Κάποιους τους προδίδουν τα κόκκινα μάγουλα, σε άλλους η στάση του σώματος. Εμένα ο ιδρώτας στα χέρια και τα πόδια! Όταν αγχώνομαι, όταν στεναχωριέμαι και όταν θυμώνω, τα άκρα μου παγώνουν και ιδρώνουν. Δεν είναι τόσο φοβερό όσο ακούγεται από μόνο του, άλλο είναι αυτό που με ενοχλεί. Το έτερον ημισυ όταν θέλει να δει αν είμαι καλά, μου πιάνει τα χέρια. Το κάνει από αγάπη και ενδιαφέρον. Ωστόσο δε θέλω να ξέρει πάντα και σε κάθε περίπτωση πώς αισθάνομαι. Κάποιες φορές θέλω να το κρατήσω κρυφό, άλλες απλά δε θέλω να το συζητήσω. Γενικά το αισθάνομαι σαν αχίλειος πτέρνα. Της το έχω πει ότι δεν θέλω να το κάνει, της έχω εξηγήσει με το τρόπο που περιέγραψα παραπάνω και κάποιες φορές προσπάθησα να υποτιμήσω το γεγονός. Υποστηρίζει ότι το κάνει από αγάπη και ενδιαφέρον και την πιστεύω. Πληγώνεται όταν δεν την αφήνω να με ακουμπήσει. Η ερώτηση είναι, στους αγαπημένους μας μπορούμε να βάλουμε τέτοια όρια, όταν απλά θέλουν να βοηθήσουν; Μήπως εχώ εγώ το πρόβλημα;
-Μπομπ Σφουγγαράκης
Φυσικά και μπορούμε, και πρέπει να τα σέβονται. Όχι, δεν έχεις κανένα πρόβλημα. Από αγάπη και ενδιαφέρον πρέπει να σέβεται τις επιθυμίες σου, ακόμα και όταν την αποκλείουν από τις μύχιες σκέψεις σου. Επιτρέπεται να ζεις μέσα στο μυαλό σου όπως εσύ θέλεις, όπως αυτή το θεωρεί δεδομένο. Αν θέλει να μάθει τι νιώθεις, μπορεί να υποθέτει, ή μπορεί να σε ρωτάει, κι εσύ θα απαντήσεις όπως νιώθεις κάθε στιγμή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σε έκανα εικόνα, Έλσα από το frozen. Στο θέμα τώρα, αυτό που κάνει η φίλη σου είναι παρεμβατικό. Το ότι έχεις “μίλημα” δεν σημαίνει ότι πρέπει να το χρησιμοποιεί κιόλας. Φαντάσου μια γυναίκα κάθε φορά που θέλει να τσεκάρει την ερωτική διάθεση ενός άντρα να του βουτάει το πουλί. Τι; σωματικό “μίλημα” δεν είναι και αυτο;
Αν απάντησες όχι, ξέρεις γιατί είναι λάθος αυτό που κάνει η φίλη σου.
Φυσικά, φυσικά και έχεις δικαίωμα σε ιδιωτικές σκέψεις και συναισθήματα.
Φυσικά και δεν σημαίνει κάτι για τη σχέση σου αν κάποιες φορές δεν θέλεις να τα μοιραστείς.
Φυσικά και είναι καταπιεστικό αυτό που κάνει.
Λυπάμαι, αλλά το ότι πληγώνεται δεν είναι κάτι το οποίο μπορείς να διορθώσεις. Πρέπει να το δουλέψει μόνη της. Οφείλει να αντιληφθεί ότι δεν είναι δυνατό, δεν είναι ρεαλιστικό, δεν είναι δίκαιο να υπάρχει τέτοια σχέση. Είναι δική της δουλειά να αντιληφθεί ότι κι αν ακόμα ήταν δυνατό, οφείλει να σεβαστεί την ανάγκη σου για μυχιες, κρυμμένες σκέψεις.
