Chachacha
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Πολύ χαίρομαι για σένα! Και ζηλεύω γιατί έχω μείνει ξέμπαρκη από φίλες και δεν έχω δυνατότητα επιλογής. Να περνάς καλά!

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Καλά, καλή μου Chachacha, μη φανταστείς, για 1-2 φίλες μιλάω και μερικές μικρότερες σε πιο παρέα φάση, εννοείται καμία σχέση με τα φοιτητικά+ χρόνια #κρίμα.
Να περνάς καλά κι εσύ κι εύχομαι φίλες σύντομα!

Chachacha
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Δεν έχει σημασία ο αριθμός, αλλά το ότι βρίσκεστε στο ίδιο μήκος κύματος. Το προσπαθώ με τις φίλες, ευτυχώς που έχω κάποιες έστω και μακριά.

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εγώ πάντως εσένα θα ήθελα για φίλη μου, όχι τις συζύγους/ δημοσίους υπαλλήλους.

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Μανδάμ 😍😍😍

prince frog
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ενα ερωτημα που καλυπτει κι εμενα και το πως εχουμε γινει με τις φιλες μου… σε ευχαριστουμε! Ολα αλλαζουν και θα αλλαξουν κι αλλο..

εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Πολύ χάρηκα Neverlander από την εξέλιξη. Καλύτερα καινούργιες φίλες πάσα να έρχεσαι αντιμέτωπη με τις μεταλλαγμένες παλιές. Είναι καταθλιπτικό, πώς να το κάνουμε.

Zouzouna Goutsouna
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Zouzouna Goutsouna

Εξωγηινη, με τη Neverlander θα εισασταν πολυ κολλητες. Μηπως να γνωριζοσασταν και απο κοντα.

tsikampoum
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Αχ πόσο με άγγιξε αυτή η ερώτηση!! 33 πλέον και ελεύθερη.Οι δύο από τις τρεις παλιές κολλητές παντρεμένες με παιδιά και η τρίτη παντρεύτηκε πρόσφατα! Όχι απλά άλλαξαν, χάθηκαν από προσώπου γης! Συνάντηση μία φορά το χρόνο τη τελευταία τετραετία κι αυτό με το ζόρι! Τώρα που παντρεύτηκε και η τελευταία, με κάλεσε με ένα τυπικό μήνυμα στο viber γιατί δεν είχε καθόλου χρόνο! Επέλεξα να μην πάω! Ξέκοψα από όλες γιατί βαρέθηκα το διαγωνισμό καλύτερης σχέσης, εξυπνότερου παιδιού και πάει λέγοντας! Άσε αυτό το κήρυγμα περί γάμου, να μη μείνω μόνη στη ζωή και μπλα μπλα μπλα! Μόνο η… Διαβάστε περισσότερα »

Origami Lover
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Origami Lover

Ως πορωμένο βιβλιοσκουλικο και επειδή δίνω σε όλους μια ευκαιρία, έχω διαβάσει δύο βιβλία της Δημουλίδου. Το ένα λεγεται μην πυροβολειτε τη νύφη. Εκεί η πρωταγωνιστρια μπαίνει στο “στενό κύκλο” των παντρεμενων φιλενάδων, όταν παντρευεται και η ίδια. Όταν φαίνονται τα πρώτα συννεφάκια παραπονιέται σε μια από τις φιλενάδες και εκείνη της παραθέτει όλα όσα συμβαίνουν στους “τέλειους” γάμους. Ο ΄άντρας της την κακοποιεί λεκτικά, της άλλης την κερατώνει, της άλλης την αφήνει συνεχώς έγκυο για να την ελέγχει, άλλος είναι παθολογικά τσιγγούνης κοκ. Το βιβλίο είναι ψιλομάπα αλλά δείχνει πολύ καλά αυτό που λέει η Α-μπα, πως η αναβάθμιση… Διαβάστε περισσότερα »

bella ciao
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Μετά από μία χρονιά που τρελάθηκα στην κούραση, σκέφτομαι να πάρω φέτος στην παραλία κάτι εντελώς χαλαρό και τις σκεφτόμουν αυτές τις μαντά-Δημουλίδου.. Λες είναι μάπα όμως ε? Μα τί να διαβάσω??

