Ο κόσμος τονίζει σχεδόν πάντα το επίθετό μου λάθος και δε συμβαίνει μόνο με όσους με συναντούν για πρώτη φορά. Ακόμα και άνθρωποι που με γνωρίζουν το τονίζουν λάθος, ακόμα και αν το βλέπουν γραμμένο με πεζά γράμματα και τόνο. Συνήθως τους διορθώνω, και όταν πρόκειται για κάποιον που με γνωρίζει πρώτη φορά δε με πειράζει τόσο, με τους γνωστούς όμως με ενοχλεί. Μου δίνουν την εντύπωση ότι δεν πειράζει και να το τονίζουν λάθος ή ότι δεν είναι σημαντικό, η αντίδραση συνήθως είναι “έλα μωρέ εντάξει” ή “ναι τώρα αυτό σε πείραξε”. Η αλήθεια είναι ότι με πειράζει γιατί ένας είναι ο σωστός τονισμός και δε γίνεται να αδιαφορείς για το όνομα του άλλου, είναι στοιχειώδης ευγένεια, το λιγότερο. Ποια είναι η γνώμη σου;
-Λάθος επίθετο
Είναι στοιχειώδης ευγένεια, το λιγότερο, δεν είναι ζήτημα γνώμης. Έχω δει επαγγελματίες (ουσιαστικούς, όχι μόνο στο όνομα) να διαβάζουν από πριν με μεγάλη προσοχή τα ονόματα των ανθρώπων με τους οποίους επρόκειτο να συναντηθούν, και να κάνουν πολλές πρόβες για να τα προφέρουν σωστά (γιατί ήταν σε πολλές και διάφορες γλώσσες) ακόμα και ψάχνοντας άλλους από την ίδια χώρα για να σιγουρευτούν για την προφορά. Τους έχω δει να ρωτάνε με ειλικρινές ενδιαφέρον αν το έχουν πει σωστά, και να ζητάνε συγνώμη όταν τους επισημαίνεται ένα λάθος.
Έχω εντυπωσιαστεί και έχω εμπνευστεί από τέτοιους ανθρώπους και πιστεύω ότι η συμπεριφορά τους δείχνει βαθιά ευγένεια, ουσιαστική, πολύ πέρα από την τυπική που είναι να προσέξεις πού είναι ο τόνος. Το όνομα του συνομιλητή σου είναι η ταυτότητα του, έχει μέσα και συναίσθημα και αυτοδιάθεση, και αν σέβεσαι αυτόν, σέβεσαι και το όνομά του.
Η ευγένεια είναι δύσκολο σπορ γιατί για να είσαι ευγενικός, πρέπει να ξεβολευτείς. Για να μην ξεβολευτείς, η εύκολη λύση είναι να υποτιμήσεις τα συναισθήματα του άλλου. Είναι το γνωστό «είσαι υπερβολική», δηλαδή «δεν σκοπεύω να ασχοληθώ στα σοβαρά με αυτό που νιώθεις γιατί δε με νοιάζει πώς νιώθεις».
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φίλη έχεις δίκιο. Έχω ένα επώνυμο μεγάλο στα ελληνικά, ακατόρθωτο στα Αγγλικά. 18 γράμματα. Το έχω ακούσει τόσες φορές τόσο λάθος στην Αγγλία που έχω ξεχάσει να το προφέρω και εγώ. Καλά που το κάνουνε copy paste δηλαδή (δεν αλλάζουν γραμματοσειρά και φαίνεται) γιατί θα είχα ξεχάσει και πως γράφεται. Έχω γνωρίσει και εγώ τέτοιους υπέροχους ανθρώπους που λέει η Λένα που με έπαιρναν τηλέφωνο ή με έβαζαν στην γωνία στα συνέδρια για να το πούνε σωστά στην ομιλία τους ή στο μίτινγκ. Θυμάμαι μια φίλη-συνάδελφο που το είχε γράψει και φωνητικά για να διευκολύνει τους άλλους. Έχω και άλλους… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι, απλά πολύ μεγάλο 🙂
Marina πέθανα στα γέλια με το σχόλιο του αστυνομικού 🙂
Ήτανε πράγματι θεϊκό 🙂
Λογικά παπαδιαμαντοπουλου;
Θα μπορούσα να είχα ψευδώνυμο με εξίσου μεγάλο επίθετο, δεν το είχα σκεφτεί 🙂
Για μένα ισχύει ένα τεράστιο ΑΝΑΛΟΓΑ. Υπάρχουν επώνυμα που είναι αντικειμενικά δύσκολα ή είναι πολύ παρόμοια με άλλα πολύ κοινα ή είναι εύκολο να τονιστούν σε παραπάνω από μία συλλαβές, πχ μίλησα προ ολίγου με κύριο που τον έλεγαν Γέρμανο, είχα συμφοιτήτρια που την έλεγαν Τσουκάρα, αλλά υπάρχει και το Τσουκαρά κλπ. Επειδή χρησιμοποιούμε σπάνια τα επώνυμα, αν δεν πρόκειται για φίλους ή επαγγελματικούς συνεργάτες, δεν το βρίσκω τόσο φρικτό να πει κάποιο το επώνυμό σου λάθος.