Το βρήκα τόσο τρυφερό αυτό που κάνει η συντροφος σου, τόσο τρυφερό. Αυτό δεν σημαίνει ότι εσένα κακώς σε ενοχλεί, ουτε ότι καλώς συνεχίζει και το κάνει αφου εχεις ζητήσει να σταματήσει.
Απλώς μου θυμισε την γιαγιά μου που όταν με έβλεπε κακοκεφη ερχόταν;ν και με φιλουσε στο μετωπο, να δει αν έχει πυρετό. Αυτο, συνεχίστε.
Δεν ειναι τρυφερο, ειναι παρεμβατικο και αδιάκριτο και την αγνοεί συστηματικα. Και η γιαγιά σου αν συνέχιζε να το κάνει αν ειχες πει οχι σαν παιδι, πάλι παρεμβατικό θα ήταν. Δεν μου αρέσει καθόλου που ενώ η κοπέλα της ερώτησης τονίζει πόσο την ενοχλεί, εσύ θεώρησες σωστό, να πεις ότι το βρήκες “τοσο τρυφερο, τοσο τρυφερο”.
The duck, γράφει ότι “Αυτό δεν σημαίνει ότι εσένα κακώς σε ενοχλεί, ουτε ότι καλώς συνεχίζει και το κάνει αφου εχεις ζητήσει να σταματήσει”. Αλλά εσύ εκεί, θέλεις να πλακωθείς. Συνεχίστε.
Ναι, θέλω να πλακώθω, γιατί αν κάποια εστελνε ότι η σύντροφος της, της ρίχνει 2 φάπες και γελάει, αλλα εμένα μου θυμίζει τον παππού μου που το έκανε για πλάκα και το βρίσκαμε αστείο, πρέπει να το σχολιασω και να μειώσω αυτόματα το πώς αισθάνεται η κοπελα τηε ερωτησης; Οταν ανοίγουμε το στόμα μας, αρα και οταν γράφουμε σχόλιο, πρέπει να σκεφτόμαστε. Έρχεται η άλλη και σου λέει, μου πασπατευει τα χερια για να δει αν είμαι καλά, και εσύ της λες, α τι τρυφερό ; φυσικά και πλακωνομαι για κάτι τέτοιες ακυροτητες.
Ναι όντως εχεις δίκαιο. Ειναι ακριβως το ιδιο να σου πιανει καποιος τα χερια με το να σου ρίχνει φάπες.
Αλλωστε ο ιδιος ο γραφων αναγνωρίζει ότι το κανει απο ενδιαφερον και αγαπη (δηλαδη δεν του το λεει η κοπελα του οτι “από αγάπη το κάνω”, αλλά ο ίδιος το αναγνωρίζει ως τετοιο). Τέλος, δε μειωσε το συναισθημα του. Η ιδια πραξη που για καποιους ειναι τρυφερη και γλυκιά, για καποιους άλλους ειναι παρεμβατική και ενοχλητική όταν δεν υπάρχχει συναίνεση. Αυτό εγω διαβασα στο σχολιο τ@ invierno
Σωστά, δεν αποκαλείς μια κακοποιητική πράξη, τόσο τρυφερή!
ενταξει οχι και κακοποιητικη. Κι εγω το βρηκα τρυφερο και επειδη φαινεται να ειναι γλυκος ανθρωπος, αν της πει οτι καποιες φορες θελει να το περναει μονος του, θα το καταλαβει. Πληγωνεται γιατι νιωθει οτι την αφηνει απεξω, ομως με λιγη προσπαθεια ακομα θα αντιληφθει οτι δεν εχει να κανει με εκεινη.
Δεν είναι κακοποιητική πράξη ότι του/της πιάνει τα χέρια. Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση κάποιες λέξεις.
