Είμαι στο λεωφορείο και πηγαίνω Θεσσαλονίκη. Ένας κύριος δίπλα μου προσπαθεί να βγάλει το μπουφάν του κρατώντας τον καφέ στο χέρι. Βλέπω ότι παιδεύεται και του τραβω το μανίκι πιο κάτω (πολύ ελαφριά) για ευκολία. Γυρνάει, γιατί ήταν πλάτη και του λέω “να σας βοηθήσω”, και μου λέει “όχι εντάξει, ευχαριστώ” και συνεχίζει μονος. Σε όλο το υπόλοιπο ταξίδι γυρνούσε και με κοιτούσε αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω αν το βλέμμα αυτό σήμαινε “δεν ήθελα να απλώσεις χέρι πάνω μου απροειδοποιητα” ή απλά “ευχαριστώ πολυ”. Έκανα καλά που ανακατεύτηκα; Επειδή πολλοί άνθρωποι παρεξηγουνται με τα άγγιγματα, όπως και εμένα δεν μου αρέσει να με αγγίζουν απροειδοποιητα.
-Εξιωρεςστολεωφορειοπρεπειμεκατιναασχοληθω!
Αφού ούτε εσένα σου αρέσει, γιατί το έκανες; Μπορούσες να του πεις να κρατήσεις τον καφέ για να βγάλει το μπουφάν του μόνος του. Το έκανες αυθόρμητα, καταλαβαίνω. Έκανες καλά που προσπάθησες να βοηθήσεις, εννοείται, αλλά υπήρχαν διάφοροι τρόποι, λιγότερο παρεμβατικοί. Λες να σε κοιτούσε για να βεβαιωθεί ότι δεν θα του βγάλεις κανένα παπούτσι ή κάτι τέτοιο;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γιατί δεν ρωτάτε πρώτα “χρειάζεστε βοήθεια;” Δεν είναι τόσο δύσκολο!
Όταν δούλευα κοντά στο φάρο τυφλών, θυμάμαι που στεκόταν ένας τυφλός στην άκρη του πεζοδρομίου και κατέβηκε ένας από το μηχανάκι, τον άρπαξε από το χέρι να τον περάσει απέναντι. Ο άνθρωπος αντιστάθηκε λίγο και μετά φώναξε αγανακτισμένος “ΤΑΞΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ”. Μου είχε φανεί τραγελαφικό αλλά η αλήθεια είναι ότι οι καλές προθέσεις δεν είναι πάντα χρήσιμες.
Αχαχαχα τον έκανα εικόνα σαν τους χρυσαυγίτες που είχαν βγει παγανιά και περνούσαν τις γιαγιάδες στα φανάρια.
Όταν μας είχαν πάει με το σχολείο να επισκεφθούμε τον φάρο τυφλών ήταν απο τα πρώτα που μας είπαν, “Ποτέ δεν βοηθάτε κάποιον απο μόνοι σας. Ρωτάτε διακριτικά αν χρειάζεται κάτι. “
Φαντάσου πόσες φορές το έχουν πάθει αυτό οι άνθρωποι!
Και εγώ είχα βοηθήσει ένα τυφλό παλικάρι να βρει τη σωστή κατεύθυνση για να κατέβει από τη σκάλα σε έναν σταθμό ηλεκτρικού επειδή πηγαίνει λίγο λάθος, αλλά τον ρώτησα πρώτα…. Αλλιώς θα παρεξηγούνταν νομίζω! Είναι λεπτές οι ισορροπίες. Μπορεί να κάποιος να μπερδέψει την προσφορά βοήθειας με λύπηση.
Όχι μόνο αυτό! Φαντάσου να έρχεται ο καθένας να σε αγγίζει στα καλά του καθουμένου. Και να μην τον βλέπεις και απλώς να τον νιώθεις! Πιο ενοχλητικό και τρομακτικό δεν γίνεται!
Μάλλον φοβήθηκε πως πήγες να τον κλέψεις κι αντί για τσέπη έπιασες μανίκι κατά λάθος. Εξ ου και οι λοξές ματιές.
Έχω μπει και εγώ σε πειρασμό να απομακρύνω χνούδια απο σκουρόχρωμα παλτό τυχαίων στο βαγόνι του μετρό. Κοίταξα αλλού μέχρι να μου φύγει η παρόρμηση.
Κι εγώ το παθαίνω αυτό αλλά με τρίχες, ειδικά ξανθές σε σκούρο παλτό.
ήθελα να γράψω και τρίχες αλλά είπα να μην εκτεθώ περισσότερο. Οπότε ΚΑΙ τρίχες ΚΑΙ κανά στρώσιμο γιακά/πέτου, ίσως και κάποιο πούπουλο απο δεκαοχτούρα,ξερό φύλλο. Ορκίζομαι δεν έχω βγάλει κανένα απο τα παραπάνω τα άφησα ολα παράσημα στην θέση τους.
Ή κάτι κασκόλ που σέρνονται στο πεζοδρόμιο. Θέλω να τα πιάσω και να τα τυλίξω στο λαιμό του τυχαίου περαστικού.
Αδέρφια μου αλήτες πουλιά!!! Δεν είμαι μόνη;!;! Έχω βγάλει μαύρη τρίχα από λευκό παλτό, με δεξιοτεχνια που θα ζήλευε ο Γιακούμπ και ταχύτητα που θα ζήλευε ο Λούκι Λουκ, μέσα σε γεματο λεωφορείο και μετά κοίταξα με ύφος «είμαι μακαρονάς τι να κάνουμε» τους συνεπιβάτες που με κοίταζαν άναυδοι. Η κοπελα κατέβηκε χωρίς να μάθει τίποτε ποτέ…
Πέρασα στο dark side για λίγο, αλλά ορκίζομαι, δεν το ξαναέκανα!