Lady Chatterley
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Προτεινω το Σεναριο Γαμου του Ευγενιδη! Εμενα με συγκλονισε. Ισως γιατι ταυτιστηκα αρκετα. Ημουν στα 20κατι και με εντυπωσιασε πως ενας ανδρας συγγραφεας καταφερνει να αποδωσει την γυναικεια ψυχολογια με τοση ακριβεια. Και μετα καταλαβα πως ολοι – ανδρες, γυναικες – εχουμε τις ιδιες συναισθηματικες αναγκες 🙂

Εχω δουλεψει χρονια σε βιβλιοπωλεια. Καθε φορα που πελατης αγοραζει Δημουλιδου/Μαντα/Κοελο, ενας υπαλληλος βιβλιου-χαρτου αυτοαναφλεγεται στα Εξαρχεια 🙂 – Αστειευομαι. Εχει και η Δημουλιδου την χαρη της.

Origami Lover
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Origami Lover

Εεεεε καλό ειναι το σενάριο γάμου αλλά δεν σου φαίνεται πως τελειώνει κάπως απότομα; σαν να κοιταξε το χειρόγραφο, να είπε “ωραία φτάνει ως εδω αρκετα έγραψα” και να έβαλε τελεία;

Lady Chatterley
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Γεια σου Οριγκαμι! Ναι, ισως. Αλλα το ειδα πιο πολυ ως το τελος μιας φασης και την αρχη μιας καινουριας. Μου αρεσε που αφηνει την ηρωιδα με ενα αβεβαιο μελλον. Γιατι ολονων μας το μελλον ειναι αβεβαιο σε καποιο βαθμο. Η ιστορια εχει να κανει με την αποδεσμευση της ηρωιδας απο στερεοτυπα και συναισθηματικα αδιεξοδα και εκει τελιωνει το βιβλιο, οταν κατακτά (ας πουμε) τον σεβασμο προς τις δικες της αναγκες. Δεν τα θυμαμαι και ολα. Το διαβασα το 2013 νομιζω.

loglady
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Το Σενάριο Γάμου το διάβασα τη χρονιά που εκδόθηκε στα ελληνικά, νομίζω πριν 6 χρόνια. Παρόλο που έχει περάσει τόσος καιρός και παρόλο που το διάβασα απνευστί σε λιγότερο από 3 μέρες, θυμάμαι καλά πόσο υπέροχο μου είχε φανεί. Εύγε για το γούστο, Λαίδη, το συστήνω κι εγώ ανεπιφύλακτα. Περί απόδοσης ρεαλιστικών γυναικείων χαρακτήρων, προτείνω την Τετραλογία της Νάπολης (Έλενα Φερράντε), όπως και το βιβλίο “Το καλοκαίρι δίχως άνδρες” της Σίρι Χούστβεντ.

Lady Chatterley
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Loglady, χαιρομαι που σου αρεσε! Λοιπον δεσμευομαι να ξεκινησω την τετραλογια της Ναπολη στις διακοπες 🙂

Επισης, το lady Chatterley το δανειστηκα απο το αλλο υπεροχο βιβλιο. Αυτο με τον εραστη λεω 🙂 Και αυτο προτεινω για καλοκαιρι. Απαγορευτηκε για τις σεξουλικες σκηνες, αλλα κατα βαση το βρισκω ενα καυστικο πολιτικο σχολιο.