Κακοποιητική;;; Να προσέχουμε λίγο με τις έννοιες, οι λέξεις δεν έχουν το νόημα που τους αποδίδει αυθαίρετα ο καθένας από εμάς. Σιγά μην είναι και ποινικό αδίκημα η πράξη της συντρόφου…
Βρε παιδιά, εχω παρατηρήσει ότι επανειλημένα στήνουμε στον τοίχο σχολιαστές για αυτά που γράφουν ενώ ειναι πολυ σωστα δομημένες οι σκέψεις τους. Ο/Η invierno αναφέρει ξεκαθαρα οτι σε αυτη η κινηση της συντροφου της φανηκε τρυφερη γιατι της θυμισε τη γιαγια τ@ς. Επισης, ξεκαθαρα αναφέρει ότι αυτο που εγραψε δε σημαινει οτι κακως ενοχλει τον γράφων. Δηλαδη τοσο κακο ειναι να ακουστεί η λέξη τρυφερό; Το βρηκε τρυφερό, όσο δεν ηταν παρεμβατικό. Δε νομιζω οτι υπαρχει καποιος αγραφος κανονας που να λεει ότι στα σχολια πρεπει να γραφουμε μονο για το βιωμα αυτου που ρωταει. Αποδεχεται και αναγνωριζει το βιωμα… Διαβάστε περισσότερα »
Πού την είδες την σωστά δομημενη σκέψη; ότι κάποιος μας λέει πως τον ενοχλεί το Χ πράγμα και εμείς απαντάμε με “α, τι τρυφερο, μου θυμίζει την γιαγιά μου, αλλά οκ, καλα κανει και σε ενοχλεί”. Αυτό δεν ειναι δομημένη σκεψη. Αυτό είναι “λέω ο,τι μου κατέβει”.
Θα ήθελα να διαφωνήσω σε αυτό το τελευταίο, με όλο τον σεβασμό. Μια σχολιάστρια μας περιγράφει πώς βιώνει μια κακοποιητική συμπεριφορά. Δεν έχει σημασία αν σε μας μας φαίνεται τρυφερή. Σε εκείνη φαίνεται κακοποιητική, έτσι τη βιώνει. Βρίσκω σκληρόκαρδο να σχολιάζει κάποιος “πόσο μου θυμίζει την τρυφερή γιαγιά μου!”. Ακυρώνει το συναίσθημα του θύματος. Και αισθάνομαι ότι δικαίως δέχεται την επίθεση των σχολιαστών. Οφείλουν οι σχολιαστές να προστατεύουν το θύμα που μας έστειλε την ερώτηση.
Και πιστεύεις ότι με το να αποκαλείς την συμπεριφορά κακοποιητική (λέξη που εσύ εισήγαγες στην κουβέντα και όχι ο γράφων) και τον άνθρωπο που έστειλε την ερώτηση «θύμα», τον προστατεύεις?
Από πού προκύπτει ότι η συμπεριφορά του πιασίματος των χεριών είναι κακοποιητικη ή τη θεωρεί ο αποστολέας του μηνύματος ως τέτοια;; Ενοχλητική, παρεμβατική ναι αλλά κακοποιητικη; Η κακοποίηση είναι ποινικό αδικήμα. Επίσης από πού προκύπτει ότι είναι γυναίκα το πρόσωπο που έστειλε την ερωτηση; Απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στο γένος του.
καταρχην ειναι σχολιαστης : “Της το έχω πει ότι δεν θέλω να το κάνει, της έχω εξηγήσει με το τρόπο που περιέγραψα παραπάνω και κάποιες φορές προσπάθησα να υποτιμήσω το γεγονός”.
Δευτερον πουθενα, μα πουθενα, δεν μιλαει για κακοποιηση παρα μονο οτι θα ηθελε καποιες φορες η συντροφος του να μην γνωριζει οτι εχει αγχος
Σορυ για το άσχετο, αλλά Sot εννοείς ότι το άτομο που έστειλε την ερώτηση είναι άντρας και ότι αυτό φαίνεται από την φράση που παραθέτεις; Αν ναι, δεν καταλαβαίνω πώς βγαίνει αυτό το συμπέρασμα από αυτή την φράση. Το έτερον ήμισυ είναι γυναίκα. Το άτομο που στέλνει την ερώτηση μπορεί να είναι άντρας ή να είναι γυναίκα (σε ομόφυλη σχέση).