Έκλαψα αφού πνηγικα 😂😂😂😂
Χαχαχαχα!!!!!
εγω, ενημερωνω στα λεωφορεια οσες κυκλοφορουν με ανοιχτες τσαντες και ειδικα backbag για να τις κλεισουν….
Franny πρέπει να έχουμε συναντηθεί στον έξω κόσμο. Εγώ είμαι αυτή που απαντάει: τη θέλω ανοιχτή! (Αν και εδώ που τα λέμε καλά κάνεις)
οχι ακομα, γιατι ολες μου λενε ευχαριστω! θα ξερω στο μελλον ομως, ποια εισαι…
Νομίζω πως απλά έπρεπε να του ζητήσεις την άδεια για να τον αγγίξεις.
Διάβασα προχθες στο insta του OverheardNewYork όπου γράφουν αστείες ατακες που κρυφάκουσαν τυχαία:
Commuters on a very packed train: “Would you mind pressing my right headphone twice to skip this song please?”
Να χτυπιέσαι σαν χταπόδι για να βγάλεις το μπουφάν με ένα χέρι κι ο άλλος να προσφέρεται να σε γδύσει αντί να σου κρατήσει τον καφέ! Δεν ξέρω, εγώ μάλλον θα γύριζα να σε κοιτάξω μήπως καθόμουν δίπλα στον Rowan Atkinson
χαχαχα Ιζόλδη, το έκανα εικόνα!
Καθόλου καλή συμβουλή να πιάσεις τον καφέ κάποιου όμως. Εγώ ας πούμε σε αυτή την περίπτωση θα τον πάταγα η θα τον δάγκωνα γιατί θα ήμουν σίγουρη οτι τον κλέβει. (Ναι έχω θέμα με τον καφέ)
(Αν τα φύλα ήταν ανάποδα κάπου στις απαντήσεις πιστεύω πως θα αναφερόταν και η λέξη παρενόχληση.)
Η πρόθεσή σου ήταν καλή και μάλλον κι αυτός να αντέδρασε υπερβολικά, αλλά καλύτερα να μην εισβάλλουμε στον προσωπικό χώρο ενός αγνώστου με απροειδοποίητα αγγίγματα. ας πούμε μπορεί να σε κοιτούσε γιατί ήταν αιμοσταγής δολοφόνος και σκεφτόταν αν σε σκοτώσει, θα μπορεί άραγε να πει “Μα κύριε δικαστά αυτή μου τράβηξε πρώτη το μανίκι κι εγώ αφιονίζομαι όταν μου τραβάνε τα μανίκια” ;
Μη μπλέκεις καλύτερα.
“Λες να σε κοιτούσε για να βεβαιωθεί ότι δεν θα του βγάλεις κανένα παπούτσι ή κάτι τέτοιο;”
αχ πνιγηκα! αχαχαχα να ‘σαι καλα βρε Λένα μου και το χρειαζομουν!
Η μάνα μου” έσκασε” μαύρο πόρο σε φωτογράφο νυχτερινού κέντρου 😂😂😂😂
AXAXAXAAX τί διάβασα και δεν έχω πιει ακόμα καφε;;; έχει δίκιο η σοκοφρέτα δε μπορεί να το αφήσεις έτσι αυτό!
Αχ συγνώμη τωρα το δα😂😂😂Ε ναι,ήταν στα μπουζούκια και είχε έρθει ένας ηλικιωμένος φωτογράφος να την βγάλει φωτογραφία και να της την πουλήσει και όπως έχει σκύψει από πάνω της και τις δείχνει φωτογραφίες να διαλέξει του λέει “συγνώμη,έχετε κάτι στο πρόσωπο,μισό λεπτό να σας το βγάλω “😂😂😂 και τον έσκασε τον πόρο!!!!Πριν 30χρονια αυτό χαχαχαχα
“Βλέπω ότι παιδεύεται και του τραβω το μανίκι πιο κάτω (πολύ ελαφριά) για ευκολία.”
WTF. Γιατί άπλωσες χέρι χωρίς να ρωτήσεις αν ήθελε βοήθεια;
“Σε όλο το υπόλοιπο ταξίδι γυρνούσε και με κοιτούσε αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω αν το βλέμμα αυτό σήμαινε “δεν ήθελα να απλώσεις χέρι πάνω μου απροειδοποιητα” ή απλά “ευχαριστώ πολυ”.
Μάντεψε.
μμμμ δύσκολη απόφαση… θα διαλέξω την κουρτίνα 2!
Αν το κάνεις σε άλλη χώρα αυτό μπορεί να σου φωνάξει αστυνομία/ σεκιούριτι. Είναι αγένεια να αγγίζουμε αγνώστους, ΠΡΟΦΑΝΩΣ. Και καλά να το κάνει καμιά γιαγιά ή παππούς, άλλοι οι καιροί που μεγάλωσαν. Ξέρω πολλούς που θα σου απαντούσαν με θυμό για αυτή σου την “ευγενική” κίνηση. Είναι σαφής παραβίαση προσωπικών ορίων (τα οποία οι Έλληνες εξακολουθούν να μη γνωρίζουν και να σέβονται). Υ.Γ. Μια φορά μια κοπέλα που στεκόταν πίσω μου έπιασε τη πλεξίδα μου (γιατί της άρεσε, θέλω να πιστεύω και όχι για να μου τη κόψει με κάποιο κρυμμένο ψαλίδι) και με ξάφνιασε – τρόμαξε τόσο που… Διαβάστε περισσότερα »