Αγαπητή «Α, μπα»: Το μεγάλο πρόβλημα της ζωής μου είναι η μητέρα μου

Έχω μια τεράστια πληγή

Γεια σου Α μπα μου. Το μεγάλο πρόβλημα της ζωής μου είναι η μητέρα μου. Είναι ελεγκτική, εγωκεντρική και ανίκανη να αγαπήσει. Μέχρι να ενηλικιωθώ (ήμουν ένα παιδί κολλημένο στη φούστα της) δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Με το που βγήκα απ το σπίτι δεν υπήρξε ούτε μία στιγμή γαλήνης. Κρυβομουν για να πηγαίνω στο σπίτι του φίλου μου επειδή δεν τον ενέκρινε όχι λόγω του χαρακτήρα του αλλά επειδή ήμασταν οικογενειακοι φίλοι και φοβόταν και καλά μήπως χαλάσουν οι σχέσεις μας. Με έδιωχνε από το σπίτι γιατί δεν ήμουν όσο αδύνατη ήθελε (και δεν ήμουν καν υπερβαρη). Ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μου που ήμουν μόνη μου με κορόιδευε ότι δεν μπορώ ούτε γκόμενο να βρω και γιατι να με θέλει κάποιος έτσι χοντρή και με τον χαρακτήρα που είχα.(παρεμπιπτόντως και πολύ καλή εμφάνιση είχα πάντα, και πότε δεν είχα πρόβλημα να βρω φίλους ή γκόμενο, απλώς στη μέση της δεκαετίας των 20 δεν έβρισκα κάποιον που να ικανοποιεί τα κριτήρια μου για σοβαρή σχεση και δεν ένιωθα την ανάγκη να συμβιβαστω όποτε απλώς έκανα περιστασιακές σχεσεις). Δεν έφερνα πότε καμία φίλη στο σπίτι γιατί μονίμως με συνέκρινε μαζί τους και μου έσπαγε τα νεύρα. Δεν ενδιαφερόταν καθόλου να με υποστηρίξει στη σχολή μου η στη μετέπειτα  επαγγελματική πορεία μου, αντίθετα με δυσκόλευε υπογειως, γιατί ουσιαστικά δεν ήθελε την οικονομική μου ανεξαρτησία. Με τραβολογουσε και είχε τύχει φορές να με χτυπήσει γιατί όταν με είχε ανεβάσει στη ζυγαριά με είχε βρει πιο παχιά απ ότι ήθελε. (στα πολύ παχιά μου ήμουν 4 κιλά κάτω από το ύψος μου). Τα ίδια περίπου έκανε στην αδελφή μου απλώς σε μικρότερο βαθμό. Με τη μανα της έχουν μια αντίστοιχα παθολογική σχέση με υπαιτιότητα της γιαγιάς μου που είναι ένας εξίσου ελεγκτικός άνθρωπος. Με τον πατέρα μου είχαν μια κακη σχέση, δεν χώρισαν ποτέ λόγω των παιδιών, κάτι που δεν σταμάτησε ποτέ να μας το λέει ξανα και ξανα, πως θυσίασε δηλαδή τη ζωή της για εμάς, και τον είχε ευνουχισει πλήρως ψυχικά. Για τα πάντα εξαρτιόταν από εκείνη. Όλοι οι πρώην και οι νυν φίλοι μου και της αδελφής μου δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν για τη μάνα μου. Το πρόβλημα εντάθηκε ακόμα πιο πολύ μετά τον πρόσφατο θανατο του πατέρα μου όπου έγιναν σημεια και τέρατα. Επισης, επειδη εχει σχεση λατρειας με το χρημα και με τη δυναμη που αυτο δινει, φρόντισε να τον βάλει να μεταφέρει όλα τα περιουσιακά στοιχεία σε αυτήν, και σε εμας να μην περάσει τίποτα (είμαστε και οι δυο αδελφές πάνω από 30, παντρεμένες με παιδια) και η στάση της ήταν πλήρως απαξιωτική απέναντι στον νεκρό κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών. Τώρα καμία από τις δυο μας δεν της μιλάει, ουσιαστικά τωρα εχω συνειδητοποιησει πληρως για τι ανθρωπο μιλαμε, μετα το σοκ των γεγονοτων του θανατου. Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι τέρας με μεγάλωσε. Άργησα πολυ γιατί σε όλους τους καυγάδες είτε μικρούς είτε στα μεγάλα γεγονότα της ζωής μου μου δημιουργούσε την αίσθηση ότι η ευθύνη ήταν δική μου. Το αστείο είναι πως κατέχει μια πολύ υψηλή θέση στον τομέα της ψυχικής υγείας και αυτό την κάνει ακόμα πιο χειριστικη. Δεν μπορώ να το χωνέψω ότι από την οικογένεια αυτη μπορώ να υπολογίζω μόνο στην αδελφή μου. Νιώθω παρά πολύ ασχημα (ο άντρας μου είναι πολύ υποστηρικτικός, με λατρεύει και τον λατρεύω) αλλά μου λείπει μια φυσιολογική μάνα κι επειδή δεν την έχω νιώθω ξεκρεμαστη. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι, καποια σκεψη, που θα μπορούσε να με κάνει να ανακουφιστω από αυτή την τεράστια πληγή.