“Της το έχω πει ότι δεν θέλω να το κάνει, της έχω εξηγήσει με το τρόπο που περιέγραψα παραπάνω και κάποιες φορές προσπάθησα να υποτιμήσω το γεγονός”.
Ναι, ίσως έχεις δίκιο. Δεν συζητώ το δικαίωμα της να μην θέλει και τον σεβασμό που αξίζει. Απλώς αναρωτιέμαι καμια φορα, δεν έχω καταλήξει, αυτοί που μας αγαπούν και μέσα μας τους έχουμε κατατάξει στην κατηγορία δικοί μας άνθρωποι, που ορκιζομαστε πως δεν βρουν τις αδυναμίες μας για να τις στρέψουν εναντίον μας, δεν κάνουν τέτοια πράγματα; Νομίζω πως πριν καιρό είχε γράψει κάτι η Πόντια που μέσες άκρες έλεγε ότι αυτους που έχουμε έννοια τους ρωτάμε πράγματα άσχετα γιατί κατά βάθος θέλουμε να ξέρουμε αν είναι ευτυχισμένοι. Καλά κανει και το κορίτσι ή το αγόρι της ερώτησης ακουει το… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θα έφτανα στην ενοχή, καλό είναι να έχουμε ανοιχτές κεραίες βέβαια 🙂
Αυτό που είδα εγώ εδώ είναι ότι η συγκεκριμένη κοπέλα βρήκε την αδυναμία του, τις τύψεις του ότι την πληγώνει και το χρησιμοποιεί για να καλύψει μια δική της ανάγκη ή ανασφάλεια, το να μάθει αν κάτι πάει στραβά και να συμπαρασταθεί. Αλλά είναι δική της δουλειά να βρει τρόπο να αφήνει χώρο στους ανθρώπους να διαχειρίζονται αναπόσπαστοι τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους.
Το να εκφράζεις ότι πληγώνεσαι από τον σύντροφό σου όταν θέλει να κρατήσει κάτι για τον εαυτό του, ειδικά εφόσον το θέμα έχει συζητηθεί, είναι εκβιαστικό, όχι γλυκό.
Το αν πληγώνεται ή όχι όταν ό άλλος θέλει να κρατήσει κάτι για τον εαυτό του ή να διαχειριστεί κάποιο συναίσθημα πρώτα μόνος, είναι βαθιά προβληματική αντίληψη για τις σχέσεις. Το να εκβιάζει τα συναισθήματά του με τα δικά της είναι καταπιεστικό.
Εμενα ΔΕΝ μου αρεσε οταν η μανα μου, με φιλουσε στο μετωπο για να δει αν εχω πυρετο. Δεν ηταν τρυφερο, ηταν παρεμβατικο και το ελεγε : “για να σε δω αν εισαι καλα”, παρολο που της ελεγα : δεν θελω .. (να με ακουμπας οταν νιωθω αρρωστη) Προτιμουσα να βαζω θερμομετρο Να σημειωσω εδω, πως ηταν τα μοναδικα φιλια που θυμαμαι να μου εχει δωσει (γενικα δεν εκδηλωνοταν) Και ακομη και σημερα, το θυμαμαι και φουντωνω.. Δεν μου αρεσε ουτε και οταν υπολογιζε τις μερες μου για την περιοδο αργοτερα, και αν εκνευριζομουν για κατι ελεγε : “σε ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ… Διαβάστε περισσότερα »
Πιέστηκα και μόνο που το σκέφτηκα. Εγώ θα εκνευριζόμουν πάρα πολύ, θα ένοιωθα σαν να με τσεκάρει ο άλλος συνεχώς , ότι δεν σέβεται τον ζωτικό μου χώρο.
Και θεωρώ χειριστικό και ενα είδος συναισθηματικού εκβιασμού αυτό το”πληγώνεται αν δεν την αφήνω να με ακουμπήσει” που σου έχει περάσει. Δεν τίθεται θέμα οτι δεν την αφήνεις γενικά να σε ακουμπάει, στα πλαίσια του “τσεκαρίσματος” είναι το πρόβλημα.