loglady
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Όλως τυχαίως, τον “Εραστή” καλοκαίρι τον είχα διαβάσει κι εγώ. Δεν πολυενθουσιάστηκα γενικά, αλλά μ’ άρεσε που είχε χάπι εντ. Α, και μ’ άρεσαν κι οι σεξουαλικές σκηνές, αλλά όχι και για ανάγνωση με το ένα χέρι (!). Ίσως δεν ήμουν σε φάση, τι να πω. Δυστυχώς έχω πολύ καιρό να διαβάσω λογοτεχνία, το περσινό και το φετινό μου καλοκαίρι διαβάζω μόνο papers και journals, που μου απορροφούν όλη την όρεξη να διαβάσω οτιδήποτε άλλο. ΟΜΩΣ σιγά σιγά (πολύ σιγά) ψιλοδιαβάζω το I Love Dick της Chris Kraus. Περίεργο, αστείο κι ενδιαφέρον.

Origami Lover
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Origami Lover

Κάρολ Μαθιους, η παρέα της σοκολάτας και η δίαιτα της σοκολάτας ειδικά αλλά και γενικά όλα τα δικά της μου αρέσουν. http://www.bell.gr/writerdetails/189/Carole%C2%A0Matthews

Τζέφρυ άρτσερ τα χρονικά των Κλίφτον

mumu
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

αν γουσταρς αστυνομικά και τέτοια μια καλή περίπτωση ειναι η σειρά βιβλίων του Jo Nesbo με τον Χαρυ Χολε.
από χαλαρά δεν εχω κατι να προτείνω. :/

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Για αφρόλουτρο εγκεφάλου όπως λέει η Λένα, αγοράζω αυτά τα χαζα μικρά από μίνι μάρκετ, σε τριάδες, γιατί η Δημουλίδου μου φαίνεται ακριβή- στο ρυθμό που διαβάζω στις διακοπές τα βιβλία της κρατανε λίγες ωρες (3-4).

Είναι λίγο σαν χολιγουντιανή περιπέτεια στο βιβλίο, κατά συρροή δολοφόνος- αστυνομικός ερωτεύεται θύμα, πολεμική επιχείρηση- στρατιωτικός ερωτεύεται θύμα ή συνάδελφο, απαγωγή- αστυνομικός ερωτεύεται θύμα… Φαντάσου τις Καρντάσιανς της λογοτεχνίας…

Η μπλε ώρα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αγαπημένη μου Bella ciao
Εγώ ως υπάλληλος γνωστής αλυσίδας βιβλιοπωλειων, σου προτείνω να διαβάσεις το ” Η δεύτερη ζωή σου ξεκινά όταν καταλάβεις ότι έχεις μόνο μια ” από εκδόσεις ελληνικά γράμματα που περιγράφει την αλλαγή μιας γυναίκας προς το καλύτερο ! Είναι πολύ ωραίο και αισιόδοξο και όχι ουτοπικό !

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μην το κανεις!!!!Δανειστηκα ενα επειδη ημασταν πολλη ωρα στην παραλια και καηκαν τα εγκεφαλικα μου κυτταρα.Μου θυμισε μια παπαρια που ειχα γραψει στην γ γυμνασιου,οταν η φιλολογος μας ειχε ζητησει να γραψουμε ενα διηγημα!

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Εμένα καίγεται ο εγκέφαλος μου με μαντα- δημουλιδου (έχω διαβάσει για να έχω αποψη).
Για παραλία θα πρότεινα Αλιέντε (πχ το σπίτι των πνευματων). Ή Ροζαμουν Πίλτσερ (ψάχνοντας για κοχύλια, γυρισμός, σεπτεμβριος).
Από αστυνομικά προτείνω Μάρκαρη ή Ρόμπερτ Γκάλμπρειθ (ψευδώνυμο της Ροουλινγκ) ή την τριλογία κορίτσι τατουάζ.