Ηλέκτρα

Ηλέκτρα, δεν υπάρχει μαγικός ζωμός για να ανακουφιστείς, σε καμία μορφή. Για να ανακουφιστείς θα χρειαστεί να κάνεις θεραπεία με επαγγελματία, πολλή προσπάθεια, και χρόνος. Υπάρχει κάτι, και αυτό είναι να πας σε ψυχολόγο. Είναι το μόνο που υπάρχει.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

54 points
Upvote Downvote

35
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
16 Θέματα σχολίων
19 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
23 Συντάκτες σχολίων
πόντια ιντερνάσιοναλno_rootsidril Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“μου λείπει μια φυσιολογική μάνα κι επειδή δεν την έχω νιώθω ξεκρεμαστη” Είναι δύσκολα διαχειρίσιμο αυτό το συναίσθημα, του ξεκρέμαστου. Δεν χρειάζεται να είναι μια μητέρα τόσο δύσκολη όσο η δική σου, για να νιώθει το παιδί της μοναξιά. Το ίδιο συναίσθημα βιώνουμε όσοι μεγαλώσαμε με μητέρες που ασθενούν, είτε σωματικά είτε ψυχικά και άρα δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στη σχέση. Δεν μπορείς να βασιστείς και αυτό είναι κόντρα στην προσδοκία, είναι τεράστια ματαίωση, να μην μπορείς να βασιστείς στον γονιό σου. Όποιος κι αν είναι ο λόγος. Νομίζω προσπερνάς κάτι πάρα πολύ σημαντικό: Ότι είσαι πάρα πολύ δυνατή, ίσως… Διαβάστε περισσότερα »

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Τι υπέροχο σχόλιο.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

μωρε πόντια, είσαι βάλσαμο

tsikampoum
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Πόντια είσαι υπέροχη!! Σ’ευχαριστούμε που μοιράζεσαι την ιστορία σου μέσα από τα σχόλιά σου. Είναι πολύ σημαντική η γνώση που μας προσφέρεις!!!

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Εφόσον δεν μπορώ να παραπέμψω επιστημονικά για να υποστηρίξω αυτό που λέω, ο μόνος τρόπος είναι να αναφέρω την εμπειρία μου ως πηγή 😉 Αναγνωρίζω πως λίγοι άνθρωποι μπορούν να μιλήσουν για τα βιώματα τους δημόσια ή τέλος πάντων ανοιχτά, για μένα αυτό δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο αν ένιωθα πως το να μοιραστώ κάτι δικό μου, θα βοηθήσει κάποιον άλλον. Θα τον βοηθήσει να σκεφτεί το δικό του θέμα. Ο καθένας λαμβάνει τη γνώση που επιθυμεί, που έχει ανάγκη, που χρειάζεται εκείνη τη στιγμή. Εγώ μιλάω γιατί θέλω να μιλήσω, γιατί είμαι ελεύθερη να το κάνω, γιατί μου δίνεται ένα… Διαβάστε περισσότερα »

aiyo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

“Kατέχει μια πολύ υψηλή θέση στον τομέα της ψυχικής υγείας”.
ειλικρινά ανατρίχιασα.