Ευθύνη της είναι να το λύσει αυτό με τον εαυτό της και να καταλάβει ότι δεν είναι κάτι το οποίο πρέπει να παίρνει προσωπικά. Δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου στη τελική.
Και έλεγα ότι είμαι η μόνη υπερβολική που με έπιασε ασφυξία με το τσεκ
Είναι ανθρώπινο το να μη θέλεις πάντα να δείξεις ότι κάτι σε απασχολεί, ότι είσαι στεναχωρημένος, θυμωμένος κτλ. Μερικές φορές θες να το κρατάς για σένα το πώς νιώθεις, κάτι το οποίο είναι φυσιολογικό. Οπότε η σύντροφός σου, εφόσον της έχεις εξηγήσει ότι δεν σου αρέσει να σου πιάνει τα χέρια όταν είσαι στις μαύρες σου, οφείλει να το σεβαστεί.
“Δεν θέλω να το κάνεις αυτό”. “ΟΚ”. Η μόνη αποδεκτή αντίδραση. Η μόνη όμως. Οτιδήποτε άλλο είναι παραβίαση. Να το πω πιο ανάλαφρα; Είναι αδιακρισία. Μάλλον το κάνει από ανασφάλεια, αλλά δεν φταις εσύ γι’ αυτό κι ούτε μπορείς να κάνεις κάτι. Είναι σαν να σε παίρνει δέκα τηλέφωνα τη μέρα για να δει πού είσαι. Ακόμα χειρότερο είναι να προσπαθεί να διαβάσει τη σκέψη σου με μέσον κάτι που σε “μαρτυράει” άθελά σου. Τι διάολο! Με πράκτορα της Αστυνομίας της Σκέψης από το “1984” του Όργουελ τα έχεις;
Συμπάσχω. Είναι λογικό να σε ρωτήσει ο άλλος πώς νιώθεις αν δεν σε βλέπει καλά, αλλά όχι να “βουτάει” απρόσκλητος στο μυαλό σου αν του έχεις πει όχι. Το “από ενδιαφέρον το κάνω” δεν σημαίνει κάτι, προφανώς το κάνει από ενδιαφέρον, δεν είναι τέρας, αλλά ίσως δεν έχει καταλάβει πόσο παραβίαση είναι αυτό που κάνει και σε πόσο δύσκολη θέση σε φέρνει. Δεν είσαι κακός σύντροφος αν χρειάζεσαι ιδιωτικές σκέψεις, μην κατηγορείς τον εαυτό σου για κάτι φυσιολογικό.
Αν σε βοηθάει, εμένα που μου φαίνεται περίεργο να μη θες να πεις στο έταιρό σου ήμισυ ότι είσαι στεναχωρημένη χωρίς να κάτσεις να αναλύσεις γιατί, μου φαίνεται τρομερά πιο ακατονόητο το να κάνεις “φυσική εξέταση” για να δεις πως είναι ο άλλος. Δηλαδή γιατί όχι απλά να τον ρωτήσεις αν τον βλέπεις κάπως?!?!
Το ίδιο παθαίνω και γω, μόνο που κοκκινίζουν και τα μάγουλα καμιά φορά και ακόμη χειρότερα υγραίνονται και τα μάτια. Και αν τύχει και με πιάσουν όλα μαζί άντε να κρυφτώ αν δε θέλω να δείξω τι έχω.
Πολύ ενοχλητικό αυτό που κάνει η σύντροφός σου. Νιώθεις με κάτι τέτοιες συμπεριφορές ότι χάνεις τελείως την ιδιωτικότητα και την επαφή με τον εαυτό σου. Κάποιες στιγμές είναι τελείως δικές μας και δε μοιράζονται. Ένας πραγματικά συμπονετικός σύντροφος καταλαβαίνει πότε έχει ανάγκη ο άλλος να είναι μόνος, του δίνει χώρο και μπορεί να κάνει την παρουσία του διακριτική και όχι φορτική.