Ξεκινησε ως απλη ερωτηση για το επιθετο και κατεληξε σπουδη στo συναισθημα και τον σεβασμο…I rest my case.
Η ευγένεια είναι δύσκολο σπορ… Πλέον στις μέρες μας πετυχαίνουμε ευγενικό άνθρωπο και μας κάνει εντύπωση, γιατί έχουμε συνηθίσει στην αγένεια και την κακεντρέχεια. Το θέμα με τον τονισμό του επιθέτου τους φαίνεται “αστείο” και δε το παίρνουν σοβαρά, αγνοούν όμως το πώς νιώθεις. Τους είπες ότι σε ενοχλεί αλλά όπως είδες δεν ίδρωσε πολύ το αυτί τους…
Τι υπέροχος και γρήγορος τρόπος να καταλάβεις αν ο άλλος παραδέχεται το λάθος του και ζητά συγγνώμη ή σε βγάζει τρελή!
Στη προηγούμενη δουλειά μου, συνήθιζαν να με φωνάζουν με ένα υποκοριστικό του ονόματός μου, το οποίο σιχαίνομαι. Για την ακρίβεια, το μισώ από τότε που ήμουν παιδί. Μια μέρα, λοιπόν, στο άκουσμά του αντέδρασα αναλόγως και έγινα δυσάρεστη. Μαντέψτε ποια θεωρήθηκε υπερβολική..
Αυτό μου έχει τύχει πολλές φορές και πάντα σκέφτομαι το ίδιο. Όταν κάποιος προφέρει ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ (δε μιλάω για μία φορά, αυτό μπορεί να συμβεί στον καθένα μας) λάθος το όνομα κάποιου άλλου, πόσο χαμηλό IQ παίζει να έχει;
Μπα πιο συχνά πρέπει να’ναι θέμα χαμηλού Eq κι όχι Iq. Απομηναρια για πειραχτικες διαθέσεις του δημοτικού και του γυμνασίου που κάποιοι δεν αφήνουν πίσω τους
Υπέροχη η απάντηση της Λένας! Από πολύ μικρή, και κυρίως από τότε που μου μίλησε στα φοιτητικά μου χρόνια μια γνωστή μου ψυχαναλύτρια για την σπουδαιότητα του ονόματος ως η πρώτη μας ταυτότητα, έχω ιδιαίτερη ευαισθησία με το θέμα. Ένα χούι που έχω, ας πούμε, είναι ότι δεν μπορώ, σε μια λίστα που έχω φτιάξει (πχ καλεσμένοι σε ένα πάρτι), να διαγράψω κανένα όνομα, σε περίπτωση που δεν παρευρεθεί κάποιος. Μου φαίνεται σαν να ακυρώνω τον ίδιο τον άνθρωπο. Επίσης, επειδή η ίδια έχω ζήσει στο εξωτερικό και έχω βιώσει ουκ ολίγες φορές τη δυσκολία των άλλων να προφέρουν σωστά… Διαβάστε περισσότερα »
Στο σχολείο, το να διαβάσουν λάθος μόνο το επίθετό μου, ήταν ευτύχημα. Το αστείο ήταν ότι δεν συγκρατούσαν καν τ’ όνομά μου, κάνανε πολλές φορές αναγραμματισμό και δεν έδιναν βάση.
Νομίζω ότι νιώθεις μια έμμεση υποτίμηση με αυτή την στάση και δεν έχεις κι άδικο.
Αν ο λάθος τονισμός οφείλεται στο γεγονός ότι το επώνυμό σου είναι ξένης προέλευσης, ενδέχεται και να υποκρύπτει μια ηθελημένη ρατσιστική ή υποτιμητική συμπεριφορά, καλυμμένη με τον μανδύα του λάθους.
Από αυτήν την άποψη, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ανεκδιήγητου υπουργού ανάπτυξης (αλήθεια που είναι αυτή η ανάπτυξη; πολύ δυσκολοθώρητη μας προέκυψε) που “μπέρδεψε” τάχα μου το όνομα του Αντετοκούμπο.
Αντετοκούνμπο*