MarinaK
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Ακριβώς το ίδιο ενιωσα. Αν είναι δυνατόν!

Jelly Roll
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Κι εγώ. Βοήθεια.

Gigi@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καταλαβαίνω ότι είναι δευτερεύον , αλλά σε περίπτωση που σε ενδιαφέρει και το οικονομικό κομμάτι , είτε της δώρισε την περιουσία του είτε τα άφησε με διαθήκη ο πατέρας σου , υπάρχει τρόπος να διεκδικήσεις το νόμιμο μερίδιο σου. Σε μερικούς ανθρώπους δεν πρέπει να χαριζόμαστε , ακόμα και αν είναι η ίδια μας η μάνα , ειδικά όταν δεν συμπεριφέρεται ως τέτοια.

Consciousness
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Λένα χτυπησες φλέβα! 😉Συμφωνώ με Λένα. Πρωτα πρεπει να ξεκινήσεις με ψυχολόγο, είναι πολυ δύσκολο να ξεκολλησεις απο μέσα σου όλο αυτό το επώδυνο παρελθον που προέρχεται από έναν τόσο σημαντικό ανθρωπο στη ζωη μας, τη μητέρα μας. Και δύσκολο συνάμα να μάθεις να ζεις κρατώντας τις απολύτως τυπικές σχέσεις. Θα σου πω, το έγραψα κι αλλου εδώ, πέρασα τα ίδια με σενα και χειρότερα. Και στα 17 φοιτήτρια έφυγα και δεν ξαναγυρισα και πλεον έχουμε τις απολύτως τυπικές σχέσεις με τη μανα μου, μιλάμε δηλαδή αλλά η καθεμία έχει τη ζωη της. Επελεξα αυτό το δρόμο γιατί δεν γινόταν… Διαβάστε περισσότερα »

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Πολύ ωραίο το σχόλιό σου και πολύ βοηθητικό
Ειδικά το κείμενο και το ποίημα που παραθέτεις είναι υπέροχα.

Consciousness
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Σ’ευχαριστω Σοκοφρέτα! 😉👍Να ‘σαι καλά!

What The Fu_rfulo!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Αγαπητή Ηλέκτρα, Ταυτίστηκα κομματάκι με το κείμενο σου, καθώς και εγώ υπήρξα (“έφυγε” πριν 2 χρόνια περίπου) κόρη μιας αυταρχικής, κακοποιητικής, εγωκεντρικής μητέρας. Μόνο τα τελευταία χρόνια πριν “φύγει” και στην ηλικία των 40plus κατάφερα και έκανα ειρήνη με τα συναισθήματα μου απέναντι της, με πολύ κόπο. Αποδέχτηκα ότι αυτή είναι (ήταν), όπως είμαι και εγώ αυτή που είμαι. Δηλαδή, δύο τέρμα αντίθετοι χαρακτήρες με τελείως διαφορετικές ψυχοσυνθέσεις, που αναγκαστικά συνυπήρχαν λόγω της συγγενικής σχέσης. Σαφώς, όταν ήμουν παιδί, έφηβη και κατόπιν νέα γυναίκα, δεν μπορούσα να συλλάβω γιατί στην ευχή μου φέρεται έτσι. Κατόπιν έκανα δική μου οικογένεια σε… Διαβάστε περισσότερα »