Luthien
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Advocate

Τι ωραίο το «ψάχνοντας για κοχύλια»! Πολύ καλή πρόταση η τριλογία «το κορίτσι με το τατουάζ»

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Να διαβάσεις ένα χαλαρό Στίβεν Κινγκ. Μόλις τελείωσα την τριλογία του κύριου Μερσέντες ( Κύριος Μερσέντες, Ο,τι βρεις δικό σου και Τέλος βάρδιας τα τρία βιβλία με τη σειρά) ,το προτείνω ανεπιφυλακτα

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Πολύ ωραία η τριλογία με το Τατουάζ, όπως κ Στίβεν Κινγκ. Mitsi, μόλις τελείωσα το Ο ξένος, πάρα πολύ καλό, θα κοιτάξω να συνεχίσω με τις προτάσεις σου!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Ο κύριος Μερσέντες έχει γίνει και σειρά, είναι το επόμενο που θα δω τώρα που τελείωσα τα βιβλία!

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Το Φιλί του Δράκου, το ένα βιβλίο της Δημουλίδου που αξίζει, κατά την ταπεινή μου άποψη. Από Μαντά μόνο Το σπίτι πέρα απ’το ποτάμι. Θα σου έλεγα να πάρεις σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία, τύπου Καμίλα Λάγκμπεργκ, αλλά και μπεστ σέλερ τύπου Η σιωπηλή σύζυγος, Πίσω από Κλειστές Πόρτες, Η γυναικα στο παραθυρο κλπ τέτοια, αλλά και όλα της Chevy Stevens (αγαπημένο το Εκείνη τη Νύχτα ), από Ruth Ware Η γυναίκα στην καμπίνα 10, γενικά και πιο χαλαρωτικά τα βρίσκω και με Μαντα κ Δημ παιζει να καείς λίγο.

bella ciao
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Κορίτσια, σχεδόν όλα όσα μου προτείνατε, τα έχω διαβάσει! (παραδεχτείτε το, σας εντυπωσίασα!) Μόλις παρήγγειλα το “Πίσω από κλειστές Πόρτες”. Σας ευχαριστώ πολύ!!! Μα δε θα ήταν ωραίο να υπήρχε μία βιβλιο-στήλη? Θέλω τόσο πολύ να προτείνω κι εγώ (και να πουλήσω λίγο μούρη! χαχαχα) Πολλά πολλά φιλιά!!!

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Ίσως τότε Ian Rankin? Τα παλιά ειδικά?

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

#μιτού, έχω διαβάσει κι εγώ Δημουλιδου (ήμουν 16, δεν ήξερα- ή μήπως όχι;). “Τον άντρα σου κερατωνε και μάγια μην του κάνεις” και ναι, είναι τόσο χάλια όσο ακούγεται.

Captain Mauser
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πόσο σε καταλαβαίνω ! Πριν λίγο καιρό που πήγα τα παιδιά στο Ν-οστό (όπου Ν τείνει στο άπειρο) πάρτυ γενεθλίων σε παιδότοπο, έχοντας μπαφιάσει με όλες αυτές τις μαμαδο-μπαμπαδο-παιδο-συζητήσεις έκανα χαλαρές ερωτήσεις σε μερικές γυναίκες που καθόταν κοντά μου ποια είναι τα χόμπυ τους, τα ενδιαφέροντά τους, πώς περνούν τον λιγοστό ελεύθερο χρόνο τους και το παρελθόν τους πριν γεννηθεί το εκάστοτε σκασμένο. Οι 2 με κοιτούσαν σαν να είχα πράσινα κέρατα και κίτρινη προβοσκίδα, λες και η μητρότητα ήταν μια αδηφάγος δίνη που τους κατάπιε ηθελημένα κάθε ίχνος προσωπικής ζωής. Η μια όμως φωτίστηκε το πρόσωπό της, χάρηκε πολύ… Διαβάστε περισσότερα »

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Κοίτα η αλήθεια ειναι οτι αν συνδιάζεις γονεικότητα και εργασία η δίνη είναι εκεί έτοιμη να σε καταπιεί. Αν βάλεις και εναν σύζυγο με λιιιγο λιγότερη κατανόηση η αλλοτρίωση της μάνας σου χτυπάει την πόρτα. Δεν τις κακίζω τις μάνες που ειναι δουλειά-σπιτι σπιτι-δουλεια.