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Ο Martin Miller είναι γιος της Alice Miller, μεγάλης ψυχολόγου, ψυχαναλύτριας και συγγραφέα “κλασικών” βιβλίων που αφορούν την ψυχική κακοποίηση των παιδιών. Το πιο διάσημο είναι “The drama of the gifted child” (Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας). Αντιγράφω από Πολιτεία σχετικά με το βιβλίο: Η Μίλερ ξεκινά από το φροϋδικό ασυνείδητο, για να καταλήξει σε μια θεωρία, που αποκαλεί “φαύλο κύκλο της περιφρόνησης”, όταν τα παιδιά, που τους αρνούνται τις επιθυμίες τους, με τη σειρά τους, μεγαλώνουν και κάνουν δικά τους παιδιά, οπότε και απαλλάσσονται από τον καταχωνιασμένο πόνο προκαλώντας αντίστοιχες καταστάσεις χειραγώγησης στα παιδιά τους. Προφανώς, όλο αυτό… Διαβάστε περισσότερα »

asbos
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καλημέρα, με άγγιξε ειλικρινά το μήνυμά σου. Πέρασα παρόμοιες καταστάσεις όταν ήμουν γύρω στα 14 και ένιωσα απίστευτα μόνος. Ήθελα να σου πω ότι αν και δεν ξέρω τι ακριβώς να σου προτείνω, υπάρχει φως στο τούνελ. Δεν πιστεύω ότι μπορείς να γλιτώσεις την πίκρα και τη στενοχώρια αλλά με το χρόνο αυτό φθίνει, τουλάχιστον έτσι έγινε με εμένα. Εγώ, σχεδόν 15 χρόνια αργότερα δεν ξέρω αν τα άφησα αυτά πίσω μου (σίγουρα μου έχουν αφήσει θέματα που ίσως θα έπρεπε να δουλέψω) αλλά τουλάχιστον δεν αισθάνομαι πια στενοχώρια σχεδόν καθόλου και σίγουρα δεν νιώθω καθόλου ξεκρέμαστος γιατί έχω κάποιον… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Έχω πει πολλές φορές, ότι σύμφωνα με την άποψη μου, η μόνη αιτία, που βασανιζόμαστε οι άνθρωποι, είναι οι πεποιθήσεις και οι αντιλήψεις μας, τις οποίες αρνούμαστε να “δουλέψουμε” και να αναθεωρήσουμε, για το λόγο, ότι μας προσφέρει ασφάλεια το γνώριμο. Φοβόμαστε δε, πως αν αλλάξουμε αντίληψη, θα εξοριστούμε στο πυρ το εξώτερο, από το “μέσο όρο”. Άντε να πεις, σε μία “μέση ” παρέα, αυτά που λες εδώ για τη μάνα σου. Στην καλύτερη θα σε γεμίσουν ενοχές, στη χειρότερη θα σε ταξινομήσουν σε αυτούς που “δεν είναι από καλή οικογένεια”. Πέρα από την γνώμη, να πας σε έναν… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Πάρα πολύ συμφωνώ J.Brian σε όλα και ειδικά στο “να φτάσεις στο πολυπόθητο σημείο να μη σε αφορά η τοξικότητα της μάνας σου”.
Αυτό με τις παρέες, επίσης, μεγάλη αλήθεια. Εγώ ας πούμε που οι γονείς μου είναι μακριά, όταν με ρωτάνε αν μου λείπουν ή αν θα ήθελα να είναι η μάνα μου εδώ σε ενδεχόμενη γέννα και λέω όχι και στα δύο, με κοιτάνε με μισό μάτι. Με τρώει να τους εξηγήσω τη νοσηρότητα της δικής τους θέσης, αλλά τί μου φταίνε κι αυτοί…

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Όταν εκφράζεις την αλήθεια της δικής σου ζωής και οι άλλοι, σε βάζουν στο δικό τους μικροαστικό και απάνθρωπο τριπ, είναι σα να τρως χαστούκι. Για αυτό κι εγώ πλέον, δεν μιλάω καν γι αυτά σε άτομα που δεν ξέρω και έχω βγάλει από τη ζωή μου επίσης πολλούς. Εγώ ας πούμε δεν έχω σχέση με την αδερφή μου και το τι βλακείες έχω ακούσει δε λέγεται….

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Είναι φοβερό που ακόμα και σε αυτό λειτουργούν τα στερεότυπα, για κάποιο λόγο αν δεν τα πας καλά με την οικογένεια κάτι δεν πάει καλά με εσένα, δεν μπορεί. Δεν γίνεται να μην αγαπάς την οικογένειά σου, πρέπει να τους αγαπάς ο κόσμος να χαλάσει, δε πα να σου έχουν κάνει τη ζωή κόλαση. Κι αυτή η πίεση είναι που κάνει τους ανθρώπους τόσο πολύ δυστυχισμένους, γιατί αισθάνονται πως δεν έχουν άλλη επιλογή αλλά αυτή η μοναδική επιλογή τους σκοτώνει. Το τι έχω ακούσει κι εγώ δεν λέγεται, αλλά τώρα πια που βλέπω πολύ καθαρά τη νοσηρότητα της άλλης πλευράς,… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Επίσης μου πήρε 40 χρόνια Τούρκικα, να καταλάβω , ότι άλλο τους αγαπάς και άλλο έχεις σχέση. Χτυπούσα το κεφάλι μου στον τοίχο, επί δεν ξέρω και γώ για πόσα συναπτά έτη, για να τους δείξω τι και πως τους ήθελα. Κατάλαβα ότι δεν θέλουν. Γιατί δε θέλουν, δεν μπορώ να το πω με ασφάλεια. Το μόνο σίγουρο είναι , πως και γω έκανα λάθος επιμένοντας , να φτιάξω την οικογένεια eagles…..(μικρό σπίτι στο λιβάδι)…..Ήμουν κι εγώ, μέσα στην επιθυμία μου , για κάτι καλό, εγωίστρια και σκληρή. Δε θέλουν οι άνθρωποι, θέλουν να είναι έτσι. Τόσο απλά. Εμείς ας… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Εγώ δεν μπορώ να πω ότι προσπάθησα ιδιαίτερα να σώσω την κατάσταση, πήρα χαμπάρι πολύ νωρίς τί γίνεται και ευτυχώς ξέφυγα γρήγορα, δύσκολα αλλά γρήγορα. Πάντα έλεγα ότι εγώ μεγάλωσα μόνη μου, φαντάσου οι γονείς μου δεν θυμούνται καν ότι εγώ ψεύδιζα μικρή. Η αδερφή μου, που έμεινε κολλημένη στο βρακί της μάνας μας, μετρά χρόνια ψυχοθεραπείας και ακόμα παλεύει. Η μητέρα μου είναι ήταν ιδιαιτέρως τοξική και κακοποιητική, το ίδιο και η δική της μητέρα. Θυμάμαι τον εαυτό μου σε πολύ μικρή ηλικία (θυμάμαι ακόμα και που βρισκόμουν εκείνη την ώρα) να σκέφτεται “τώρα δεν αγαπάω πια τη γιαγιά,… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Επίσης για τους συγγενείς ισχύει ότι και για όλους τους άλλους, δεν μπορείς να αναγκάσεις κανέναν να σου συμπεριφέρεται διαφορετικά από αυτό που θέλει και μπορεί. Όταν βλέπεις ότι ο άλλος δεν έχει να σου δώσει, προχωράς παρακάτω. Ναι είναι στενάχωρο όταν πρόκειται για μάνα, πατέρα ή αδέρφια, αλλά μόνο χρόνο και ενέργεια χάνεις αν επιμείνεις. Αν καταφέρεις να το δεις έτσι αποστασιοποιημένα, αν πεις δεν ταιριάζω με τη μάνα/αδερφή μου, αν καταφέρεις να τους δεις σαν ανθρώπους και όχι σαν αίμα, είναι πολύ πιο έυκολο να το επεξεργαστείς και να το δεχτείς.