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Μπράβο Captain Mauser, κι εγώ πιστεύω πως μια ψυχαγωγική δραστηριότητα φορτίζει τις μπαταρίες μου κι αισθάνομαι ανανεωμένη στη συνέχεια. Αντίθετα, συνεχόμενες μέρες ολόκληρες με αποκλειστική ενασχόληση με παιδί-σπίτι-δουλειά, χωρίς χρόνο για προσωπικές ασχολίες, με εξουθενώνουν. Το θεωρώ φυσιολογικό, και όλο και περισσότεροι φίλοι και φίλες με παιδιά το παραδέχονται ανοιχτά.

Moomin
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Με άγγιξε και μου άρεσε τόσο πολύ αυτή η απάντηση, που αν δεν μπει στο βιβλίο θα το πάρω προσωπικά 🙂

Φερενίκη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Moomin, λες να είμαστε αδέρφια;

Moomin
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Λες; Μόνο η moominmamma ξέρει 🙂 Σου στέλνω ιντερνετική αγκαλιά αδελφή(ε) moomin!

Φερενίκη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κι από μένα <3

Melissa
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

κι εμενα τοσο πολυ!!!!!

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Tο να μιλάτε περισσότερο για “ατμοσιδερα και δάνεια” δεν είναι κακό, γιατί άλλα είναι η καθημερινότητα και τα άγχη ενός εργένη φοιτητή και άλλα ενός εργαζομένου γονέα. Αντίθετα, αυτό που μου φαίνεται κακό είναι ότι δεν σου λένε ποια τα μυστικά τους. Μια φιλία είναι ουσιαστική αν έχεις εμπιστοσύνη να μιλήσεις ακόμα και για τα προβλήματα που έχεις με τον σύντροφό και τα παιδιά σου και ξέρεις ότι ο φίλος στον οποίο θα τα πεις θα είναι εχεμυθος και υποστηρικτικός.

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτό λέμε με τους δύο κολλητούς από το σχολείο. Πρώτα μιλούσαμε για μαθήματα μετά για γκόμενους και γκόμενες μετά για δουλειές και τώρα έχουμε που πουρί από δάνεια στητικες λειτουργίες κατσαρόλες και ανταλλαγή σημειώσεων για γραφεία κηδειών.

bella ciao
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Τη θυμάμαι αυτή την ερώτηση… Κι εγώ νιώθω έτσι καμιά φορά, όχι με τις φίλες μου,αλλά με τις πιο περιφερειακές παρέες, καθώς και με τις μαμάδες απ το σχολείο των παιδιών μου. Έχουμε τόσους κοινούς προβληματισμούς και αναλωνόμαστε στο τί γλυκούτσικα που είναι μωρέ και στο ποιανής έβγαλε πρώτο την πάνα και είπε σκουληκομυρμιγκότρυπα.. Είναι κρίμα. Μια δυο απόπειρές μου να μοιραστώ κάποιους βαθύτερους προβληματισμούς μου στο θέμα της μητρότητας έπεσαν στο κενό. Οπότε, προκειμένου να είμαι εγώ η “παράξενη” και η “κακή μάνα”, όποτε βρισκόμαστε με τα εν λόγω άτομα, λέω κι εγώ βλακείες…

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Ετσι γίνεται. Μια φορά θα μοιραστείς τον πόνο σου και αυτομάτως θα το μετανιώσεις. Που να δεις τι γίνεται αν τολμήσεις να αναφέρεις συζυγικά προβλήματα. Εγώ πια λέω την ωμή αλήθεια σε 3 μόνο φίλες. Στους υπόλοιπους τα λέω όλα ομορφα κι ωραια. Και πάλι πιστεύω ότι ακόμα παίρνω βελτίωση στην υποκρισία..