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Εξαιρετικά ενδιαφέροντα θέματα θίγετε J Brian & no_roots (μάλλον δεν είναι τυχαίο το ψευδώνυμό σου, ε;) Ήθελα να πω πως κι εμένα με κοίταζαν έκπληκτες οι φίλες μου όταν είπα ότι δεν θέλω να έχω τη μητέρα μου κοντά μου όταν γεννήσω, επειδή δεν πίστευα ότι θα με βοηθήσει, αντιθέτως θα με φόρτωνε άγχος. Είχα κανονίσει να έρθει 2 βδομάδες αργότερα για να έχουμε πάρει κάπως το κολάι και να μην μπορέσει να επιβάλει δικές της απόψεις στη φροντίδα του μωρού. Τελικά υπολόγιζα χωρίς τον…ξενοδόχο που άργησε, αλλά είμαι ακόμη ευγνώμων για εκείνη την πρώτη εβδομάδα απεριόριστης ευτυχίας που ήμασταν… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

idril όντως καθόλου τυχαίο ☺️

Ναι έχει μεγάλη σημασία η παιδική ηλικία. Είναι δύσκολο να αγαπάς αυτόν που σε βασανίζει επανειλημμένα, κάποια στιγμή σου τελειώνει. Μπορείς να τον συγχωρήσεις, να τον δεχτείς, να έχεις μια κάποια σχέση, αλλά η αγάπη είναι άλλο.
Εγώ μέχρι και πολύ πρόσφατα ένιωθα υποχρεωμένη να τα λέω όλα, τώρα είμαι κι εγώ πολύ καλύτερα που μπορώ και επιλέγω.

Ίτζι Θρέντγκουντ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Ηλέκτρα με άγγιξε πολύ η ερώτησή σου. Σε ότι αφορά την κληρονομιά του πατέρα σου, ίσως χρειάζεται να μιλήσεις με κάποιο δικηγόρο. Στο πιο σημαντικό κατ’ εμε τώρα. Το ότι μορείς να υπολογίζεις στην αδερφή σου από αυτή την οικογένεια είναι πολύ σημαντικό, μη το θεωρείς λίγο. Να πας σε ένα ψυχολόγο, όπως λέει και η Λένα. Είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για να σε φροντίσεις.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Επειδή είναι φυσικά παιδιά του πατέρα τους, έχουν δικαίωμα στη νόμιμη μοίρα, εκτός και ο μακαρίτης της τα είχε κάνει δωρεά εν ζωή, αλλά και πάλι έχουν δικαιώματα σύμφωνα με το νόμο

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Μια ανακουφιστική σκέψη είναι ότι έχεις τουλάχιστον την αδερφή σου. Η μάνα σου θα μπορούσε να έχει στρέψει τη μία ενάντια στην άλλη και να μην είχες ούτε τη δική της υποστήριξη. Άλλη μία ανακουφιστική σκέψη είναι πως δεν είσαι πια κόρη, είσαι μαμά και έχεις τη δική σου οικογένεια. Έχεις φύγει από την επιρροή της και γι’ αυτό ήθελε όλη την περιουσία σε εκείνη, για να μπορεί με κάποιο τρόπο να σε ελέγχει ακόμα. Αν την παρατήσεις εντελώς, αν την γράψεις εκεί που πρέπει, δεν θα κληρονομήσεις τίποτα, αυτό σκέφτεται εκείνη. Εσύ να σκέφτεσαι πως είσαι ελεύθερη. Το μεγάλο… Διαβάστε περισσότερα »

Vasilis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Μου θυμίζει μια αντίστοιχη περίπτωση συγγενούς σε πολλά σημεία. Αν δεν υπάρχει διαθήκη, δικαιούστε το 1/3 ο καθένας. Δεν θα κάνετε ούτε μία υποχώρηση σε ένα τέτοιο άτομο. Πήγαινε και σε δικηγόρο και, αν μπορείτε, να μην της αφήσετε τίποτα.

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

Αν δεν υπάρχει διαθήκη οι δύο κόρες δικαιούνται από 37,5% η καθεμία και η μητέρα το 25%. Προφανώς, όμως, τα είχε μεταβιβάσει όλα στην γυναίκα του ο θανών (κλαπ – κλαπ – κλαπ).

Gigi@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μέμψη άστοργης δωρεάς , για όλα υπάρχει λύση !! 🙂