Stalkerou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Εγώ πάντως δεν συμφωνώ. Άλλο οι περιστασιακοι γκομενοι και άλλο ο σύζυγος-οικογένεια σου. Δεν θα ήθελα να μοιραστώ πληροφορίες που θα τον εκθεσουν, τι στάση σεξ κάνουμε ή οτιδήποτε που αφορα κατι τόσο προσωπικό. Βέβαια ούτε με τους περιστασιακους έμπαινα σε τέτοιες λεπτομέρειες, αλλά πως να το κάνουμε, άλλο οι φίλοι άλλο η οικογένεια.

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Να διευκρινίσω μόνο για τη συγκεκριμένη ερώτηση, επειδή την έστειλα εγώ, ότι δεν επρόκειτο για περιστασιακούς γκόμενους, όλες μας έτυχε να παντρευτούμε τη μακροχρόνια σχέση μας που ήταν σε όλες σχεδόν απ’την αρχή της φιλίας και ξέραμε τα πάντα μέχρι τη μέρα του γάμου. Μετά άρχισαν τα κουτσομπολιά, που το θεωρώ χειρότερο. Ο γάμος είναι μια συμβολική μέρα, δηλ τη μια μέρα μου λες τα πάντα για τον Θρασύβουλα και την άλλη δεν υπήρξε ποτέ; Δεν πιστεύω ότι σέβεσαι λιγότερο τον άνθρωπο σου αν ανοίγεσαι σε μια αληθινή φιλία, αν κ πολλοί δεν θέλουν φίλους, μόνο παρέες, δεκτό κ σεβαστό.

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Βρε σεις έχετε κολλήσει με το σεξ. Μια κουβέντα ηταν. Οτι καυγαδίσατε με τον άντρα σας το λέτε ή ειναι και αυτο στα πλαίσια της ομάδας? Οτι σας σπάει τα νεύρα για το ταδε και το τάδε? Γενικά εκμυστηρεύεστε τίποτα ή το τραβάτε μόνες σας το λούκι ή είστε σε εναν τέλειο γαμο που δεν έχετε τίποτα αρνητικό να πείτε? Δεν ρωτάω ειρωνικά.

Blah blah
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έχω φίλη 20+ χρόνια, φίλη όχι κολλητή, που όμως τα λέγαμε πάντα, ξενύχτια, διακοπές κτλ. Παντρεύτηκε ήμουν εκεί. Και μαθαίνω από τρίτους ότι έχει προβλήματα στον γάμο της και είναι σε διάσταση. Τρεις μέρες πριν είχαμε πάει για καφέ. Τί να πω…

Θεριό
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομίζω πρέπει να ξεχωρίσουν και μεμονωμένες φράσεις, ο Κοέλιο τι παραπάνω έχει δηλαδή;;
“Μην ζητάς από τους ανθρώπους να είναι αυτοί που χρειάζεσαι. Άσε τους να είναι αυτό που μπορούν.”
Ε ναι!!!
Υ.Γ. Κι ένα άλλο για εξοικονόμηση δυνάμεων είχε γράψει ωραίο, αλλά σπάω το κεφάλι μου και δεν μπορώ να το θυμηθώ…

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Και σε t-shirt!

Melissa
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

“Όμως είναι κάτι που συμβαίνει συχνά, γιατί οι άνθρωποι που διψούν για αναγνώριση από τον μικρόκοσμο τους είναι περισσότεροι από αυτούς που αντλούν δύναμη από τις δικές τους, εσωτερικές κατακτήσεις. ” Μα που τα βρίσκεις και τα γραφεις α-μπα; ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ!!!!! Είμαι παθούσα και μαθούσα σαν την γράφουσα.